Goh Conny, wat naar ! Zo te lezen waren jullie echt in the middle of nowhere ...Heel jammer ook van de andere feesten. Sterkte...

Een echt Kerstavontuur met helaas een behoorlijk onzachte landing en een wat mindere afloop...

Sterkte ermee! Hopelijk genezen die enge breuken goed en kunnen jullie in het voorjaar weer gewoon verder met huisje boompje groentetje project.

 

En inderdaad maakt het qua behandeling geen verschil of je ribben gekneusd zijn of gebroken... Past niet zo gemakkelijk een gipsje omheen...

Wel is het eventueel handig (ligt aan hoeveel pijn je hebt) om wat pijnstillers te nemen. Dit vooral als je door de pijn oppervlakkig adem haalt... (dat is dan op den duur namelijk weer níet goed, ga je hoesten door het slijm wat onderin blijft hangen (vaak na ongeveer 3 dagen) en op den duur wordt dat erger => longonsteking.)

Beterschap voor jullie beide! Klinkt echt zuur allemaal Hopelijk herstelt alles snel zonder te veel gedoe.

 

Als er wel een scheurtje ofzo in je ribben zit zal die wel herstellen, maar ook als de pijn weg is.. Blijf er voorlopig wel even rekening mee houden dat het een zwakke plek is. Mijn moeder had het met een teen.. Klein scheurtje, niks aan gedaan. Maar 3 maanden later na heel veel lopen kwam de pijn alsnog weer terug, precies de pijn die ze in het begin ook had.. Het scheurtje was dus alsnog een zwakke plek.

@ Loes, dat bedacht ik mij ook nadat ik op verzenden had gedrukt.

 

Ik heb immers zelf zoiets meegemaakt, een paar jaar geleden en ik voel het nog steeds...

 

Ik was op de volkstuin aan het werk en wilde het compostvat verplaatsen, het zat nog half vol met compost. Ik had het vat van de bodemplaat getild en er wat compost afgeschept. Er lag nog een dikke laag zware compost op de bodemplaat en die besloot ik eraf te kieperen door hem aan een kant op te tillen. Ik til dat ding op, maar vette glibberige grond onder mijn voeten, dus ik gleed uit, viel voorover met mijn volle gewicht op de compost. Ik zag nog net het puntje van de luchtspits in het midden, en dacht: au. Daar viel ik met mijn ribben bovenop. Kon geen adem meer krijgen, heb een kwartier liggen kreunen. Natuurlijk niemand behalve ik op het complex aanwezig. Na een tijdje ging het weer, maar ik heb zes weken lang pijn gehad en kon er niet op liggen. Niet naar de dokter geweest om dezelfde reden: is niets aan te doen, gebroken of gekneusd. Het was omstreeks deze tijd van het jaar, ik had twee dikke jassen aan. Die hebben ervoor gezorgd dat ik niet gespietst ben toen...

 

He Conny vervelend voor jullie zeg !! Nouja met deze dagen kun je toch al geen gekke dingen doen, dus doe maar rustig aan.

Veel beterschap voor beiden

@conny.....

da's weer echte pech zeg en het zat jullie al niet zo mee dit jaar

maar kop op meisje........

er komen weer betere tijden aan!!!!

@ RobO - Dat van die koplamp zal ik hier eens in de groep gooien.

Al zullen we de komende tijd niet zo heel snel meer over die onverlichtte landweggetjes rijden.

 

@ Bit - Nee Herman had niet gedronken. En pastoor of dominee het is voor mij één pot nat.

Al waren dit wel hele lieve mensen.

 

@ Bio-fee - Ja Herman is een hele stoere vent. Hij wilde ons zo snel als mogelijk was in de bewoonde wereld hebben.

 

@ Huub - Het ligt niet aan jouw hoor Huub, maar gewoon aan mij.

Ik reageer soms te snel en zonder na te denken en dan gebeuren dit soort dingen.

In het ziekenhuis hebben ze me niet na gekeken, omdat ik er niet om gevraagd heb.

Ik zelf had en heb het idee dat als het erg zou zijn, dat ik het wel gemerkt zou hebben.

Ik heb in het verleden mijn ribben zwaar gekneusd door het hoesten. En dan kan je gewoon niet op of om zonder pijn.

