weknow

Op je vrienden moet je zuinig zijn

De A. a. Kukowa in Vlaanderen en Duitsland op meerdere plaatsen. In Nederland bij kwekerij Auke Kleefstra in Friesland en soms bij Esveld planten in Boskoop en op bestelling bij A touch of Green in Amstelveen. De A.a. Viti Kiwi (2 woorden!) in Nederland nergens te vinden. Alleen in de proeftuin in Zomergem (B) en Duitsland. Heb buiten mijn 4 Issai's zelf net 4 ándere kiwibessen geplant: Weiki man + vrouw, Ken's Red en Purpurna Sadowa

Aha...het zijn dus gewoon 2 rassen Dank je, John, voor je geduldige uitleg. Ik ga eens zoeken voor je

De kleur zegt heel weinig over de smaak. Er zijn vele rode/bruine/zwarte/rose rassen aardappel. Smaak verschilt per ras. Voor mij dus ook moeilijk te bepalen welk ras de "standaard" gele/witte aardappel is die jij bij bloemkool e.d. eet. Typisch Nederlands om alle patatten/piepers als een soort te beschouwen. Kom je in België en zeker in Frankrijk, dan kies je voor rassen bij een groentenboer en in een supermarkt. Probeer er eens verschillende, zou ik zeggen. Op de markt bijvoorbeeld, kun je gerust vragen om 6 of 10 poters van 8 verschillende soorten. Met een eigen tuin heb je een veel grotere keuze en kun je je eigen favorieten voor allerlei doeleinden ontdekken. Er gaat een nieuwe wereld voor je open Er was verleden jaar ook een aardappelproef-topic op dit forum. Even opgezocht: https://www.moestuinforum.nl/topic/10017-aardappelen-soorten-proeven-vergelijk/

Kokosvezel is deels alternatief voor turf. Fijnheid en luchtigheid zijn nuttig. Maar de vochtregulering is lastig. Tussen nat en ineens uitgedroogd liggen maar enkele uren. Heb zelf geen ervaring met Makkelijke Moestuin. Ben wat verwonderd over de vrij dure speciale mengsels die daarvoor in de handel worden gebracht (alsof het het wondermiddel is, om succesvol te telen in zo een bak). Potgrond (eventueel een biologische zonder turf) en koemestkorrels zouden evengoed moeten werken (er rekening mee houdend dat mensen met een MM-bak weinig tuinplek hebben). Vanuit een gewone moestuin gedacht, met wat meer ruimte voor compost die je zelf maakt of bladaarde, gemengd met gewone grond (klei of leem = zand + klei) als goede potgrond, zou dit veel makkelijker te verkijgen/maken mengsel ook voor MM-bakken meer dan prima moeten voldoen. Misschien nuttig om daarvoor dit recente forum topic eens door te lezen? https://www.moestuinforum.nl/topic/11327-potgrondalternatieven/

Weet je de Latijnse namen? Deze bijnamen kunnen plaatselijk zijn...ik weet zo niet over welke je het precies hebt.

Ik zou zeggen: volop organisch materiaal. Verse mest of kunstmest is juist op aardbeien "minder". Verteerde mest of compost werkt beter, helpt planten gezond te houden. Helpt meteen voor betere vochthuishouding, waardoor dat extra watergeven in de meeste gevallen overbodig wordt.

Informatieve link, die helpt te begrijpen hoe het nu precies zit http://www.fruitlent.nl/popups/phytophthora_resistentie_tomaat.html

