klaag: werd vanmorgen met de fiets op weg naar het werk bijna doodgereden door zo'n ikke-eerst vrouwtje van begin 20 in een dikke mpv

kreeg zin in zoiets: linkje op 4 minuut 25

Welkom terug in deze wereld na deze bizarre bde (bijna dood ervaring)...

Vrouwen zijn al lang geen heren meer in het verkeer.

Rijden haastiger en roekelozer dan mannen, en al helemaal niet voorzichtiger zoals vroeger.

Vooral in de leeftijd van werken/carrière , kinderen, crash, boodschappen doen, die zijn het gevaarlijkst, vooral voor fietsers.

'Wees een heer in het verkeer' geldt ook voor dames hé! Of niet soms????

Ik gedraag me als een dame in het verkeer en dat voor een vrouw en audi bestuurder

Maar rij wel eens als ..., auto is dan ook ineens zo snel.

Pff heel de week zon, en net op de dag dat ik in de tuin ga werken regen Maar toch doorgezet en met men regenjas en pet dan maar wat staan harken en spitten.

Als bekende tv ster, kun je ons niet teleurstellen

Als bekende tv ster, kun je ons niet teleurstellen

Grapjas

 

Al was dat eigenlijk wel de reden om vandaag in de tuin te werken ze komen op 1 april te tuin filmen (dat is volgende week al) en een 100m² moestuin in winterrust onder afgestorven groenbemester is nu niet echt interessant. Jammer genoeg was er een 3 meter op 8 niet goed omgefreesd waardoor ik dat nog allemaal moest spitten. Was net het stuk dat eerder altijd gras was, en de graszoden moesten er allemaal uit en vervangen worden door gewone grond. Dan heb je plots 2 uur lang gewerkt zonder dat je kon doen wat je eigenlijk wou doen.

!@%@!**$

ben verdorie van de trap (grote brandtrap) gelazerd doordat buurmeid het nodig vond om de stuur van haar fiets tussen 2 terden te duwen.. kut kind.

elleboog kapot bovenbeen kapot ,stijve spieren in rug nek en schouders.

me weekend is nu al verpest .. er liggen ongeveer 150 poters en een nog veel meer uien te wachten

volgens mij is bewegen goed voor stijve spieren.

dus even op de tanden bijten en die aardappels en uien de grond in werken.

Leuk klusje voor het buurmeisje dan.

 

Beterschap!

Buurmeisje heeft er vast geen erg in gehad, het zal zeker haar bedoeling niet zijn geweest. Ze moet wel weten wat de gevolgen zijn om herhaling te voorkomen.

 

En wat bedoel je met kapot? Gebroken? Of schaafwonden? In het laatste geval is wat Gerrit zegt wel waar, proberen toch te blijven bewegen.

 

De aardappelen en uien kunnen desnoods wel wachten, beter dan dat jij dat kunt w.s.

 

Beterschap!

Das genoeg reden om ff flink te vloeken... ook op dat kutkind... Is vast niet de eerste keer dat die fiets daar staat...

Maar ook gelukkig dat je, zo te horen, nix gebroken hebt... Das een geluk bij een ongeluk...

Sterkte met de heling en je poters!

Jan beterschap.

dank jullie,

fiets staat daar dagelijks maar niet op die manier, ga het ze zeker vertellen, en expres nee dat nie dus wacht nog ff met er heen gaan, ben namelijk te pissed.

 

bewegen ja das prima ,doe ik dan ook maar ga het niet forceren , ook spieren hebben rust nodig om te herstellen.

die poters motten idd maar ff wachten het word toch onstuimig weer de aankomende dagen, komt bij kan nog zat andere dingen doen , staken zetten, watergift maken voor de bak, heb ook nog het e.a te verspenen .. alles mak aan de komende dagen.

 

maar idd gelukkig niks gebroken alleen blauw dik en stijf en wond aan elleboog,

maar das niks vergeleken bij jou Erny, heeeel veeel beterschap

Gisteravond was het weer raak bij de buren en hun 2 puberende kinderen + 3 honden. Al vanaf 10 uur 's avonds werd er met deuren gegooid, geschreeuwd, gescholden, huilen, nog harder gillen honden blaffen als een malle enz. Business as usual dus. Maar natuurlijk laten ze het er niet bij en een uur later heeft 1 kind de voordeur geopend en is daar gaan zitten huilen. Schijnbaar was moeders het er niet mee eens en dit resulteerde in 3 keer de deur zo hard dichtgooien dat onze konijnen alle kanten opvlogen, de deuren en ramen trilde en mijn vriendin zo hard schrok dat ze bijna van de trap afviel.

