weknow

Als een boom gezond is, is het risico van overslaan niet zo groot. De boom is dan sterk genoeg om weerstand te bieden. Schimmelsporen zitten sowieso in de lucht en de bodem en als ze ergens terecht komen waar ze het naar hun zin hebben* zal de schimmel groeien en de zwakke/zieke boom langzaam doden. Bij bomen zijn de meeste schimmels die in het hout groeien (op ziek hout leven) gevaarlijk, maar allerlei andere schimmels zijn eerder gunstig dan slecht. Die lelijke breukwonde zal zeker meegespeeld hebben bij deze infectie. In ieder geval is jouw paddenstoel zo te zien geen honingzwam, want die kan zich echt in de wortels en de bodem vestigen...dan nog is er mee te leven, maar echt weg krijg je hem niet.....denk hier eerder aan een zadelzwam of tonderzwam..of nog een andere. Ook fruitbomen hebben geen eeuwig leven...voor of na zullen ze toch wel door iets geveld worden...zo te zien is deze toch al een 20 jaar of meer oud...... * Wat je zoal kunt doen om de boom gezond te houden = - bodem goed verzorgen (organisch materiaal, luchtig en humusrijk) en blad + valfruit en mummies opruimen in najaar(composteren!) + zorgen dat de boom niet met voortdurend natte voeten staat (afwatering in de bodem) - goed snoeien (pruim zeer matig snoeien, maar boom wel luchtig houden en zeker niet tussen oktober en april snoeien) - zorgen voor een geschikte plek (voldoende licht en ventilatie) In principe zou het geen kwaad moeten kunnen om daar weer een pruim te planten. Maar kies dan voor een van nature gezond/weinig ziektegevoelig ras. Zelf zou ik indien mogelijk een paar meter opschuiven en in ieder geval nu al beginnen om de bodem wat voor te bereiden en dan komend najaar pas gaan planten.

Voor een moestuin van 180 m2 denk ik gemiddeld tussen 40 a 60 Euro per jaar aan zaadgoed/pootgoed en soms wat plantjes. Als je je zaad goed bewaart en koopt bij goede zaadhandels met echt nieuwe oogst zaad, kun je met wat zorg (luchtdicht, droog, niet te warm) met de meeste soorten 2 tot 4 jaar doen. Bij de goede zaadhandels is de inhoud van een zakje zaad meestal behoorlijk groot, dus ook samen-inkopen en verdelen of uitwisselen kan slim zijn. Als ik zo een groot budget had als jij zou ik sparen voor allerlei leuke extra dingen zoals materiaal voor een platte bak of een kasje o.i.d.

Boom is ten dode opgeschreven hoogstwaarschijnlijk, maar definitieve einde kan nog 1, 2 of zelfs nog meer jaar duren en tot die tijd kan ze ook nog dragen. Direct rooien is dus niet nodig...maar als je alvast een vervanger wilt zetten is dat wijs. Verder zie ik op foto 3 en 4 grote beschadigingen....is de kruin er ooit uitgewaaid? De paddenstoelen zitten echt door de hele boom...meestal is het beeld minder duidelijk. Zo een schimmel in het nog levende hout neemt de boom over en eet de boom a.h.w. langzaam op van binnenuit....dat proces is vast al wat jaartjes onzichtbaar aan de gang.

Zomerrassen worden algemeen beschouwd als veel lekkerder....als echt FRAMBOZEN Herfstrassen leveren niet echt een oogst (= in korte tijd een behoorlijke opbrengst) maar geven gedurende veel langere tijd steeds een paar rijpe vruchtjes.... Herfstrassen vragen minder zorg (niet zo vatbaar voor allerlei infecties) en blijven meestal lager en maken ook niet zo veel hardgroeiende uitlopers. Ook de snoei is anders. Het misverstand in gesprekken over frambozen onder liefhebbers (en ook onder de weinige professionele kwekers) is vaak dat kenners herfstsoorten niet zo interessant vinden en het daar dan ook niet over hebben.

