weknow

Mocht je meer info zoeken: Op de site van Fruitlent vind je (niet commercieel, denk ik) een up-to-date beschrijving van de stand van zaken met resistent genoemde rassen. Ik weet dat mensen van VELT in Vlaanderen verleden jaar en ook jaren daarvoor waarschijnlijk in samenspraak proeven gedaan hebben met resistent genoemde rassen (let op mijn voorbehoud in deze woorden ) Wat ik daarvan gehoord heb is dat ze in alle (buiten-)tomaten verleden jaar vrij weinig phyto hadden...dus ook de mogelijk resistente....het was geen typische zomer voor hier. Ervaringen van eerdere jaren waren niet echt duidelijk: de claim van resistentie werd vaak niet waargemaakt. Als ik mensen spreek daarvan zal ik nog eens expliciet naar hun bevindingen tot hier vragen. Desgewenst wil ik je via PB ook wel met iemand in contact brengen. Eigenlijk phyto-resistentie voor commerciële tomatenteelt hier geen belangrijk item. Hoewel in Nederland, en in Vlaanderen nog meer er best wat tomaten-tuinbouw is, is dit altijd in kassen waar het klimaat en de teeltomstandigheden kunstmatig beheerst kunnen worden. Een tuinbouwer die geregeld last van phyto zou hebben, verstaat zijn vak dan niet echt...en als het toch eens op zou duiken zijn bestrijdingsmiddelen voorhanden. Andere virussen, schimmels of aantastingen kunnen er wel een serieus probleem zijn en commerciële zaad/rassenteelt zet daar veel meer op in. Gevolg is dat de indrukken en ervaringen die liefhebbers met elkaar uitwisselen vaak de enige (en geen harde, wetenschappelijke) informatiebron zijn hiervoor....

Ik denk bij je beschrijving: Klimfruit dat het goed doet op een warme en vrij zonnige plaats en zelfbestuivend: Druif Doornloze braam; braamboos als Tayberry groeit wat minder sterk als een braam en erg lekker; Japanse wijnbes. Je zou ook nog aan een lei-peer (zelfbestuivend ras ) of appel (idem) kunnen denken.

Veel kans dat een buiten-soort niet lang overleeft in huiselijke omstandigheden. Wie weet er meer van soorten mieren?

https://www.moestuinforum.nl/topic/18533-testers-gezocht-voor-nieuwe-aardappelziekteresistente-tomaten/ Ik denk dat ook heel wat mensen van dit forum hieraan meedoen.

Vroeg of laat maakt geen verschil in principe voor wanneer poten. Het is meer een strijd/uitdaging om al vroeg in het seizoen (als de oude aardappels eigenlijk "niet meer te vreten" zijn) lekker jonge (vroege) piepertjes te kunnen oogsten/eten/verkopen..... minder opbrengst per oppervlakte...je kunt ze ook wat dichter planten....maar voor boeren een betere prijs en voor een liefhebber zeer de moeite waard/lonend. En voor de rest...als je zo laat poot dat ze zeker niet bevriezen en het goed combineerbaar is met je andere werkzaamheden (als boer)...en vroeg genoeg om ze de benodigde groeitijd te geven.....zit je altijd goed. Misschien dat er wat specifieke variaties zijn voor bepaalde rassen (Ik heb Pink fir Apple nog wel eens rond 10 juni geplant en had nog een redelijke oogst) maar veel meer is er volgens mij niet in het spel. Voor een ecologische teelt geldt overigens ook nog dat je de plaag voor probeert te blijven bij de niet vroege soorten door zo vroeg als weertechnisch kan al flink uitgelopen gekiemde poters te planten en zo vroeg mogelijk in het seizoen rijp te krijgen. (Als het groen afsterft) Het zelf telen van aardappels voor het jaar rond in eigen moestuin is vrij duur. Bij de boer haal je ze voor 15 a 30 cent de kilo. Op de veiling krijgt hij een paar cent voor een kilo. Daar kun je als amatuertje niet tegenop...tenzij je natuurlijk voor speciale soortjes, ecologisch enz. gaat....

