roeier

Hier wat peultjes die in de maand Juli gewoon goed zijn gegroeid, vol in de zon. Ras 'Pûltsje op Reis'. Daar staat ook op het pakje dat het tot Juni gezaaid mag worden. Het heetst van de zomer zou dan misschien te heet kunnen zijn, maar dat maak ik eigenlijk nooit mee hier in Littenseradiel, dus ik negeer dat soort info en zaai lekker door. Je kunt wel zien dat dit ras sterk lijkt op 'Norli' - witte bloemetjes en heeft geen ondersteuning nodig.

Het leuke is dus dat je aardig in de hand hebt hoe groot ze worden. Poot je vroeg, dan krijg je allemaal kleintjes, wacht je tot Sept - Okt, dan zitten er ook veel grote tussen. Kleintjes kom je ook nog wel tegen, en de grootsten hebben de neiging om zich verder te splitsen; het wordt een wat rommeliger geheel, maar ik vind het persoonlijk wel een duidelijke vooruitgang ten opzichte van een grote massa kleintjes. Het kan natuurlijk zijn dat het per grondsoort wel verschilt hoe het uitpakt; de ui-achtigen doen het bij mij op de klei altijd wel aardig.

Ik kon nog wel wat aardbeitjes gebruiken om voor de bevruchting van mevrouw Mieze Schindler te zorgen, en zag pakketjes Senga Sengana staan. Ik herinnerde mij vaag dat daar iets goeds over werd gezegd, dus meegenomen. Pas toen ik ze plantte zag ik dat ze op de verpakking 'doordrager' worden genoemd. Dat zijn ze niet, ik had me intussen wel ingelezen. Het maakt me niet eens uit wat ze zijn, als ze maar lekker zijn, maar dit soort foutjes bij plantencentra komen wel erg vaak voor - gebrek aan kennis, denk ik dan. Ik heb trouwens geen idee wat het woord 'clayette' betekent; lijkt in elk geval niet voor een ander aardbeiras te staan waarmee verwisseld kan zijn. Om over gebrek aan kennis te spreken; haast 2 jaar terug maakte ik iets veel frappanters mee, bij een andere zaak trouwens. Ik wilde een Dahlia kopen, die was al uitgebloeid, dus dat seizoen had ik er niks meer aan, maar ik beschouwde het als de aanschaf van een knol. Een prijs stond er niet op de pot, maar ik dacht ze maken er wel wat van bij de kassa. Wat maakten ze ervan? Ik kon het gratis meekrijgen, want Dahlias worden tegenwoordig steeds meer van zaad opgekweekt, niet vanuit knol, dus dan zit er meestal geen knol in de pot, werd gezegd... Nou, zo werkt het volgens mij toch niet. Thuisgekomen merkte ik dat ik niet eens in de pot hoefde kijken om te ontdekken dat er wel degelijk een dikke knol was gevormd; een beetje het plastic potje indrukken en je voelde die al. Toch, alsof de duvel ermee speelde; nooit een plant uit die knol gekregen, want er waren geen groeipunten gevormd. En alsnog wel diezelfde Dahlia gekregen, want ik was nog wel zo voorzienend geweest om ook het zaad te bewaren, en dat bleek rasecht te zijn.

