Die kleine zwarte wil ik wel hebben. Mooie foto! Jarenlang "foto's plaatsen lukt me niet", en nu foto's alsof ze door een professional gemaakt zijn. Is misschien ook wel zo ...

Wie kan er een beetje rekenen?

 

Ik heb medicijnen gehaald voor de cavia's van een kennis van me

de cavia's moeten een dosering van 5-10 mg per kilo

in de pot zit 1500 mg poeder dit moet worden aangemaakt met water

Dan moeten de cavia's 0.25ml per kilo binnenkrijgen volgens de dierenarts.

 

Maar hoeveel water moet ik nu toevoegen?? Er moeten 100 cavia's worden behandeld de rest van het middel moet worden bewaard voor de vervolg behandeling.

 

( Ik was zo aan het rekenen kom er niet meer uit, ik overdenk het geheel te veel)

De medicijnen zijn eigenlijk bedoeld voor mensen dus er staat verder geen dosering op.

19 februari 201610 j aangepast door Gast

100 cavia's?

 

0,25ml in totaal (dus inclusief oplossing in water) of 0,25 ml per kilo cavia medicijn of 5 tot 10 mg poeder per kilo cavia? Een cavia weegt tussen de 600 en 1800 gram en als ze kleiner zijn nog minder uiteraard.

Je lost de poeder op met wat water en zuigt dat met een pipetje op. Hoeveel water is minder van belang, oplossen in max 0,5 tot 1 ml zou ik doen. De cavia's moeten het wel binnenhouden en als je teveel water geeft dan lukt dat niet. Tenminste zo deed ik het destijds bij mijn cavia's.

Helaas voor jullie zullen jullie eerst alle 100 cavia's moeten wegen en dan per cavia een pipetje klaar moeten maken.

100 is denk ik aan de lage kant maar even afgerond, is een serieuze fokker. Stel ik met mijn paar niets bij voor.

 

Die 0.25 is denk ik incl. want in poeder vorm krijg ik het er niet in.

 

En de intentie was dus middel meteen voor allemaal tegelijk aan te maken en dan op gewicht in spuiten.

Ik vind het een beetje raar dat de dierenarts het verdunningspercentage niet heeft aangegeven als hij zelf verteld dat je "de cavia's 0.25ml per kilo moeten binnenkrijgen" na het aanlengen van de 5-10 mg medicatie p. caviakilo.

Op die manier is het toch totaal onduidelijk hoeveel mg medicijn er in die 0,25 ml aanwezig is?

 

Kun je daar niet nog even achteraan bellen? Wordt het een stuk duidelijker van en kan ze voor die 100+ cavia's de medicatie een stuk preciezer afmeten...

 

Anders lijkt het mij ook slimmer/veiliger om het per cavia te doen. Cavia op de weegschaal, poeder afmeten, water erbij en oplossen, opzuigen met pipetje en in het caviaklepje. En dat dan 100+ keer...

 

Hangt er natuurlijk ook wel vanaf om welk middel het gaat en hoe gevaarlijk onder/overdosering is.

Het gemiddelde van 5-10 mg per kilo = 7,5 mg per kilo cavia.

 

7,5 mg in 0,25 ml = 750 mg in 25 ml = 1500 mg in 50 ml.

 

Je moet dus die 1500 mg poeder oplossen in 50 ml en daarvan 0,25 ml per kilo ingeven.

 

Je hebt dan genoeg voor 200 kilo cavia, ofwel 2 behandelingen voor 100 cavia's van 1 kilo.

 

En dan dus wegen en naar gewicht doseren.

 

Succes!

Bedankt voor het meedenken

Dierenarts had het druk hij had geen assistente vandaag dus moest alles zelf doen hij had het wel opgeschreven maar dat dokters handschrift

tussen door ging ook nog een paar keer de telefoon dus ik wist het niet meer allemaal toen ik het uit moest leggen

Geeft niet jòh, je had alleen dat "oplossen in 50 ml" gemist

Met een beetje geluk zien jullie hier onze Mayla en Yesco !!

