marcelru

Goed adres, maar een beetje ver weg van Ehv.

Niet bij Schrama, maar ik krijg mijn onderstammen meestal pas half januari. Zal dit jaar niet anders zijn en is prima op tijd wat mij betreft.

Pink Lady (Cripp's Pink, Australie) heeft een heel lang groeiseizoen nodig om een beetje smaak te krijgen. Lukt in NL meestal niet, de winter valt in voor de appel rijp is, een beetje hetzelfde als bij Granny Smith. En inderdaad, er moet meer gif op dan op een Golden Delicious om een beetje een consistent toonbare appel te krijgen. Van Nederlandse bodem is SQ159 (Natyra, Magic Star, Sprank, afhankelijk van hoe je 'm teelt en waar je 'm koopt) zo'n beetje de lekkerste van de laatste tijd. Doet 't prima op Nederlandse grond. Laat, maar niet te laat. Tessa pas gekocht bij de Jumbo in mijn buurt: veel kraak, weinig smaak. In alle gevallen: sprietjes enthout vinden is lastig.

Belgisch clubras, maar een beperkte groep telers. Zal niet meevallen om daar een sprietje van te pakken te krijgen.

Hoogstam-tussenstammen verpot en aangebonden, onderstammen kersen verspeend en aangebonden.

Pompoen. Courgette heeft niet van die lange uitlopers als stengels. Vorm van de vrucht is minder relevant wat mij betreft.

Niet eens in het linkse rijtje: Shazbat!

Om echt zeker te zijn moet je ze proeven. Winterrietpeer wordt nooit een smeltende (Beurre-achtige) peer. Ook niet als-ie lang ligt.

Steelholte, steel, grondkleur, dekkleur, beroesting.

Al het blad van de populieren naast de parkeerplaats van onze tuin bij elkaar geblazen en op m'n tuin gedumpt. 3 kuub blad ongeveer. Volgende week verdelen onder m'n kersenbomen.

Ik denk van niet, zie beschrijving in Petzold:

19.843 kg.

Hmmm,,, toch winterrietpeer, denk ik. Vorm, kleur, steelimplant, steellengte en -dikte kloppen allemaal. En die niet al te gladde schil past ook. De peer is nu nog een klein beetje wrang in nasmaak, dat wordt beter naarmate die langer ligt (houdbaar tot eind januari/begin februari, op een donkere koele plek). Prima als stoofpeer.

Zal allicht helpen, en als je toch bezig bent: Kies een neutrale achtergrond, geen directe zon erop, en maak ook meteen foto's van de onderkant (kelkholte) en de peer van opzij met de steel goed in beeld.

Dus geen winterrietpeer ...

Is de schil glad of beroest? In het laatste geval mogelijk winterrietpeer? Steelimplant moeilijk te zien.

Ondiep frezen? Een centimeter of 5?

De peer is wat hoog voor St Remy. Kelk is vrij open en beroest. Ook niet typisch voor St Remy. Het gaat maar om 1 peer, is zowiezo lastig om daar een uitspraak over te doen. In elk geval geen Clara Frijs, als-ie inderdaad erg hard is. Die zou nu al eetbaar moeten zijn. Petzold zegt plukrijp eind september, eetrijp oktober. En dat was 40 jaar geleden, inmiddels is het seizoen behoorlijk vervroegd, zeker dit jaar. Zo op 't oog is het geen van de peren in het lijstje, maar nogmaals, van een foto is het lastig zien welke het is, en het gaat ook nog eens om een enkele peer. Volgend jaar nog maar eens kijken.

Lastig te zien op deze foto. Kun je wat meer inzoomen op de peer zelf? Zijaanzicht, onderkant, steel, steelimplant?

Ik heb net een paar St. Remy peren gestoofd, gewoon in een bodempje water zonder wat dan ook. Superlekker, hoef je niks meer aan te doen.

Ik weet niet hoe jullie huishoudelijk reglement eruit ziet, maar je zou daarin (met goedkeuring door de meerderheid van de ALV) een of meerdere artikelen kunnen opnemen die het bestuur de bevoegdheid geven om leden te royeren bij onbehoorlijk gedrag. Het is dan wel handig als de bevoegdheid tot royement door het bestuur al in de statuten geregeld is (is bij de meeste verenigingen het geval, maar ik zou het wel even checken). Vervolgens kan het bestuur ingrijpen. Als jullie bestuur niet wil royeren, dan wordt het misschien tijd voor een daadkrachtiger bestuur. Zachte heelmeesters maken nog steeds stinkende wonden.

Ik zou met de basale dingen beginnen: Een schoffel (onkruid groeit net zo hard als alles wat je zaait of plant), een schop, een hark, een gieter, dat soort zaken.

NFC is al een tijdje bezig. De accessienummers voor de nashiperen (en ook alle andere accessies in die genenbank) geven in de eerste vier cijfers het jaar van acquisitie weer, 1971-1987, voor de nashiperen. Op dit moment wordt er weinig toegevoegd in Brogdale. Er is op dit moment behoorlijk wat financiele onrust rond de National Fruit Collections. Betrouwbaarheid is zo goed als de betrouwbaarheid van de naamgever van het referentiemateriaal. Nu, met moderne DNA analyses van genenbanken wordt het wel wat beter, maar nog steeds geldt dat zodra het referentiemateriaal foutief benaamd is, er een fout in zit die doorwerkt in alle afstammelingen van dat materiaal. De kans daarop is veel groter dan nul. Er zal in Nederland voorlopig geen nationale collectie van nashiperen komen. Het Centrum voor Genetische bronnen in Nederland heeft een appelcollectie van oorspronkelijk Nederlandse rassen. Deze collectie wordt nog steeds aangevuld, en op den duur gaan er ook peren in komen. Van Nederlandse oorsprong (pyrus communis), dus geen nashiperen (pyrus pyrifolia).

Harige stengels? Dan kiwi. Even afwachten of het een meneer of een mevrouw is :-).

Leuk dat je ook zo met fruitbomen bezig bent. Vijgen gaan tegenwoordig prima buiten. Doen het bij mij prima in zuidoost Brabants klapzand, zal in de Peel niet veel anders zijn. En inderdaad, Facebook is 3x niks als je een beetje inhoudelijk discussie wilt voeren, ben er al jaren weg.