sugarlevi

In de grond is een diverse aanwezigheid van belang, voor het evenwicht. Mocht er eentje uitvallen, dan kan de ander zijn werk overnemen. En zogenaamde slechte en goede bacterien houden elkaar dan in evenwicht in combinatie met hun predatoren, en de predatoren van die predatoren. En er leven inderdaad bacterien op gesteentes, maar het merendeel niet puur van gesteentes. Ze hebben een hoop andere voedingsstoffen nodig, die niet alleen uit stenen komen. Velen, bacterien, schimmels, maar ook allerhande eencelligen leven in het microklimaat rond de wortels van planten. Plantenwortels scheiden namelijk altijd een beetje voedingsstoffen uit, daardoor bloeit veel van het leven rondom die wortels op, en de plantenwortels hebben door op hun beurt weer profijt van, omdat het microleven ook weer voedinsstoffen uitscheidt, dan wel bij afsterven afgeeft. En het zijn dus niet alleen bacterien en schimmels, maar ook protozoa, aaltjes, arthropoden (mijtjes bijvoorbeeld) insecten en amfibieen/reptielen en zoogdieren die met die voedselketen verbonden zijn. Je doet trouwens inderdaad nogal veel, op zich niet verkeerd. Maar als dit het eerste jaar is, zou ik het gewoon rustig aan doen. Teveel verstoringen zijn ook weer niet goed. Lekker veel organisch materiaal op de grond aanbrengen, mooie voedingsbodem creeren. En dan kun je daar beetje bij beetje nieuwe dingen aan toevoegen. Meer bacterien, meer schimmels, meer protozoa. Geef het een kans om zich te stabiliseren, en een plekje te vinden in je tuin. In de medische wetenschap gaan ze inmiddels trouwens over op poeptransplantaties, voor die diversiteit aan bacteriecultuurjes in de darmen.

*Zucht* Zit hier een vogel in de buurt, en die gaat echt bijna de hele dag, 's morgens half vier, tot laat in de avond door, met piewie-piewie-piewie in dat irritante hooggeklankte vogelstemmetje van hem dat overal rechtdoorheen gaat, maar door en door en door en door... piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie piewie-piewie-piewie Het is zo erg, dat ik overweg om met mijn uberlangzame laptop in een koffiezaak te gaan zitten, om van dat beest verlost te zijn.

Wat mij is bijgebleven. Groeien dwerg, en struiktomaten door tot een bepaalde hoogte/grootte, daarna wordt de groei minder. Andere tomaten, blijven groeien, en groeien, en groeien. En worden dan dus een enorm gevaarte. Wat ten koste gaat van de vruchtzetting. Plus dat het enorm onoverzichtelijke gebeuren wordt die moeilijk van de grond te houden is. In het wild, leggen tomaten zichzelf ook steeds weer af, als een soort kruiper over de grond. Om een overzichtelijke struik te houden, de plant van de grond te houden en een goede vruchtzetting te verkrijgen, moet je hem dan dieven. Krijg je een mooi recht plantjes, die goed opdroogt, zon overal bij kan komen, en de vruchten mooi op tijd kunnen rijpen.

Het is allemaal zo spannend zo'n moestuin. Beestjes, virussen, bacterien, vorsten, dichtslaande bodems. *Zucht* ik denk dat ik maar weer hydryponisch ga groeien in woonkamer, en op balkon.

Als het goed is, is Envelop A, inmiddels bij Tanja65 aangekomen. Wel jammer dat die door moest, ik vond deze iets minder interessant dan Envelop B. En ik keek stiekem uit naar alle leuke zaden die ik ging verzamelen de komende maanden en in de envelop zou doen. Doen we misschien gezellig nog een ronde in het najaar mee.

Worden waarschijnlijk vrij grote planten. Is voor de commerciele productie, niet zo interessant, om kleine planten te hebben, want die hebben minder productie. Valt genoeg te lezen over de teelt van tomaten, dus lees je in.

