Brabantse Tuinprins

Je hebt ook 2 jarige distels (monocarp, eerste jaar een rozet, tweede jaar bloei en zaadzetting). Verder: wortels van overjarige distels kunnen 30--40 cm diep zitten. Je zult dan lang moeten doorbranden en het is de vraag hoe diep de warmte kan komen.

In NL wordt als basis voor grootschalige compostering gebruikt: groenafval wat door particulieren naar de milieustraat wordt gebracht, inhoud van groene kliko en berm/slootmaaisel. Vervuiling door chemische bestrijdingsmiddelen is klein tot zeer klein. Landbouwgras wat bespoten is komt in de regel niet in compost terecht want daar wordt voordroog of hooi van gemaakt. Wat ik op basis van ongeveer 25 jaar in het groene vak naar aanleiding van bovenstaande foto's concludeer: groeistoornissen als gevolg van sterk wisselende weersomstandigheden.

Nog maar eens een keer benadrukken: branders werken niet bij wortelonkruiden zoals kweekgras, zevenblad, kattenstaart, zuring, paardenbloem, brandnetels, rode klaver, schapenzuring etc. etc. Bij wortelonkruiden brandt je alleen het bovengrondse deel weg maar na korte tijd zijn ze bovengronds weer terug. Ook bij herhaaldelijk afbranden zie je ze terug blijven komen. Afbranden werk wel bij zaadonkruiden zoals melde, herderstasje, miert (dialect!) etc. maar die zijn in de regel niet zo'n groot probleem.

De heester ziet eruit als Viburnum tinus. De kans is groot dat het vraat is van de larven van het sneeuwbalhaantje / Viburnumhaantje. Deze zijn gelig groen met zwarte puntjes. Bestrijding: spuiten met een chemisch middel. Ik weet niet of een mengsel van water, spiritus en groene zeep helpt tegen dit beestje. De struik ziet er niet uit met al die bruine bladeren. Ik zou hem terugsnoeien en wat mest geven.

Nog zeker 1 maand wachten.

Als Buxus vervanger worden vaak soorten van Ilex crenata (Japanse hulst) aanbevolen. Ilex crenata werkt echter alleen als de bodem niet al te nat is. Ze zijn namelijk gevoelig op de wortel. Ook is Ilex crenata licht gevoelig voor taksterfte (schimmelziekte). Ik heb Taxus media 'Hillii' als buxus vervanger (moet NIET verward worden met Taxus media 'Hicksii' want dat is een totaal andere soort en niet geschikt voor haagjes).

Als je wortelonkruiden zoals heermoes, zevenblad, paardenbloem, Japanse duizendknoop, zuring, distels, gehoornde klaver etc. wilt gaan bestrijden met een brander dan moet je nog eens goed nadenken. De hoop sterft als laatste ....

Zoals ik al eerder schreef: die Mojoberry is matig winterhard. Bij de introductie van de plant werd dat ook wel vermeld maar het stond in 'de kleine lettertjes' en zoals bekend leest niet iedereen die. En velen dachten dat het ook niet meer streng zou vriezen ... Late nachtvorst kan planten de das omdoen maar vaak zien we ook dat ze na een korte periode vanuit slapende knoppen gaan uitlopen. Tenzij de plant toch door interne schade door de stevige vorst van februari zo geraakt is dat hij daartoe niet meer in staat is. Waardoor je je ook niet op het verkeerde been moet laten zetten is dat planten nog op hun reserves kunnen uitlopen maar er daarna mee ophouden. Ik heb dat in 2012 gezien bij Ginkgo's. Die stonden in pot en waren na 18 graden vorst bevroren op de wortel. De planten liepen nog wel uit maar zodra het warmer werd gaven ze de geest.