Vaak foto te veraf om blad goed te zien. Een dichterbij foto zou daar helpen. Van boven naar onder: 1. Moeilijk te zien 2. Glansmispel wrsch. soortje: Red Robin 3. Ster magnolea 4 Foto dichterbij? 5. Pioenroos 6. Niet zeker: Kan rozemarijn zijn (ruik eens) maar kan ook bijv. kerrieplant of colakruid 7. Bergenia = schoenlappersplant 8. Niet zeker...ik denk struikkamperfoeliesoortje 9. 10. Phloxje 11. 12 Anemoon (herfstsoort of Japanse variëteit)

Bij doordragers eerste bloemen nu er uit. Dan krijg je later dit jaar nog bloei met meer aardbeien. Bij eenmaaldragers genieten van de paar bloempjes en aardbeien die je hebt. Haal je ze weg, heb je dit jaar niks. Volgend jaar kun je een normale oogst verwachten daarvan.

Paprika kan nog wel als je voor een kleine soort kiest. Tomaten kan nog prima als je voor "Vroege" rassen kiest (tussen bloei en rijpe vruchten zit tot ca. 70 dagen). Mijn meloenen ga ik strakjes of morgen zaaien (net als komkommer, augurk, courgette, pompoenen voor buiten) maar die van mij komen in de kas. Ook daar is het belangrijk om voor een "vroeg" ras te kiezen, zelfs in de kas. Dat meloenen hier niet echt rijp worden, geldt voor veel maar niet alle soorten. De meest geschikte gaan snel bloeien met ook vrouwelijke bloemen en hebben een wat kortere tijd nodig om vruchten goed rijp te laten worden. Bovendien hebben ze iets minder zon/warmte nodig om toch voldoende suikers te maken. Meestal zijn dit kleinere vruchten, maar dan ook met wat meer vruchten per plant (bijv. 4 a 5 in plaats van 2 a 3). Voor meloen is raskeuze enorm belangrijk in Nederland.

Helemaal eens met Speets. Waarom mieren (welke soort?) in je tuin bestrijden? Welk "kwaad" doen ze dan? Bovendien kun je juist in een eigen (moes-)tuin omstandigheden maken of laten ontstaan waarin er ruimte is voor allerlei "leven" en bijna altijd krijg je dan minder problemen dan wanneer je gaat ingrijpen, zeker met allerlei giftige stofjes en middeltjes.

Dieven en snoeien is inderdaad niet precies hetzelfde, maar bij tomaten kweken in ons klimaat komt het wel vaak op hetzelfde neer. Eigenlijk is een tomaat van nature (meestal) een meerjarige struik. Ik had niet goed gezien dat je schreef, Nedlets dat deze Sweet pea, 1,20 hoog wordt. Dat is vrij klein voor een tomatenras uit de "currant"-groep. (Ik heb deze specifieke nooit gehad) Dan kun je de "kerstboom" wat lager houden en misschien om de 20 cm. een okselscheut leiden. Ik denk dat je aan elke kant een 60 cm. van de stam aan kunt houden. Ja....in een grote pot moet kunnen (of gebruik een opengeknipte zak met potgrond o.i.d. ) maar bedenk hoe groter de pot, hoe makkelijker het onderhoud (watergeven, voeden) dus ik zou zeker boven de 20 liter per plant gebruiken.

Als je niets doet, wordt het een ontoegankelijk oerwoud. Als je dieft als een gangbare stamtomaat wordt je opbrengst erg laag...weinig trosjes met veel mini-tomaatjes. Het beste lijkt me om dit soort tomaten te leiden... - ofwel plat zoals een druif (om de 30 cm. een zijtak 2 kanten op, die je niet dieft, horizontaal aanbinden en die verder wel dieven...het is de bedoeling dat de bloei aan de groeipunten aan deze zijtakken komen) Het wordt dan een soort platte kerstboomvorm van een 2 meter hoog - ofwel maak je een soort bouwsel rondom met bamboe o.i.d. waar je zijtakken kunt aanbinden en langs leiden. Snoeien/dieven doe je voor de vorm die je wilt en om alles toegankelijk te houden. Je bouwt dus een soort gestel op voor de bloei en alles wat later er nog bijkomt of te veel wordt, breek/knip je weg. Zo krijg je veel bloei en besjes, maar houdt ook een toegankelijke struik.