 

Echt waar, ik ben die mensen zo verdomd zat! Ze hadden nooit maar ook nooit kinderen mogen krijgen want dit is het resultaat. 3 kinderen naar de kl*te geholpen, hele buurt op stelten door hun gezeik en wij een verstoorde nachtrust.

 

Overigens is dit niet de eerste en zeker niet de laatste keer. De vorige keer liepen ze hier over de straat heen te gillen om half 12 snachts. Toen was ik het zat en heb de politie gebeld. Heeft verder geen ene ruk geholpen maar wellicht als ik maar vaak genoeg bel doen ze er iets aan. Vanochtend om half 7 (gelukkig waren we al wakker), gingen ze weer vrolijk verder, iets stiller dan gisteren maar nog steeds duidelijk hoorbaar. Voor de kinderen vind ik het nog het ergste, zij kunnen er immers niks aan doen dat hun ouders zo zijn.

 

Praten zal niet helpen, de vorige eigenaren van ons huis hebben dat geprobeerd en dat resulteerde alleen maar in een flinke burenruzië.

Praten moet je ook zelf niet doen.

Dan wordt je onderdeel van het probleem.

Er zijn telefoonnummers waarop je zulke toestanden anoniem kunt doorgeven.

Kunt beter maatschappelijk werk bellen ipv de politie....

Wat een vervelende toestand, heb dat ook boven mijn hoofd gehad. Vreselijk schreeuwend viswijf met ook twee arme verpestte kindjes... Hele dag ruzie.

Gelukkig zijn die na drie jaar zelf vertrokken... (en 13-jarige jongen is uit huis geplaatst) en de donkere wolk boven mijn hoofd is nu ook weg. Want het is behoorlijk ingrijpend in je eigen leven als er zoveel ruzie en onrecht boven je plaatsvindt. Ik werd er altijd behoorlijk naar van en vertrok dan maar snel naar mn moestuin en huisje.

 

Je zou kunnen beginnen om een logboek bij te houden. Wanneer er overlast is, wanneer je de politie daarvoor belt of inderdaad maatschappelijk werk of wijkpolitie.

De overlast moet "geregistreerd" zijn, dat logboek helpt daarbij.

Ook kan je bijvoorbeeld filmpjes maken waarmee de geluidsoverlast geregistreerd wordt.

 

Zelf je ertegenaan bemoeien helpt inderdaad niet, het paranoide viswijf keerde zich ook tegen mij toen ik niet meer met haar spelletjes meespeelde.

 

Heel veel sterkte!!!

Gelukkig is het gezin bij jou verhuist Erny. zou helemaal een ramp zijn nu je thuis zit

 

idd logboek bijhouden, en zoveel mogelijk instanties proberen te bereiken. ook de politie al lijkt het soms alsof ze niets doen, het wordt wel geregistreerd wat weer als bewijs kan dienen.

Bij een vriendin heeft dat er een half jaar later toe geleid dat de buurman (gelukkig geen kinderen) door de woningbouw uit huis is gezet. zat meer achter dan alleen die meldingen, ook enkele wietplanten en huurachterstand. er speelt altijd wel meer dan enkel ruzie.

Het probleem met bellen, ook naar de politie bellen, is dat ze al snel door hebben wie er belt ook al bel ik anoniem. Nu hadden we het geluk dat er ook nieuwe buren aan de overkant wonen die het ook zouden kunnen zijn ( ik had gebeld toen ze bij de voordeur stonden te gillen). Maar als we hier alles gaan documenteren en dat naar een maatschappelijk werker of wijkpolitie brengen zijn we natuurlijk meteen de zak omdat niemand anders dit in al die jaren gemeld heeft ( en wij de enige zijn op de overbuurman na die het kunnen horen als ze binnenshuis gillen en dergelijken.). Het is en blijft een lastige situatie.

 

We wilden hier zelf al een anonieme melding maken van kindermishandeling maar dat blijft in deze buurt dus echt niet anoniem.