Als het gaat om gewassen die het echt warm willen hebben, zoals die pompoenen in jouw eigen moestuin blog, Ruderalis, dan gaat het allemaal niet zo snel, nee. Dus ook tomaten, augurken en boontjes komen moeizaam op gang. Het begin van het seizoen was wel snel; honingbessen bloeiden al in februari, vanwege de warme Februari-maand toen. Daarna vooral temperaturen die onder het gemiddelde lagen, maar geen grote terugslag, zoals vorig jaar met die zeer koude maand Maart. Het was toen lastig om bijvoorbeeld uien en kolen snel op gang te helpen. Dat ging dit jaar beter, ik zie diverse voorbeelden van kolen die zijn doorgeschoten omdat het allemaal zelfs wat te snel is gegaan. Bomen waren ook vrij snel groen dit jaar. Aardbeien waren dan wel weer laat, daar had de koude Mei-maand duidelijk een effect op. Al met al geen eenduidig verhaal volgens mij. Als je puur kijkt naar warmteminnende dingen is het tot nu toe niet snel gegaan, maar zou het uiteindelijk wel eens beter kunnen uitpakken voor de gemiddelde tot snelle groeiers. Als je naar boontjes kijkt, dat werd hier vorig jaar weinig met de droogte, nu lijkt dat goed te komen, die hebben geen lange zomer nodig. Bij pompoenen hangt veel van het ras af, ik heb een plant staan waar al een stuk of 5 grote exemplaren aan zitten, maar net zoals de meeste seizoenen hoef ik niet op muskaatpompoenen te rekenen. Ook tomaten zal ik dit jaar weinig krijgen, maar het is normaal dat dat geen succes is. Heeft puur met temperatuur te maken, zon is er zat, ook dit jaar.

Ze lijken me wel lastig te verkopen als besje, dizid, omdat ze makkelijk uit elkaar vallen, net als framboos, en dan nog een tikkeltje erger. Ik wil niet zeggen niet doen of zo, maar ik zou veel eerder op iets als honingbes inzetten als je bijzondere bessen zoekt, ook wat je klimaat betreft. Het moet natuurlijk ook maar beschikbaar zijn, en daar weet ik niks van.

Ik heb ook wel eens een discussie opgevangen van een bezorger en een buurman, waarbij die buurman nogal moeite deed om uit te leggen dat hij dat pakketje niét wilde aannemen, omdat die vrouw die niet thuis was nu eenmaal altijd niet thuis was, dus dan bleef hij maar met dat pakketje zitten. Die bezorger leek dat niet direct te accepteren. Ik kan me er wel iets bij voorstellen, als bezorger maak je het liefst schoon schip, niet dat stukken aan je blijven plakken, dat je ze moet retourneren en dat je dat administratief ook weer moet verwerken; het geeft extra gedoe. Als bezorger van vooral brieven heb ik er niet zo mee te maken, ik zie alleen wel alsmaar meer briefjes op deuren verschijnen met dingen als 'beste bezorger, het pakje wel achter in het schuurtje worden gezet', of '...het mag wel in de papierbak worden gelegd'; dat soort dingen. Ik weet niet of je dat in de stad snel zult zien, maar hier in dorpjes is dat wel vertrouwd.

Misschien dit? http://blogs.cornell.edu/livegpath/gallery/garlic/waxy-breakdown-on-garlic/ Plotiemoos heeft nog geen antwoord gekregen: ja, als het in één seizoen niet lukt om tot een bol met tenen te komen, geef het dan nog maar een seizoen. Consumeren kan natuurlijk ook. Bij het opkweken vanuit broedbolletjes is het de gewone gang van zaken dat je een seizoen met enkeltjes komt te zitten. Dit zijn wat enkeltjes van mijn Pskem (tijdje terug er uitgehaald): Dat bolletje links heeft zich al opgesplitst, ik denk dat de anderen beter zijn om te herplanten. Echt interessant om met broedbolletjes te werken is het geloof ik niet; het is minstens een jaar extra werk om tot resultaat te komen. Het is meer uit nieuwsgierigheid dat ik het deed, maar ik zal er niet mee doorgaan. Als bolletjes klein blijven, zoals bij Mikki, kan dat natuurlijk allerhande oorzaak hebben. Knoflook houdt niet van zure grond, ook niet licht zure, het verdraagt concurrentie slecht, dus wat onkruid er omheen valt ook direct te merken, het heeft, net als alle alliums, veel zon nodig, bij sommige rassen moeten die stengels er absoluut af, anders blijft er ook weinig over... het uitgangsmateriaal kan ook al wat verdroogd zijn geweest... het kan van alles zijn. Een raadsel hoeft het meestal niet te zijn als knoflook klein blijft, maar er zijn nogal wat punten om na te lopen. Als iemand met een vraag zit waarom lijkt het me prima om dat hier te onderzoeken, maar dan is wel redelijk wat info nodig.