Dat wordt sla eten Die heb je vast ook nog wel staan ergens

Dat verschilt erg per plant. Bij de meeste is het niet echt kritisch, zolang het maar tussen niet te hoge en niet te lage waarden blijft. Er zijn enkele plantensoorten die wisselingen nodig hebben, om zaden te laten kiemen of uit een soort slaaptoestand te halen. Dat kan gewoon wat variatie zijn, maar ook een heel bepaald ritme (2 maanden 15 graden, 2 maanden 4 graden en dan 20 graden, bijvoorbeeld voor een struik die ik probeer te kweken). Er zijn ook soorten die het beter doen bij lage temperaturen en bij hogere temperaturen niet kiemen, terug in slaap schieten of afsterven. Sommige soorten sla bijvoorbeeld zullen nauwelijks kiemen bij temperaturen boven de 10 graden. Zo een verwarmde propagator is dus niet voor alle zaden nuttig en voor sommige zelfs niet gewenst. Algemene uitspraken over hoe zaden best kiemen zijn bijna niet mogelijk. Tenzij dat er vocht en zuurstof aan te pas komt. Zelfs licht hoeveelheid is erg verschillend.

Er is al een nieuwe topic, Erny. Met de aanbiedingen voor 2015. (Als ik je nu gelukkig Nieuwjaar wens, kun je december 2014 wegscheuren van je kalender ) https://www.moestuinforum.nl/topic/14968-aanbiedingen-voor-de-moestuin-2015/

Klinkt gemakkelijk. Maar valt bepaald niet mee om veel mooie, gedrongen, bossige, net aan de bloei-viooltjes te kweken. Bovendien moet je concurreren met de (professionele) handel in tuincentra, bouwmarkten e.d. Stel dat je ze voor 40 ct/st. wil verkopen....je rekent opkweekkosten/potgrond/mest/potjes of zaaibakken e.d., dan moet je heel veel omzet hebben om een paar euro te verdienen. De prijs van het zaad is relatief weinig. Maar goede zaadkeuze is wel essentieel voor je resultaat. Als je ervaring hebt met opkweken van gezaaide planten, misschien wel. Anders zou ik eerst eens oefenen met makkelijkere soorten, die echt eenjarig zijn. Ik denk dan aan afrikaantjes, lobelia's, zaaidahlia's e.d. Die zijn gewoon een stuk makkelijker op te kweken tot mooie (verkoopbare) jonge plantjes. Betere commerciële kansen heb je met planten die je in de zomer/het najaar kunt stekken. Gestekte planten hebben een voorsprong op gezaaide en zijn sterker (mits deskundig gekweekt). Met een beperkt aantal gezonde moederplanten en het stek-handwerk dat je zelf kunt doen (dat is voor professionele telers erg duur!) en een vorstvrije en lichte ruimte om de planten goed de winter door te krijgen, kun je in april-mei erg mooie, net bloeiende planten aanbieden. Denk aan: pelargoniums, anjers, fuchsia's, begonia's en nog veel andere soorten.

Het is wel extreem nat nu. Althans hier. Zet ze niet op een plek waar (lang) water blijft staan of maak een ruggetje.....of enkele dagen wachten.

@ Erny. Ik doe zeker mee met bloemen. Stuur je nog een antwoord op je PB vanavond. @ Geedee. Gouden tip van jou! Deze reacties afdrukken en opsturen naar Thea's naasten. De kans is niet groot dat ze zelf op dit forum komen en dit anders zullen zien. Wil ik graag doen, omdat ik zo ook wat makkelijker contact kan opnemen met Thea's echtgenoot. Dat wil ik graag. Als anderen geen bezwaar hebben (er zijn veel meer mensen die een goede band met Thea hadden!) wil ik dat morgenavond doen. @ Gemma. Vanavond hoor je nog wat van me via PB. @ allen. Ik realiseer me dat een forum in zekere zin ook een apart medium is. We praten er met elkaar onder schuilnamen en meestal ken je elkaar niet persoonlijk. Er is voortdurend verandering van deelnemers. Mensen haken af (geen tijd, andere prioriteiten of bezigheden......) en sommigen zijn meer blijvers. Toch ontstaan er soms ook meer persoonlijke banden: via ruilen, op MTFD of omdat mensen elkaar persoonlijk opzoeken. Anonieme en vriendschappelijke contacten lopen dan door elkaar of in elkaar over. Als iemand iets overkomt, zal het kunnen betekenen dat hij/zij "gewoon" niet meer aanwezig is op het forum en niemand verder iets weet. Ik ben heel blij dat Thea's echtgenoot in kort iets heeft laten weten aan enkele mensen van dit forum! Blijkbaar zijn er toch een heel aantal mensen voor wie Thea bijzonder en soort "vriendin" geworden was, zelfs als ze haar nooit persoonlijk ontmoet hebben. Ik denk dat het goed is, als Thea's naasten dit in ieder geval weten en onze reacties van medeleven en hoe het ons toch ook raakt, vernemen. Dat en waarom iemand...al is het maar op een forum...gewaardeerd werd en gemist zal worden.....het bevat misschien toch iets van troost voor hen in hun verdriet.

