Frans

Welkom Dennis. Het doet me plezier te zien dat steeds meer jongeren interesse in deze mooie hobby krijgen !

Ik had de ananaskers vorig jaar al vrij vroeg gezaaid , begin maart dacht ik . De plant die je hier op de foto ziet stond in een pot van 40 x 40 x 40 cm en deed het geweldig terwijl een andere die ik in de vollegrond gezet had tegen viel. In de vollegrond hangen takken en bessen teveel op de grond waardoor ze gemakkelijk vervuilen. Als je de ananaskers wil zaaien , let dan op . Er zijn twee rassen (misschien wel meer ?) , een vroege zoals deze met wat kleinere bessen ( Physalis Pubescens) en een late die grotere bessen levert maar dan wel pas eind van het jaar. Deze van mij gaf zoals je ziet in de tweede helft van juli al rijpe bessen. Ik moet wel zeggen dat hij op een ideale plaats stond. Op het zuiden tegen een muur waar hij maximale zon kreeg . Ik had er zelfs een bisquitbodem mee belegd op een laagje vanillevla . Omdat er niet genoeg rijpe ananaskersen waren had ik de helft van de bodem met ananaskers belegd en rest met rode aalbes .

Hier zou ik nog aan toe willen voegen , je kunt ze dan verspenen maar het is niet zo dat het dan ook moet . Ik heb zo het vermoeden dat daar wel eens een misverstand over bestaat. Je mag ze gerust nog verder laten groeien mits ze zowel onder als boven de grond nog ruimte hebben om zich te ontwikkelen. Het voordeel is dat de plantjes makkelijker aanslaan en het kost je (nog) niet zoveel plaats als met al die losse potjes. Mijn plantjes hier beneden zou ik nu kunnen verspenen maar ik laat ze nog even doorgroeien voor ik dat doe. Verspenen zal waarschijnlijk gebeuren als het tweede echte bladpaar zich ontwikkeld heeft.

Die Maria Thun draaft wel een beetje door vind ik Koert. Ze schreef ook een - Biodynamic Calendar For Wine Drinkers - die zo te zien gebaseerd is op het zelfde principe als de biodinamische kalender die ze voor het zaaien heeft gemaakt . Volgens haar zijn er optimale dagen om van een wijntje te genieten en dagen dat je dat beter kunt laten. Gezellig ... genieten van een wijntje als dat volgens een boekje uitkomt . When you buy a bottle of wine to enjoy at home, wouldn't you like to know when it's going to be at its best? Based on Maria Thun's biodynamic calendar, this handy little pocket guide tells you which days are optimum wine-drinking days, and which days to avoid if you want to get the most out of your glass. Vrij vertaald: Zou U wanneer u een fles wijn koopt om thuis van te genieten niet graag willen weten wanneer dat het best is ? Gebaseerd op de biodynamische kalender van Maria Thun geeft deze handige kleine gids in pocket formaat aan welke de optimale dagen zijn voor het drinken van wijn en welke dagen je beter kunt vermijden als je het beste uit je glas wilt halen. Zie : http://www.bol.com/nl/p/engelse-boeken/when-wine-tastes-best/1001004009988225/index.html#product_description

Ik heb dit topic nu een tijdje gevolgd en ik wil niet 'lullig' doen maar ik mis nog steeds een onderbouwde uitleg op welke principes zo'n zaaikalender werkt. Welke factoren beinvloeden nu echt het al of niet vermeende succes bij het gebruik van deze kalender. Waarom moeten zaden soms tot op het uur nauwkeurig gezaaid worden om tot een goed resultaat te komen ? Waarom zijn er blijkbaar slechte zaaidagen ook al zijn natuurkundig gezien alle gunstige factoren aanwezig ? Zelf kan ik bijvoorbeeld heel goed uitleggen waarom ik , totaal geen rekening houdend met zo'n kalender , op een bepaalde dag zaai. Ik hou bijvoorbeeld rekening met factoren zoals bodemtemperatuur , dag- en nacht temperatuur, grondvochtigheid , daglengte , weersverwachting voor de komende dagen etc.