Slotgracht ipv munt, met muren van zout?

Dat was Sint Fronteras. Hier trouwens ook in de weer geweest met ammoniak, maar enkel als oplossing in een emmer, waar alle geraapte slakken tot nu toe in zijn verdwenen. Planten schijnen daar goed tegen te kunnen. Niet te sterk, maar een oplossing van 10- tot 20% zou effectief zijn. En kun je dus 's avonds over je planten spuiten, als je geen zin hebt om te rapen of te knippen.

Sommige dingen, wil je gewoon niet weten. Maar goed, gezocht naar protocols om Phasmarhabditis hermaphrodita te kweken. Dat is de nematode die de slakken infecteert, niet doodt trouwens, althans niet direct. De nematoden gaan een symbiose aan met verscheidene bacterie soorten, die in hun darmen leven. Als de larven van deze nematode een slak binnendringen, scheiden ze een deel van de bacterien uit, die infecteren de slak, en kunnen tot de dood leiden van de slak. Waarna de larve de slak consumeert. Volwassen wordt, en uitgebreidt baby nematoodjes gaat produceren. Totdat het te druk wordt in de slak, dan trekt een bepaald soort larve er op uit om nieuwe slakken te vinden. De nematoden die je koopt, zijn eerst gezuiverd van de verscheidenen bacteriestammen, en vervolgens opgegroeid in combinatie, met een uitzonderlijk schadelijke bacterie voor de slak. Door de commerciele aanbieders worden ze gekweekt in een medium met varkensniertjes als voedsel. En enkel het larve stadium, waarin de nematoden actief op zoek zijn naar slakken om te infecteren wordt geleverd. De eerste onderzoekers van deze nematoden. Hadden nematoden cultuurtjes op rottend vlees, van onder andere fijngemalen slak en de uitwerpselen. Yummie. Artikel van the Telegraph, werkt met levende slakken, een andere waar ik een verwijzing naar vond maar niet de daadwerkelijke beschrijving, met in kokend water gegooide slakken. De laatste kom ik ook tegen in de protocols. Naast invriezen op -20 voor 48 uur. De slak en veel andere parasieten op en in de slak overleven dat niet. Deze nematode blijkbaar wel. Als je het slakkenlijkje in wat water legt. Dan komen na 10 tot 12 dagen op kamertemperatuur de nematoden het water ingekropen. Dus in principe, heb je slakkenlijkjes en water nodig. Levende slakken zijn niet bar effectief, nematoden reproduceren daar wel in, maar gaan pas echt goed los in een dode slak. Het zou dus kunnen werken, niet zo effectie als de commerciele producten (alhoewel ik las, dat die ook niet altijd even goed werken, omdat er minder aaltjes inzitten dan zouden moeten, of het product is niet goed bewaart en niet meer zo effectief). Ik vind het in ieder geval wel interessant om uit te proberen, het zal ze op zijn minst ietwat verzwakken. En heb ik iets om te doen met alle geraapte slakken, en de slakkenlijkjes in de bier/gistvallen. Slakkenparasieten kwekerijtjes opzetten.

De link die ze geven bij Velt, om zelf de aaltjes te kweken, is een interessante trouwens: http://www.telegraph.co.uk/gardening/gardeningequipment/8675592/The-war-on-slugs-starts-at-home.html Daar moet ik eens meer over gaan lezen. Lekker slakkenweer trouwens deze week, ik ben een beetje bang om naar de tuin te gaan. Ik wil niet weten wat we ditmaal gaan aantreffen. Ze hebben inmiddels ook het huis van mijn vriend gekoloniseerd. Gisteravond stond ik er op een, met mijn zomersokjes. Als een rijpe kers...

