veuvecouderc

Ik maak ons dagelijks brood zelf, maar baguettes daar begin ik niet aan. Dat kunnen die Fransen veel beter dan ik. Appelstroop kennen ze echter niet hier, dus wil ik dat eten dan zal ik het zelf moeten maken. Nou heb ik toevallig een paar kilo appels geraapt waar ik best vieze appelmoes van heb gemaakt. Die vroeggevallen appels zijn daar niet echt geschikt voor. Maar van het afval - de schillen en klokhuizen - heb ik werkelijk een heerlijke appelstroop gemaakt.

Volgens Frans zit ie een beetje voor zich uit te staren, maar volgens mij zoekt ie zijn vriendjes.... Ik heb mijn tuin een beetje opgeruimd, dat wil zeggen flink wat onkruid getrokken zodat de perken weer uitsluitend bewoond worden door de groenten die ik er gepland had. Maar bij dat opruimen van al dat overtollige groen kwam ik heel veel coccinelles tegen. Zaten lekker te schuilen in het hoge gras, tussen de klavers en de brandnetelkiemen. Ik hoop maar dat het groen wat er nog staat genoeg is om ze hier te houden

Een vel bakpapier op maat knippen. Als het goed is kun je het velletje vele malen gebruiken! Dat doe ik tenminste wel

Ja dat kun je best gebruiken voor broodbakken, maar ik lees ook dat je liever een 'bruin' broodje bakt. Daarmee bedoel je waarschijnlijk volkoren, want bruin brood bestaat niet En om volkorenbrood te bakken heb je nou net het verkeerde gekocht, want in bloem zitten nagenoeg geen zemelen meer en in meel nog wel. Het brood gaat zeker lukken maar je hebt dan echt witter dan witbrood!

Er zijn er zeker drie maar misschien zelfs wel vier. Maar ze zitten echt op een k... plek om het allemaal goed te kunnen volgen. En ja die twee koppies vind ik ook geweldig, daarom gewoon nog een keertje

Misschien kennen jullie deze nog Op 22 mei heb ik ze gefotografeerd. Het leek er toen op of ze eindelijk - na lang wikken en wegen - toch dit nest verkozen boven de vele anderen. In de weken erna heb ik me afgevraagd of het stel wel in de wieg was gelegd om een gezin te stichten.... Soms zagen we ze dagenlang niet, en dan ineens moesten ze weer af en aan vliegen. Er zat ook niet altijd iemand op het nest, dus als er eieren in lagen dan werden die behoorlijk verwaarloosd. Het nest zit te hoog om er goed zicht op te hebben, maar toen ik gisteren toch wel heel veel jong gekwetter hoorde heb ik vandaag maar eens de ladder gepakt om even 'binnen' te kijken. En verdomd, het is die tuthola's toch gelukt om offspring te maken!

Mijn gele courgette heb ik gekregen van de agrarische school. Dat ie het goed naar zijn zin heeft in onze tuin heb ik al eens laten zien. Zelf heb ik nog ronde courgettes gekweekt en die beginnen langzaamaan ook hun vruchten te vormen. Uit voorzorg zaai ik altijd meer dan ik nodig denk te hebben. Ik ga er van uit dat een groot deel van mijn jonge spul niet doorkomt, maar meestal blijkt dat mee te vallen en dus heb ik ook weer meer courgetteplanten dan ik in mijn moestuin kwijt kan. Dus ook hiervan heb ik er een paar in de border gezet. En sommige bewoners van de tuin zijn mij daar zeer dankbaar voor!

Zojuist de tweede ronde boontjes oogsten: 1,5 kilo deze keer! En er zit zeker nog zo'n dosis aan. Mijn vollegrond en mijn planten-kunnen-het-best-zelf-instelling doen uitstekend hun werk want als ik het groene boek mag geloven zit ik eigenlijk al aan de maximale opbrengst van 25 struikplanten. Die 25 planten op 1 m2 heb ik eigenlijk aan Jorg te danken. Er was laten we zeg plek voor 9 planten maar ik heb Jorg zijn 'advies' om drie planten bij elkaar te laten staan iets te letterlijk genomen en dus heb ik 9 x 3 zaden gezaaid. En als alles dan vrolijk opkomt staan er ineens 27 bonenplanten heel gezellig bij elkaar. Gezellig is het wel, maar ook een beetje onhandig. Oogsten wordt een tijdrovende klus om alle boontjes tussen het blad uit te vissen. Volgend jaar misschien gele, paarse of zwarte bonen planten. Veel makkelijker te spotten! Ik heb twee planten verhuisd naar een apart perk, deze wil ik gebruiken om zaad te oogsten. En dan maar eens kijken of er volgend jaar nog zo'n berg bonen uit wil groeien. Na de derde oogstronde houdt ik het met verse boontjes voor gezien. De bonen die er dan nog aanhangen laten ik uitdrogen om ze als 'droogboon' te bewaren. Nog nooit gedaan maar we gaan zien of het werkt en als het werkt, of het smaakt

Ja Rinus is een internetheld!