Ja, maar kruisbestuiving komt zo goed als niet voor, dus niet echt reden om een kopje "tomatenthee" te zetten. Dat kruisbestuiving bij tomaten bijna niet voor komt ligt aan de bouw van het tomatenbloemetje. In het centrum van de bloemblaadjes zie je een 'kokertje' dat in feite bestaat uit de vergroeide meeldraden van de bloem . Binnen in die koker bevindt zich de stamper. Daardoor is de kans zeer klein dat ander stuifmeel dan die van het eigen bloemetje op die stamper terecht komt. Er zijn ook tomatenrassen waarbij de stamper buiten de meeldraadbuis uitsteekt en bij die rassen kan gemakkelijker kruisbestuiving optreden. Door eens goed naar de bloemetjes van je tomatenplanten te kijken zie je dus al of kruisbestuiving (bijna) niet voor komt of dat er toch een reëele kans op bestaat.

Donderdag 17 februari (morgen) heeft de Lidl universele potgrond in de aanbieding. RHP gecontroleerd en de prijs is 1.19 euro voor een 20 liter zak.

Paprika kan vrij gemakkelijk verbasteren. Ik kweek nog tweede ras , een rode puntpaprika , maar ik zorg er ieder jaar voor dat puntpaprika's en blokpaprika's op maximale afstand van elkaar staan om dat verbasteren te voorkomen.

Paprika kan vrij gemakkelijk verbasteren. Ik kweek nog tweede ras , een rode puntpaprika , maar ik zorg er ieder jaar voor dat puntpaprika's en blokpaprika's op maximale afstand van elkaar staan om dat verbasteren te voorkomen.

Als je ze niet echt nodig hebt zou ik ze bewaren voor volgend jaar. Dat heeft als voordeel dat je , als dit ras je tenminste bevalt en je er mee verder wilt gaan , je niet druk hoeft te maken over verbastering van de planten dit jaar. Voor volgend jaar heb je het raszuiver zaad om mee door te gaan dan al liggen.

Had je die van jaargang 2010 ook nog gezaaid ? De planten in mijn bakje zijn van dat zaad . Van de 28 gelegde zaadjes kwamen er 27 uit. In het bakje zie je 26 plantjes staan maar dat komt omdat ik er zelf per ongeluk eentje gemold heb. Verspenen doe ik pas als het eerste paar echte blaadjes zich goed gevormd heeft. Bovendien staan ze elkaar nog niet in de weg. Klopt , het zijn wedstrijdpompoenen en ik ga aan zo'n wedstrijd meedoen via een ander forum. Ik geloof niet dat snoeien bij een wedstrijdpompoen de bedoeling is en voor een goed resultaat mag je maar één vrucht per plant laten staan. Ik heb nog nooit pompoenen gekweekt , ook de kleine rassen niet , dus ik word bij de wedstrijd niet gehinderd door enige kennis.

Duur voor een houten raamwerkje van 75 x 45 cm en dan ook nog eens zonder glas En probeer dat glas maar eens gratis bij een kassensloper te krijgen .