Het is Photinia fraseri 'Red Robin'... Hapjes uit de randen van de bladeren is zeer waarschijnlijk vraat van de taxuskever. Zitten in heel West Europa en zijn lastig te bestrijden. De larven van de taxuskever kun je bestrijden met aaltjes. Als je googelt kun je daar genoeg over vinden. Dat de planten weinig blad hebben ligt zeer waarschijnlijk aan de bladvlekkenziekte Entomosporium mespili. Is een algemeen voorkomende ziekte bij Photinia 'Red Robin' Het begint met donker rood-paarse vlekken op het blad die zich geleidelijk uitbreiden. Bij een flinke aantasting valt er redelijk wat blad van de plant. Belangrijk is om al het afgevallen blad goed op te ruimen en als je de plant water geeft dan vermijden om het blad nat te maken en aan de voet van de plant water te geven. Eventueel kun je spuiten met een schimmelwerend middel (bladvlekken worden in de regel veroorzaakt door onzichtbare schimmels) maar ik weet niet wat er voor de gewone consument allemaal beschikbaar is en de effectiviteit van de beschikbare middelen.

Klopt volgens mij niet. Ik heb altijd begrepen dat 'Issai' Japans is voor 'klein' of 'dwerg'. 'Issai' kom je ook bij sierplanten wel eens tegen (bijv. Styrax japonicus 'Issai' ) en het heeft dan betrekking op de uiteindelijke grootte van de plant in verhouding tot de gewone soort. Als een Actinidia arguta 'Issai' na 3 jaar nog niet bloeit dan moet je je afvragen of het wel een echte 'Issai' is en geen simpele zaailing. Andere mogelijkheid is dat er verschillende klonen van 'Issai' in omloop zijn waarbij er klonen zijn die slecht of niet willen bloeien.

Aan de kust in Zeeland is een totaal andere wereld dan in Midden Brabant op zandgrond. Hier zijn de afgelopen drie jaar de kiwibessen bevroren. In Duitsland idem dito (lees de ervaringen op het Duitse tuinforum Garten-pur). Twee weken geleden hadden wij hier -4 graden op neushoogte, net toen de kiwibessen aan het uitlopen waren. Dat is ze niet goed bevallen: ontluikende bladeren zwart. Naast Actinidia arguta soorten hebben ik ook nog Actinidia kolomikta soorten staan. Deze zijn net zo gevoelig voor late nachtvorst als Actinidia arguta.

Kan 'omvalziekte' zijn. Is een vorm van Botrytis (schimmelziekte). Ontstaat vooral door te natte potgrond en slechte ventilatie. Het kan zeer goed zijn dat de onzichtbare schimmel al in de zaailingen hebben gezeten voordat jij die uitplantte. Veel potgrond en ook compost is weinig geschikt als zaaigrond omdat die vaak te veel water vasthoudt. Als je dan ook nog zo'n afgesloten zaaibak gebruikt dan ligt de omvalziekte op de loer.

Prunus gaat redelijk vroeg in winterrust maar dat is volgens mij niet het belangrijkste. Veel Prunus soorten komen in de regel zeer vroeg UIT de winterrust. Wil je een goed slagingspercentage hebben dan moet je tamelijk vroeg enten. Een kweker die ik ken ent Japanse sierkersen in de eerste helft van januari, daarna volgen sierappels en sierperen. Volgens mij zit er niet zoveel verschil tussen de sier- en vruchtvormen van Prunus wat betreft het tijdstip van enten. Prunus en Malus enten doorgaans tamelijk gemakkelijk, zeker als je het vergelijkt met Juglans, Carya, Cornus mas, Magnolia etc. Natuurlijk speelt de kwaliteit van het entwerk, de kwaliteit van de onderstammen, en de ervaring van de persoon die ent een rol bij het uiteindelijke slagingspercentage.

Kiwibessen zijn extreem gevoelig voor late nachtvorst (nachtvorst in april/mei). Het kan zijn dat de minuscule bloemknoppen (verscholen in de bladknop) zijn geraakt door de late nachtvorst. Ze komen dan doorgaans niet meer uit, heel soms zie je later nog een spaarzaam bloemetje verschijnen. Wij hebben nu al een aantal jaren achtereen last van late nachtvorst. Als die late nachtvorst een jaarlijks terugkerend fenomeen is dan zijn kiwibessen niet geschikt voor ons klimaat. Het beste plant je kiwibessen op een koele, niet al te donkere standplaats. Ze lopen dan hopelijk wat later uit waardoor ze misschien minder last van late nachtvorst hebben.