Ja, ik denk dat die raad van Maxious erg goed is. Volgens mij helpt het om te letten op een goede blad - bloem verhouding als de plant nog klein is. Als er niet veel blad is, kan de plant niet veel energie steken in bloemen en vruchten. Ik heb veel kleine pompoenplantjes staan waarvan ik de bloemknoppen er nu afdraai; ik wil eerst de plant meer blad zien maken voordat de energie daarin gaat. Het maakt me niet uit of het mannelijke of vrouwelijke bloemen zijn. Het is nog koud hier in het noorden, dus warmteminnende planten hebben moeite op gang te komen. Ik vermoed dat bloem en vrucht op dit moment de ontwikkeling van de plant afremt. Als ze eenmaal wat groter zijn let ik er niet meer op. Bij een courgette in de volle grond die een paar vierkante meter in beslag neemt hoef je er ook niet op te letten, maar het kan zijn dat bij een courgette in pot het een aandachtspunt blijft.

De Jostabes is nog niet bij iedereen bekend, de meningen zijn ook wat verdeeld geloof ik, daarom leek het me wel goed er een algemeen onderwerp over te hebben, waarin ik begin met m'n eigen ervaringen. Jostabes is een kruising tussen een zwarte bes (Jo-hannesbeere) en een kruisbes (Sta-chelbeere). De struik heeft een krachtige groei, en geeft al snel een goede opbrengst. Zeer vroeg in het jaar is de struik al groen, en ook de bloei is vroeg. Dit was bij mij 7 April dit jaar: Dit was het tweede jaar dat ik deze struik had, en het was de eerste keer in bloei. De dracht was gelijk uitbundig, de takken hingen er zwaar van door, hier op 2 Juli, zo'n beetje oogsttijd - je ziet hier en daar een bamboestok als poging om takken overeind te houden: Een paar kilo kwam er van af, dat is nogal wat voor een eerste dracht, en daar was ik dik tevreden mee. De bessen zijn uit de hand te eten, wel wat zuur, waarschijnlijk eet je er niet van door. Ik vind het wel een volle smaak. Zeker als jam, dus met wat suiker er door, bevalt de Jostabes me erg goed. Het heeft ook snel een prettige structuur als jam, waarschijnlijk heeft het wat pictine meegekregen van de zwarte bes, en wat uiterlijk betreft heeft het iets van kersenjam: Als struik is het niet de makkelijkste gast. De takken groeien snel uit hun krachten en hebben dan steun nodig. Ook neem ik aan dat de beste vrucht-dracht op hout van het vorige jaar plaats vindt, dus dat je regelmatig ouder hout moet verwijderen. Al met al vergt de Jostabes dus wel wat onderhoud. Stekken gaat wel erg gemakkelijk. Toen ik begin dit jaar een paar laaghangende takjes weghaalde en besloot ze in de grond te steken, bleken ze alle drie aan te slaan, en zijn ondertussen mooi door gegroeid. Het zal wel door de snelle groei van de Jostabes komen dat stekken zo gemakkelijk gaat. Ik stel me zo voor dat de struik potentie heeft als fruithaag, want hij is snel groen, is vol van blad, en slaat makkelijk aan. Maar zeker als het gaat om mooie groeivormen voor de Jostabes reikt mijn ervaring nog niet ver.

Die vorst gaat hier ook niet gebeuren, maar onze gemiddelde temperatuur is wel aan de lage kant; een graadje of 14 ten opzichte van 16 normaal. De kolen groeien super, maar tomaten, pompoenen, komkommers en noem maar op... nee hoor, die willen het warmer dan het hier in het westen van de provincie Friesland nu is.