Hier enkele keren meegemaakt met wortel en snijbiet in onze - vrij "wilde" - siertuin. Zaden zaten waarschijnlijk in strooivoer voor vogels en kwamen spontaan op ergens...wat over het hoofd gezien en aan het einde van het seizoen reuzenwortel of enorm grote en dik-stelige snijbiet kunnen oogsten. In de reguliere moestuin worden ze echt niet zo mooi en groot Verklaring (inwisselbaar voor een betere) is dat die siertuin al 30 jaar "gevoed" is (bodem opgebouwd, weinig bewerkt) door compost, gevallen bladeren, hakselhout op de paden en een breed scala aan voedingstoffen en ook ruimschoots kalium en fosfor geeft daardoor.

Dank voor deze myco-achtergronden Oscar. Maar met je conclusie/advies ben ik het niet zo eens: Als je zorgt voor een bodem met volop koolstofrijk ("bruin") verteerd organisch materiaal of compost die vooral op schimmelontwikkeling is afgestemd (meer bruin verwerken erin) zal apart bemesten van blauwe bes nauwelijks (ik denk eigenlijk geheel NIET!) nodig zijn...hooguit eventueel iets op erg schrale zandgrond en alleen in geval van slechte groei. Sowieso is de voedingsbehoefte zeer laag. Deze familie wil erg graag voedselarme grond.....voeden is gauw te en vertaalt zich in veel groei en weinig vruchten. Daarom geen stikstof (bloedmeel werkt bovendien te snel) geven. Als al extra stikstof nodig zou zijn geweest (niet dus!) zou ik hier altijd opteren voor een langzame vorm: gedroogde koemest, hoornmeel of een product op plantaardige basis (mout of zo) Beendermeel voor fosfor is overbodig en ongewenst, juist omdat de mycorhiza zeer efficiënt hierin zullen voorzien. Fosfor toevoegen, ook in organische vorm, verhindert de groei en ontwikkeling van de gewenste bodemschimmels (de plant maak je verslaafd a.h.w. aan de fastfood die je toevoegt). Zuurgraad is erg relatief en wordt overbenadrukt. Sowieso heeft blauwe bes lang niet zo een extreme zuurgraad nodig (rond 5.5 voldoet prima), is ze zeer tolerant in afwijkende waarden. Het schimmelrijke bodemleven, dat op zichzelf niet een erg zure PH-meting geeft en de grond niet zuur maakt, zal voldoende zuren afscheiden waarin deze planten zich goed voelen. Op deze manier is het prima mogelijk om deze soort te telen op een niet-zure bodem, zelfs op de klei hier met PH 7+. is mijn ervaring, zonder turf o.i.d. toe te voegen. Het is nuttiger om je te richten op gewenste bodemeigenschappen dan op zuurgraad als gegeven op zich. Veel wat daar over gezegd wordt zie ik als "mythe". Per ras moet dit verhaal misschien wat genuanceerd worden, daar heb ik te weinig kennis over. Toch heb ik hier op de zware, jonge zeeklei maar enkele blauwe bessen...die het best goed doen.....omdat ik liever mijn plantkeuze wat afstem op wat van nature op mijn grondsoort thuishoort. Mijn klei is vooral te vruchtbaar voor deze liefhebber van voedselarme grond...op armere grondsoorten (die vaak van nature ook wat zuurder zijn) zal deze plant zich nog meer in zijn element voelen.

Pff....die vraag lijkt me iets voor een gespecialiseerde microbioloog Wel interessant hoor.... Ik kan me voorstellen dat het voor jou als gespecialiseerde kweker anders is, maar eigenlijk benader ik het ook zo als Sugar....planten moeten het in principe zelf kunnen redden. Een hoop gedoe en kosten om betere kans op wat mooie perziken/nectarines/amandelen te oogsten....Voor mij een reden om wat meer interesse te hebben voor abrikozen dan voor perziken, omdat die niet gevoelig aan zijn aan krulziekte. Zwavel mag dan wel in bio-landbouw, maar dat betekent niet dat het geheel onschuldig is......naast schimmelonderdrukker (tegen sommige schimmels en waar het meer wordt ingezet dan waar werking is aangetoond!) doodt het helaas ook gaasvliegen, sluipwespen en lieveheersbeestjes die we juist erg graag willen om plagen in toom te houden. (Voor bijen zou het niet schadelijk zijn). Wat me ook wat bezwaart is dat je het eigenlijk standaard een aantal keren preventief zou gebruiken. Dat is nog iets heel anders dan een incidenteel uit de hand gelopen situatie, waarin je het curatief toepast. Het is een afweging natuurlijk...waar leg je je grenzen? Ik heb enkele boompjes perzik die al enkele jaren dragen (soms weinig, soms best wel wat....ja ook krulziekte, maar het blijft hanteerbaar en ze komen er over het algemeen goed doorheen....ja ook soms minder gave vruchten mede daardoor, ook dat verschilt per jaar....wat het wel opbrengt wordt met graagte gegeten ) en een stuk of 6 nog jongere boompjes in de bostuin....zie wel wat dat wordt Waar ik wel benieuwd naar zou zijn is in hoeverre gebruik van silicium (heermoes--extract bijvoorbeeld) of bestuiving met gesteentemeel, dat schimmelonderdrukkend kan werken een bijdrage kan leveren.