 

Wat een leuk stel! Ze vonden dat op de foto gaan wel een heel ernstige zaak als ik die serieuze bekkies zie. Lief!

 

Een beetje eng eerder. Deze met mij ook

 

 

Och gut ik vind ze wel heel aandoenlijk. En ik zie dat je in de buurt woont! Zullen we een keertje afspreken om ergens te wandelen? Mijn stel is heel lief met wat onzekere hondjes, Toto is gewoon een groot brok blijheid en Lilo vind dat soort hondjes helemaal okee. Doe maar een PB als je het een leuk idee vindt.

 

En nog effe een foto van Lilo en mijn vorige geweldige podencoreu (Lilo lijkt wel giga dik op die foto, maar ze heeft echt alleen gespierde billen, verder is het een heel iel mager hondje)

 

 

En dit: Ik zie er echt niet uit in dat filmpje , maar verder wel heel ontroerend: hoe onze Toto (daarvoor heette hij Rudy) arriveerde op Rotterdam Airport en ik hem samen met mijn zoon en Lilo ging ophalen:

 

 

Hij was zo mager en hij vond het allemaal best heel spannend, maar zodra we thuis waren was het gewoon goed. Ik hoef nooit meer iets anders dan die Spaanse podenco's. Heerlijke honden zijn het.

 

Edit: Waarschuwing voor mensen die gaan googlen op,podenco: je ziet hele akelige foto's. Podenco's hebben het nog steeds niet best in Spanje.

Ach wat een lief filmpje! Mooi om te zien hoe Rudy, hoewel nog wat onzeker, direct al zo nieuwsgierig en zachtaardig naar je toe komt. Jullie zijn vast een supermatch!

Ik ben helemaal weg van Norma Miedema en haar onbegrensde dierenliefde.

Een prachtvrouw, dierenliefhebber pur sang in mijn ogen, die haar hele hebben en houwen in dienst stelt van afgedankte dieren

 

Een paar weken geleden zag je haar haar honden uitlaten, onder andere Holly, die met haar verlamde achterstel tussen twee wieltjes hangt en zich daar goed mee redt. Op die wieltjes had Norma een mandje gezet met een klein, oud, blind en doof hondje, Susie, dat geweldig zat te genieten van het ritje met haar vriendin: neusje in de lucht en ruiken maar, bij gebrek aan werkende ogen en oren

(Inmiddels is Holly flink ziek geweest en geopereerd, dus voorlopig geen ritjes meer.).

 

Kijk op Facebook op 3 februari 13.04 uur: Holly en Susie

 

 

 

Waarschuwing:

doe dit alleen als je veel tijd hebt of niet zo van dieren(filmpjes) houdt, want je kunt er zomaar een halve middag mee zoet zijn

 

 

(Ik weet dat er op FB even een heel vervelende discussiegroep was over die fantastische vrouw.

Je kunt een heleboel kritiek op haar hebben, maar die criticasters zouden er beter aan doen om die vrouw te helpen in plaats van haar op internet te verguizen ).

Commentaar geven op een ander is nu eenmaal makkelijk.

 

 

Als je een keer lekker wilt janken maar ook lachen moet je deze eens lezen:

Ach wat een lief filmpje! Mooi om te zien hoe Rudy, hoewel nog wat onzeker, direct al zo nieuwsgierig en zachtaardig naar je toe komt. Jullie zijn vast een supermatch!

 

Hij heet nu Toto en het is een poepie van een hond. Hij is niet de allerslimste, zal ik maar zeggen (hij heeft een heel stel vriendjes dat veel kleiner is waar hij veel mee speelt en dan vind ik het altijd net zo'n kind wat drie keer is blijven zitten en veel groter is dan zijn klasgenootjes, hij wordt soms ook gepest, daar moet ik echt op letten), maar hij is echt ontzettend lief en sociaal. Ook met Lilo en met de katten ging het direct goed, hij kan met alles en iedereen goed overweg, heerlijke hond is het.