Dit is ook wel de tijd dat de Jostabes rijp is, dus alles wijst op Jostabes, maar dan heeft Flup wel een mislukte Jostabes die totaal niet representatief is voor wat de struik kan doen. Waarschijnlijk groeide de struik als geheel niet goed? Zowel de blaadjes als dat besje zien er te klein uit voor een gezonde Jostabes. Vorig jaar had ik voor het eerst een Jostabes op de tuin staan, nog jong, nog geen enkel bloemetje, maar wel een sterke groei, en al die takken die vorig jaar zo goed gegroeid waren hingen dit jaar vol met bessen. Ik heb er 2 kilo af kunnen halen, en de lijsters hebben ook nog een aandeel gekregen. Dat is van één struik. Dan heeft Flup in verhouding niks, dus dan is het inderdaad een kwestie van struikje wegdoen, of misschien sterk snoeien of verzetten en hopen op een reactie van de plant.

Als ze klein zijn zou ik ze niet in de volle grond stoppen maar in potjes, want als ze opkomen weet je niet wat een grassprietje is en wat Olifanten knoflook, en kleintjes kunnen ook slecht tegen een strenge winter. Maar die van mij waren niet groter dan 2 - 4 mm, het kan zijn dat die van jou groter zijn. Nog even bewaren tot de nazomer en dan dubbel schillen alvorens te poten lijkt de meeste kans op succes te maken. Bij mij kwamen ze onregelmatig op, sommigen na een paar weken, anderen na een paar maanden.

Ik had het vorig ook wel bij prima, echt grote bollen. Verlate toevoeging: ik was net nog even op de tuin, ik had de Morados daar laten liggen na ze uitgetrokken te hebben, want ik vond het niks, maar ik zag daar ook bij één broedbollen in de stam. Maar fatsoenlijke bloemstengels hadden zich niet gevormd. Dat zal vast bij Ad dan ook niet zijn gebeurd. Kees Huijbregts van Eemlook zegt over de Creole groep: "Creoles groeien het beste in een Middellandse Zee klimaat maar overleven in meer noordelijke klimaten wel. Hier zijn de bollen wel beduidend kleiner." Morados liggen op veel plaatsen hier in de winkel, uit Spanje vandaan, maar het zal niet meevallen voor ons om dezelfde mooie bollen te krijgen.

Had je dat echt bij de Morado, Ad? Ik ken het alleen bij knofloken uit de Artisjok groep, die maken normaal geen bloemstengel, maar willen wel eens van die broedbollen maken in de stam. Ik neem aan dat het vooral door te nat of te droog komt. Vorig jaar had ik het bij een stuk of wat planten, allemaal Violet de Cadours, wat een Artisjok type is. Dit jaar had ik het nauwelijks. Eemlook maakt melding van het fenomeen als het over Artisjokken gaat: http://newsite.eemlook.nl/artichoke/ Maar een Morado is een Creole, die zou een gewone bloemstengel moeten maken, met broedbollen dus en dan verschijnen ze niet halverwege de stam. Hebben je planten wel gewone bloemstengels gemaakt? Waren het alleen de Morados die het hadden? Ik heb zelf problemen met de Creole groep, ik heb zelf een bol Morado uit de winkel geplant, maar de planten groeiden vreemd en ik had er snel de rot in. Het algemene verhaal is dat de groep uit het Middellandse zeegebied komt en bij ons de bollen aanzienlijk kleiner blijven. Eden Rose heb ik wel, is ook een Creole, en dat wil ook niet helemaal; dit jaar kwamen de bloemstengels aan de late kant. Het kan zijn dat iemand hier de Creole groep beter onder de knie heeft en ons van raad kan dienen. Ik heb zelf de laatste bollen er vandaag uitgehaald. Die waren een beetje verstopt komen te zitten: De bloemstengels zijn goed te zien. Dit is Wonha. Bij knofloken uit de Aziatische groep kun je die gewoon laten zitten want de bolgroei lijdt er niet onder. Als ik een persoonlijke winnaar moet aanwijzen onder de knofloken dit jaar, dan wordt het deze Wonha. Vorig jaar mislukt, en daardoor had ik er geen vertrouwen in dit jaar en heb ik ze een ongunstig hoekje toebedeeld, waar het hout van een terpbed wel erg oppervlakkig zat. Sommige bollen moesten letterlijk op stammetjes hout groeien: Het was ook een stukje waar vorig jaar aardappels stonden, en ik zie er altijd wel een paar over het hoofd bij het rooien. Dus ze kregen ook nog concurrentie van aardappelplanten. Maar toch nog mooie bollen: En wat aardappeltjes die mee kwamen natuurlijk. Volgend jaar maar weer een stuk aardiger voor de Wonha zijn.