TimHoorn schreef: Soms helpt het tegen scheuren als je op de boorplaats een strookje leukoplast o.i.d. plakt.

Sommigen kenden Thea al langer en beter dan ik. Ze was al lang op dit forum. Vanaf december 2011. Was heel actief. Meer dan 4000 berichtjes, dat is gemiddeld bijna 4x per dag. Heel veel van haar berichtjes zijn nuttige adviezen of tips. Want Thea had heel veel ervaring met plantjes, bewaren, koken...kende fijne kneepjes en soorten en wist dingen die je nergens in de boekjes kon vinden. Kwam er een vraag over een wat minder bekende plant of soort, grote kans dat Thea die wel ergens had staan en een stekje wilde maken of zaadjes voor je had. Wat me ook opvalt in veel van haar berichten, is dat ze zelden of nooit vertelt hoe je iets niet moet doen. Hoe het ook kan, een andere manier, vaak heel eenvoudig en niet ingewikkeld, dat is de grondtoon. In wat Thea schrijft worden geen grote theorieën en idealen verteld over natuurlijk tuinieren en goed omgaan met milieu. Dat was voor haar en in haar tuinen vanzelfsprekend, dat het ecologisch en samen met de natuur moest en kon. Zo deed ze het gewoon, had ze het altijd gedaan en voor mij was ze daarin ook een pionier. Of Thea dat zelf ook zo zag en bedoelde, durf ik niet te zeggen. Ik vermoed dat ze vooral haar eigen liefde en passie voor planten, groenten, kruiden, natuur wilde uitdelen en meegeven aan andere mensen, die daar voor open staan. In onze eigen tuin staan allerlei planten "van Thea". Zoals zwarte frambozen, Mechelse selderij (zachter en frisser van blad en beter bestand tegen de winter dan de gewone), oranje-gele olijftomaten en prachtige aardbeitomaten (die ook nog behoorlijk phytophtora-resistent blijken) en nog van alles. Het meeste kreeg ik al voordat ik Thea persoonlijk kende. Het kwam ergens in een topic op het forum ter sprake...en een of twee dagen later lag er onaangekondigd een envelop in de brievenbus met stekken of zaadjes. Uitdelen...verder geven...(onuitgesproken) wensjes in vervulling laten gaan en je zo verrassen...zo leerde ik Thea op het forum kennen. Pas afgelopen jaar juni hebben we Thea echt ontmoet. Vanuit het zuidelijkste puntje van Zeeland tot het noordelijkste puntje van Groningen...daar ligt bijna 400 kilometer Nederland tussen. Tijdens een vakantie in het Noorden zouden we een uurtje bij haar langs gaan. Voor Thea een gelegenheid om nog wat mensen uit te nodigen en het uurtje werd een lange en gezellige middag die omvloog. Het klikte zo vanzelfsprekend, was vanzelf gastvrij. Een volle en gevarieerde tuin vol verrassingen waaraan ik me vergaapte. En we mochten er niet weg zonder toch weer allerlei bijzondere plantjes en zaailingen mee te nemen. In het najaar zijn Thea en haar man, op doorreis naar Frankrijk, een avond bij ons geweest. Weer die ongedwongen en vanzelfsprekende "klik". Gezelligheid. Vriendschap?! Zelfs onze honden waren direct dikke maatjes. Thea wist dat ik bezig was ergens een schaduwtuin aan te leggen. Had voor de Moestuinforumdag om hosta's gevraagd. De koffer van haar auto had ze volgestouwd met dozen, zakken en pakjes vol planten, stekken en zaden voor de schaduwtuin. Overweldigend! We hadden afgesproken om in het komende voorjaar een aantal dagen in haar B&B te gaan logeren en dan ook te helpen met de aanleg van de tuin. Die zou helemaal anders gaan worden. We verheugden ons er erg op. Thea en haar man hadden zo veel plannen. De tuin, met de caravan er op uit. We hoopten hen nog vaak te ontmoeten en samen dingen te ondernemen. Omdat het goed was. We denken aan Thea haar man en zonen. Het verdriet, het gemis, de leegte die hun leven nu moet vullen.