 

@speets, ik heb een paar filmpjes gekeken, zitten heel ontroerende dingen tussen en petje af hoor, voor mensen die zich zo met hart en ziel inzetten voor dieren. Maar ik snap ook wel dat er kritiek is, ik heb zelf ook wel wat moeite met honden met een rolstoel bijvoorbeeld. Iedereen heeft andere criteria over waar de grenzen liggen, en het kan ook van hond tot hond verschillen. Maar (je kan het op de foto met Lilo deels zien), mijn Jack had ontzaglijk rotte voorpoten, de een kapotgeschopt als pup en de ander scheef gegroeid door overbelasting (en er zat een hagelkogel vast in het polsgewricht). Wij hebben hem laten opereren, dat is gedeeltelijk gelukt, maar hij kreeg wel dermate last van artrose en misvorming in die poten dat hij de laatste 8 jaar van zijn leven (hij is ruim 13 geworden) op alsmaar sterkere dagelijkse pijnstilling stond. Met die pijnstilling kon hij nog prima rennen, en rennen was zijn grote hobby. Ik heb altijd gezegd dat het klaar zou zijn als hij niet meer kon rennen, en uiteindelijk zat hij op een bijna overdosis pijnstilling per dag en ging dat rennen niet meer. Verder was hij nog vrolijk en kerngezond, maar je zag wel dat hij het miste, dat rauzen door de struiken of even op topsnelheid racen gewoon om het racen. De kwaliteit van zijn leven was altijd voor een heel groot deel bepaald door die dagelijkse lange wandelingen, en toen hij alleen nog maar rondjes in de wijk kon lopen, hebben we de knoop doorgehakt en is hij ingeslapen. Een andere oudere hond zou misschien stiktevreden zijn met kleine rondjes, maar bij Jack zag je echt dat hij er moeite mee had. Hij wilde nog zo graag, en die pokkepoten wilden niet. En ik had het beloofd, dat het klaar zou zijn als hij niet meer kon rennen.

 

Mensen hebben toen ook wel eens een rolstoel voorgesteld, maar echt, dat waren mensen die nog nooit een podenco hebben zien rennen. Dat is zoiets als een concertpianist zijn handen afhakken en dan een drumstel voorstellen.

 

Vanuit mijn ervaring met mijn hond vind ik een rolstoel dus gewoon drie keer niks. En mensen die kritiek hebben op 'teveel' dierenliefde praten simpelweg vaak vanuit hun eigen ervaringen, met hun eigen honden. Dan hoor je nog steeds beschaafd te blijven, maar de emotie erachter begrijp ik wel.

 

Ter illustratie, dit was Jack toen we hem net hadden (en hij kijkt zo zielig omdat hij moest poseren terwijl hij natte sneeuw op zijn kop kreeg):

 

 

en hier helemaal in z'n element:

Commentaar geven op een ander is nu eenmaal makkelijk.

 

 

Als je een keer lekker wilt janken maar ook lachen moet je deze eens lezen:

 

Oh die heb ik gelezen! Echt tranen zitten janken af en toe. Heel pakkend en herkenbaar en mooi geschreven.

Wat jammer dat er nu toch weer iets negatiefs over Norma Miedema wordt gezegd

Het is absoluut niet mijn bedoeling om die vervelende discussie hier ook nog eens te gaan voeren

Kennelijk is die boodschap niet helemaal overgekomen, dus nogmaals: "criticasters zouden er beter aan doen om die vrouw te helpen".

 

En zoals Angela al zei: "Commentaar geven op een ander is nu eenmaal makkelijk."

Ook is het een ego-boost: door kritiek te geven op een ander voelt men zich zelf beter: jíj doet het immers wél goed

 

Waar mijn post over gaat, is dat die vrouw zich niet bezig houdt met ras of kleur of karakter of gebreken. Of trots of status. Of een lange staart of flaporen of een te lange neus enz. enz. enz.

Precies die dingen die de meeste mensen juist wél belangrijk vinden. Daarom zitten de asiels zo vol.

 

Haar dierenliefde is grenzeloos en onvoorwaardelijk.

 

Ik hoopte dat dat mensen zou aanzetten tot nadenken over hun eigen motivatie achter hun 'dierenliefde'. Bijvoorbeeld trots, status, dogma's over raskenmerken, verveling, behoefte aan warmte, aan aandacht, aan macht enz. enz.