Ik zie dit insect af en toe aanstuntelen op mijn klei. Vallend en opstaand beweegt hij zich voort. Zijn poten zijn zo lang, dat hij zich teveel afzet bij iedere stap en daardoor voortdurend omkukelt. Arm beest, hij is duidelijk niet in z'n element op droge brokken klei. Wat het is weet ik niet, maar hij heeft wel een uitgesproken tekening, je zou zeggen dat er achter moet zijn te komen: Toevoeging: het blijkt een wants te zijn, een Gewoon Bootsmannetje of Tenger Bootsmannetje. Die lange achterpoten zijn eigenlijk zwempoten. Ja, in het water zal het een stuk beter gaan.

Liefst knoflook drogen met het loof er nog aan hè? Ook na de oogst kan er nog wel wat kracht van het groen in de bol gaan, en kunnen de bollen nog wat verder opzwellen. Tenzij je de bloem hebt laten zitten, dan zie je eerder verschrompeling van de bol... Ook de bewaarbaarheid komt het ten goede als je droogt met het loof er nog aan. Als het loof helemaal knisperig is vind ik dat een teken dat de bol voldoende gedoogd is, dus ook daarom vind ik het wel handig om het loof er aan te laten. Het zijn nog wel lange stelen die zijn blijven zitten op de bovenstaande foto, dus ik denk dat de bol daar nog wel wat aan heeft.

Phytophtora heeft levend weefsel nodig om voort te bestaan, aan dood aardappelloof heeft het niets. Pas op voor knolletjes die er eventueel nog aan kunnen zitten, die kunnen een bron van voeding blijven vormen voor de phytophtora. Ik laat het loof meestal lang in de zon liggen, zodat alles zo snel mogelijk verdroogd. Hoe ver zijn we in het jaar trouwens? Aardappels in de grond laten zitten kan, maar er is ook nog wel tijd om iets anders op die plaats te zetten, toch?

Een fleurig veldje vol! Heel subtiel en mooi dat eerste bloemetje ook. Wat de tuinbonen betreft zijn de kanttekeningen over de temperatuur terecht. Ik weet niet wat voor effect een hoge temperatuur op tuinbonen heeft. Ze vinden een graadje of 16 ideaal, en dat zo'n beetje de gemiddelde temperatuur hartje zomer hier. In Anchorage, Alaska, is de gemiddelde zomertemperatuur 15°C, dus het is hier nog net even wat warmer als daar, maar met de meesten van jullie heb ik eigenlijk heel weinig gemeen. Mensen onderschatten vaak hoe fris Friesland blijft als je wat dichter bij de kust zit. Binnen Nederland waren er de laatste tijd ook weer grote verschillen. Over de streek van Appelvrouw en die van Flup heb ik het dan nog niet eens. Daarom willen tomaten hier ook nauwelijks, maar met tuinbonen heb ik waarschijnlijk een voordeel. Ik weet niet precies wat ze aankunnen. We hebben hier toch ook wel 3 dagen achter elkaar gehad met temperaturen boven de 30°C, en ik zag de bonen niet lijden, maar je zou verwachten dat er wel ergens een grens ligt. Maar dat merken jullie dan voordat ik het merk.

