weknow

Om geen besmetting met virussen, schimmels of bacteriën van boom naar boom te brengen. Voor het snoeien van een forsythia zal het niet zo gauw veel uitmaken. Maar als je een mooie collectie fruitbomen of rozen of zo hebt, doe je alles om ze gezond te houden.

Zonder enige aanspraak op dat dit echte lieveheersbeestjes-lokkers zouden zijn...mij viel het op dat er erg veel zitten, zeker in het vroegere voorjaar, op overwinterende winterpostelein, snijbiet en ook op goudsbloemen en juffertje-in-het-groen.

Weet het niet wetenschappelijk. Zal allemaal wel voldoen. Wat ik lees en hoor van vakmensen zijn dit allemaal goede opties: - dettol (spray...handig als je bezig bent tussendoor ) - alcohol (met doekje) - schoonmaken met afwasmiddel (voor vuil en plantensappen) en dan even weken in oplossing van bleekwater (ca. 10 ml in 5 liter water) - snijgedeelten in vuur houden en heet laten worden bijv. gaspit of onkruidbrander - Felco en andere professionele merken verkopen ook hun eigen speciale goedje dat zowel reinigt als desinfecteert. Dat naast tussendoor ontsmetten om infecties overbrengen te voorkomen ook af en toe een grondige schoonmaak (oude tandenborstel is erg handig), smeren en slijpen nodig is, zul je wel weten. Maar misschien om toch even te vermelden voor een minder ervaren voorbijganger op dit forum

Ja....maar zorg ook dat je zo weinig mogelijk giet/morst op de plant zelf..... Op die plekken ontstaat nog eerder zonnebrand. Maar vooral ook omdat de gevreesde aardappelziekte kan optreden, later in het seizoen, doordat de bladeren en stengels nat zijn.

Naar ik heb begrepen kan de kwaliteit/samenstelling van houtpallets nogal verschillen. Als je 100% zeker bent dat er geen bijmengingen (bindmiddelen, chemische toevoegingen e.d.....alleen puur en schoon hout) in verwerkt zijn, kun je ze als mulch gebruiken tussen fruitstruiken of op paden. Eigenlijk geldt dit voor alle hout (snippers, molm, haksel, krullen, schors, doppen cacao enz.) Inderdaad wel een erg dure oplossing dan. Niet in de moestuin onverteerd gebruiken. Waarom niet in de moestuin: om te verteren onttrekken ze veel stikstof uit de grond. Juist in een moestuin wil je dat niet...planten hebben dat nodig. Als het volledig verteerd is, is het geen probleem. Kattenbakkorrels en houtpallets zijn NIET hetzelfde! Vermijd uitwerpselen van katten (en andere vleeseters) in je moestuin in verband met ongewenste bacteriën voor planten in de bodem en risico van ziektes die ook naar mensen kunnen worden overgebracht of doorgegeven. Kattenbakkorrels, ook van hout, mogen ook niet in de compostbak...zelfs als een fabrikant het op de verpakking zet, NIET DOEN!

Ik denk dat het zaailingen van herderstasje zijn. Is echt pioniertje...laat ze beter niet in zaad gaan. Spiegeleitje niet. Groeit meer in een toefje, bladeren wat omhoog gericht. Vorm van blad lijkt inderdaad wel wat. Die zou nu gaan bloeien en al voor de winter zijn opgekomen. Verwildert wel makkelijk, maar zou die geen onkruid noemen. Is erg goede bodembedekker (in plaats van mulch) onder fruitbomen. Grond blijft vochtig, houdt onkruid tegen, geen concurrentie voor boom vanwege oppervlakkige maar intense beworteling en zeer geliefd door allerlei soorten bijen. Sterft na bloei af en laat een dik tapijt groen achter dat langzaam verteert....en vol zaden zit.

Rozenfamilie (framboos) en uienfamilie (alliums0 is een gekend goede combinatie.

Onderste lijkt me schoenlappersplant. Bovenste lijkt op eerste gezicht vlierzaailing. Maar ben niet heel zeker.

Delikatess is een augurk. (Komkommer en augurk is een selectie op andere eigenschappen van dezelfde plant, maar een augurk blijft als plant een stuk kleiner meestal). In het Duits - de Lidl - maken ze ook geen onderscheid. Pot van een 10 liter zou ik doen. (Kleiner kan maar dan moet je er als de kippen bij zijn om te voeden en water te geven) Over Akito was er veerleden jaar een topic met info. Gebruik zoekfunctie even. Zou voor de 2 komkommers (de naam van de snack-soort kan ik niet lezen) kiezen voor minstens 10, liefst 20 liter potten/bakken zelf. Zijn verhoogde bedden geen idee voor je? Gaat beter dan alles in aparte potten.

