Charly

Die Emmentaler zie ik erg zitten. Dat er gaten in je kaas zitten, en dat dat zo hoort zegmaar Dus ben benieuwd naar je bevindingen. Hoewel het dan wel weer een erg lekker kaasje moet zijn, wil hij de Goudse kunnen toppen hoor Ik wil binnenkort de parmezaan echt gaan proberen te maken. Voor 1 feb, dan begint mijn zaalseizoen voor t echie en zal het nog wat worden om aan kazen toe te komen. De lichting die zo gebarsten was, heeft inmiddels Packman-achtige vormen aangenomen. Ik moet er wel om grinniken. Hij smaakt wat sterker, maar echt heus niet onprettig. De laatste batch van plusminus 10 dagen geleden is er een volgens het boekje. Zien er echt keurig uit. Toch ook weer blij mee. Hoe is het met je camembert en blauwe kaas verlopen Jorieke? Daar draai jij inmiddels vast je hand niet meer voor om!

Wat super goed dat je dit deelt Spitskool, niet alleen de info maar ook de zaadjes. Uiterst cool!

Wauw Mellie! Ik heb heel veel gegeten vanavond, maar krijg bij zo’n plaatje toch spontaan weer trek Wat een werk joh!

He Nas, Die laatste foto met Coco ook in het bushokje is veelbelovend ! Maar ik schreef het al (we hebben los van het forum natuurlijk veel ge’appt) : bij ons was Coco er ook eentje die zich onder geen enkele omstandigheid liet kisten, ook niet door de meest vechtlustige big van het stelletje hier, dus heel tof om te zien dat ze ook daar gewoon haar eigen plannetje blijft trekken. Super dat ze aan jullie zo’n nieuwe lieve, zorgzame eigenaar heeft! Ze boft hoor. Typisch trouwens dat de ene Kune wel, en de andere niet zo krijst. Hier hebben we in ieder geval stuk voor stuk gillers [emoji58]

Oh ja. Ik ook weer!

Borg-gehakt aangebraden, sjalotjes fruiten met wat paprika uit de vriezer. Dan zak snijbonen erbij uit de vriezer. Beetje zout en nootmuskaat. En dan wat rijst erbij koken. Hartstikke simpel en lekker!

Heel gezellig! En super lief nog van die spontane zaadjes en voorgezaaide dingetjes. Ik hoop dat Coco een beetje stil is onderweg en dat ze het snel goed kan vinden met de andere beestjes. Haar nieuwe familie!

Memo to me: geen biggen wassen als je ze schoon wilt hebben. (Opwrijven met een droge doek beter?) Ze zijn namelijk heerlijk het zand in gedoken daarna. En bovendien werd door het water dat zand wat modderig. Resultaat: ik kan Nas straks eender welke kledder meegeven, ze zijn allemaal onherkenbaar goor. Wel heel tevreden overigens. Lekker peuren in de modder is altijd kleine knorretjes van tevredenheid. (Tijdens het wassen niet trouwens. Kunes motten geen water!)

Whoehahahaahaha! Die arme meneer. Die een zeug in zijn been had hangen, en al zijn romantische ideeën tot rook zag vervliegen. En die mevrouw over wantrouwige piggies, dat die beer zo knorrig was vanwege een onterechte reprimande en mevrouw varken die zes maanden wantrouwig bleef. En dan het uitbreken.... Jaja. Ze kunnen er wat van die stopcontactjes met 1000 volt erop. Maar ze zijn zeker wel de moeite waard. Al ben ik erg blij dat we begonnen zijn met zachtaardiger knorren. Het spelen met de biggetjes had ik niet willen missen hoor! Mijn lief is in de stal nu. Een poging om de stal kleiner te maken. We zijn het om de vier dagen uitmesten wel beu. De kledderige stinkerds! Ik ben een poging aan het doen om het hier binnen iets of wat opgeruimd te doen laten lijken, zodat Nas straks niet al te geshockeerd is

Ah. Hm. Da’s nou stomvervelend. Maar goed. Het zal idd niet veel uitmaken. En zo met die roze en blauwe nopjes ziet het er ook wel geestig uit.

Nou dat viel alleszins mee!

Met uiterlijk standvastige vastberadenheid en innerlijk beven, begeven we ons zo direct stalwaarts...

Welkom hoor. Je kunt hier je kruidige hartje vast ophalen!

Sumak! Ja lekker. Zoals Mellie em beschrijft wil ik em zeker ook gaan proberen. Ook aan te raden: heerlijk in salade. Ik liet een in ringetjes gesneden ui er altijd even in ‘weken’ met wat olie en citroen inderdaad. En dan een beetje de ringetjes losknijpen met je volle hand en een kwartiertje of zo laten staan. Je weet niet wat het met je ui - en je salade doet!

Welkom terug

Nee ze ging er (dit keer [emoji6] ) echt voor liggen en riep ze met van die korte knorretjes. Mja. Schrikdraad. We komen er toch steeds weer op terug he. Maar goed. Dit keer lag het ook aan mij. Ik had niet verwacht dat ze het zo erg zou proberen. Volgende keer zetten we het in ieder geval beter vast! Edit: ik zie net dat ze zelfs geprobeerd heeft om over het hek (gemaakt van pallets) te klimmen. Aan de binnenkant zitten tot en met de bovenste plank van die mooie dubbele modderpootjesveegjes. Wat een vastberaden varkentje he!