Een gespreide oogst lukt mij niet zo, kan misschien het beste met verschillende rasjes. Peultjes (mange-tout) heb ik wel al lang, dat gaat heel snel. Droogte heb ik haast jaar-rond last van, behalve in de periode met de kortste dagen. Bonen kun je wel vrij dicht op elkaar zetten, zodat ze elkaar en de grond beschaduwen. Het zijn vlinderbloemigen; die halen een groot deel van hun voeding uit de lucht, dus kunnen met minder grond toe. Dit is een veldje van mij een week terug: Veel water geven, en dan nog tel ik een slachtoffer van de droogte aan de zonkant, maar het meeste krijgt schaduw van elkaar. Luis is de meeste jaren niet eens zo'n groot probleem; een paar planten die te pakken worden vind ik niet erg. De luis was dit jaar wel wat erger. Plotiemoos heeft ook wat foto's geplaatst van zwarte tuinbonen in 'Problemen in de Moestuin'. Ik vraag me af of het de hitte, de hoeveelheid zon en droogte kan zijn geweest. Voor vruchtbomen is het normaal dat ze een deel van hun vrucht afstoten in die omstandigheden. Van tuinbonen weet ik het niet.

Ik kan het probleem van Fence niet duiden, het lijkt inderdaad niet een luizenprobleem, maar ik wil wel wat zeggen over tuinbonen en luizen. Op plaatsen als deze lees ik vaak over vroeg poten om de zwarte bonenluis voor te zijn. Mijn eigen ervaring is dat juist de vroeg gepote bonen de volle laag krijgen, en later gepote bonen beter gaan. Die ervaring heb ik in een facebook groep over moestuinieren voorgelegd, want het kan natuurlijk zijn dat ik in een uitzonderlijk stukje Nederland woon en de enige plaats waar deze luis zich al in April manifesteert... Moeilijk te geloven natuurlijk, en het bleek ook niet waar. Uit de reacties bleek dat iedereen deze luis half April of eind April al zag, en bij de meesten was hij nu ook alweer verdwenen. Ik bleek ook niet de enige die het meeste succes had gehad met laat gepote bonen. Wat je kunt doen met voortelen onder glas weet ik niet, maar als je het hebt over gewone buitenteelt lijkt het niet zo slim om in Maart of iets eerder zelfs te poten, want dan heb je ze net mooi boven de grond staan in April als de bonenluis komt en dan komen je planten vol te zitten. Als je bonen dan nog in grond zitten lijken ze de dans grotendeels te ontspringen; dan hebben de luizen hun slachtoffers al uitgekozen en gaan niet massaal verkassen naar nieuwe plantjes. Ik heb altijd goede resultaten met eind April gepote bonen. Dan heb ik geen vroege bonen; op dit moment zijn de peulen zich mooi aan het ontwikkelen, maar moeten nog veel dikker worden. Maar bonen hebben natuurlijk een mooie groeitemperatuur als ze in April worden gepoot, er zijn ook zat bestuivers, dus de teelt als geheel wordt er veel makkelijker door. Bij vroeg poten heb je tragere groei, dus het wordt wat lastiger om door aanvallen van slakken en bladrandkever heen te komen, en bij héél vroeg poten, onder glas, zou je ook de bestuivers nog wel eens voor kunnen zijn, alhoewel die er dit jaar in Februari zelfs al een beetje waren, dus op een zonnige plek zou het dit jaar geen problemen hebben moeten geven, maar het kan een zorg zijn. Meer zorgen bij vroege teelt dus. Ik maak een pleidooi voor later poten, en zeg dat het makkelijker is om de teelt over de ergste luizengolf heen te tillen dan om te proberen die voor te zijn. De luizen voor proberen te zijn berust misschien op een internet mythe, of misschien lukte het in het verleden wel of zo, maar gebaseerd op ervaringen van nu valt het niet aan te raden en zoek je er de problemen mee op.

Dit is wat er nu uit komt. Solo bolletjes met veel broedbolletjes er aan. Het heeft me 2 jaar gekost om van broedbolletje naar solo te gaan.

Het zou me ook niet verbazen als het nu nog wel zou lukken met Norli, maar wat halfschaduw zou een voordeel zijn. Het is wel typisch een gewas waar je gespreid over het seizoen af en toe wat van inzaait, anders krijg je te veel in één keer. Een nadeeltje is als de erwten al beginnen te vormen dat je ook wat draad krijgt, maar je kunt er natuurlijk voor kiezen daar niet al te gevoelig voor te zijn. Invriezen heb ik nooit gedaan, wel eens ze als doperwtjes gebruikt, maar op die manier vond ik ze wat zware kost, maar het kan aan mij liggen. Het voor jou meer regionale 'Pûltsje op Reis' heeft trouwens veel weg van Norli en doet er naar mijn mening zeker niet voor onder.

