Tanja65

Nood maakt vindingrijk 👍

Tnx. Ik doe meestal maar wat 🫣. Masr goed om te weten!

Geen foto? Ik zie er wel een, moest 'm ff van een ander apparaat halen dus misschien bericht net gekruist. Anyway de salie was een klein plantje van vorig jaar. De salie in achtertuin en de salie in de moestuin waren dat ook. Die hebben beide geen enkel probleem. Te weinig plek voor de wortels kan natuurlijk ook. Ik dacht het is een klein plantje dat lukt wel. Maar hij groeit best hard (ondanks het gele blad). Misschien gewoon verpotten dan. Als er engerlingen in zitten zie ik dat ook direct. Dan zet ik wel wat basilicum in die plek.

Van één en dezelfde plant?

Achteraan beginnend: ja @appelvrouw , gewone salie. Ze staan in zo’n pot met drie potten aan elkaar, de andere kruiden doen het goed. Op onderstaande foto is ze al een beetje geel, maar nu we er weer waren zag ik hoe veel meer er nu al geel is. Ik heb de warmte en droogte (we zijn er natuurlijk niet altijd) de schuld gegeven, maar misschien heb je gelijk en moet ik naar engerlingen zoeken. Mieren heb ik niet in die pot gezien. Klusje voor volgende keer. @Dahli tja, dagelijks water geven zit er natuurlijk niet echt aan. Het beste dat ik kan bieden op de camping is de Action bak (met een laagje water) en dan twee olla’s er in. Maar de kans dat ze droog lopen is wel reëel, misschien moet ik een ander gewas kiezen. Ik overweeg kleine paksoi’s, er zijn daar weinig slakken. Wellicht toch weer sla. Maar de voorspellingen zijn voorlopig behoorlijk warm steeds, wel iets minder extreem. Hmm. Nog ff broeden. @Rookie ja, aanspraak zat over al het groen (zie vorige campingblog). We staan er inmiddels om bekend, zelfs bij het personeel. Ook wel fun. Voor volgend jaar heb ik nog niet echt bedacht wat we gaan doen, suggesties welkom. Wel wil ik in elk geval de kweekzakken met ’iets’ klimmends weer zaaien. Dat zal sappelen blijven, met een deel vol in de zon. Maar het ‘afwerende’ effect van er tussendoor fietsen is echt groot, dat is waard omwhatever in de bak staat voor op te offeren. Misschien kan ik kerstklimmer zaaien,die dit jaar op de moestuin helaas niet goed gelukt was. Die kan in de zon en heeft niet overdreven veel water nodig. Ziet er nog leuk uit ook.

Tnx voor de tip! Dat ga ik doen. En dit hitte valt hier mee. Schaduwdoek, parasollen en natuurlijke schaduw helpen flink mee. Maar warm blijft het natuurlijk, ook voor de plantjes.

Zeker! We nemen ook een beetje vakantie mee naar de tuin. Als we straks een paar weken aansluitend echt vakantie hebben, brengen we die ook op de camping door. Dan gaan we af en toe heen en weer om de moestuin water te geven en om te oogsten. Dat kan echt geen drie weken zonder. Maar niet erg. Onze camping is op een haalbare rij-afstand, doelbewust destijds toen we nog kids in verschillende regio’s op school hadden en allebei veel werkten. Beide is nu anders. Maar de campingplek houden we aan. Te lekker.

Even komkommers plukken… en met heel veel courgettes en een enkele komkommer thuiskomen. Let wel: twee dagen niet geplukt. De grote zaten verscholen tussen de bladeren en waren vorige keer gemist. De grote gestreepte hing in de achtertuin en was ook niet op tijd gezien. Tijd voor courgettesoep. Met de sla-oogst en de peultjes van de camping. Vast wel lekker. We komen nu serieus in de fase dat we hard moeten verwerken. Ik zag ergens zoetzure courgettes. Misschien tijd om daar eens een recept van op te zoeken.