Ach maak je niet druk, er borrelen allerlei spreekwoorden bij mij boven, iets met Hardlopers en Schone Schijn en De Eersten en Laatsten. Alhoewel ik best plezier heb van het proces geldt voor de deelnemers toch maar een ding: het resultaat bij de meet!

Tis niet heel belangrijk, voornamelijk niet omdat die we nu hebben niet kapot te krijgen is....

Voor wie best wat ruimte heeft maar geen hor, bij de Blokker verkopen ze vierkante droogrekken voor wollen kleding. Tenminste dat staat volgens mij op de verpakking. Ze zijn ongeveer 1 meter bij 1 meter (breed en lang) en circa 10 15 cm hoog en stapelbaar. Je koopt ze per stuk (ik meen 4 euro) en dan kun je dus stapelen tot je een ons weegt. Het frame is plastic en het gaas (best hele kleine gaatjes) moet je erzelf even omheen vouwen. Ik gebruik ze dus om mijn wollen truien horizontaal te drogen maar ze lijken me ook ideaal om een hele berg kruiden op te drogen.

Na de aubergine is het nu tijd voor pompoenfoto's. Ik meen dat het Frans was die ons wel eens heeft laten zien wat een juist formaat pot voor een plant doet. Om zijn theorie te bevestigen heb ik wat foto's uit eigen praktijk Mijn pompoenplanten zijn eigen kweek, een tweetal heb ik als fikse kiemplanten samen in een (veel te klein) bedje gezet en een drietal moest nog even in de pot blijven. De laatste drie zijn afgelopen weekend ook uitgeplant maar aan het formaat kun je zien dat meer ruimte ook in dit geval meer groei betekende/betekent. De eerste foto is van de vroeg uitgeplante planten, foto 2 en 3 zijn de planten die langer in de pot hebben gestaan. De pompoenen die al vroeg in het bedje mochten groeien echt als kool, en omdat mijn bed veels te klein is moet ik de plant in bochten wringen om 'em enigszins binnen mijn bereik te houden. Dankzij Frans weet ik dat ik de bocht niet te krap moet maken zodat de pompoen die eraan komt alle ruimte krijgt zonder zich aan zichzelf te stoten

Mocht de mijne stuk gaan dan staat deze bovenaan de verlanglijst http://www.kitchenaid.com/flash.cmd?/#/product/KHB300OB/..... jammergenoeg is ie (nog) niet in europa verkrijgbaar. Gelukkig is er ook nog de Bamix, een uitstekende 2e http://www.bamix.com/gastro-192.html en die is gewoon bij onze boerensupermarkt te koop. Maar ja, die oude wil maar niet stuk

Zelf heb ik vandaag zuring aan mijn inmaakaugurken toegevoegd. Kan vast ook geen kwaad.

Goeie tip! Een lekkere omelet is nooit weg, gaat ook best wat zuring in zo te zien! Ik vond op een website die hier al eens eerder voorbij is gekomen veldzuringpannekoekjes. Heb ze nog niet gemaakt maar toch maar even het recept. Veldzuringpannenkoekjes, bron http://www.kruidjes.be Ingrediënten: 500 g bloem ½ liter water 1 ei 1 liter melk een sprits zout 30 g boter of olijfolie 100 g veldzuringblaadjes Afwerking: 250 g platte kaas 5 eetlepels fijngesnipperde bieslook een snuifje peper Was de zuringblaadjes en laat ze 2 tot 3 minuten blancheren. Laat ze uitlekken. Ze zijn dan heel zacht en vallen bijna uit elkaar. Het deeg: Doe de bloem, het ei, melk, water en zout in een kom. Meng alles en laat wellen (=dik worden). Doe er nadien de zuring onder en mix die in het deeg fijn. Doe een klontje boter (of olijfolie) in je pan en bak goudgele pannenkoekjes. Serveer ze met de kaas, gemengd met peper en fijngesnipperde bieslook

Het Velt moestuinboek, de mijne is namelijk groen maar de nieuwe versie heeft geloof ik een andere kleur. Dank Jorg, scheelt mij weer opzoeken!