Bij champost altijd oppassen voor een hoog zoutgehalte. NOOIT gebruiken in de siertuin waar zuurminnende planten als rhododendrons, azalea, pieris, camellia etc. groeien.

Zuivere Chaenomeles japonica is in de handel zeldzaam, is inderdaad meestal speciosa of superba. Van de laatst genoemde soorten zijn talloze cultivars met meestal een spreidende groeiwijze maar er zijn er ook enkele die meer opgaand groeien. Vraag me niet welke soorten meer opgaand groeien want ik heb er voor het laatst meer dan 20 jaar geleden mee gewerkt! Chaenomeles cathayensis kan 2.50 tot 4.00 meter hoog worden. Is wat spaarzaam vertakt en heeft flinke doornen. Uit eigen ervaring: kruisbestuiving door een genetisch onverwant exemplaar (dus vermeerderd via zaaien en niet stekken) zorgt duidelijk voor meer vruchten.

Het zou ook een aantasting kunnen zijn door topmijt (Oligonychus ilicis). Bij een ernstige aantasting wordt het blad roestkleurig. Is lastig bestrijden.

Bij de door mij genoemde vormen van kanker verschijnen er eerst kleine roodbruine iets ingezonken plekken op de takken. Deze plekken breiden zich langzaam uit; als de plek helemaal rondom de tak zit dan sterft deze na 1 of 2 jaar af. Op basis van redelijk wat ervaring weet ik dat schimmelziektes bij planten voor veel mensen toch een soort van abracadabra is. Vaak wil men iets concreets (meer zichtbaar) hebben als de oorzaak bijv. insecten, slakken of de boze buurman. En dat terwijl schimmelziektes toch zeer hoog scoren op de lijst van heersende plantenaandoeningen. Phytophthora cinnamomi is al sinds jaar en dag de belangrijkste doodsoorzaak bij rhododendrons en azalea's. Er zijn echter weinig tuiniers die deze schimmelziekte kennen ("Phytophthora, dat is toch die aardappelziekte?"). Ik zou die kwijnende blauwe bes wegdoen. Het is in ieder geval verstandig van je dat je die niet bij die andere blauwe bessen hebt gezet.

Ziet er voor mij niet uit als taksterfte. Ik denk eerder aan een vorm van kanker die veroorzaakt is door de schimmels /bacterie Botryosphaeria corticis of Pseudomonas syringiae). Vaccinium corymbosum / Blauwe bes is een lastige plant, zeker als die in pot staat. Beter is het om die uit te planten in de volle grond waarbij het belangrijk is dat de de grond de juiste zuurtegraad heeft. In pot zijn ze gevoelig voor uitdrogen of juist te nat staan. Dit leidt tot stress bij de planten waardoor ze vatbaarder worden voor allerlei schimmelziektes.

Japanse Azalea's zijn in principe planten voor de halfschaduw: 's morgens zon, 's middags schaduw of gefilterd zonlicht. Dit geldt zeker voor de laatste jaren waarin we zomers hebben gehad met hoge temperaturen en lage luchtvochtigheid. De meeste leden van de heidefamilie (hier behoort azalea ook toe) houden van koele wortels. In een pot worden in de volle zon de wortels veel te warm en sterven dan gedeeltelijk af. Ook zie je dat de wortels in een pot naar de koele kant gaan groeien. De belangrijkste doodsoorzaak / kwijnoorzaak bij azalea's en rhododendrons is Phytophthora. Dit is een vorm van wortelrot die vooral optreedt als de drainage niet goed is of als er overmatig water wordt gegeven. Bij azalea's die in pot worden gehouden altijd een eersteklas potgrond gebruiken (dat is dus doorgaans niet de meuk die je in een tuincentrum kunt kopen) die een goede verhouding heeft tussen drainage en watervasthoudend vermogen. Verder zorgen dat er voldoende gaten in de pot zitten zodat overtollig water goed weg kan. Phytophthora bij rhododendrons en azalea's is goed te herkennen aan de wortels: bij een aantasting zijn de wortels donkerbruin tot zwartbruin, bij gezonde planten zie je witte kiemwortels, oudere gezonde wortels zijn licht bruin.

