Op 19-3-2026 om 12:43, appelvrouw zei:

Druk, drukdrukdruk

Het is te zielig. Deze vogeltjes waren bijna uit, te zien aan hoe diep de ouders zich nog voorover moesten buigen om de Jongen te voeren..ze gingen er gisteren soms niet eens meer in maar gaven voer door de deur aan zeg maar.

Vanmorgen deze trieste aanblik. Geen idee welke hongerige kleine vogelvreter dit heeft gedaan. Misschien heeft iemand hier een idee?

We zagen de ouders vanmorgen 1 x..voordat we zelf buiten waren om inspectie uit te voeren. Eén van de ouders had nog een rups in zijn snavel. Ze keken, keken nog een keer en waren na 5 minuten vertrokken. Lie heeft het pluk mos dat de ingang versperde voorzichtig terug geduwd en verder zijn we er niet meer geweest. De ouders ook niet meer trouwens. Alleen een boomklever kwam nog even polshoogte nemen.

Ach, dat is jammer 🥺

De dader kan vanalles zijn wat de boom in kan. Gaaien en eksters, marter, bunzing of een kat, maar ook een eekhoorn lust wel een vleesje soms. Nog een paar dagen wachten en dan het nestkastje maar schoonmaken als er helemaal geen activiteit meer te zien is. Er is nog tijd genoeg voor een nieuw nestje.

Ja ik dacht ook aan de eekhoorn, maar hoe komt dat beestje dan dat nestkastje in..gewoon graaien met zijn armpje? De hele voering lag eruit en het meeste van de binnenbekleding op de grond bijna als een tapijtje. De rest op het bordesje, op het dakje en nog in het gat. We hadden het moeten zien om het te begrijpen denk ik.

@appelvrouw Was het niet zo dat het vogeltje met zijn kopje naar buiten hing? Ik heb hier een paar koolmeesjongen gezien die gingen uitvliegen en eentje durfde niet en die stak steeds met zijn koppie eruit en weer terug, totdat hij half buiten hing. Als er dan een andere vogel voorbij vliegt, die kan hem dan naar buiten trekken en dan nemen ze ook een deel van het nest mee, want daar zit hij dan half nog in. Maar een idee.

Dat denk ik niet want dan zouden alle vogeltjes uiteindelijk buiten zijn en de ouders niet meer naar het nest komen met voer.

Ik vind dat altijd zo sneu en ik hoop dan maar dat vogeltjes een ander gevoel hebben bij hun dode jongen dan andere dieren en mensen natuurlijk...

Maar mijn hart doet pijn als ik zoiets zo.

Ja, ik ben een watje...