He Speets, nee Nas heeft uiteindelijk voor een rood-zwart gestippeld dotje gekozen. Ukkepuk (die met de hond) gaat met een ander zusje naar een kinderboerderij. Dat gaat haar goed passen. Ze is door het flesvoeren erg aanhankelijk geworden. Het spenen loopt trouwens nog niet erg best. En niet vanwege de biggen. Die vinden het niet erg als mams een middagje op een ander veld staat. Maar Dikkiedik zelf ziet het nog niet zitten. Ze heeft van de week al 2 middagen apart gestaan, dus ik wilde vandaag het spenen officieel maken en had haar al sinds vanochtend vroeg bij de geiten staan. Ze bleef echter maar onrustig. Ik dacht dat het te maken had met angst dat big&co meer eten zouden krijgen, en dat zij daar geen deel van uit zou maken. Maar ook lang na het voeren bleef ze wat onrustig. Tot ze tenslotte het hek heeft weten te mollen (of iig de ijzerdraad waarmee we eea hadden vastgezet). Ik vertrouwde het gelukkig al niet, dus had af en toe een blik naar buiten geworpen, en toen ik een geit voorbij zag hopsen in de moestuin ben ik op mijn sloffen naar buiten gestormd. En ja hoor. Madame stond zich naast de stal heerlijk te goed te doen aan twee bewaarde pompoenen (maar had mijn winterpenenveldje en boerenkool links laten liggen - opluchting!) Toen ik Dikkie bij haar biggen deed (na haar flink te hebben uitgefoeterd trouwens), liet ze zich binnen 5 minuten op haar zij vallen om de knorremansjes te laten drinken. Ik denk dat we het spenen toch nog maar fjes uitstellen. Ze is verder ook niet meer naar tegen ze ofzo - blijkbaar hebben de biggen haar eerdere boodschappen mbt voorzichtigheid aan de melktap ter harte genomen. Enige is dat Nas natuurlijk haar bigje graag wil komen halen zondag en Cocootje dan nog niet gespeend is. Hoop dat dat niet te stressvol is, anders ga ik Nas maar fjes heel voorzichtig vragen of het mss ook een weekje later kan, toch, nog, eventueel, misschien, als het niet erg is enzo...

Ik hoor je hoor Jorieke! Dat krijsen zou echt verboden moeten worden. Het maakt het voeren zo stressig. Want hoe je je ook voorneemt 'ik laat me toch zeker niet opjagen', betrap ik me er steeds weer op dat ik als een idioot brood aan stukjes scheur of met de steekspade in een trog sta te beuken om alles toch maar zo snel mogelijk bij de potstampertjes te hebben. Het gaat ze nooit snel genoeg, al hebben ze vlak tevoren nog heerlijk eten gekregen. En waar eerst een flinke trap tegen de staldeur nog wel voor enige seconden stilte zorgde, maakt dat al lang geen indruk meer. Mijn zennnnnn is na een voerbeurt vaak ff ver te zoeken....

Goed om een verwante ziel te treffen Appelvrouw! Dat stoofpotje klinkt trouwens als een erg lekker kadootje zeg, wauw. Zal met die kruidige wintergroenten-puree wel top gesmaakt hebben!

Macaroni-pijpjes met pompoensoep. (Labelen... ik blijf denken ‘dat verschil zie ik wel’ ) Morgen nieuwe kans in de diepvriesloterij!

Voor degenen die meedoen mss interessant: Diana schreef bij haar pokon-blog over alliums deze week. Oh en Spitskool: dank voor het delen van je held! Altijd leuk om te delen in kennis.

Een paar koudekiemers Paarse zonnehoed (geruild met Koolrabi) Akelei (van Wortel) Polygonum Oriëntale (van Diana, ze schrijft er trouwens deze week over in haar blog) Hoop dat er van allemaal in ieder geval een paar willen lukken!

Ook gedaan! Wmbt liefst zo laat mogelijk. Dan heb ik al meer plantjes kunnen opkweken en heb ik tenminste leuke dingetjes om te ruilen. @Jet, jij krijgt sowieso wat Solor zaadjes / zaailingen nog van me. Ruimte voor vrijhouden in je planning dus nog hoor!

Zeker voor veel meer dan de sier! Hoewel ze erg mooi kunnen bloeien inderdaad. Pronkers (of priestertenen dus - die benaming had ik nog nooit gehoord. Leuk!) zijn erg lekker en ik kan ze van ganser harte aanbevelen. ‘Aan de andere kant van het water’ zijn ze ook dol op hun runner beans. Mijn held Monty (BBC’s Garderner’s World) eet ze graag als soort van snijboon (ze hebben er daar een apparaatje voor waar je de volledige peul in de lengte doorheen jast waardoor hij automatisch evt draad verliest) maar meer nog dan dat, raadde hij aan ze te consumeren als die grote Italiaanse witte bonen. Kom. Hoe heten ze ook nog maar es... Kan even niet op de naam komen Borlotti? Afijn. Kom er later nog wel op. Ik gebruik ze dus met name als verse witte (of rode, of paarsgevlamde) dopboon of als droogboon. Zeker de moeite van het proberen waard!

Welkom hier. Leuk dat je je hebt aangemeld en actief (of in ieder geval actiever dan voor je registratie ) gaat deelnemen.