Beste forumleden, Zojuist kreeg ik een mail van Thea's echtgenoot. Thea heeft afgelopen zaterdag een heel zware hersenbloeding gehad en is zondagavond in het ziekenhuis van Groningen overleden. Thea haar man vroeg me om zijn bericht aan enkele mensen van het forum, met wie Thea veel contacten had, door te geven. Waar ik dat kon heb ik hen eerst geïnformeerd. Maar ik heb niet iedereen kunnen achterhalen, sorry! Ik hoop dat zij dit berichtje toch gauw zien. Voor mijn vrouw en mij voelt Thea's overlijden als het verlies van een goede vriendin. We zijn er ondersteboven van. Voor haar man en kinderen is het verdriet nog veel groter! Ik wil morgen proberen hier iets te schrijven over wie Thea op en voor het forum was.

Kleine aanvulling. Er is nog een andere groep regenwormen in de grond, dus naast compostwormen en de diepgravers, die vrij groot zijn en tot enkele meters diep kunnen zitten. Die leven in tegenstelling tot de diepgravers in de bovenste laag en graven meer horizontale gangen, zijn kleiner, maar groter dan compostwormen. Hier een link naar een zeer informatief (Engels) artikeltje over aardwormen, welke er zijn, hoe ze leven en hun ecologische functie. https://www.fibl.org/fileadmin/documents/shop/1629-earthworms.pdf

Plus een betere bestuiving. Bestuivingstabellen voor kruisbestuiving zijn zinvol, maar geen garantie. Mijn ervaring is dat je het moet lezen als "ongeveer dan bloeien deze rassen" en dat in de praktijk dat zelden precies zo is. Als je meerdere rassen kunt zetten, verhoog je de kans dat ze elkaar overlappend bloeien en dus bevruchten.

Zowel bananenschillen als koffiedrab bevatten vrij veel kalium. Misschien dat dat wat schimmel-onderdrukkend werkt? Ik moet eerlijk zeggen, Geert, dat ik dat hele microbiologische verhaal niet erg overtuigend vind. Het klinkt erg als bij elkaar gegooglede detailinformatie met grote conclusies over de werking die het heel misschien daardoor zou kunnen hebben. En aangezien wij bijna uitsluitend biologische bananen kopen, zou het dan niet werken? Tot hier toe denk ik dat schoon werken en zorgen voor voldoende ventilatie en niet te nat, goede praktische tips zijn. Ook de steriliseren in de oven tip van Robo vind ik handig. In mijn ervaring is in het overgrote deel van de gevallen schimmel geen probleem bij het opkweken van zaden en planten. Er zijn wat soortjes die wat gevoeliger zijn en wat speciale aandacht kunnen vragen. Soms zelfs is schimmelvorming een hulp bij het ontkiemen, hebben bepaalde zaden dat nodig en in andere gevallen (zoals nu met mijn gezaaide perkels) groeien zaailingen er gewoon doorheen.