Toen kon ik niet op die kant liggen, wat ik nu wel kan.

En diep ademhalen deed inderdaad ook heel veel pijn, want ik nu niet heb.

Ik ben waarschijnlijk op Herman geland, die heeft daardoor mijn val gebroken.

 

@ Loes - Ik doe zo rustig mogelijk. Naar geleide van de pijn, als die er is. Ik ga niets forceren.

 

@ Jet - JA het was echt in the middle of nowhere. Ach die feesten worden nog wel eens over gedaan.

 

@ Erny - We gaan er gewoon vanuit dat tegen de tijd dat het seizoen weer losbarst, we samen lekker aan de slag kunnen op de tuin.

En dat van dat ademen, weet ik nog van de vorige keer.

Ook al doet het zeer, gewoon blijven doorademen, want een longontsteking is ook niet alles.

 

Zo Huub dat was dan een geluk die jassen, anders hadden we je niet eens gekent.

En hadden we nu ook geen Reuzenpreiwedstrijd gehad.

 

@ Heleen - We doen het zeker rustig aan. Als het niet gaat dan meld ik me wel ziek.

Ik kan het nu niet riskeren dat ik ook nog geblesseerd raak.

Dan kan ik Herman niet bij staan.

 

@ Greetje - Ja het was zeker een pech jaar dit jaar.

Maar ik ga het proberen om te buigen dat ongeluk.

2014- Het jaar dat ik 30 jaar getrouwd ben, Herman 50 jaar en onze zoon 30 jaar wordt.

We gaan ervoor.

 

Ik wil jullie allemaal hartelijk bedanken voor die lieve reacties, ook namens Herman.

 

Een waanzinnig Uiteinde en een Gezond en Liefdevol 2014 toegewenst.

 

Groetjes,

Conny en Herman.

Jee,wat een naar einde van zo'n fijne dag,en wat een strop voor de komende dagen.Heel veel beterschap voor jullie beiden,en voor je man,veel sterkte maandag.

Brrrrr Huub, wat een verhaal van die punt waar je op gevallen bent! Je hebt daarmee wel geluk gehad zeg!

 

Conny, het kan niet anders dan dat 2014 een superjaar voor jullie gaat worden, met zoveel mooie jubilea te vieren.

precies, de ellende moest nog even snel allemaal in 2013 worden gepropt, opdat er in 2014 alleen maar goede dingen voor je mogen gebeuren conny!

Even tussendoor klagen..de kinders zijn net weggereden ..oma heeft last van het lege nest syndroom ik vind overal nog sporen van de leuke week ..

Connie, ik vind dat jouw verhaal echt niet in de Klaagbank hoort...het had zo veel erger kunnen aflopen.

Je bent zo kwetsbaar op een scooter/motor in het verkeer.

We zijn dankbaar dat jullie gespaard zijn.

Enne... beterschap voor jullie allebei

nou, als je pijn hebt heb je alle reden om te klagen dunkt me !!

Tuurlijk had het slechter af kunnen lopen , maar ze voelen beide de gevolgen nog wel degelijk.

Heb zelf maar eens ergens pijn (hoe klein ook ) !! Dan is alle belangstelling wel

als een zacht zalfje niet alleen op de pijnlijke plek ,maar ook op je ziel

Oeps, Heleen, ik ben bang dat je mij verkeerd begrepen hebt.

Ik gaf in mijn reactie uiting aan de dankbaarheid dat het nog zo was afgelopen. Het had veel erger gekund.

Vandaar...niet in de klaagbank, maar juist opluchting dat het nog 'goed' was afgelopen.

Je bent zo kwetsbaar op een scooter/motor.

En meeleven met de gevolgen...natuurlijk...ik heb Connie ook van harte beterschap gewenst.

Ik hoop ook echt dat ze beiden weer snel herstellen.

Weet je...twee weken terug is mijn buurjongen van 15 samen met een aantal klasgenoten door een auto aangereden, ook op een smalle dijk. De bestuurder was niet dronken, maar had wel alcohol gebruikt. Gevolgen: 1 kind met een hersenschudding, 1 kind met een gebroken enkel, 1 kind met gebroken ribben en een klaplong, 1 kind met diverse wervelfracturen...