Een pot is beter dan volle grond. Hoewel je de kleine border misschien ook als een soort "grote pot" kunt opvatten. Een min of meer afgesloten gebied, waar minder menging van de speciale omstandigheden die bb vraagt met de omgeving optreedt op den duur en de speciale bodemomstandigheden makkelijker te maken zijn. Bovendien wortelt een bb ondiep, waardoor ze niet eens zo veel bodem gebruikt. Traditioneel wordt er voor bb altijd geroepen dat vooral de PH van de grond doorslaggevend is. Jij hebt hoogstwaarschijnlijk loss-grond en die is per definitie vaak kalkrijk en niet of hoogstens zeer licht zuur. En zonder de problemen die het opriep, net als bij vanzelfsprekend telen met alleen kunstmestbemesting, te kennen was het middel daarvoor: gebruik zure turf om je grond zuur te maken. Adviezen wat betreft hoeveelheid konden wat verschillen....soorten turf en hun zuurheid ook nog.....maar iets tussen 25 a 50% was wel de uitkomst. Bovendien bevat turf weinig voeding, vooral stikstof en dat vindt een bb wel fijn. In midden en noord-Limburg op de van nature arme en eerder zure zandgronden daar zij vele bosessenkwekerijen/plantages want de bodem is er uitermate geschikt voor.... Toch is er nog een tweede manier, die ik zelf met tot hier 1 bb struik en een 30-tal Rododendrons aan het toepassen ben en binnenkort met een reeks bb'struiken in de bostuin ga toepassen. Ook biologisch/ecologisch georiënteerde kwekers passen deze met succes toe. Deze fixeert zich niet op de, onterecht vaak geïsoleerd genoemde en uit zijn verband gerukte, PH-waarde van de bodem maar zoekt aansluiting bij de natuurlijke omstandigheden waarin wat genoemd wordt "zuurminnende planten" (weer die PH ) goed groeien. Reden hiervoor is ook dat er grote onherstelbare natuurschade is door de enorme afgravingen van veengebieden voor turf. Het gaat er om dat je een bodem met bijhorend bodemleven opbouwt die humusrijk en zeer schimmel-vriendelijk is....waardoor de schimmels die van nature verbonden zijn met deze planten (mycorrhiza en andere)... voor de gewenste/goede groeiomstandigheden zorgen. Je kunt zo een bodem laten ontstaan door enerzijds met schimmeldominante compost te werken (die op zichzelf niet zuur of hooguit een beetje zuur is) en een aanvullende bodembedekking met hout (snippers of haksel of molm of wat je ter beschikking hebt) en eventueel het toevoegen van de speciale mycorrizha-schimmels Hoewel de PH op zichzelf niet de kern van dit verhaal is, wordt door de zuren die schimmels afgeven de bodem dan inderdaad ook zuurder...maar of de PH dan 4.5 of 5.5 of 6.0 wordt is eigenlijk niet wezenlijk, want dit is niet de oorzaak maar een (makkelijk meetbaar en daarom onterecht steeds gebruikt) gevolg van de goede groeiomstandigheden. Schimmeldominante compost is niet moeilijk te maken...je zorgt vooral voor een hoog "bruin" aandeel. Hout om af en toe een strooisellaag op te brengen is ook wel te krijgen. Schimmels komen vanzelf en het speciale mycorrhiza-bodemleven kun je gewoon in een doosje kopen en rond de wortels van de plant aanbrengen, zit ook in bijv. hortensia/rododendron-voeding van bijv. DCM of kun je vinden en vragen aan bijv. iemand met een natuurlijke tuin waar dit soort planten goed groeien.... Aan jou de keuze wat je verantwoord vindt. (Mijn keuze moge duidelijk zijn )

Je hebt toch echt een echte gespecialiseerde compostworm nodig voor een wormenbak. Op deze manier vang je andere soorten....die zijn gewoon NIET geschikt hiervoor. (Wel nuttig in je tuin in een latere fase van afbraak van organische materialen...maar niet voor compostering!) De allerbeste met stip is de zogenaamde tijgerworm (Eisenia Fetida). Ook de Europese rode worm is nog redelijk geschikt. Om te vissen worden vaak ook nog andere verkocht... Kan alleen maar mijn tip herhalen: Je vindt ze bij iemand die compost maakt of een wormenbak heeft.