Okay...even een zij-sprongetje. Ha, ha...Erny...nu zit je op mijn vakgebied! Over waar dat allemaal mee samenhangt en hoe "kennis" in elkaar zit, wat ze waard is en - uiteindelijk - altijd gebaseerd is op aannames en overtuigingen kan ik wel wat bomen opzetten. Maar dat wil niet zeggen, dat we niet van alles kunnen "weten" en dat ook nodig hebben om te leven en overleven. We hebben ervaring opgedaan met gemalen graszaden (meel), waarmee we voedsel kunnen bereiden dat voor ons nuttige en opneembare voedingsstoffen bevat (en dat mensen over het algemeen smakelijk vinden) en dat we na winning (oogst) over de tijd verdeeld ter beschikking willen hebben om ons van voedsel te voorzien. Bewaarmethodes daarvan achten we zinvol en we hebben ervaring opgedaan (en met andere kennis leren begrijpen) hoe dat kan. Die kennis kan veranderen (evolueren) doordat we nieuwe gegevens krijgen, waardoor we de toepassing ervan kunnen verbeteren en soms blijkt, doordat de kennis niet werkt of door nieuwe kennis, dat het concept (de samenhang van wat we weten) bijstelling nodig heeft. Je weet dat iets juist en correct is, als je het proefondervindelijk, onder dezelfde omstandigheden, steeds opnieuw kunt waarnemen + het kunt beredeneren/onderbouwen met zo veel mogelijk (samenhangende) gegevens, die dit de meest redelijke uitleg maken. Dus: "Onder die en die omstandigheden is de kans het kleinste dat meel bederft en wordt geïnfecteerd door (schadelijke) insecten", is een voorbeeld van iets dat je kunt weten. Wie dat bepaalt? Mensen met hun ervaring + gezond verstand. Maar laat ik een wedervraag stellen: Wat heb je er aan om dit soort weten, niet te gebruiken en naast je neer te leggen? Dit is geen kwestie van "mening", maar van al of niet juiste gegevens en hun samenhang (en dat is lang niet altijd makkelijk). Overigens hoort bij gezond verstand ook dat je kritisch blijft onderzoeken en vragen, wat het precies waard is wat je weet/denkt te weten...nieuwe ervaringen of andere/bijkomende gegevens kunnen goede redenen zijn om verder te onderzoeken. Je hoort mij niet zeggen dat kennis voor eens en altijd vast staat. Maar ook niet dat alle kennis uiteindelijk maar schijn is en willekeurig door iets anders kan worden vervangen.

adviseert Loes. Laat ik nu juist van huis uit meegekregen hebben en er bij mij diep ingeworteld zijn, dat meel goed droog en NIET afgesloten bewaard moet worden. Dus zeker niet in een tuperwaredoos met deksel of een blik of een afgesloten plastic zak o.i.d. omdat je dan schimmel en bijv. meelwormen kunt krijgen. Wel in een dichtgevouwen papieren zak of zo. Ik ben te overtuigen dat ik het verkeerd geleerd heb, maar tot hier toe nooit problemen gehad met welk meel dan ook op deze manier. En ik ga toch al even mee in de meelbranche..... Wie weet het echt?

Och...als ik een ambtenaar zou zijn, zou ik hier denken: "Zoiets is het werk van andere ambtenaren". Een beroep, dat is leuk om grapjes over te maken, maar ik wist echt niet dat ambtenaren een groep mensen is, die je op een hoop kunt gooien. Net zo min als vrouwen, mannen, ouderen, holibi's, niet-holibi's, gelovigen, niet gelovigen, twijfelaars-of-ze geloven, buitenlanders of voetbalsupporters, ecologisch-denkende-tuiniers of spuiters. Volgens mij zijn dat allemaal verschillende mensen! Is generaliseren een beetje erg dwaas.