Er staan uitgebreide rekensommen en tabellen in het grote groene boek, ik wil het wel voor je opzoeken maar we kunnen het ook aan Jim vragen! Die heeft het tegenwoordig ook in huis

Grond is het belangrijkste van je moestuin. Het voeden en gezond houden van je grond is eigenlijk nog belangrijker dan het voeden en gezond houden van je planten, met een goede grond krijgen je planten alle basisbenodigdheden die ze willen. Planten extra bemesten met korrels, gier, meel is prima voor net dat beetje extra maar in principe heb je aan een goede grond genoeg om te smullen van je moestuin. Wat grond nodig heeft om goed te zijn/worden/blijven is organisch materiaal. Al het organisch materiaal is goed, maar sommige zijn beter Dat is onder andere het geval bij bijvoorbeeld koemestkorrels. Die bevatten veel minder organisch materiaal dan poep rechtstreeks uit het dier. Maar dierlijke mest is niet het enige dat je je grond kan geven, ook planten en plantendelen, kompost, slachtafval en zelfs turf doen 'goede' dingen voor je grond. Maar hun bijdrage is ook weer verschillend. Turf bijvoorbeeld helpt eigenlijk alleen om het vochthoudend vermogen van je grond te verbeteren, verder niets. Dus als de vochthuishouding van je grond in orde is, is het onnodig om turf toe te voegen. Plantenafval brengt voornamelijk goede humus in je grond maar weinig voeidingstoffen voor je planten, humus is echter een van de belangrijkste bestanddelen van 'goede' grond. De (meeste) dierlijke mest brengt structuur en humus in je grond en daarbij ook nog eens flink wat kalium, stikstof, magnesium en fosfor. Ideale dingen voor je bodem en planten. Kippemest is een buitenbeentje, voor de verbetering van je grond doet het niet zo veel maar het levert wel weer een hoop stikstof op. De gedroogde meststoffen leveren eigenlijk uitsluitend stikstof, kalium en fosfor, ze doen bar weinig voor je grondverbetering. Slachthuisafval als beendermeel of bloedmeel is in die zin nog [edit redelijk belangrijk woordje vergeten] minder geschikt als bodemverbeteraar, ze bevatten uitsluitend veel fosfor of stikstof. Zonder de wijsneus te willen uithangen - maar uitsluitend informatie te willen delen - zou ik toch zeggen dat een weiland op zich een goede vertrekbasis qua grond moet zijn voor een moestuin. Gras levert veel organische stoffen (en daarmee humus), het houdt voedingsstoffen goed vast en het wortelstelsel zorgt voor een prima bodemstruktuur. Maar ja, dat helpt je niet als je groenten niet (goed) willen groeien. Wat ik bedoel te zeggen is dat er ook niet een oplossing is om je groenten te laten floreren. In theorie zit je op goede grond maar in de praktijk valt het tegen. En daar wil je wat aan doen. Misschien moet je de grond een laten testen, wie weet wat er voor vuiligheid inzit, of misschien is het zolang grasland geweest dat er wellicht wat weinig stikstof in de grond zit. En misschien moet je wat precieser omschrijven wat er precies niet goed groeit aan je planten: maken ze geen vruchten, blijven ze klein, hebben ze veel ziektes? Het toevoegen van compost en mest kan in principe geen kwaad maar als je vele zakken compost moet kopen en je planten doen het nog steeds niet naar je zin is het ook zonde, toch.

Wat een waaaanzinnige vrucht! Jammer dat het er maar 1 is maar wellicht brengt geduld ook hier weer uitkomst!