Tof! Miste je al lang

Precies omdat in compost het organisch materiaal niet alleen verteert, maar zich nieuwe verbindingen opbouwen.... Als je compost maakt kun je dit proces (heel eenvoudig) gericht sturen*, je hebt dus veel meer profijt en een zekerder voedzaam/bodemopbouwend resultaat dan als je het gewoon maar ergens laat vergaan. Wat je doet is niet slecht, maar ook best jammer aangezien er grote kans dat er veel verloren gaat. Ik ben een enorme voorstander van mulchen.....maar dan liefst met compost, zeker in de moestuin. * Je stuurt dit door: - het grotere volume dat je composteert - verhouding bruin/groen - zuurstof - vochtigheid - voldoende tijd Als deze dingen niet min of meer in orde zijn, dan vervliegen of verdwijnen stoffen (vooral o.a. de stikstof!) > geen voeding ooit voor je planten en niet zo goed voor milieu ofwel gebeurt er weinig tot niets. Op de grond kun je deze voorwaarden nauwelijks maken. Voor een moestuin, in een ecologische is precies de stikstof daar altijd erg krap, kun je de stikstof die vooral in het groene materiaal zit beter gebonden in compost op je tuin brengen dan verloren laten gaan (Bij vaste planten e.d. is de voeding/stikstofbehoefte veel lager...dus voor een siertuin of park o.i.d. kunnen andere werkzijzen efficienter zijn)

Bloeien je beide perenbomen tegelijk? Tip: ent een ras dat bestoven wordt door Triumfe de V (en evt. vice versa) in die boom. Moeilijk om iets te adviseren (zoals meer mest geven......fruitbomen die niet intensief dragen hebben maar heel weinig nodig) als je de oorzaak niet kent. Wij als lezers kunnen alleen maar van alles veronderstellen....? Dat je perenboom bloeit betekent dat ze in principe vruchtbaar is en het goed doet. Temeer om dat de Triumf d. V. wel goed draagt onder vergelijkbare omstandigheden. Schurftvrij zijn peren zelden....gevoeligheid kan wel per ras veel schelen....maar een perenboom met schruft geeft wel vruchten....dat kan betekenen dat een groter of kleiner deel van de vruchten er slecht uitzien of zich niet goed ontwikkelen en heel soms dat je boom er ooit aan bezwijkt.....maar meestal is er gewoon te leven met wat aantasting.