Hondsdraf Bosplant en zowaar eetbaar. Vind je hem lastig? Met een hark trek je een begroeid stuk zo los en schoon. Mag ik "woekeren" dus wat tussen aanhalingstekens zetten....? ja hij groeit hard en zaait zich in schaduw volop uit. Maar absoluut geen lastig onkruid in mijn ogen.

Zou stokroos kunnen zijn. (Hoewel bladkleur wel erg lichtgroen is....kan van zonlicht op foto komen?) Zou ook Heuchera zaailing kunnen zijn. Evt. bonte kleuring en wat minder ronde bladvorm komt pas later.

schreef Elizabet. Ik weet niet of we met dezelfde woorden hetzelfde bedoelen en of jouw en mijn omstandigheden dezelfde zijn. Ik kan maar mijn ervaring en kennis van deze plant meegeven....... Als dezelfde plant, telkens als ze uitloopt, de kop wordt afgesneden...liefst ook wat onder de grond dan put dat de plant uit...na 4x, 5x.....10x? zo weg-geschoffeld te zijn, zal de plant uitgeput zijn en het opgeven. Als je iedere paar dagen alle groen wegtrekt (is dat uit-trekken? Hier komen echt geen wortels mee als ik het wegpluk...) doe je inderdaad hetzelfde bovengronds. Lijkt me alleen veel meer werk. Met een schoffel werk je staande en snij je in weinig tijd een heel gebied enkele centimeters onder grond af. Bij uitgraven van het ene groeipunt breek je de wortels van rondom groeipunten rondom in stukjes. Stukjes wortel lopen uit en het aantal plantjes vermeerdert. Zevenblad is geen plant waar ik me aan erger. In de bostuin staat ie talrijk op diverse plaatsen en denk ik: het is een inlandse plant die hier thuis hoort, dus laat maar gaan....een stuk bos bedekt met zevenblad is best mooi. Maar er zijn ook stukken die meer een perk zijn. waar veel zevenblad staat...bijvoorbeeld een stuk met talrijke hosta's en daar staat ie niet gewenst. Bovendien wil ik meer variatie in het verwilderde bos dan de weinige soorten die er na een 15 jaar verwaarlozing alleen nog stonden. Daar kreeg ik het verleden jaar vrij gemakkelijk onder controle met een snel rondje schoffelen om de paar dagen. Eerdere jaren had ik het daar met uitgraven geprobeerd, maar dat hielp echt niet...onder een groeipunt is er een wirwar van heel veel wortels allerlei kanten op, die ik niet als een bosje meekrijg en met niets afbraken en dat werkte dus averechts. (De bodem is dikke klei, met in sommige delen een aanzienlijke laag organisch materiaal).

Het probleem van te veel of alleen, zeker kort gemaaid, gras in een compostvat is dat het een rottende koek wordt....bacteriën storten zich er op en het wordt heel snel heet (kan op een heel grote hoop zelfs gaan schroeien en branden) en wordt een ongezond papje zonder zuurstof. (Officieel heet dat: het heeft te weinig structuur) Oplossing is heel eenvoudig: meng het met houthaksel, stro of ander bruin materiaal. Sowieso is mengen van allerlei ingrediënten bij het maken van compost aan te bevelen + voldoende luchtigheid (af en toe omzetten!!) en vochtigheid en wat geduld. Bij mijn huis/moestuin heb ik geen gazon...dus geen grasmaaisel, dus voeg ik dat zelden toe aan de compostbakken daar...tenzij een van de buren er toevallig vanaf wil. Maar in de bostuin is een grasveld van een 750 m2 waarvan ik grote hoeveelheden gras ter beschikking krijg...dat meng ik in een heel grote composthoop (ruimte voor 12 m3....maar meestal voor de helft gevuld, want ik haal er ook vanaf en het slinkt behoorlijk) met ongeveer dezelfde hoeveelheid houthaksel of in het najaar met veel gevallen boombladeren en gebruik dat - dankbaar voor alles wat ik niet van elders hoef te halen aan organisch materiaal - voor de bodemverbetering bij aanplant en aanleg van bomen en struiken en fruit op de zeer zware klei daar. Omdat ik geen turf wil gebruiken werk ik rond zuurminnende planten vooral met verterend houthaksel, dat gecomposteerd ook niet zuur is (maar minder basisch dan andere compost) maar toch een gunstige invloed heeft op die zuurminnende planten omdat er zich schimmels in vestigen en die maken de bodem wel wat zuurder door stoffen die ze afscheiden. Compost...ook waarin volop gras zit....wordt niet zuur, integendeel...Normaal kun je een PH tussen de 7 en 8 verwachten. Daarom ook nooit kalk of houtas aan de compost toevoegen!