Wat doen we met zuring? Voorheen scheurde ik wat blaadjes af voor door de sla, maar de zuring werd wat groot en uitgedroogd van de zon dus ik heb de hele planten afgesneden zodat ze opnieuw kunnen beginnen. Van de oogst hield ik laten we zeggen 50 gram frisse blaadjes over. Niet echt een berg maar met het oog op de toekomst en de nieuwe lading (fris van de regen) ging ik maar eens op zoek hoe ik van meer zuring af kom. Het lekkerste leek mij om een variatie te maken op 'paling in het groen', maar alleen kan ik hier niet aan paling komen . Voor zover ik het heb begrepen kun je grote hoeveelheden zuring niet echt in 1 keer kwijt. Het wordt nog wel eens gecombineerd met spinazie in een taart of soep of toegevoegd aan allerlei gerechten voor een 'frisse' smaak. Zuring heeft ook een beetje hoog oxaal gehalte dus echt goed is het niet voor je in grote hoeveelheden. Affijn, uiteindelijk heb ik besloten om mijn 50 gram te offeren aan een droogexperiment. Geinspireerd door de djeroek poeroet die mijn verkering nogal eens in de keuken gebruikt dacht ik, wie weet kun je met gedroogde zuring ook je oosterse gerechten 'opfrissen'. Wat de uitwerking in die gerechten is weet ik nog niet, maar na 10 uur drogen (op 40%) heeft de zuring een behoorlijk deel van zijn bekkentrekkendezuurkracht verloren. Het smaakt nog steeds zuur (genoeg) maar laten we zeggen dat de helft van het zure weg is. Nu maar wachten wanneer de chef weer eens sajor lodeh of gado-gado gaat maken, met de gedroogde zuring!

Nou neem me niet kwalijk hoor. Mijn weckrecepten zijn allemaal zonder azijn en dat bevalt mij goed dus ik dacht dat ik dat dan ook met de anderen mocht delen. Hoe meer variatie hoe beter toch.

Mijn tomaten zijn een puinhoop, maar dat is mijn eigen schuld. Ik heb teveel niet opgelet en voordat je het dan weet is een dief een heel eigen leven gaan leiden! Ook de uitgroei onder aan de planten is werkelijk ongelooflijk, sommige planten hebben zichzelf gewoon vermenigvuldigd, en dat terwijl ik er zelf nog voor gewaarschuwd heb. Maar ja, als je niet elke dag je groentekweek in de gaten houdt nemen ze een loopje met me. Ik kan niet eens een fatsoenlijke foto maken van de individuele uitwassen, zo'n bende is het in het perk. Maar het hele perk past er nog net wel op. Deze onoverzichtelijke bende, is zoals gezegd mijn eigen schuld, maar wellicht helpt het ook dat het tomatenplanten zijn die van een beetje uitsloven houden. Aan een van de planten groeit een tros van 20 (!) tomaten. En ze zijn allemaal zo scheutig met vruchten, dat wordt een heleboel tomatensaus maken vrees ik.

Zo heeft ieder zijn voorkeur! Ik heb juist een voorkeur voor fruit omdat het daarbij niet zo erg is dat het papperig of minder knapperig is. Het meeste niet-direct-van-de-struik-fruit gebruik ik voor jam of taarten of toetjes en dan maakt de 'vorm' waarin ze zich bevinden niet zo heel veel meer uit. Met groente heb ik meer 'problemen' in die zin dat het toch allemaal flink doorgekookt is. Ik snap wel dat alles wat je met je groenten doet niet meer rechtstreeks uit de tuin smaakt maar sommige dingen vindt ik gewoon niet lekker meer. Sufgekookte courgette bijvoorbeeld, en dat gaat bij courgette best snel vind ik, dat sufkoken. Mijn franse bronnen wecken geen courgette om dezelfde reden, maar als ik het dan toch wil proberen dan adviseren zij de pot zo vol mogelijk te doen, zodat de stukje weinig ruimte hebben om te bewegen en dus botsen. Verder niet langer dan 30 minuten op 90-100 graden en alleen met water met wat zout. Ook niet blancheren van te voren. Ik heb nog helemaal geen courgettes die plukrijp zijn maar van het overschot dat ongetwijfeld gaat komen maak ik soep, saus en colis en dat ga ik wecken. Maar wellicht dat in het magische boekje van Jorieke het geheim voor courgettes wecken staat By the way, tis wel weer eens tijd voor een foto in dit topic, dus hierbij mijn back-to-basic weck-ketel, inclusief rooster/colonne en thermometer. Ik heb er ook nog haakjes bij om de potten aan het rooster vast te klikken maar die staan niet op de foto. Er passen 11 potten van een liter in! En de prijs staat er nog op, 10 euries!

Eerder is natuurlijk beter dan helemaal niet, dus als je vreest dat er geen vlaaien meer liggen na de winter dan doe je het eerder. Maar ik schrijf je wat volgens mij (en mijn bronnen) het beste is! Je kunt die flappen ook mee naar huis nemen en op een hoopje gooien. En dan straks de hele bende door de grond werken.