De experimenten op de camping leiden tot onverwachte inzichten. Ik leer van die paar zakken en potten bijna meer dan van onze hele moestuin... Zo staan er vier kweekzakken met peulen en zoete aardappel, en aanvullend wat klein spul. Twee daarvan staan in de zon, eentje in de halfschaduw, en eentje in de schaduw. De peulen in de zon hebben het duidelijk moeilijker gehad. Ze waren al gedeeltelijk verdord onderaan, zoals ik het ook ken vanuit onze - schaduwloze - moestuin. Wel hadden deze planten de meeste peulen, ik ben benieuwd of dat betekent dat ze al verder waren of dat de peulen in de schaduw nog moeten komen. Maar niet alleen waren ze verder, ze waren ook echt verder op. Les geleerd: in de zin van als je niet regelmatig genoeg water kunt geven is een plek in de zon misschien toch niet het handigste, olla's en behulpzame campingburen ten spijt. Overigens waren de zakken primair bedoeld om de fietsende kindertjes tegen te houden en was de oogst secundair. Dat doel dienen ze absoluut. En de zoete aardappels groeien er gestaag in zonder merkbare problemen of uitdroging. Gedachte: zou ik mijn peulen op de moestuin, onvermijdelijk in de volle zon, ook schaduw moeten geven? Wat de zakken met peulen me ook leerden, is het belang van ruimte. In twee zakken, eentje in de zon en eentje in de halfschaduw, begon al meeldauw in de peulen te komen. Beide waren te vol (geweest); de ene met radijs (wel gauw gerooid vorige keer) en de andere met teveel peulen (niet uitgedund). Te hebberig en dan krijg je dat. Ook hier les geleerd. En paar bosuitjes kan, maar radijzen overwoekeren de boel en te veel planten laten staan is ook geen goed idee. Iets vergelijkbaars gebeurde bij de zak vooraan, met de tomaten en de paprika's. Ik had deze samen in een kweekzak gezet, twee paprika's vooraan en twee tomaten achteraan. Geen goed idee: de tomaten overwoekeren de paprika's volledig, ondanks dat ik ze achteraan had gezet. De paprika's stonden er maar zielig en verpieterd bij. Ik heb nu de tomaat weer opgebonden en een heleboel gesnoeid en gediefd, hopelijk helpt dat voor de paprika's. Maar ik heb er een hard hoofd in. Dit is niet ons jaar voor de pepers en paprika's, thuis ook niet. Soms zit het mee, en soms... De slabak (geen foto, sorry) heb ik volledig moeten oogsten en rooien, want vrijwel alle sla was door de aanhoudende warmte in combinatie met onregelmatig water doorgeschoten. Opvallend vond ik dat alleen één soort, de pluksla lollo rossa, niet was doorgeschoten. Dat is goed om te weten, die is dus een stuk robuuster en meer bestand tegen droogte en warmte. Die ga ik opnieuw zaaien en dit gegeven zeker onthouden. Ik ben benieuwd of dat ook betekent dat hij robuuster is als de kou intreedt... Verder groeit alles gestaag. De bak met eetbare bloemen is ontploft en bloeit tegen de klippen op. Blijkbaar kunnen bloemen beter tegen zon en droogte dan peulen en sla. Ook de aubergine bloeit. Maar nog geen vruchten. Ook de zonnebloem blijft groeien, nu aan ruim boven de tent uit. Zo tof. De bakken met kruiden doen het overwegend goed, al heeft de salie wel last van gebrek aan water (of voeding?). Ik neem volgende keer sowieso wat vloeibare voeding mee. Met een lege slabak en een grond vol afgeknipte dieven, bedacht ik een nieuw experiment. Ik heb enkele wat grotere dieven van de tomaten zo de grond in gestopt zonder enige voorbereiding, onder het motto niet geschoten is altijd mis. Ben benieuwd. Als het niets wordt kan ik altijd nog waterkers zaaien, de bak van @Dahli was zo jaloersmakend...

Ik zie vooral overal hommels

Jakkes, dat klinkt niet lekker. Hier is het overigens ook niet helemaal zeker, maar omdat de eigenaar heeft geinvesteerd in een zonnepaneel voor het water (overigens een waardeloze oplossing) denk ik dat ze de grond nog wel even wil aanhouden.

Wat grappig, ook ik was geinspireerd door diezelfde post. Nog niet gemaakt maar staat op de ‘binnenkort-te-doen’ lijst.

Ja, licht is zeker ook een factor. Je suggestie dat de leeftijd van de zaden kan meespelen is voor mij een nieuwe invalshoek. Ik denk altijd ‘als het zaad het nog doet, is ze voldoende kiemkrachtig’. Maar kiemkracht is misschien niet hetzelfde als groeikracht…

Wat ontzettend herkenbaar - iets soortgelijks gebeurde hier met de mariadistels en de kolen en bonen dit jaar, maar zo gaat het vaker. Wat prettig om te lezen dat wij niet de enigen zijn die dit overkomt. En wat een prachtige Rudbeckia’s!!!

Dat geldt ook voor mijn laatste recept. Ontdekt on the flow met uitproberen.

Zet je het recept hier neer? Klinkt lekker.

Ik ben nu niet thuis dus ik kan nu geen foto plaatsen. Maar in onze achtertuin doet de courgette in de moestuinbak van 50x100 het ook goed (er staat zelfs nog een tomaat naast). De bak is ook niet zo diep. Ze geeft wel een minder overvloedige hoeveelheid vruchten dan in de volle grond, dat wel. De grond in de bak is wel nieuw, dat maakt wellicht uit.