Aanvullend: Zevenblad groeit ook uitstekend op kalkrijke bodem. Om de paar dagen schoffelen, net onder de oppervlakte, werkt prima als je maar blijft volhouden. Proberen uit te graven of freezen is de manier om het te bevorderen of verder te verspreiden. De wortels breken in stukjes die weer uitlopen dan. Door intens wegplukken en of schoffelen telkens als het blad bovenkomt, put je de plant uit en dat werkt het beste. Bovendien is het eetbaar en zelfs echt lekker, nu het jong en fris blad heeft.....in een salade of pesto.......Ik ken mensen die het bestrijden door het systematisch te oogsten.

Inderdaad aardappel. Stonden er verleden jaar aardappels? (Eentje, kan zelfs kleintje zijn, die in de grond is blijven zitten...over het hoofd gezien?) Zaten er aardappels of aardappelschillen in je compost of mulch misschien? Die kunnen bij een te korte compostering overleven en weer uitlopen.

In de tuin hier beklimt ze het 3e jaar de 13 meter brede gaas aan de achterkant over de hele breedte (1 plant). Opgebonden en regelmatig gesnoeid (verdraagt ie prima....is ook makkelijk te stekken) in een flinke pot zou ze in een grote serre als een soort "kamerplant" kunnen. Op een vensterbankje.....? Lijkt me geen goed idee.

Ha, ha....dank je Loes voor al grotendeels te vertellen wat ik ook bedoelde. Als het onkruid niet veel groter dan op de foto van rogerde, dan is schoffelen of op kleigrond misschien beter hakken inderdaad de beste manier. Zelfs de wortelonkruiden zijn nog niet echt gevestigd op de foto.....dan ben je als je het een seizoen lang om de pakweg 10 dagen systematisch schoffelt grotendeels kwijt. Zaad-onkruiden sterven af als je ze onthoofdt. De meeste wortelonkruiden onderdruk je en mat ze af als je ze telkens de kop af doet. Het beste doe je het steeds in ieder geval na een aantal regenbuien. Klei die wat nat is kun je makkelijker in met een hak of schoffelmes (droge klein bijna niet) en het schoffelen op zichzelf maakt de grond al wat losser en heeft nog een groot voordeel, namelijk dat je als het droog weer wordt voorkomt dat het water in de bodem snel verdampt (de plantenwortels blijven vocht vinden) omdat je de verdamp-kanaaltjes doorbreekt. In mijn moestuin is het probleem van dat klei hard en droog wordt en weinig lucht bevat na 3 a 4 jaar volledig opgelost door steeds te mulchen met compost. Ik heb nu een heerlijk los en kruimelig donker grondje waar geen water op blijft staan. Bovendien is het vruchtbaar en vol bodemleven. Maar ik weet heel goed hoe hard en onbewerkbaar jonge zeeklei, met van die blauwgrijze lagen kan zijn. In het stuk van de bostuin dat landbouwgrond was (ongeveer 9000 m2) kom ik 's winters, als het nat is, met veel moeite in de zuigende modderpoelen met een spa. En als het 's zomers droog is zie je een gebroken korst en kun je alleen met een houweel ergens de bodem openkrijgen. De aanleg van dit gebied is stapje voor stapje...waar ik wil planten (bomen, fruitbomen, struiken) gebruik ik vele technieken om de bodem te verbeteren, maar allemaal komen ze neer op organisch materiaal en dan liefst goede compost opbrengen. Het vraagt een lange adem en is veel werk, maar het enige dat echt effectief is. Er zijn enkele gereedschappen die voor wieden op klei in mijn ogen erg handig zijn en waarmee ik nagenoeg alle onkruid effectief aanpak. Het gebied is groot en er staat enorm veel hard groeiend groot onkruid.: voor de bloei maai ik het zo veel mogelijk waar ik verder wil met een bosmaaier. Maar mijn belangrijkste gereedschappen zijn een klein handhakje en 2 soorten schoffels. Met dit soort dingetje (Ik koop ze in het voorjaar voor ca. 2,50 bij de Lidl) doe ik in de moestuin bijna alles en ook in de bostuin is het geweldig. Met een soort hak/graafbeweging mep ik zelfs een distel er in 2 a 3 kapbewegingen uit tot een end onder de grond. Ik heb niet zo een mooie en dure als op de foto....maar dit model schoffel, waarmee je trekt en duwt, kocht ik voor rond de 11 Euro en bevalt me erg goed omdat je er precies mee kunt werken en omdat ze heel dun en scherp is, je er ook op heel droge en harde klei heel gemakkelijk met een soort schraapbeweging het onkruid wegsnijdt. Hoewel ik geen gardena-fan ben, maak ik voor deze een uitzondering. Hij is heel sterk en ik kan er boven en onder de grond kracht mee zetten en met steel werkt ze heel licht ergonomisch gezien. Snijdt vooruit (schoffelbeweging) en achteruit-trekkend (zoals een hak, maar dan zonder kappen). Als ik de brandnetelvelden aanpak is ze geweldig om tot een 10 cm. onder de grond de wortelknopen van brandnetels snel bloot te leggen en los te maken.