Je schreef een PB'tje Henk met het verzoek om te reageren op je eerste testbevindingen. Had niet gereageerd omdat het advies om deze industriële compost eerst een half jaar of zo te laten rijpen al door Jorg gegeven was. Ik wist eigenlijk niet wat ik daar nog aan kan toevoegen..... Ik heb even nagedacht en zal toch een beetje uitleg en commentaar proberen te geven.... 1. Intussen gemerkt dat de compost van de milieustraat hier (zal ook wel van een van de diverse composteerplaatsen komen die deel- of dochter-bedrijven van Delta zijn...) per keer kan verschillen. Verleden week heb ik een karretje gehaald dat op het oog duidelijk meer rijp was. Deze stonk niet, rook zelfs wat bossig en vooral merkte ik dat de structuur meer "wollig" was (in tegenstelling tot poederachtig met stukjes zoals meestal) en ook dat ze water opnam (meestal loopt dat er gewoon over of meteen door en moet ze toch al een tijdje op de grond liggen voordat ze als goede compost vocht gaat opnemen). Wat me dan wel weer opviel aan die wrsch. wat betere partij van verleden week, is dat op sommige plaatsen ze grijs en zeer droog was....alsof ze verbrand was....en dat zou minder gewenst zijn. Verbranden is geen biologisch verteren en omzetten meer, doodt het microleven en verteert de organische stof, waardoor ze grotendeels verloren gaat en er kunnen zich zelfs ongewenste giftige verbindingen vormen. Ook bij compost bereiden met warmte (veel groen + zuurstof dat bacteriën activeert geeft een heet proces gedurende enkele dagen aan het begin) wordt geadviseerd om de temperatuur beneden de 65 graden te houden.... 2. Dat er tegenwoordig op industriële schaal gecomposteerd wordt en in 2 lijnen: namelijk GFT en groenafval apart, is een nog vrij recent verschijnsel. Het komt de laatste 10 a 20 jaar schat ik steeds meer op en is in volle ontwikkeling. Ik herinner me nog dat alle huisvuil ooit op een grote hoop ging (enorme vuilnisbelten) en later alles samen verbrand werd. Geleidelijk is het beleid geworden om steeds meer te gaan scheiden en apart te gaan verwerken, als industriële activiteit, door bedrijven die via recyclage - en al of niet subsidie erbij - slimmere dingen met afval gingen doen. Verbranding van organische stof geeft o.a. een grote CO2 uitstoot (opwarming etc.) terwijl het ideaal is om juist koolstof = organische stof in de bodem te binden.... De (decennialang vergeten) kennis dat organische stof in de bodem gunstig werkt voor groei en gezondheid van gewassen opende een markt voor compost voor de landbouw. Wettelijk wordt compost gezien als een stof waarmee je de bodem verbetert...landbouwers zijn de grootste gebruikers. Wat in de industriële compostbedrijven gebeurt is eigenlijk niet meer dan op zeer grote schaal enorme massa's plantaardig afval, zo nodig fijngemalen, zo snel mogelijk laten afbreken...het eindproduct wordt steekproefgewijs gecontroleerd op ongewenste ingrediënten (o.a. zware metalen, glas, plastic e.d.) waarvoor normen bestaan hoeveel het er in mag zitten. De "compost" die hiervan het resultaat is, wordt gezien en behandeld als koolstof/organische stof die aan ) meestal in door boeren) de bodem wordt toegevoegd. Er bestaan dan nog verschillende kwaliteiten als ik het wel heb, maar die gaan over de grofheid van het materiaal. (Vlaco levert bijvoorbeeld een kwaliteit van 2 cm en ook een van 5 cm....ik denk de grootste stukken die er in mogen zitten). Dit is een heel andere benadering en traditie dan hoe naar compost wordt gekeken, hoe ze wordt gemaakt en gebruikt in de biologische/ecologische landbouw en tuinen...waar organisch materiaal in de bodem brengen en recycleren al veel langer gewoon was, maar tegenwoordig steeds meer kennis en ervaring wordt opgedaan met bodemgezondheid/bodemverzorging en gewenste biologische processen en levensgemeenschappen als basis voor een gezonde/vruchtbare tuin....compost maken en gebruiken is daarvoor het hulpmiddel bij uitstek en de verwachtingen die je dan aan die compost hebt zijn heel andere (in ieder geval niet alleen hoeveel koolstof zit er in) dan waarvoor industriële compostbedrijven werken. Of het een en ander elkaar kan aanvullen/overlappen....of die industriële compost kan voorzien in wat wij gewend zijn om zelf te maken en wat we graag willen om te gebruiken....het is de vraag...ik heb nog geen definitief antwoord......maar zie wel een wereld van verschil in wat "zij" en "wij" bedoelen met hetzelfde woordje "compost". 3. Over je eerste testresultaten.....ik was even bang dat op die compost alles even goed zou kiemen en groeien dan in de andere mediums. Want dan klopten mijn indrukken en inzichten niet. Want compost die nog niet rijp is ...nog niet uitgecomposteerd zeg maar...niet alleen afbreken maar ook nieuwe verbindingen vormen waarin voedingstoffen zeer geleidelijk kunnen worden vrijgemaakt door bodemleven.....is meestal niet geschikt om iets in te planten of te laten groeien...het verteren zelf (de stoffen die er dan inzitten) werkt groei en kieming tegen. Neen...ik ben geen voorstander....in ieder geval niet in een moestuin waar zeer veel van een bodem gevraagd wordt...van gebruik van onrijpe/halfrijpe compost of werkwijzen (die soms in kringen van permacultuur worden verkondigd) waarbij je al je tuinafval gewoon, al of niet als een soort mulch, op je grondje laat verteren. Door onrijpe compost te mengen in de grond zal het tegenwerkend effect minder worden en vaak niet meer opvallen... Ik ben in ieder geval zeer benieuwd, Henk, naar je verdere bevindingen!