Elke moestuinier die al een tijdje zelf compost maakt heeft er volop in zijn hoop/bak of vat Vriendelijk vragen is waarschijnlijk genoeg om er een stuk of 50 voor je er uit te plukken... Neem een plastic bakje met deksel mee en doe ze in wat vochtige compost voor vervoer en dan zo snel mogelijk in de - al opgestarte! - wormenbak.

Zo zou ik het doen, denk ik: Nu niet meer snoeien voorlopig en laten groeien...paar besjes lekker opeten. Rond november: Kleine kruisbes niets doen...laat eerst nog een jaartje groeien voor je gaat snoeien. De tweede, grotere, wat in vorm snoeien (vorm is nu al grotendeels bepaald) tot een wat evenwichtiger struik. Ik denk ook dat die misschien nu wat breed wordt voor beschikbare ruimte. Laat 2 of 3 ongeveer even grote takken vooral wat de hoogte in groeien...dan heb je een evenwichtig gestel vanuit de grond. Lagere zijtakjes, zeker die naar binnen groeien, wegnemen....hoger in de struik zijscheuten inkorten tot op 3 bladogen. De aalbessen eigenlijk hetzelfde verhaal als 2e kruisbes. Je eerdere snoei gaf een wel erg dichte struik die hoger en opener en hoger mag worden. Najaarsnoei mag gericht op 3 a 5 hoofdtakken, waaraan vanzelf wel zijscheuten komen. Onderin al de rest wegsnoeien....luchtig maken....hoger in de struik aan de gesteltakken zijtakken/scheuten inkorten op ca. 3 bladoogjes. Ziet er dan misschien wel kaal uit, maar zal snel weer bijgroeien. Eventueel met een bamboestokje een hoofdtak wat bijsturen in de gewenste groeirichting. Al met al worden struiken na enkele jaren rond 1,5 meter hoog....je houdt ze zo wat hoger en smaller en beter toegankelijk. Voor of na zullen er nieuwe uitlopers vanuit de grond gemaakt worden....die haal je weg, tenzij je er een extra gesteltak van wil maken om de vorm te verbeteren. Al met al heb je nu al een behoorlijk begin. Struiken zien er gezond uit...alleen wat hoekige en onevenwichtige vorm nog misschien en een wat "laag bij de grond" begin. Dat laatste is nu niet meer zo makkelijk te veranderen (zie stektip onderaan). Mijn snoeiadvies is er op gericht dat je nu vooral eerst een goed en mooi gestel krijgt...over een jaar of 2 mag je daarop een telkens goede oogst gaan verwachten (tot die tijd zijn besjes nog bijzaak....alvast meegenomen ) Wat betreft die nieuwe scheuten uit de grond: die heb je niet nodig en zeker niet gaan snoeien om ze te krijgen. Laat struiken maar lekker groeien en 1x per jaar onder handen nemen met snoeischaar zoals boven beschreven om naar een goede en vruchtbare vorm te begeleiden. Stektip: Kruisbes en nog meer een aalbes stekken heel makkelijk. De gestekte struikjes hebben de neiging om op elke knop te gaan groeien, ook onder de grond, waardoor er weinig vorm in zit. Door van een stek (meestal 20 a 30 cm.) alle onderste bladknopaanzetten weg te nemen voordat je ze in een mengsel van zand + wat grond zet, krijg je een veel makkelijker begin.....een tak met 2 a 3 groeipunten al een stukje boven de grond...die je dan vrij eenvoudig in elke gewenste vorm (snoer of meer-stammige struik die pas een stuk boven de grond splitst naar een gestelvorm) kunt opkweken. Het weghalen van die onderste bladknoppen aan de stek bevordert ook de beworteling, want daar ontstaat een soort wondweefsel waar de plant makkelijk wortels maakt.

Zaden nemen is niet moeilijk Bloeit in juni/juli. Zaaien ook relatief gemakkelijk, want geen speciale voorbehandelingen nodig i.t.t. meeste bomen.