Weet je zeker dat het koolraap is en geen koolrabi of knolraapjes (kleine knolletjes) ? Waarom ik dat vraag is dat het voor de typische late herfstgroente koolraap met een lange groeitijd nog wat vroeg is om die al te zaaien...normale tijd is juni daarvoor. Normaal verspeen je die niet en zaai je ze ter plekke. Ik weet niet wat ie doet als je ze verspeent en te vroeg zaait....vermoed dat ze snel zal doorschieten dan...... Koolrabi gewoon hetzelfde als op zaaibed als plantdiepte. Koolraapjes laten zich slecht verspenen....zaai je best ter plaatse en dun je dan wat omdat verstoring in de groei bijna altijd slechte knolvorming oplevert.

Rode biet of sla lijkt me de beste keuze.

Lijken inderdaad witte champignons. Als dat zeker is (weet ik niet) dan kun je die eten. Waarom zou je ervan af willen? Zo een schimmel in de bodem is een ecologische verrijking van je tuin/bodem....zelfs als je ze niet zou eten.

@fruitje De potten zijn groot genoeg. Tiny tim kan ook in een wat kleinere pot en die hoef je niet te dieven en aan te binden...hooguit een touwtje er rond als de struik te breed wordt. De grootste potten voor de Yellow pear, met een stevige stok erlangs of in het midden want die heeft zeker veel steun nodig. Telen als stamtomaat, dus dieven. De white currant kun je ook als een brede struik laten gaan, reken dat ie zeker een meter breed kan worden niet echt dieven dan...wel wat in toom houden (af en toe wat verwijderen want het kan een oerwoudje worden) zodat hij bij jou past. . Heel veel minibesjes en gaat lang door als ie gezond blijft. De Gardeners Delight zit er wat tussenin in grootte....best toch maar dieven. Toto zei: Misschien overbodig om toch even een puntje op de "i"t e zetten: Dat klopt als je ze dieft...want anders krijgen tomaten heel veel en heel lange zijtakken. Als je Tiny tim (een klein struikje) en White currant (een zogenaamde "wilde" soort van een andere familie dan de gewone tomaat) echt gaat dieven zul je er weinig vruchten van kunnen plukken.

optie 5 omdat je zegt dat je weinig ruimte hebt (op zich is wat ruimer planten prima) Er iets kleins tussenplanten als korte teelt. Kunnen ze blijven staan nu en gebruik je ruimte beter.