@ Polderman Is zeer specialistisch. Deel van een heel duur boek. http://www.cabi.org/bookshop/book/9780851995922 Dit is een min of meer vergelijkbaar artikel over het kweken van onderstammen, niet specifiek appel. http://hortsci.ashspublications.org/content/40/7/1945.full.pdf Je hebt een PB. We wonen niet ver van elkaar.

De 2 soorten die ik heb (lichtgroene en bonte, afkomstig van Jorieke een aantal jaar geleden) zien er ook heel anders uit dan op de foto van Bio-fee. Inderdaad meer gedrongen en breed groeiend. Door te plukken/snoeien maakt ze steeds jonge bladknoppen en die zijn zo rond maart/april, als er weinig ander fris groen is, welkom in de keuken. Later in het jaar zijn er vele andere, fijnere, koolgewassen en de Eeuwig moes wordt dan stug/taaier.....eerlijk gezegd mogen de rupsen en vogels er zich dan hier op uitleven.... Die van biofee lijkt, op afstand, veel op Russische bladkool.......dat is inderdaad een 2-jarige en bloeiende koolsoort......

Stek. Gaat heel makkelijk. (Als ze niet bloeit, maakt ze geen zaad )

Begrijp ik je goed....Bart?? Laat ik het even met mijn woorden proberen weer te geven...... Stel je wilt de Uta op kwee Eline. Dan zet je een aantal ogen van de Uta - in mei/juni of zo - op een goed groeiende twijg in de boom van Beurre Hardy. Einde winter knip je die twijg met al ontwikkelde Uta-oogjes tot enthoutstukjes van ca. 10 cm en (plak-)ent die op een kwee-Eline onderstam. Als ik het goed begrepen heb, lijkt me dat een handige en snelle methode Weer wat geleerd, dan. (Ik heb in het najaar een Beurre Hardy en de Cure geplant voor tussenstam-enthout.)

Zal afhankelijk zijn van bestemming van de grond en misschien ook regels/verordeningen in je gemeente, maar een kas wordt meestal niet gezien als een permanente bebouwing. Verder zal de verhuurder ook akkoord moeten zijn. Informeren dus.....

@ flipje. De link werkt niet omdat ze verwijst naar een plekje op jouw harde schijf. Edit: Hier is een link naar dat nummer van Pomopost. Voor dat artikel scrollen naar pagina 11. http://www.npv-pomospost.nl/images/pomospost/2006-2009/Pomospost_2009_herfst.pdf

Qlima is de nieuwe naam voor Zibro. Je hebt 2 soorten petroleum. "Reukarme" (die stinkt nogal) en duurdere "geurvrije"....geur is niet geheel afwezig, maar niet storend bij gebruik in een garage of zo. Wel altijd wat ventileren.