 

Ik kan ook heel makkelijk negatief commentaar geven op mensen die in allerlei buitenlanden zielige dieren opvangen en naar Nederland verschepen, of die per sé een jong dier willen, of een bepaalde rashond, of of of... terwijl hier de asiels vol zitten.

Maar dat lijkt me niet zinvol, dus in plaats daarvan uitte ik mijn respect voor deze vrouw. Om mensen aan het denken te zetten.

Jammer genoeg pikt niet iedereen dat op.

 

https://www.facebook.com/Help-norma-miedema-854179704666833/

Ik zie het commentaar van pippi niet direct als negatief, eerlijk gezegd.

Deze mevrouw, Norma Miedema, doet enorm goed werk en zij zal zeker weten wat zij doet. Een dier laten inslapen of opereren is een afweging die je alleen kunt maken als je het dier kent. En ik ken de dieren van deze mevrouw niet goed om daar van afstand een oordeel over te geven. Net zoals ik de hond van pippi niet ken om daar een oordeel over te geven. Ik weet wel hoeveel tijd en geld het kost als je zelf dieren opvangt en oplapt. Mensen die dat doen verdienen respect. Want eigenlijk vang je de "afdankers" (ik weet er geen ander woord voor) van andere mensen op. En deze mevrouw vangt dan ook nog eens de "afdankers" van anderen op die kansloos zijn in een asiel. En dat is bewonderenswaardig in een tijd waarin de meeste mensen meer aan zichzelf denken dan aan anderen.

Nou nou speets. Ik vind pippi's reactie helemaal niet negatief. Het enige dat ze aangeeft is dat ze wel begrijpt vanuit welk gevoel mensen kritiek op haar hebben. En wat dat betreft slaat ze mijns inziens de spijker op de kop. Ik heb dat filmpje van die twee hondjes ook gezien, en dacht toen zelf ook van "goh, ga je dan niet wat te ver". Doorslaan in dierenliefde gebeurt tegenwoordig steeds vaker, maar er iets over zeggen of vinden zonder direct te worden weggezet als negatief, een zeur of zelfs dierenhater lijkt soms vrijwel onmogelijk. Die reactie is net zo makkelijk als dat het makkelijk is om commentaar te hebben op anderen...

 

Overigens kan het nog zo hard niet je bedoeling zijn om ergens een discussie over te openen, als andere mensen het gevoel hebben toch in te willen gaan op de bal die jij zelf opgooit is dat natuurlijk hun goed recht, of niet soms?

 

Uit één pot de zijkanten knippen en wat je overhoudt in een andere pot schuiven. Vervolgens vullen met aarde en een aardappelplant. Oogsten? Schuif de binnenpot uit de buitenpot en oogsten maar.

 

Zal het werken?

Valt te proberen...Ik heb potten genoeg dus ga er eens mee aan de slag

Op de foto wel erg kleine aardappelplanten en al wel veel oogstbare aardappeltjes...

Maar is wel een testje waard, heb ook nog wel wat half gescheurde potten die hier voor in aanmerking zouden komen.

Bij de Welkoop zijn deze potten nu in de aanbieding:

https://www.welkoop.nl/onze-folder

 

Incl. 3 pootaardappels en oogst na 8 weken.

Hier doen we dat met kuipen, die kiep je zo om voor oogsten.

Nieuw zak aarde in en aardappels poten voor volgende ronde. Makkelijk bij vroeg en /middel/laat.

Het was éven zoeken @Angela , raakte verdwaald in al de potgronden..., maar vond toch die potten in de folder (stonden ook al ergens anders op het forum, aanbiedingenhoek?).

 

En las dat de Welkoop dus nu ook bezorgd... GRATIS zeggen ze... en dan staat er dit:

"Gratis thuisbezorgd vanaf €50,-. Standaard verzendkosten €5,95 "

 

Maar, begrijp ík het dan verkeerd? 5,95 verzendkosten is toch niet GRATIS ???

Beetje misleidend gratis vanaf 50 euro onder de 50 betaal je dus wel verzendkosten.

Met een mand van de action