Is geen vorstschade maar een combinatie van hagelschotziekte en zeer waarschijnlijk 'randjesziekte' of meeldauw. Hagelschotziekte wordt veroorzaakt door een onzichtbare schimmel (Stigmina carpophila). Bij een aantasting krijg je eerst bruine vlekken op het blad. Later valt het bruine plekje uit het blad. Tegen hagelschotziekte is door de particuliere tuinier weinig te doen. Randjesziekte is ook een schimmelziekte. Komt de laatste jaren steeds meer voor bij Prunus laurocerasus. Voor de particulier zijn hier geen chemische middelen voor beschikbaar ter bestrijding. Eventueel kali strooien zodat het blad harder wordt en meer weerstand krijgt (dit is echter een MOGELIJKE oplossing voor de lange termijn en heeft geen curatief / genezend vermogen voor planten die al zijn aangetast). Bij sterk snoeien krijgt Prunus laurocerasus heel vaak last van een specifieke vorm van meeldauw ('powdery mildew'). Het nieuwe blad raakt bedekt met een laagje wit poeder en raakt verwrongen. Door opspattend water (regen of water geven waarbij het blad nat wordt) verspreidt de ziekte zich. Verdwijnt meestal vanzelf, soms blijft het in de plant zitten. De laatste jaren komen er steeds meer schimmelziektes in de laurierkers. Dat komt vooral door de massale kweek waardoor schimmels zich gemakkelijker kunnen verspreiden. Bij grote partijen kan er gemakkelijk een zieke plant mee tussen door gaan en zo in de handel terecht komen. We hebben dat in het verleden gezien bij Buxus en de Cylindrocladium schimmel en nu dus bij Prunus laurocerasus.

Bij de meeste aanbieders krijg je geen echte garantie (lees de kleine lettertjes!) dat de grond helemaal vrij is van steentjes of wortelonkruiden. Zwarte grond wordt meestal gezeefd met van die grote rond draaiende (mobiele) zeven. Als de gaten in de zeef 2.5 cm zijn dan kunnen daar steentjes door van 2.4 cm (1 mm speling!), stukjes wortel onkruid kunnen daar ook door heen en in de berg zand opnieuw gaan groeien. Het nadeel van gezeefde grond is dat de structuur eruit is. Zwarte grond valt normaal uiteen in kluitjes. Bij gezeefde grond is dat meestal niet het geval. De grond is 'kapot geslagen' . Deze moet eerst 'rusten' en langzaam komt de structuur dan weer terug. Tip: De handel in zwarte grond is net zoiets als de handel in tweedehands auto's. Bij de aanbieders zitten nogal wat 'sjacheraars'. Koop nooit ongezien zwarte grond, altijd ter plaatse gaan kijken hoe de grond eruit ziet. De kleur van de grond ziet er redelijk goed uit dus wat dat betreft is het geen miskoop. De wortels van het kweekgras zo goed mogelijk verwijderen en als je kweekgras in de kas ziet verschijnen dan de wortel direct uitgraven.

Dit ziet er uit als een jonge Liriodendron tulipifera (de echte tulpenboom, dus geen magnolia want dat is de 'beverboom'). Wordt op de lange termijn een grote tot zeer grote boom

Het probleem bij het zaaien van appels en peren is de grote 'genetische bandbreedte'. Dit heeft tot gevolg dat het resultaat van zaaien meestal matig is. M.a.w. als je bijv. Kanzi of Junami zaait dan is de kans vrij klein dat je appels krijgt die kunnen wedijveren met de echte Kanzi of Junami. De kans is vele malen groter dat er kleine zure krengen aan komen die niet te genieten zijn. Bovendien vergt het opkweken van gezaaide appels de nodige aandacht en geduld, iets wat veel mensen tegenwoordig vaak niet meer schijnen te hebben ....

Pyrus betulifolia wordt in de VS en Canada regelmatig gebruikt als onderstam voor de Nashi-peer. Zeer geschikt voor koude klimaten , verdraagt zeker 25 graden vorst. Het probleem is om zaad van Pyrus betulifolia te komen (stekken gaat volgens mij niet). Je hebt gelijk dat je een grote boom krijgt als je Pyrus betulifolia als onderstam gebruikt.