Hier de afgelopen dagen ook druk met smeerwortel bezig geweest. De nog niet zo rijpe vompost uit het compost-vat, op het pompoenveld ingegraven. Eerste lichting pompoenen er in gezet. En de bovenste onverteerde laag van de andere composthoop, in laagjes met brandnetels en smeerwortel in het vat gedaan. En gisteren nog een flinke emmer vol smeerwortel geplukt om gier van te maken. De citroenkomkommers en muismeloentjes met de pootjes in de compost gezet. Nadat ik voor die laatste nog een klimrekje heb gefabriceerd. En de eerste tomaten, meloenpeer en paprika's in de tuin gezet. Eens kijken hoe die het trekken met het weer van de komende dagen.

Na zo'n twee a tweeenhalve maand, komt de ananaskers hier nu eindelijk op. Blij dat ik het nog niet had weggegooid.

Is toch wel de natuur, althans de natuur van het plantje. Kant waar geen of minder licht opvalt, hoopt auxine zich op, de pH in de cellen gaat omlaag de celwanden worden zacht en rekbaar, waardoor cellen meer kunnen opzwellen. En de plant dus scheef gaat staan. Hartstikke handig van de plant want zo staat die dus altijd met zijn koppie in het zonlicht baden. Komt dus niet omdat er teveel zaailingen in staan. Te veel eenzijdig licht van een kant.

Dat zullen wel dazen zijn dan, die steken niet, die bijten. En dat doet pijn, en kan bloeden inderdaad. Rotbeesten.

Ik weet weinig over littekens, maar DR. Jetske Ultee is het blog bij uitstek waar ik naar informatie zoek over huidproblemen, misschien vind je er iets: http://www.dr-jetskeultee.nl/huidproblemen/littekens

Envelop is aangekomen.

Hier is het plantje ook niet terecht gekomen.

Met dat idee speel ik ook al steeds, maar we hebben zoveel staan. Ik heb wel de bodem uit een paar bloempotjes geknipt, en over de nieuw gezaaide snijbieten gezet. Misschien binnenkort maar weer eens s' avonds over de kanaalstraat schooien, om wat emmers te scoren. Ik weet trouwens niet of die gezaagde tandjes werken. Kijk en huiver: And not a single fuck was given that day. Ik heb nu wel mijn onderschrift voor dit forum gevonden. Ik vermoed dat de plastic rand om de plant heen ervoor zorgt dat de slakken de plant niet kunnen ruiken, of de herkomst van de geur niet goed kunnen lokaliseren.

Ik moest hier al een tijdje een topic over maken. Nu ik mij vandaag met die warmte toch nergens op kan concentreren. Mooi tijdstip. Zou ik eigenlijk nog wat foto's moeten plaatsen. Maar die heb ik niet. Dus ik geef jullie gewoon een linkje, naar een google image search: https://www.google.nl/search?q=hypertufa&safe=off&source=lnms&tbm=isch&sa=X&ei=SJ5QVfykOsje7AbgpoLIDg&ved=0CAcQ_AUoAQ&biw=1309&bih=705 Echt heerlijk spul. Een zak cement, Portland cement. Een zak zand, voor als je zware creaties wilt maken. Maar eigenlijk kun je het beste vermiculiet of perliet gebruiken. Dat is lekker licht, waardoor het geheel dus ook wat lichter wordt/. En dan doe je daar turf bij, of cocosvezel voor de el cheapo's en ecologische bewuste geesten. Of potgrond, of eventueel zou je zelfs compost kunnen gebruiken. In ieder geval organisch materiaal dat met verloop van tijd afbreekt. Eén deel cement, één deel zand/perliet/vermiculiet, en een deel organisch materiaal. Voeg je bij elkaar. Wat water erbij. Tot je een lekker kneedbaar 'deegje' hebt. En dan kleien maar. Afdekken met plastic. Een dagje laten harden. Eruit halen, lekker opruwen. En weer terug stoppen in het plastic. Verder laten uitharden, als het hard is, een tijdje in water laten liggen, om de ongebonden kalk in het cement eruit te laten trekken. En dan heb je iets wat net echt, oud zandsteen is. Met de tijd breekt het organisch materiaal af, turf eerder dan cocosvezel. Waardoor het materiaal poreuzer wordt. Het vormt dan een mooie ondergrond voor mossen, en rotsplanten. Het is dan ook vooral erg bekend in de rotsplantenwereld om neptroggen en rotsen van te maken. Voor de kleur kun je er latex, acryl, of cementverf doorheen doen. Of eropdoen. Ik heb er de afgelopen weken wat mee zitten spelen, en ik vind het echt heerlijk spul. Je kunt er eindeloos mee variëren. Zand, perliet en vermiculiet geven allemaal een wat ander resultaat. Evenenals het gebruik van turf, cocosvezel of potgrond. Verfsoorten die je toevoegt. En je nabewerking. Voor de moestuin heeft het niet zozeer een specifiek nut. Maar je kunt er leuke potten en bakken mee maken. Ik heb er inmiddels twee paddenhuisjes van gemaakt, en er moeten er nog meer gemaakt gaan worden. Ik ga er denk ik ook nog een egelhuisje van maken. En wat grote potten. Tja, die zak cement moet nu toch op.

