Ik heb eerlijk gezegd geen idee wat het is, maar het is wel mooi!

Orchideeën soort die gewoon in Nederland (en België) groeit.

Die hadden we ook bij de vijver bij ons ouderlijk huis. Slaat wat lastig aan, maar eenmaal gesetteld groeit die goed en kan ook best goed uitzaaien. En toen gingen mijn ouders het huis verkopen en later kregen we te horen dat de nieuwe bewoners geen zin in de vijver hadden...

Op 22-5-2026 om 14:13, Rookie zei:

We leven in een vreemde wereld...

Lekker laat, maar lees dit nu pas. En wil vanuit mijn begin dertig perspectief hier toch op reageren.

Ja geen fotos van kinderen plaatsen is slim omdat er rare mensen online zijn. Maar voor ons (man en ik) en de mensen om ons heen is het ook gewoon een simpele privacy kwestie.

Eerdere generaties stonden niet met hun hele hebben en houden online. Je baby album werd niet gedeeld met miljoenen vreemden. En je ging als (jong) volwassenen zelf kiezen wat je wel en niet wilde delen. Dat gunnen wij ons kind, straks kinderen ook.

Dus een kleine jubel voor de privacy en de zelfbeschikking van hele jonge mensen haha. Want niet alles hoeft gelaten te worden omdat er gekkies online leven 😁

Eigenlijk is dit een combi van klaagbank en jubeltopic. Maar uiteindelijk de laatste is doorslaggevend.

Tegenwoordig moet je je mondje bij je hebben en zelf uitzoeken waar sommige klachten vandaan komen.

 

Ik kwam bij een orthopeed niet verder voor mijn knie en heupklachten en hij wees mij naar een andere orthopeed/chirurg die mij dan een nieuwe heup kon geven.

 

Ik heb hem ook om een verwijskaart gevraagd voor Krankengymnastik (speciale fysio om de klachten wat te verminderen).

Dat waren 6 sessies. Dan kan mijn huisarts later niet zeggen dat ik niet alles heb geprobeerd.

 

De fysiotherapeute kwam van de ene verbazing in de andere.

Oefeningen die ik kon uitoefenen, maar zij niet of minder goed. B.v. spagaat en los op 1 been staan. 65 kg met een enkele been weg kunnen duwen (terwijl zij hem eerst op 20 had staan) en dan weer de loopband op stand 2, terwijl ik hem thuis altijd op 5,5 heb staan.
Ik zag haar gezicht en zei: je vraagt je af wat ik hier doe? Ja zei ze, best irritant.

Zij zei: je hebt volgens mij geen probleem in je heup, maar in je rug. Jij doet gewoon alle oefeningen goed mee. Dat idee had ik ook.

Ik ga hiervoor nog bedanken, want.

 

Normaal schrijft de fysiotherapeut geen verslag naar de orthopeed, maar ik heb een beetje aangehouden waarom ik dat belangrijk vond en dat zij zelf al aangaf dat er een ander probleem zou kunnen zijn.

 

De laatste (6e) sessie kwam ik in gesprek met een ex-dierenarts. Zij sprak met vele vrouwen die aan de knie of heup geopereerd waren. Die verwezen haar allemaal naar een goede chirurg, waar zij uiteindelijk ook naar toe is gegaan. Zelf heeft ze ook al jaren een nieuwe heup. Ik had al een afspraak gemaakt met de chirurg die mijn orthopeed had verwezen, die heb ik afgezegd en dus naar de orthopeed/chirurg met de goede recensies.

 

Daar ben ik vandaag geweest en inderdaad een erg sympathieke man. Eerst moest er een nieuwe foto gemaakt worden van mijn heup. Uitslag: operatie niet nodig, je bent nog hartstikke beweeglijk en de pijn zit duidelijk niet aan de voorkant of zijkant (heup), maar in je rug. Hij zei: eerst fotos van je rug laten maken en dan praten wij weer verder.

 

Ik keek mijn man glimlachend aan. Dit was wat ik wilde horen. Trouwens het verslag van de fysio was de receptie al weer kwijt, die waren niet zo nauwkeurig, want vorige week zei ze dat de info er wel was, maar goed ik heb het deze orthopeed duidelijk uitgelegd.

 

Uitslag fotos rug: ja ingezakte rugwervels. Daarom ben ik al bijna 8 cm gekrompen. En vandaar de pijn. Wat nu verder? De vrouw van de orthopeed/chirurg is ook orthopeed en die schijnt mij daarmee te kunnen helpen om de pijn wat te verlichten. Dat moet ik dan wel zelf betalen. Van de week ga ik ze bellen. Ik heb ook gevraagd wat ik kan nemen i.p.v. chemische rotzooi (dat had ik half al van de dierenarts gehoord) en dat heeft hij mij keurig opgeschreven. Waarschijnlijk moet er ook weer neurologische stappen ondernomen worden.  Ik zei dat ik daar al een tijd ben geweest voor zenuwpijnen, maar daar heb ik geen last meer van. En van die neuroloog was ik niet gecharmeerd. Daar kwam ik ook niet verder mee.

Maar ik heb nog een ander adresje, waar ik 1 x ben geweest, eventueel daar weer heen, die zit in de zelfde straat als de vrouwelijke orthopeed en gelukkig wat dichterbij. Vanmorgen moesten wij 2 x 5 kwartier rijden. En dus bijna 2 uur in het ziekenhuis gezeten.

 

Ik wou dit even kwijt. Soms lopen zaken zo. Een fysiotherapeute met 25 jaar ervaring en een chirurg die al aan zijn pensioensleeftijd is, dus ook veel ervaring. Maar in Duitsland werken ze vaak door tot over de 70. Gelukkig maar, dat ik deze man nog even heb kunnen zien en ook omdat ik volgehouden heb om info te krijgen en door te sturen.

 

Dus jippie! Ik hoef niet geopereerd worden, maar de pijnen moeten wel minder worden, want vaak loop ik ’s morgens als een zombie water te geven. Voor 12.00 uur ben ik nog geen mens. Maar goed, deze positieve ervaring helpt misschien ook mee en de potjes die ik nog ga bestellen: Traumeel, Boswellia en Omega 3.