Voor jullie gaan denken dat ik in slaap gesukkeld ben toch maar even mijn bezigheden tot nu toe al heb ik niet veel nieuws . Voor zover het kon is de tuin wat opgeruimd en de laatste aardappels zijn uit de grond gehaald. Omdat het bovenste stuk daardoor leeg kwam heb ik vanmorgen de compost verdeeld en onder gefreesd. Dat stuk boven blijft nu vrijwel braak liggen tot de tweede helft van mei waarna er twee plantjes van de Atlantic Giant pompoen gezet worden. De ene komt midden bovenaan bij de heg te staan , de ander bij het midden van het dwarspad daar tegenover. De bedoeling is dat ze daarna naar elkaar toe gaan groeien. Waar de witte lijn te zien is (dat zijn smalle trespaplaten om over heen te lopen zodat de grond niet te veel inklinkt ) heb ik vanmorgen een rij tuinbonen gezet. Halverwege juni zijn die wel weer weg zodat de pompoenen er denk ik geen last van zullen hebben. Poten/zaaien voor begin maart (uitgezonderd dan binnen de paprika's) doe ik normaal niet want mijn ervaring is dat je daar niet veel mee opschiet . Je zult zien dat er straks maar een te verwaarlozen verschil in oogsttijd zal zijn met de vandaag gezette rij tuinbonen en de twee rijen tuinbonen die over veertien dagen gezet gaan worden. Hieronder nog even mijn paprikaplantjes voor de buitenteelt, ongeveer drie en een halve week geleden gezaaid. Ondanks dat ze aan een raam op het zuiden staan hebben ze de neiging om te fileren maar dat is bijna niet te voorkomen met die weinige uren daglicht die er momenteel nog maar zijn. Volgend jaar ga ik ze om dat fileren te voorkomen onder kunstlicht kweken , zeker nu ik gezien heb dat Jorg daar geweldige resultaten mee heeft bereikt.

Ik had er slechte ervaringen mee. Het gedeelte dat in de grond steekt rot binnen de korste keren weg. Vind je dat scheefhangen van de massieve stalen spiralen bij het topzwaar worden van de tomaten hinderlijk , zoals ik dat al eerder aangaf hebben spiralen van aluminium buis dat nadeel niet. Ze zijn wel duurder , maar het is een eenmalige aanschaf.

Dat zijna zeker een paar het afgelopen jaar nieuw gegroeide twijgen die als je ze laat staan verder zullen groeien en zich nog gaan vertakken. Kunnen wel eens handig zijn om de struik wat te verjongen als je oude lelijke takken hebt die je dan weg kunt snoeien.

Ik weet niet of het suikergehalte van mijn aardappels nu hoger is dan voor de winter. Zou dat al zo zijn dan is het wel zo marginaal dat ik het niet proef. Maar moet ik me nu druk gaan maken over een microgrammetje meer of minder van een stofje dat al in het voedsel van de mens voor komt sinds de oermens zijn eerste brood leerde bakken ? Of overstappen van gebakken patatjes naar alleen gekookte ? Als je alle voedsel gaat analyseren op potentieel kwaadaardige stofjes dan blijft er weinig over om van te genieten. En in dat weinige zal ooit ook wel weer eens wat 'slechts' gevonden worden zoals dat redelijk recent ook met acrylamide gebeurd is. Je brengt me wel op een idee. Ik heb wat losse draadloze temperatuursensors die ik wel eens in de tuin plaats en die ik binnen kan uitlezen .Eind dit jaar zal ik eens eentje onder de grond , waterdicht verpakt , ingraven bij mijn aardappeltjes. Lijkt me leuk om eens te zien hoe 's winters daar dan het temperatuurverloop is .

Geef me dan toch maar een potertje , al of niet groen , maar wel met korte stevige scheuten waar ik gewoon een schep aarde op kan gooien. Die bleke lange scheuten van die in het donker gekiemde stumpers zijn niet alleen gewoon wat rommelig , ze breken bij het geringste af .

Prei kan na de winter nog behoorlijk groeien. Zolang ze niet in de weg staan zou ik ze gewoon laten staan maar geef dan wel wat kunstmest wil het nog wat bruikbaars kunnen worden . Voordat de zaadstengel in de plant gevormd gaat worden en de prei daardoor onbruikbaar hebben ze , afhankelijk van het ras en het weer , nog ongeveer een maand of twee te gaan.