Dat zijn heel wat vragen, Roland Ik weet niet alles...hoor en lees veel, maar echt niet alles is ergens te vinden....misschien voor een stuk ook echte kenners-informatie, die stukje bij beetje bij elkaar gevonden en geëxperimenteerd moet worden. Van oudere commerciële perenrassen is het vrij goed bekend of ze zonder een tussenstam goede kansen maken op diverse kwee onderstammen....zeker de traditioneel gebruikte. Bij liefhebbersrassen en nieuwere rassen is dat niet altijd zo duidelijk en ook vaak moeilijk te achterhalen. Het is een soort "door schade en schande wordt men wijzer"-verhaal, waarbij de ervaring met al wat langer gebruikte zeer veel aangeplante rassen en een percentage uitval daarvan in de praktijk tot kennis over "onverenigbaarheid" (misschien beter: moeilijkere of onzekere verenigbaarheid) leidde. Welke kwee-onderstammen wel/niet kunnen met diverse peren is ook niet zwart-wit. Kwee-C, de dwerg zeg maar, is vooral erg kritisch. De heel nieuwe kwee-Eline zou (zou ) bijvoorbeeld veel toleranter zijn. Kwee-A zit er ergens tussen en dan heb je ook vaak nog de Kwee-Adams (die bovendien nog heel vaak verward wordt, ook op naamkaartjes, met kwee-A) die ook weer wat meer aan zou kunnen. Sommige moeilijker verenigbare perenrassen zouden het dan nog op de ene kwee-onderstamsoort weer wel doen en op andere niet........ Het onzekere is dat de afstoting bij moeilijke verenigbaarheid vaak pas na een aantal jaren optreedt...en zelfs nog maar bij een deel van de entingen optreedt... Voor een liefhebber die zelf ent geeft dat een onzeker gevoel.....er is een kans dat je met veel zorg opgekweekte boompje de geest geeft over 2, 3...5 jaar. Van Uta is bekend dat ze slecht combineert met kwee...bij veel andere rassen zal het ook best meevallen. Als je het zekere voor het onzekere wilt nemen heb je 3 opties: 1. Een echte perenonderstam gebruiken om op te enten. Pyrodwarf is een optie, maar niet echt voor heel kleine bomen. 2. Een tussenstam gebruiken. Ik kom 3 rassen tegen die zich daarvoor bij uitstek lenen: Beurre Hardy, Le Cure (in Nederland: pastoorspeer) en Doyenne de comice. Je werkt dan in 2 fases....je ent een stuk van 20 a 30 cm op de kwee-onderstam en als de ent aan de groei is (een jaar later ongeveer) gebruik je het geheel van onderstam + tussenstam als was het een onderstam. Dat is de gangbare manier. Hoorde laatst echter van een snellere methode waarbij een zeer korte tussenstam (enkele centimeters) tegelijk met het te enten ras werd geplaatst...een dubbele enting inderdaad. Los van dat je dan goed en trefzeker moet kunnen enten (ervaring!), vraag ik me af of zo een dubbele ent laten groeien misschien toch niet specifiekere en gecontroleerde omstandigheden w.b. temperatuur, vochtigheid e.d. vraagt? Bovendien uitte een echte perenkenner reserve over of een zo korte tussenstam voldoende zou zijn om evt. afstoting te voorkomen...... 3. Je koopt of evt. ent zelf op de gewenste onderstam kwee de rassen waarvan je zeker bent dat ze goed combineren met kwee. Later ent je daar de moeilijk te combineren rassen in.....krijgt dus allemaal bomen met meerdere rassen. Dit kan op voorwaarde dat de rassen die je kiest wat vergelijkbaar zijn in groeiwijze (groeikracht en vorm...m.n. steile groei of meer hangend). In jouw geval is mogelijkheid 3 misschien nog niet zo een slechte keuze, zeker als je aan het gewenste enthout (de uta vooral) kunt komen. Bovendien hoef je je dan niet tot 3 rassen te beperken, waardoor het bestuivingsprobleem er ook niet meer is.

Het laatste is te prefereren. Om te groeien en t,z,t, bloeien hebben ook deze fruitboompjes een periode (relatieve) kou nodig en een soort winterrust. Binnen in een verwarmd vertrek (droog) is het moeilijk om ze voldoende licht te geven en groter risico op ziektes en belagers.

Ik denk eerder dat dit een andere schimmelinfectie is, namelijk stambasisrot. Ziet er slecht uit, eerlijk gezegd. Ik zou het boompje in deze toestand wegdoen...zie weinig heil meer in omstandigheden verbeteren of bestrijden. Als het een echt bijzonder ras is, zou je nog enthout kunnen proberen te nemen en daarmee een ent maken in maart/april (of dit aan een kweker vragen). Oorzaak is o.a. vochtige omstandigheden.... Heeft niets met smeerwortel* op zich te maken, maar mogelijk wel dat de boomstam tussen begroeiing en wellicht sowieso op een vochtige plek (onder een grote kroon?) niet goed kan opdrogen door wind en zon. Het schimmel overleeft in besmetbare hoeveelheden ook in valfruit. Is dus een kwestie van standplaats en/of onderhoud vooral. Sommige rassen/onderstammen zijn gevoeliger dan andere. * Smeerwortel is een nuttige plant. Maar geen voedingstoffen-bom, zoals soms onterecht wordt (over-)geschreven.....en dan eerder om wat meer kalium op je bodem te brengen (hebben fruitbomen graag) dan voor stikstof. Uit analyses blijkt dat de plant redelijk voedingstoffen bevat en ze zal snel verteren ( = die vrijgeven), maar zelfs een heel veld gemaaide smeerwortel zal de doses voeding voor planten echt niet explosief laten stijgen.