Gisteren de meeste Wonha geoogst, die kwamen er opvallend mooi uit. Dat was een verrassing voor me; vorig jaar vielen ze me tegen en wilde ik eerst niet met dit ras verder. Maar ik heb in de herfst toch nog maar een paar bolletjes de grond in gestopt, ergens op een slecht stuk grond waar de stukken hout letterlijk de aarde uit steken. De wortels van sommige Wonhas moest ik ook van rottend hout lostrekken. Ik had de Wonhas opzettelijk een slecht stukje gegeven omdat ik er weinig vertrouwen in had. Maar ik heb ze iets vroeger gepoot, vorig jaar half Oktober en toen kwamen ze pas in Maart boven, nu een paar weken eerder de grond in. Ze kwamen gedurende Januari boven; veel beter. Vorig jaar bolletjes van gemiddeld 3 cm, nu zo'n 4½ - 5. Dat is nog altijd niet groot, maar bij de meeste bollen tel ik maar een stuk of 4 tenen, dus dan heb je nog altijd forse tenen! Vorig jaar hadden ze allemaal 6 tenen per kleine bol. Ik weet niet precies wat het aantal tenen beïnvloedt. De voorste bol op deze foto is groter dan 5 cm en heeft maar 3 tenen, de donker-paarse bol heeft er 4, dat is het gemiddelde wat ze dit jaar hebben: Nog even over de verkleuring van de bollen: ik merk dat als ze diep in de vaste klei zitten, ze lichter van kleur blijven. Als ze oppervlakkiger zitten of in lossere grond kan er meer paars ontstaan. Ik denk dus dat zuurstof bijdraagt aan de rose-paarse verkleuring. Als er ook nog licht bij komt gaat de kleur meer richting blauw, maar dat moet eigenlijk niet, want dan gaat ook de smaak achteruit.

Het was een minder jaar voor de honingbes dan vorig jaar. Ik vond ze wat zuurder ook; door die warme Februari-maand kwamen ze sneller op gang dan vorig jaar. Ze moesten bij mij vooral rijpen gedurende een relatief koude Mei-maand. Vorig jaar viel de oogst een stuk later en hebben ze meer kunnen profiteren van een mooie Juni-maand. Dat maakt uit voor de smaak. De laatst geoogste bessen van mijn anonieme rus - vrijwel zeker een zaailing - vond ik het lekkerst. Die droeg wel wat minder als vorig jaar, had minder bloemen gemaakt. Nogal wat van mijn jonge plantjes kwamen niet goed op gang dit jaar, maar die hebben vorig jaar tijdens hun eerste jaar 2 of 3 keer gebloeid en een paar keer bessen gegeven, dus ik denk dat ze daarvan uitgeput zijn geraakt. De struiken die vorig jaar maar 1 keer hebben gebloeid deden het gewoon normaal. De struikjes die het niet zo goed deden trekken alweer bij, dus ik maak me geen zorgen.

Ik voel me gezegend met een wat koelere dag vandaag, hier in het noorden tenminste, even wat minder hitte. De stank viel me wel extra op, toen het zo heet was. Een boer die gier rijdt. Het feit dat hier geen riolering is en het afvalwater hier ongefilterd op de vaart wordt geloosd - daar roei ik dus doorheen. De groene bakken die worden geleegd en na het kiepen altijd blijven openstaan - loop je altijd langs op een postronde. Lekker fris dagje had ik gisteren! En behoorlijk wat post te bezorgen omdat hier glasvezel komt en ik geloof dat het dan vooral post is van potentiële aanbieders, maar het interesseert me allemaal niet zo: liever had ik riolering gehad inplaats van glasvezelkabel.