Een aantal jaren geleden had ik je zelfs de kant en klare ingrediënten voor die cake nog wel kunnen bezorgen Jos. Door toeval kwam ik aan zo'n stekje . Onderstaand stukje van mij staat nog steeds op een ander tuinforum zodat ik het daar vandaan nog even kon kopiëren. Hopelijk word ik nu in de toekomst niet gezien als dat lid van moestuinforum met een 'drugsverleden'. En toen groeide er wiet in mijn tuin ... Voor ik verder ga , toch maar even voor de goede orde, ik wil beslist geen promoter zijn voor het kweken van wiet in je tuin. Verder zijn bijzonderheden over wietteelt via zoekmachines op het internet vrij gemakkelijk te vinden dus ook daar draag ik niet veel aan bij met mijn nu volgend stukje. Ik vond het wel leuk dat ik door toeval aan zo'n plant kwam en zijn ontwikkeling in mijn tuin kon volgen. Het eerste en gelijk ook laatste sticky in mijn leven was later ook nog eens afkomstig van een zelf gekweekte plant. Als je zoiets ter beschikking hebt moet je het toch een keer proberen nietwaar ? Het zal een jaar of acht geleden zijn , ik weet het niet meer precies , dat mijn neefje bij me langs kwam met een mooi plantje in een potje. Ik had ze nog nooit in 'het echt' gezien maar ik zag meteen wat het was. Waar hij het vandaan had wilde hij niet zeggen en dat was ook niet belangrijk. Aan zijn vader vragen om het thuis in de tuin te zetten durfde hij niet dus kwam hij maar bij oom Frans langs. Ik heb hem maar eens duidelijk gemaakt dat hij een heel verstandige vader had en dat het ook niet de bedoeling was dat ik hem van softdrugs zou gaan voorzien. Toch vond ik weggooien van zo'n mooi plantje zonde en ik wilde wel eens zien hoe zoiets groeit in je tuin. Bovendien werd toen nog de kweek van maximaal drie planten voor eigen gebruik in Nederland gedoogd zodat ik daar geen problemen mee zou krijgen. Gegevens over wietteelt zijn makkelijk te vinden op het internet. Ook over buitenteelt al wordt dat niet zoveel gedaan. Het werd een interessante speurtocht . Zo ontdekte ik dat alleen de vrouwelijke planten geschikt zijn en dat het om de onbevruchte bloemen draait . Een enkele mannelijke plant in de buurt laat de oogst al mislukken. Juist omdat de bevruchting uitblijft gaat de plant uit een soort frustratie meer en meer THC produceren . THC is de halucinerende stof waar het de liefhebber om gaat. Via het web ontdekte ik ook dat het in bloei gaan van de planten pas gebeurt na een bepaald aantal uren dag/nacht verhouding . Alleen als het aantal uren daglicht kleiner wordt dan het aantal uren duisternis ontstaan in de plant voldoende bloeihormonen om de plant tot bloei aan te zetten. Op duistere zolderkamertjes is zoiets met kunstlicht makkelijk te regelen maar ik had geen zin en geduld om daarvoor in mijn tuin te wachten tot later in het jaar. De oplossing werd een constructie met kunststof electriciteitsbuizen waar over ik voor verduistering een dekzeil kon leggen. Om het daar onder niet te warm te laten worden als de zon nog scheen offerde ik nog een wit katoenen bedlaken op dat ik er over heen kon leggen. Door een dag of veertien de plant kunstmatig eerder aan de nacht te laten beginnen werd mijn experiment beloond. Nu de trigger tot bloei eenmaal was omgezet en de plant tot bloei ging komen maakte het aantal uren daglicht niets meer uit voor de verdere ontwikkeling en kon de kunstmatige verduistering wegblijven. Ik heb het spul later nog geoogst en laten drogen. Meer dan een eenmalig sticky is er niet van gebruikt. Het viel me nog tegen ook en ik word na die ervaring toch maar liever high van een goed glas bier of wijn. De oogst is uiteindelijk op de composthoop beland.

