Rookie

Ik wil geen kroppen, maar ik heb wel een soort, dat net zoals ijsbergsla stevige bladeren heeft, maar dan met smaak. Ik vind ijsbergsla niet zoveel smaak hebben. Hij heet Parris Island Cos. Daar kan ik de bladeren van plukken, die ik nodig heb en die groeit gewoon door. Ik houd sowieso van pluksla.

Ik gebruik mijn staafmixer om de hele bups te blenderen. Ik vind helemaal niets meer terug van de velletjes en de pitjes. En dat gaat gewoon de canner in. Ik heb zo'n zeef waar ik die velletjes en pitjes er uit kan halen, maar dat vond ik zo'n werk...

Die spinnen!🫣

Wat is dat heerlijk thuiskomen zo! Fijn dat de buurtjes zo goed zorg hebben gedragen.

Dank!💗

Ik heb nu ook een soort risotto inderdaad @appelvrouw , maar daar is qua smaak niets mis mee. Het was alleen even anders dan ik gewend ben wat structuur betreft, maar helemaal niet verkeerd. Vanavond maak ik komkommer met fetadip en geroosterde zoete aardappelen met agavesiroop, bijna de laatste van de oogst van vorig jaar.

Wat is die leuk! Ja, als je wat kunt missen, heel graag, die doe ik dan inderdaad in een kweekbak op het terras.

O, wat een goed idee, die slow cooker! Dat ga ik volgende keer proberen. Ik zou dan de rijst er later bijdoen, anders wordt het pap, denk ik. Ik had nu arborio rijst, want dat stond nog in de kast, maar dat werd erg zacht. Zilvervlies lijkt me prima, pandan ook trouwens.

Ik ben op zoek naar een goede wintererwt. Eentje, die ik al in het najaar, begin november of zo, kan zaaien en die dan de winter mooi doorkomt, zodat ik volgend seizoen heel vroeg al erwten heb. Zo kan ik misschien toch daar gelijk iets anders achteraan planten begin juni, zonder stress gedoe. Ik ken de Feltham First, maar zijn er nog andere soorten, die de moeite waard zijn?

Die staan er zeker mooi bij! Ik ben een lui mens, ik geef helemaal geen voeding meer bij. Ik heb wel aan de grond waar ze in staan, goed voeding gegeven (koemestkorrels en patentkali) en compost erop/door voordat ik ze in de grond zette. Daar moeten ze het maar mee doen.

Ik heb daar een theorie over, volkomen van de koude grond overigens. Het hele watergebeuren laat ik er even buiten, dat is inderdaad waar, maar volgens mij niet het hele verhaal. Wat ik denk dat er (ook) gebeurt, is dat grote tomaten soms zó snel groeien, dat ze striae krijgen, net zoals zwangere vrouwen soms. En juist die striae is kwetsbaar voor barsten. Ik heb hier een foto van een Vojluska, die heel snel groeide en ook barsten vertoont. Hij wordt overigens ook niet rood, maar dat is een ander verhaal. Daarnaast ligt een nog redelijk groene Osyris, die al een blosje krijgt. Die heeft nog geen barsten, maar wel al de striae. Ik denk zelf, dat dat te maken heeft met de snelle groei en een heleboel water ineens zal daar ook wel aan bijdragen. Ik haal de grote groeiers er dus af, als ze een blosje gaan vertonen en laat ze binnen verder afrijpen. Tegen de tijd dat ze gaan kleuren is de groei er wel uit. Ik heb nog nooit verschil in smaak gemerkt. Ik zou de mening van de tomatenkenners wel eens willen horen hierover, b.v. van @Mai Pensato en @redzebra en anderen. Overigens hoor ik ook vaak, dat je beter je planten (in het algemeen) minder vaak water moet geven, maar wel diep wateren. Om de dag of om de paar dagen of zo. Dit om ervoor te zorgen dat de wortels dan diepen gaan zoeken naar water en een steviger wortelstelsel vormen. Dat kan ik dan ook weer niet rijmen met de te grote hoeveelheid water, waardoor de vruchten barsten.

Ik maak het altijd met tomaten saus. De rijst gaat er rauw bij met extra water. Ik doe 1 deel rijst met 2 delen water. Eigenlijk moet het met witte kool, maar ik had toevallig wat spitskool geoogst. En dan maar sudderen. Ik kruimel er ook wel eens wat feta over op het bord.