Vertel? En wat een heerlijk verslag en foto’s, het ziet er allemaal fantastisch uit! Wat een werk heb je gehad, ongelooflijk. Neem mijn petje voor je af.

Lauwwarme gegrilde courgette en peultjes, met kip, tomaat, feta en sesamzaad. Dit recept smaakt ook prima zonder kip, of met slechts een van beide groentes. Voor 2 porties: 1 grote of 2 kleine courgettes 2 handen peultjes 1 grote of 2 kleine tomaten (of cherrytomaatjes) 300-350 g kiphaasjes of kipfilet halve plak feta paar tenen knoflook sesamzaad olijfolie ketjap balsamico-azijn Maak een marinade van olijfolie, ketjap en knoflook (gehakt of uitgeperst). Snijd daarna de kip in blokjes en leg ze in de marinade. Goed omscheppen zodat de marinade overal op de kip komt. Snijd de courgette In de lengte in plakken van 0,5-1 cm dik, en leg ze in een schaal. Schenk olijfolie over de plakken en zorg dat alle courgette door olie is bedekt. Bak de kipblokjes met aanhangende marinade in een koekenpan gaar, bak de laatste minuut wat sesamzaad mee. Zet het vuur laag als ze gaar zijn en houd warm. Grill ondertussen de courgette op een bakplaat of rooster, of in een klapgrill, de tijd is afhankelijk van je grill/oven. Snijd de tomaat en feta in blokjes en mix deze. Haal de peultjes ook nog even door de in de schaal achtergebleven olie. Als je de voldoende ruimte hebt, grill dan de peultjes nog enkele minuten met de courgette mee, of als je een klapgrill gebruikt grill je ze na elkaar. Peultjes hebben veel minder lang nodig! Schep op een bord de inmiddels iets afgekoelde courgetteplakken, de peultjes, kip, en tomaten-fetta mix. Giet er wat balsamico azijn overheen voor de smaak. Eet smakelijk! Variaties: Alleen courgette of alleen peutjes Vegetarisch zonder kip Zonnebloempitten i.p.v. sesamzaad Dressing met sesamolie en balsamico azijn als je geen sesamzaad hebt Met walnoten i.p.v. zaden Met uitgebakken spekjes Met wat sla

Twee courgettes aan de campingbuuf

Ik had ooit radijs laten doorschieten, die kreeg ook (flink) schimmel. En waarschijnlijk was het bij mij destijds vergevorderder. Maar ik dacht ook dat de zaden wel beschermd zouden zijn tegen de schimmel. Niets bleek minder waar, ik kon alles zo weggooien.

Vandaag de luxe versie gemaakt van wat ik in diverse variaties eigenlijk al dagenlang eet: lauwwarme gegrilde courgette en peultjes, in dit geval met kip, feta, tomaat en sesamzaad. Want Cor had verse courgettes meegenomen en ik had vandaag alwéér peultjes geplukt (niet tegenaan te plukken nu). Ik zal het recept bij de courgetterecepten zetten.

Ja ja ja!

Met alle respect voor mensen in nood maar de voedselbank staat hier niet bovenaan de lijst, al geven we ze nu al wel her en der weg (op de camping bijvoorbeeld, lekker voor de BBQ en grill). Maar zelf eten we ze in vele variaties, we zijn er allemaal gek op. Als we geen courgette meer kunnen zien, droog ik een deel in vellen (voor lasagna) en in blokjes (idem, of soep), en dan gaat er nog een heleboel in kleine blokjes in de vriezer voor soep en latere (herfst) ovenschotels. En als ik echt teveel heb droog ik ze en maak ik er meel van, voor door wafels en pannenkoeken. De courgettes zijn voor ons echt het hoogtepunt van het seizoen, samen met de tomaten en verse doperwten. Maar we geven ook echt heel veel weg. Het voordeel van veel courgettes is dat je ze heel jong kunt plukken, omdat je toch genoeg hebt. Klein zijn ze echt het lekkerste. En dan heb ik nog niet eens nagedacht over ingelegde courgettes en courgette-groentespread. Mogelijkheden zat. Nu nog recepten - en tijd!

Hier moet ik ook veel moeite doen om de fase van slakkenvoer te overbruggen. Inmiddels zet ik ze in potten met kopertape, om de stam en onderste bladeren kopergaas, en dan nog koffiedrap, eierschalen en slakkenkorrels. En dan nóg worden ze regelmatig opgegeten. Niettemin hebben al die maatregelen het aantal overlevende planten significant verhoogd. Ik ben te dol op courgettes om mijn verlies tegenover de slakken te accepteren.