Zou het "witte vlieg" kunnen zijn? Ze zien er uit als hele kleine witte motjes. Daar bestaan meerdere soorten van, maar in de praktijk is het meestal de zgn. kas-wittevlieg die last oplevert. Sommige planten zijn er gevoelig(er) voor en de beestjes komen gewoon een keer "aanwaaien" en vinden dan in het klimaat van een kasje of woonkamer een voor hen fijne plek. Ze kunnen wat schade geven (knabbelen aan onderkant van bladeren of jonge stengels en de plant "verdedigt" zich door wondjes en sapjes af te scheiden) maar meestal valt dat wel mee. De eieren zijn nauwelijks te zien en de voortplantingscyclus is heel snel. Dus overleven er wel een paar op hun favoriete planten en zijn, ook na verplanten, snel weer aanwezig. De witte larven die vallen in de donkere potgrond wel op. Als je dat al zou willen (ik niet!) hebben insecticiden weinig zin, omdat ze al lang resistent zijn tegen de meeste. Ze zijn gewoon moeilijk te bestrijden. Je plantjes op een plekje zetten waar witte vliegen het niet zo perfect vinden, lijkt me de beste aanpak. Een plek waar het een stuk koeler is en zo gauw ze naar buiten kunnen, buiten zetten. Als de maden wat anders zijn, dan kunnen ze niet uit de zaden komen. Wel uit de potgrond of van insecten die in de potgrond hun eitjes gelegd hebben. Edit: De meeste kruiden ( zoals salie) sterven in de winter af, om in het voorjaar weer terug uit te lopen. Die hoeven dus niet dood te zijn. Dat ze door witte vlieg-aantasting dood gaan, dat kan wel, maar niet zo gauw. Zou het kunnen dat ze te nat staan, water niet weg kan waardoor de wortels geen zuurstof krijgen?

Inderdaad niet meer dan ervaringen onder mijn specifieke omstandigheden. Waar ik mulch met bladeren, gemaaid gras e.d. (zo doe ik het in de gewone tuin) vind ik volop slakkeneieren tussen de mulch. In de moestuin composteer ik in vaten. In de beginfase, als ik tuinafval, keukenafval en mest verzamel in een vat, zitten er natuurlijk ook slakken bij. Die zitten bovenop, in de hoekjes en tegen de deksels e.d. Maar in de rijpe compost vind ik geen slakken of eieren meer terug. Die overleven de compostering blijkbaar niet, waarbij ik alles zeker 2 of 3 keer omzet en meng/bijvul. Ben dus vrij zeker dat ik zo via de compost geen slakken toevoeg en heb bovendien sterk de indruk dat een voortdurende mulchlaag met compost over de tuin, zoals ik dat toepas, na enkele seizoenen de slakkenpopulatie sterk doet verminderen. Slakken zitten graag en volop in spleten en gaten en randjes op en net onder het bodemoppervlak en leven daar van planten en vooral afstervende planten. In goed verteerde compost vinden ze blijkbaar weinig van hun gading en geen goede schuilplaatsen....daar heb ik er weinig last van in ieder geval. Door je bedden bovendien schoon van onkruid en verterende plantenresten te houden en te zorgen dat er zo weinig mogelijk schuilplaatsen zijn (houten richeltjes, grote stenen e.d.) kun je ze ook in de hand houden. Mijn tuin is dus zeker niet slakkenvrij, maar ze zitten vooral in het gedeelte waar fruitstruiken e.d. staan en in hoekjes e.d. Op de bedden valt het erg mee en valt er mee te leven, vang ik er wel eens weg bij sommige gewassen (kolen e.d.) maar hoef ik er niet echt wakker van te liggen. Of het op een composthoop of in een open compostbak wel een probleem is (of dat kweekplaatsen voor slakken zijn) durf ik niet zeker te zeggen. Als je die geregeld omzet en zorgt dat er actieve compostering plaatsvindt (dus niet zo van: "laat de hoop maar liggen...wordt wel een keer compost") zouden ook daar slakken geen paradijs moeten vinden, lijkt me. Maar ik ben wel benieuwd naar ervaringen van anderen hiermee.....