Ja, dat wilde ik ook nog zeggen, Yuras. Kunnen we de kosten van die mooie krans niet delen met een aantal mensen? Dank je dat je daarvoor gezorgd hebt!!

Nashiperen is een groep met vele rassen (waarvan een 10-tal hier verkrijgbaar). Ze komen uit 2 geslachten van Pyrus....meestal P. pyrifolia en soms ook van P. ussuriensis. De Europese peer heet P. communis. Omgekeerd ben ik zeker dat Europese peren nashiperen kunnen bestuiven en de bloeitijd ligt ook in dezelfde periode (maar kan per ras tot enkele weken verschillen...zowel voor Europese en nashiperen). Of nashiperen ook europese zullen bestuiving durf ik niet met zekerheid te zeggen...vermoed van wel. Maar wacht even op een reactie van iemand die het echt weet. Net als voor europese peren geldt voor nashi's dat per ras wat kan verschillen of ze (deels) zelfbestuivend zijn...in ieder geval zal je opbrengst kwalitatief en in aantal beter zijn met kruisbestuiving...maar zoals gezegd kan dat ook door een europese peer of wilde peer die gelijktijdig bloeit. Maar wat ik je eigenlijk wil aanraden is om er eens een te proeven. Ik merk dat er liefhebbers en haters zijn (hoewel ik niet weet welke rassen haters geproefd hebben...zoals bij alle fruitsoorten zijn er betere en mindere...en smaken verschillen.) Het is een vrucht om vooral vers te eten of evt. in salades te gebruiken vooral.....knapperig en zoet (meeste peren juist zacht-smeltend)...zeg maar: toch een iets andere proefervaring, iets anders dan je gewend bent......persoonlijk vind ik ze erg lekker en heb ook diverse bomen aangeplant naast "gewone" peren...waartussen ook enorme verschillen bestaan. Misschien zeg je dan "mwah" of juist "wowwie" en ben je verkocht. Persoonlijk vind ik ze ook iets makkelijker in de teelt dan sommige europese peren.....juist in een biologische teelt zijn ze behoorlijk weerstandbiedend is mijn indruk en lijken het ook goed te doen met net wat meer schaduw.

Tjee...Yuras...ik schrik me rot....en jij moet nog veel meer geschrokken zijn! Ik weet dat hij sinds een tijdje je tuinbuurman was. Dat jij en hij.....allebei actief op dit forum.....heel toevallig een tuin naast elkaar hadden gekregen. Een leuke verrassing was dat, omdat ik weet dat jullie allebei zo enthousiast zijn over fruit kweken. Persica was op dit forum een vraagbaak en super-deskundige over alles wat met prunussen en meer te maken had...wat wist hij daar veel van! Ik heb naast contact op het forum ook nogal wat PB's met hem uitgewisseld en - op zijn aanraden - vanaf de zomer fruit van abrikozen, Japanse pruimen, plumcots en pluots gekocht in elke supermarkt in Nederland en Frankrijk waar ik ze kon vinden. Persica overtuigde me ervan dat daar vaak echt goede bomen van te kweken zijn (waar anders bijna niet is aan te komen) en ik heb in de keuken, op een koude slaapkamer en in mijn kasje een heel stel jonge boompjes staan.... Ik heb Persica nooit ontmoet of gesproken....dat zou er zeker van gekomen zijn....weet niet eens hoe hij echt heet, hoe oud hij werd....alleen dat hij van oorsprong een Vlaming was die in de buurt van Nijmegen is gaan wonen....rare gedachte dat je iemand op het forum dan toch zeer kunt waarderen. Ik wil jou, als een vriend van hem...en anderen op het forum die een goede band met hem hadden....en vooral zijn meest naasten (ook al ken ik hen niet....partner? kinderen? kleinkinderen misschien? ) condoleren en veel sterkte wensen!