Ze worden volop via Ebay aangeboden voor rond 1 a 2 euro inclusief verzending vanuit Aziatische landen. (minizaadjes). Weinig mensen hebben deze boom of verwante soorten. Tuinkabouter heeft ze ook soms in haar assortiment voor 0,35 per klein zakje. http://www.freewebs.com/belevenissen-van-een-tuinkabouter/apps/webstore/products/show/37551 Let er wel op dat je een zaailing 1 of 2 winters in kas moet overwinteren omdat onze winteromstandigheden veel risico inhouden (daarna zou ie safe moeten zijn) en, zeker de jonge bomen, bovendien erg windgevoelig zijn (afbraak stam of takken) in niet beschutte positie vanwege grote bladeren. Bovendien zal het toch ook een jaar of 10 duren voordat deze boom een meter of 6 a 10 haalt. Ik heb 2 2-jariige zaailingen....vorig najaar een uitgeplant in vrij open stuk bostuin...die is nu net weer aan de groei met nieuwe uitloper (oude stam heeft het blijkbaar niet gehaald) en een 30 cm. De andere 2e winter in de kas gehad in grote pot en die is nu een 75 cm.

Een vraag waar vele factoren kunnen spelen. Weinig informatie erbij...en daardoor best moeilijk om te beantwoorden. Mensen proberen het om je verder te helpen...maar je reageert bepaald niet enthousiast Laat ik toch proberen enkele relevante dingen in te brengen: 1. Voor een zwarte bes is het gewenst om geregeld nieuwe grondscheuten te verkrijgen en de struik zo te verjongen. Ieder jaar verwijder je enkele oude scheuten tot aan de grond en laat je enkele vervangingsscheuten groeien. Zo gaat die lang mee en geeft een goede oogst. Maar de groeiwijze van rode bes en kruisbes is anders. De methode zoals bij zwarte bes zal kunnen, maar is heel onpraktisch en geeft maar heel matige oogsten. De beste methoden bij kruisbes en rode/witte/rose aalbes (ook wat afhankelijk van de natuurlijke groeiwijze van een ras) om of ze als "snoeren" te laten groeien (= een of 2 lange aangebonden takken) ofwel als een meerstammige struik. Daarbij is het heel praktisch om een de splitsing van stammen niet in de bodem, door middel van scheuten, te laten gebeuren maar op een zekere hoogte. Zo zijn de struiken veel makkelijker te bereiken en het helpt ook tegen bepaalde mogelijke plagen. De struik zijtakken laten vormen kan op pakweg 30 centimeter tot pakweg 1 meter...in het laatste geval krijg je de vorm van een kleine boom ( "Stammetje") 2. Kruisbes en rode/witte/rose aalbes kunnen best wel (en zelfs makkelijk) in de grond zijscheuten maken, maar meestal is dit dus niet zo gewenst w.b. de vorm (tenzij je na een aantal jaren echt wil verjongen vanaf nieuwe gesteltakken) en worden nieuwe grondscheuten juist weggesnoeid. Om veel vruchten te krijgen aan juist meerjarig hout (zwarte bes draagt echter vooral op jong hout) probeer je, net als bij een appel of peer...veel korte zijscheuten te krijgen waar de struik, elk jaar opnieuw, weer kan dragen. 3. Er zijn allerlei bruikbare methoden om fruit en ook kleinfruit te snoeien. Een kweker met vele honderden planten zal daarbij vooral letten op pluk- en verzorgings-efficiëntie (in weinig tijd, zo veel mogelijk machinaal) zijn aalbessen of kruisbessen kunnen onderhouden en verzorgen en vaak zijn adviezen aan liefhebbers hiervan afgeleid terwijl die heel anders kunnen kweken. Maar als je de tang in een boom of struik zet, heeft dat altijd (gewenste of ongewenste) gevolgen voor hoe die struik verder groeit. Wat kennis van de groeiwijze van een plant en de invloed een bepaalde knip heeft is erg nuttig dan. Hoe snoeide jij en wat wilde je ermee bereiken? Over hoe je een kruisbes op een juist voor liefhebbers gunstige manier goed kunt snoeien, zodat hij na enkele jaren (de eerste 2 jaar is de opbrengst nog heel klein) en daarna heel lang zeer productief wordt, verwijs ik graag naar de prima uitleg op de site van de Kruisbessenproeftuin. Voor rode/witte/rose bessen kun je krek dezelfde snoeiwijze gebruiken (en in grote lijnen zelfs voor kiwibessen, druiven en appels en peren ) http://www.proeftuin.eu/Nl/KLF/kruisbes.php Even doorscrollen naar hoofdstuk 4 4. Moeilijk te zeggen dus of jouw planten niet goed groeien. Misschien heb je de verkeerde verwachtingen?? Vele andere factoren kunnen een rol spelen waardoor een struik het niet goed doet: bodem, verzorging, standplaats, voeding, manier en tijdstip van snoeien, plantdiepte....maar ik ben er even vanuit gegaan dat je die dingen allemaal goed in orde hebt....... Alleen een zwarte bes. Andere aalbessen en kruisbes niet. Daar bouw je een aantal jaren aan een goed en open takkengestel en korte vruchtloten. Je snoeit inderdaad om een goede vorm te creëren. Maar dat is niet alles tot op de bodem wegknippen....waarmee moet die plant nog groeien zonder blad en dus fotosynthese?....zo moet ie iedere keer vanaf 0 beginnen en ontstaat er nooit een struik...laat staan vruchten. Terugknippen tot de bodem is soms een noodscenario om - op hoop van zegen - met een probleemstruik nog eens opnieuw te proberen beginnen.