 

@Erny: Dat probleem hebben wij dus ook. De woede, verdriet en extreem negatieve energie die deze ruzies geven, gaan je echt niet in de koude kleren zitten. Ik zou graag ontsnappen in onze moestuin maar gezien die van ons in onze achtertuin ligt ontsnap ik er niet aan en hoor je het geschreeuw alleen maar nog meer. En inderdaad die spelletjes spelen ze hier ook. Zielig doen en nooit geld hebben maar voor peuk rijden ze naar België, ze rijden een diesel voor korte afstanden en hebben naast de drie honden nog iets van 6 papegaaien.

 

Als we hadden geweten dat we zo'n buren zouden hebben, dan hadden we het huis echt nooit gekocht. Maar we waren verliefd op de tuin en tijdens al onze bezoeken nooit wat gehoord van de honden of hun ruzies. Ook met ze gepraat op voorhand en ze waren gewoon aardig, kinderen gedroegen zich netjes. Nouja totdat we hier 2 weken woonden, toen was het feest natuurlijk .

30 maart 201510 j aangepast door Gast

lastig dat niet meer mensen in de buurt iets willen doen waardoor het vingertje direct in jullie richting wijst... ook dat zijn dingen die je met een maatschappelijk werker of zoiets kan bespreken. ze hebben vast wel tips over hoe je iets kan doen zonder dat je buren erachter komen. lijkt me tenminste dat dat vaker voorkomt.

 

het logboek wat je bijhoud hoef je ook niet direct met instanties te delen. wie weet gebeurt er nog wat anders, dan kan je alsnog met bewijs op tafel komen waardoor alles in een stroomversnelling raakt.

hmm, wellicht dan toch maar eens een belletje richting verschillende instanties wagen. Kan ik nog altijd anoniem doen, als het op niks of onmogelijke oplossing uitloopt hebben we nog niks verloren. Bedankt Loes!

hopelijk heb je er iets aan. al is het alleen maar om het verhaal ff kwijt te kunnen zodat je zelf weer wat lucht krijgt.

Goed advies!

En als het goed is heeft je gemeente ook een speciaal iemand in dienst voor "Overlast".

Het is ook belangrijk dat je gaat voelen dat je er niet alleen in staat.

En laat je vooral niet terroriseren door hun. Dus dat betekent ook dat jij gewoon wel je recht moet kunnen halen zonder bang te moeten zijn wat zij daarop als reactie geven.

Maar weet dat dat wel een moeilijk iets is... Dit soort zaken kunnen snel een nare wending nemen en voor een nog onleefbaardere situatie zorgen.

 

Ik heb uiteindelijk haar gewoon ontlopen en genegeerd als ik haar toch toevallig bij de deur tegenkwam.... erger kon het toch al niet worden, ze liep alleen nog maar te schelden. En al haar geklaag tegen alles en iedereen (zelfs tegen toevallige postbodes e.d.) werd echt niet serieus genomen. En alle buren hadden meelij met mij, hielden zich ook verder stil omdat ze er minder overlast van hadden maar denk wel dat ze me hadden bijgestaan indien nodig.

Dus advies inwinnen bij instanties en de klacht daar in ieder geval laten noteren is een goeie stap.

 

Enne... (niet helemaal serieus) maar je zou het bijna kunnen rekenen onder " Verborgen Gebreken" en het op de oude eigenaren kunnen verhalen...

Wel erg bijzonder dat, als jullie er waren ter bezichtiging, ze steeds zo vreedzaam en stilletjes waren...

 

Sterkte met het buitensluiten van de negatieve energieen.

was trouwens ook mijn angst bij het kopen van een huis. de staat van het huis dat is allemaal in te dekken met een goed onderzoek. maar de buren is altijd maar afwachten...

 

ik kreeg toen de tip om verder in de buurt te informeren. dus niet de directe buren en ook niet de makelaar of verkoper. dat vond ik nog wel de beste tip want dan spreek je iemand die geen enkel belang heeft bij de verkoop van de woning.

wij hebben o.a. de buurman enkele deuren verderop gesproken die toevallig met de hond langs liep. leuk gesprek mee gehad en direct veel over de buurt te weten gekomen.

 

heb je nu helemaal niets meer aan, maar misschien iemand die op het punt staat een woning te kopen wel.