Uiteindelijk heb je maar één boon nodig om te winnen, dus die kan heel goed aan die ene plant hangen.👍

Ze zijn al weg... enge dingen. Ja, de tomaten lagen inderdaad best lekker, maar ze zijn dus al wel een aantal weken oud, en dan verwacht ik toch wel dat ze zacht worden, plekjes krijgen, rimpelig worden... Maar nee, jong, fris en stevig. Kan nooit goed zijn...

Ja, dat klopt Jorieke, dat doen mijn tomaten ook wel eens, maar daar kan ik dan echt wel aan zien dat die al ouder zijn. Dan zien ze er echt niet uit alsof ze kakelvers zijn... Ik griezel hier eigenlijk een beetje van.

Ik weet niet eens of ik wel een echte klacht heb, maar ergens in dit verhaal zit toch wel iets verborgen, denk ik. Ik koop nooit groente in de winkel, want ik heb zelf alles wel. Behalve dan een paar weken geleden, toen ik opeens trek had in een BLT (tomaten, bacon en sla) sandwich. En tomaten heb ik nog niet rijp. Ik heb dus in de winkel een paar prachtige, grote, super uitziende trostomaten gekocht. Mooi rood, glanzend, niets op aan te merken. Behalve dan dat ze niet naar tomaten smaken, maar dat schijnt zo te horen. Okee, de BLT broodjes waren verder heerlijk. De tomaten, die over waren, lagen nog op mijn schaal. Eigenlijk totaal vergeten... Maar ze waren nog steeds prachtig, mooi rood en stevig, geen plekje op te bekennen. Vandaag dacht ik er opeens aan en wilde ze verwerken in een schotel. Ik snijd ze open en tot mijn stomme verbazing zie ik dat de zaadjes gekiemd zijn, zelfs met kleine groene blaadjes er aan! En daar staat mijn verstand dus bij stil. Wat zitten we dan eigenlijk te eten? Ze waren niet zacht, niet oud wat uiterlijk betreft tenminste, want ze zijn zeker al een paar weken. Zijn dit wel echte tomaten? Ik snap hier dus echt helemaal niets van en ik zal blij zijn, als mijn eigen tomaten geoogst kunnen worden. Hoe kan dit?

We hadden wel een flinke onweersbui, maar helaas, dat duurde niet lang.

Mooie wortels! Er staan bij mij elke ochtend een aantal paarden heel verlangend naar me te kijken als ik buiten kom. Die willen gewoon hun ochtendwortel hebben... Nou, vooruit dan maar.

De eerste grote tomaten. Ik ga vanaf nu alles wat begint te kleuren, onmiddellijk oogsten. Met dit rare weer weet je nooit of de vruchten opeens beginnen te barsten. Daarom laat ik ze lekker op de vensterbank afrijpen. Ik heb nog nooit enig smaakverschil kunnen ontdekken. Dit is een Osyris (li) en een Vivagrande.

Vooruit kleine! Je kan het!

Lahanorizo. Griekse schotel met spitskool, wortel, ui, tomatensaus en rijst. Allemaal in 1 pan klaargemaakt.

Die is zeker mooi! Ik heb er ook een paar met rood haar, maar de andere zijn geel. Toch allemaal uit hetzelfde zakje. Intrigerend wel...

Gelijk maar even een foto gemaakt, voordat het de hele avond gaat regenen... Ik heb een langere meetlat nodig...😄

Ik zal morgen weer even een foto maken. Ik heb volgens mij een hele lange.

O Tanja, dit herken ik zo goed! Maar al je harde werk loont wel, het ziet er weer keurig uit. Over dat dieven, ik doe dat niet meer zo rigoreus. Maar om dat niet al te veel uit de hand te laten lopen, laat ik de dief bloemen vormen en dan snoei ik na de bloemtros de groeitop er uit. Zo heb ik toch tweemaal de hoeveelheid tomaten, maar de plant kan het ook nog aan. Niet helemaal zelf verzonnen, maar dat heb ik hier geleerd. Je pompoen ziet eruit als een Sweet Mama, kan dat?