Uien kun je ook direct zaaien ter plekke. Je kunt ze uitplanten als ze hanteerbaar zijn als je ze hebt voorgezaaid. Evt. met 2 of 3 samen als je plantjes nog klein zijn en dan met iets je meer afstand ertussen.

Beide groen. Hoewel de verhouding koolstof/stikstof van wortels van planten een stuk lager zal liggen (minder "groen") dan van blad. Het onderscheid "groen" en "bruin" is heel globaal. Groen betekent dan niets anders dan "het geeft meer stikstof af, dan koolstof". En bruin materiaal vooral koolstof. Per materiaal kan die verhouding enorm verschillen. @ Pippi Vaak zal het zo gaan...vanzelf wel ongeveer goed. Maar door een beetje op te letten (zonder moeilijk te doen) krijg je compost...en dat is toch iets anders dan verteerd plantenafval. De stikstof zal grotendeels vervliegen/uitspoelen en de koolstof maakt geen verbindingen. Door op een verstandige manier "zoals de natuur" te werken (en die is zeker niet alleen perfect en idyllisch) draag je veel meer bij aan duurzaamheid.....en dat is niet eens moeilijk.

Mooie (rots-)tuin zo vanaf de straat gezien. Ik zou zeggen...kruip in de enthousiaste fan-rol met een lieve snoet....vraag het aan de poort en grote kans dat je een rondleiding, thee met cake en een doos vol stekjes en zaadjes mee naar huis krijgt

In de bostuin staan nu 4 of 5 soorten (en natuurlijk ook volop de wilde, maar die vooral op het nog niet aangelegde stuk). De Bocking 14 kreeg ik pas afgelopen september van Jorg...die heeft nog niet gebloeid, maar de pollen zijn wel aan de groei. Die van jou....Erny.....waar staat die nou? Ik weet zo even geen paars bloeiende...wel een witte (uit eigen tuin), een met blauwe kleine bloemen (nog van Thea) en een met blauw-witte (van Ciska...??) en een met creme-rose bloemen....zou die laatste die van jou kunnen zijn Erny? Overigens zijn alle soorten zeer geschikt voor wat extra bemesting (vooral kalium) en daardoor zeer nuttig als mulch bij bijv. fruitbomen en struiken (Mijn kiwibessen kregen absoluut een boost van een in oktober gegeven mulchlaag rondom) en als compostingredient. Voor aftreksels e.d. heb ik geen tijd...dus ik gebruik het direct. Gemaaide/geplukte bladeren verteren in een mum. Van alle kweek soorten die ik ken/heb kan ik zeggen dat ze zich nog nooit uitgezaaid hebben. De wilde wel. Wel vermeerderen ze zich geleidelijk via wortelstokken....maar dat is precies mijn bedoeling. In de bostuin zijn ze zeer nuttig als zeer goede (en fraaie!) bodembedekker, best in de halfschaduw waar ze veel frisser ogen dan in de zon en zelfs in de diepere schaduw onder bomen. Als ik nog andere soorten die niet te hoog worden ergens tegenkom, zal ik niet aarzelen ze aan te schaffen, want ze helpen me goed om andere minder gewenste planten in toom te houden (brandnetels, fluitenkruid, distels, klimop en een soort dauwbramen o.a. stonden in het lang verwaarloosde bosgedeelte overal en heel veel) en passen zeer goed in wat ik voor ogen heb...een fraai, gevarieerd, arbeidsarm, zelfvoorzienend en ecologisch voedsel bos/park. Ik weet dat de bocking 14 steeds weer genoemd wordt in allerlei permacultuur-achtige artikeltjes....(en eerlijk gezegd lijkt het ook wat op een hoax van mensen die elkaar maar wat overschrijven... ) maar eigenlijk zie ik geen reden om speciaal voor deze soort te gaan.