Hier laten ze de sla, snijbieten en peulvruchten (incluus lathyrus-soorten) nu ook redelijk met rust. De rucola, môsten ze in het begin niet, maar nu wel. Niet zo erg, want de eerste lichting daarvan is een mooi vol veld geworden Die paar hapjes missen we niet. De courgettes daarentegen, en korenbloemen die zo mooi waren opgekomen... Nou ja, maar weer extra gezaaid. Echt slim zijn die slakken ook niet, als ze gewoon de groeipunt in tact laten, en wat blad overlaten, hebben ze straks ook nog genoeg te eten. Maar neehee, de hele plant moet eraan. Ik heb er wat vallen bijgemaakt. En straks een grote fles met suiker/honing en gist opzetten. Om die als het een lekker gistend drapje is geworden te gaan uittesten. Is wat economischer dan al dat bier. En ik moet meer paddenhuisjes gaan maken. Daar was ik een paar weken geleden al mee begonnen. Maar het is er een beetje bij in geschoten. En een egelhuisje wil ik ook nog gaan maken. Lekker met hypertufa spelen.

Als je ze toch weg wilt gooien, gewoon alles lekker opzaaien.

Tja, slimme jongen die Jelle. Ik ben hem nu trouwens ook aan het lezen. Ik moet wel lachen, jeetje wat een nadelen aan een gewone moestuin. Sjips, helemaal vergeten dat ik en moest spitten, en ploegen, en frezen. En ai, ik had ook nog eens alles tegelijk moeten zaaien. En straks alles tegelijk oogstens, whoeps, doe ik het weer eens helemaal verkeerd hoor, door elke keer wat weg te plukken. En blijkbaar moet ik ook nog gaan sparen voor een sproeivliegtuigje, voor als ik straks wat meer gevorderd ben. Haha, mooi voorbeeld van framing. Zwaar werken, je moet van alles, ook nog eens onkruid. En dan ook nog eens je zaailingen, afknijpen, onthoofden en vernietigen! Zwaar, ingewikkeld, moeilijk, gemeen. @Willy, je bent ook helemaal niet de doelgroep van die jongen.

Hier zijn de eerste twee woensdag naar buiten gegaan. Mooi weer ook deze dagen, beetje bewolking, een beetje zon, en zo nu en dan een regenbui. Vinden ze vast fijn. Dit weekend de stellage voor de pompoenen afbouwen, en dan gaan ook die naar buiten. En dan langzaamaan de komende weken de rest van de planten erachteraan. Heerlijk als die stoelendans met zaailingen, straks voorbij is.

Stormen zijn helaas niet voorbehouden aan de tijd voor ijsheiligen... Maggy, je kunt de toppen van de tomaten gaan stekken, dan heb je waarschijnlijk binnen no-time weer mooie plantjes.

Niets... De mais moet nog gezaaid worden en wat kleinspul, zoals bonenkruid, snijbiet, en bloemenspul, maar de ruimte is op.