Sinds een aantal jaren haal ik aan het eind van het jaar mijn aardappels niet meer uit de grond om ze op te slaan maar laat ze gewoon zitten. Naar behoefte rooi ik dan aardappels. Een methode die een beetje uit luiheid geboren werd en me achteraf uitstekend is bevallen. De tijd dat ik voor de bewaaraardappels kiemremmingspoeder nodig had is voorbij. In de vollegrond blijkt de aardappel (in ieder geval het ras Nicola dat ik teel) pas in het voorjaar de neiging te krijgen om te gaan kiemen. De aardappels die ik vandaag rooide zaten nog lekker strak in hun velletje met maar een enkele waar het eerste begin van een kiempuntje te zien was. Het is geen methode die geschikt is om grote hoeveelheden aardappels mee goed te houden maar op beperkte schaal gaat het prima. Als de planten in het najaar rijp zijn , of eerder als er symptomen van phytophthora verschijnen , snij ik de stengels vlak boven de grond af en zet er een stokje neer zodat ik later nog kan zien waar de riek de grond in moet. Als het gaat vriezen gooi ik over het restant een dik pak bladeren en een paar dekzeilen zodat de grond niet kan bevriezen waardoor de aardappels waardeloos zouden worden.Naar behoefte rooi ik af en toe een klein voorraadje aardappels. Bovengrondse opslag is niet meer nodig maar belangrijker is dat de aardappel keihard en vers blijft en ik ook die kiemremmingstroep niet meer nodig heb.

Je hebt met een spiraal inderdaad niets meer nodig om de tomaat te leiden. De gegalvaniseerde stalen spiralen zijn inderdaad sterk maar als daar een plant aan hangt waar (later in het seizoen) de tomaten beneden al geoogst zijn zorgt het gewicht van de bovenste trossen toch al gauw voor scheefhangen.

Mijn vader had vroeger nogal wat legkippen en af en toe moesten die plaats maken voor een nieuwe generatie. Die beestjes, meestal een of twee jaar oud , belanden vaak in de soep maar werden ook gebraden. Nu is zo'n ouwe kip daar niet zo geschikt voor maar poten en borststukken werden dan eerst een nacht in een marinade gelegd waarvan het vocht bestond uit half water en half azijn. Dat maakt het vlees 'kort' en als het vlees bijna gaar was deed mijn moeder er nog wat stroop bij. Resultaat : een heerlijke zoetzure kip , in een lekkere saus , die zijn taaiheid had verloren en zich niet meer hoefde te schamen voor zijn leeftijd. Exacte recept helaas niet meer bekend .

Je hebt het maar druk Jim al zo vroeg in het seizoen . Ik ben benieuwd naar je foto's.

Mooie tuin Jooze. Echt een voorbeeld hoe een moestuin ook sierwaarde kan hebben !

Ik gebruik al jaren tomatenspiralen en ze zijn hartstikke makkelijk. Geen gedoe met opbinden maar alleen af en toe de tomaat even helpen zodat hij de spiraal in blijft groeien. De meeste spiralen , ook die ik heb , zijn gemaakt van gegalvaniseerd staal . Een klein nadeel van deze spiralen is dat als aan het eind van het seizoen de planten groot worden , en daardoor wat topzwaar , de spiralen scheef gaan hangen . Dat heeft geen enkel nadeel voor plant of spiraal maar die schots en scheef hangende planten zien er dan wat slordig uit vind ik. Er zijn ook spiralen te koop die gemaakt zijn van aluminium buis en omdat buis veel stugger is kennen ze dat 'doorbuignadeel' niet. Ze zijn jammer genoeg wel een stuk duurder dan de gegalvaniseerde stalen spiraal. Nog even een tip. Ga je spiralen gebruiken , zet dan eerst de spiraal in de grond en plant dan pas de tomaat naast de spiraal.