Dan mag er van mijn kant,voor Connie en haar man, toch dankbaarheid zijn, ondanks hun toch pijnlijke en serieuze gevolgen?

 

Sorry, als mijn reactie niet duidelijk genoeg was.

Marijke, op deze manier is het mij in ieder geval helemaal duidelijk!

Dit soort ongelukken lopen inderdaad heel vaak slechter af (ook al is Herman behoorlijk 'gekraakt' geraakt).

Conny en Herman, van harte beterschap!!!!

Even tussendoor klagen..de kinders zijn net weggereden ..oma heeft last van het lege nest syndroom ik vind overal nog sporen van de leuke week ..

 

ohhhja, akelig kan dat zijn he! Niet dat ik zelf kinderen heb, laat staan kleinkinderen Maar ik ken het gevoel wel, ik noem het altijd de afterpartydip... als je een leuke gezellige tijd hebt gehad met vrienden of familie, een feestje of gewoon zomaar of wat dan ook, en dat het dan ineens over is, en je alleen in je lege huis om je heen zit te kijken zovan 'bah, wat kaal ineens...'.

Ja, dan moet je echt weer even op gang komen.

Of fijn nagenieten met een lekker bakkie...

Jeetje Conny, ik lees dit nu pas… wat een ontzettend naar verhaal en wat een verschrikkelijke pech voor Herman! Ik hoop dat zijn operatie goed zal gaan.

 

Geen al te leuk einde voor 2013 voor jullie. Heel veel beterschap en jij ook met je ribben.. ( 2013 was voor mij ook het jaar van de gekneusde ribben, naar letsel is het, bah)

 

 

 

 

 

 

@ Appelvrouw, ja dat lege nestsyndroom hadden wij ook in oktober toen mijn broer weer wegging met zijn kids en vrouw, rare leegte laten ze achter dan..

Ja.

En ondertussen verliep de middag geheel anders..we hadden veel telefonisch kontakt met de thuisreizigers..die hadden autopech gekregen en stonden ergens in België langs de weg met de kindertjes op hulp te wachten..ze zijn pas net thuis aangekomen( normaal een reis van een kleine 5 uur). We zijn superblij en dankbaar dat ze veilig thuis zijn.

Zo Appelvrouw, dat heeft alles bij elkaar dus meer dan 10 uur geduurd.

Wat vervelend is dat zeg, als je op afstand moet afwachten hoe het gaat lopen.

Hoe hebben je kleinkinders het ervaren, dat lange wachten ???

 

 

Ja Piroska, het einde van het jaar is niet zoals wij het verwacht hadden.

Maar het kan nu alleen nog maar beter worden toch ???

Conny voor jouw en Herman veel beterschap ,hoop dat jullie weer spoedig zijn opgeknapt .

Dank je wel Zonnetje, daar gaan we voor.

Conny, voor de kinders was het wel een beetje vervelend..ook omdat het tijdens de thuisreis geplande bezoek aan de mergelgrotten niet doorging. Maar over het algemeen ging het zo te horen erg goed..ze hebben boompje verwisselen gespeeld onder het wachten op de huurauto en 2 x een frietkot bezocht

@ Marijke : ik heb je goed begrepen hoor no hard feelings

Afgelopen zomer is er een siamees gestolen van mij.

Gisteren een poesje van 6 maanden opgehaald, gisteren avond niets aan de hand, vanmiddag ben ik toe getakeld schrok me kapot, ben in m jn duim gebeten en ze heeft echt helemaal door gebeten

Ik heb de dochter van satan in huis.

Gelukkig geen narigheid met de andere drie katten in huis, maar dit pfff.

Ze zij dat ze niet helemaal gesocialiseerd is, ze had beter kunnen zeggen dat ze verwilderd is

Maar gen nood, ze hoef niet weg, word heel hard werken.

Ben met de laatste twee Siamezen drie maanden bezig geweest dus heb ik nu weer iets te doen, maar waarom er om liegen zeg pff.

Snap het wel ze was zeker bang dat ze haar niet kwijt zou raken.

Maar heb veel geduld. Een van mijn Siamezen is alleen familie gericht, zodra er visite is zie en hoor je haar niet.