Wel familie van de korenbloem, maar het is een bergcentaurie. (Centaurea montana) Ooit geplant in onze (vrij wilde) tuin aan huis en al meer dan 20 jaar duikt ze elk jaar wel weer ergens op. We bestrijden ze wat als een onkruid, aangezien ze zich anders ongeremd overal verspreidt. I.t.t. een korenbloem is het een meerjarige, Bloeit maar kort, nu en gaat dan over in zaad. Soms nog een nabloei in het najaar. Trekt insecten aan bij bloei en wortelt vrij diep...maar nooit genoemd bij mijn weten als een plant om mineralen uit de bodem te halen...zou toch wel kunnen. Zie hem soms ook wel eens ergens in het wild....waarschijnlijk via zaad ergens ontsnapt uit een tuin, want oorspronkelijk afkomstig uit laaggebergte meer in Midden-Europa (Alpen enzo). Dit is zo een beetje de natuurlijke vorm, maar er zijn ook gekweekte species met meerkleurige blauw-witte bloemen of blauw-violette te koop bij kwekerijen e.d.

Is ongetwijfeld ook rasafhankelijk. Net als bij aardappels. Heb van beide soorten gehad die snel wat of zelfs heel veel last van vraat hadden, terwijl inderdaad normaal er weinig of geen slakkenvraat is. Bovendien kan net een (genetisch of naar groeiomstandigheden) wat zwakker plantje makkelijker de klos zijn. Hoewel ik de door sommige beleden stelling te absoluut vind: dat slakken per definitie alleen de planten die zwak zijn of waar de bodem niet perfect voor is zouden uitkiezen als een soort natuurlijke opruimmethode, herken ik zeker wel dat mindere planten eerder ten prooi vallen dan sterkere. Al met al is dit nu geen desastreuze aantasting op de foto's. Het gaat zeker niet om enorme aantallen slakken. De lievelingsplekjes waar vooral naaktslakken zitten, zijn vaak een wat vochtig en donker plekje net onder de grond of onder/tussen potjes, houten/plastic randjes of een groot blad o.i.d. Bij nacht of wat vochtiger weer kruipen ze tevoorschijn en schrapen ze aan plantenresten (een reden om niet zomaar organisch afval te laten liggen en vaak een bijkomend probleem van muchen met vers organisch materiaal in een groententuin) en planten. Door daar enkele keren te inspecteren is het ergste waarschijnlijk al opgelost, zeker als ik de foto's zie uit deze kas.

Onkruid dat via wortels nog zou kunnen hergroeien kun je eerst laten verdrogen. Dan kan het zeker geen problemen meer geven via de compost. Meestal geven wortelonkruiden echter geen probleem in de compost, aangezien ze verteren. Juist aardappels en ook de schillen ervan wil soms overleven en proberen te hergroeien....andere planten nooit via wortels of uitlopers o.i.d. meer teruggezien voor zover ik me kan herinneren.

Blij om te horen en zien! Dit hoeft dus zeker niet in de klaagbank

Of er af en toe wat water bij moet (composteren lukt alleen als het voldoende vochtig is!...want anders staat alles stil) zal variëren. Ik denk dat in de zon of in de schaduw voor een grotendeels gesloten vat weinig uitmaakt. (Bij een open composthoop is een plek uit de zon absoluut te prefereren, evenals een afdekking bij te nat of te droog weer) Wel wat je erin doet. Zeker is dat er vocht nodig is en wordt verbruikt door de (micro-)organismen bij het verteren. Groen spul zal uit zichzelf vaak wat vochtiger zijn...kan best dat dat soms al genoeg is. Maar als je constateert dat het (te) droog is binnenin, dan voeg je beter wat vocht toe.....omdat het proces anders niet (zo) goed gaat. In mijn ervaring (maak al ruim 40 jaar compost in vaten en heb er 7 steeds "in productie") is af en toe eens enkele liters water toevoegen meestal wel nodig voor voldoende vochtigheid. Vuistregel: Zorg voor flink vochtig, maar niet kletsnat. Dan composteert het het beste.