W.b. de aardperen.....die wachten nog even op wat meer warmte om echt boven te komen. Ik ben wat verdeeld over je verwachtingen over mulchen en onkruidbestrijding in de moestuin. Ik weet dat het te gras en hooi (ha, ha...toevallige woordspeling) wordt gepromoot, maar in groter verband vind ik het niet effectief en een erg rare en onlogische benadering. Laat ik het anders zeggen: Een detailtechniekje die tot algemene methode wordt gemaakt voor een "probleem" dat geen probleem hoeft te zijn. 1. Mulchen is zinvol! Als ondersteunende manier om bodem te verbeteren, geleidelijk en omdat het bescherming geeft als je de bodem bedekt houdt. De beste en verstandigste manier om bodem te verbeteren (en dan bedoel ik: opbouwen van een gezonde en voedzame bodem door een gevarieerd en rijk bodemleven) is compost opbrengen. Compost is organisch materiaal in een evenwichtige verhouding dat eerst is verteerd en waarin zich "humus"-achtige verbindingen hebben gevormd die juist de kern zijn van elke ecologische teelt-methode. Mulchen (bijv. met gras) heeft deze zo gewenste opbouw-werking nauwelijks....beetje jammer om al dat gras niet mee te gebruiken voor compostering, waar je het zo veel effectiever kunt gebruiken. Mulchen met compost die je maakt van je organisch materiaal is de betere methode! 2. De beste manier om je bodem te beschermen is door ze gedekt te houden. Of met een geschikte begroeiing (in een moestuin het gewas dat je wilt telen of andere begroeiing die die teelt niet in de weg staat) of met compost of een ander organisch materiaal. Het vreemde is nu dat een bij-effect van bodembedekking, namelijk dat het ook onkruidgroei wat kan beperken, ineens tot het hoofddoel wordt gemaakt. Alsof onkruid het grootste probleem van een moestuin zou zijn. En vervolgens wordt ook nog de zogenaamde "lui-heid" van de tuinier (die misschien niet de energie of discipline heeft om af en toe even een klein wied-rondje te maken) als een soort legitimatie gegeven om een onlogische manier van werken tot een soort noodzaak of "gewenste aanpak" te maken. Ploink En nu ga jij nog een stapje verder: Een nadeel van mulchen met bijvoorbeeld gras, namelijk dat het bodemopwarming tegengaat in het voorjaar, wil je graag over het hoofd zien omdat wat jij ziet als makkelijk tuinieren zo belangrijk zou zijn. Nu ben ik dus echt niet meer mee. Volgens mij ben je nu helemaal aan het verdwalen in allerlei uit het verband gehaalde detail-aanbevelingen en hiervan een soort routebeschrijving voor moestuinieren aan het maken. Mag ik je een positief advies geven om zonder overbodige inspanning te moestuinieren? Verzorg en voed je bodem, maak en mulch met compost en ga af en toe even rond om een keertje goed te wieden (a. wortelonkruiden even met wortel en al uitsteken, uitgraven...anders raak je die nooit kwijt...ook niet met mulch, want dat voedt ze juist en b. andere eenjarige zaad-onkruiden die je met ze even de kop af doen en niet in zaad laten komen zeer effectief bestrijdt). Als het je lukt om onkruid uit je compost te houden zal mulchen met die compost zeker niet minder effectief zijn tegen opkomend zaad-onkruid. Daarnaast kan ook eens ergens mulchen met gras nuttig zijn.....hoewel je dan niet moet gaan klagen over enorm veel slakken bijvoorbeeld .....best nuttig zijn. Als het er om gaat dus om onkruid in je moestuin te verminderen/tegen te gaan zul je hoe dan ook wortelonkruid moeten verwijderen en daarnaast zorgen dat al het vooral eenjarige zaadonkruid niet in bloei kan komen en zich niet kan verspreiden (dus wieden, schoffelen) waardoor je het al vrij snel onder controle hebt en het nauwelijks of geen echt probleem meer is. Door niet iedere keer je bodem ondersteboven te halen, gedekt te houden met compost, beperk je opkomst van alle zaad dat nog in de bodem zit ook nog eens zeer. Het resultaat is zo een lossere bodem, (en vooral ook: vruchtbaarheid en gezondheid van de bodem en dus een veel betere tuin) waarin eens schoffelen (zorg voor een scherpe schoffel of op klein hak) echt geen straf is. Jouw manier waarin je zo veel verwacht van mulchen met droog gras betekent alleen maar dat je weinig oplost en een moeilijk te winnen gevecht van vele jaren aangaat. Zeker voor wat luie mensen is dit een manier om meer te genieten en minder te zweten in hun moestuin