veuvecouderc

Beste Pieter, er hangen wat mensen op dit forum rond die niets willen weggooien, ergo alles willen gebruiken. Dat betekent bijvoorbeeld dat zij van hun (geschilde) appelen moes of sap of gelei of anderszins maken. Wat zij dan overhouden zijn schillen en klokhuizen. Zonde om dat weg te gooien en dus was het heel fijn dat er in een oud kookboek een recept stond waarmee je van schillen en klokhuizen appelstroop kan maken. 100% genot van je appelen. Dat recept (waar de oorspronkelijke vraagsteller ongetwijfeld aan refereert) staat hier beschreven https://www.moestuinforum.nl/topic/937-moestuin-de-weduwe-couderc/page/3/#findComment-36908 Hieruit blijkt maar weer dat je appelstroop niet ALTIJD zonder suiker maakt. Vlak onder het schillenrecept staat dat (en hoe) je ook stroop van de appel zelf kunt maken, en dat je daar dan niets aan toe hoeft te voegen. Daar staat dus al jouw genoemde recept. Het is fijn dat je kennis met ons deelt maar misschien moet je eerst even verder lezen dan je neus lang is voor je reageert. (Of mag ik dit niet zeggen )

Ik heb mijn augurkenplanten opgeruimd. De planten waren er wel een beetje klaar mee en ik sterf van de ingemaakte augurken dus ik vond het ook wel genoeg. De laatste vruchten - van zeer divers formaat - vermaak ik tot augurkensoep. Daar ik geen uien in mijn tuin heb en de buurvrouw niet elke dag thuis is om er een te lenen, gebruik ik de kleine preitjes ter vervanging van de ui. Het vele preiloof dat ik overhoud stort ik niet op de composthoop maar snijd ik in stukjes en vries ik in. Heb ik voor de cremesoepen toch nog iets om op te kauwen straks.

Zonder toegevoegde suiker is het natuurlijk geen appelSTROOP meer

Waarom zou je een paar maanden wachten Helena? Ik trakteer mijn bezoek al weken op zure of zoet-zure augurken van dit jaar. Smaken prima

Ik doe het regelmatig, wel weer even opnieuw opkoken, eventueel extra kruiden of nieuwe kruiden toevoegen voor de variatie en dan weer heet over je 'nieuwe' augurken in de potten. Werkt prima en is geheel en al volgens de consuminderen norm

De pompoenplant is geknipt; ik heb er zes kleine vruchten en flink wat lopende stengels afgehaald. De vijf vruchten die er nu nog aanzitten mogen afrijpen. En met het zonovergoten weer van de afgelopen dagen, lijkt dat behoorlijk goed te gaan lukken.

De druiven zijn nog niet helemaal goed rijp, van de buurvrouw mag ik ze uberhaupt nog niet plukken, maar ik kon niet meer wachten. Ik heb dus alvast een litertje druivensap gemaakt. Dure labels doe ik niet aan. Wij knippen gewoon een stukje karton van de ijsverpakking op maat en trekken daar een stukkie touw door!

Tis jammer voor alle mensen met zieke planten, maar ik blijf maar tomaten oogsten Ik heb geloof ik al een kilo of 8 ronde en romana tomaten in sauzen verwerkt: tomatensaus solo, tomatensaus met courgettes en groentensaus met tomaat, prei, wortel en paprika De kersttomaatjes zitten ook in de gemengde sauzen maar er staat ook nog een pan op het vuur met 1,5 kilo chicco rosso-saus, mmmmmmm! De overige tomaten hebben we gedroogd, ook heerlijk en vooral lekker makkelijk qua ruimte; van de 2 kilo bleef er gedroogd precies 2 ons over

Wat bedoel je met bemesten, ik bedoel over welke mestsoort/vorm hebben we het: droge koemestkorrels, verse kippenmest, pokon, bladafval gewoon laten liggen, varkensgier, halfverteerd groenteafval, kant en klare pakken met tomatenmestpoeder, beendermeel, groenbemesters zaaien, etc. etc. Er zijn nogal wat varieteiten in het al dan niet bemesten van je grond en sommige kunnen inderdaad nadelig uitpakken, terwijl anderen hele positieve maar toch niet door jou gewenste uitwerkingen hebben op je planten, weer anderen doen vooral op de lange termijn hun werk enzovoorts enzovoorts.

GEWELDIG!

Ik heb geen sapketel maar een hele mooie grote pan waar ik sap van maak van allerlei vruchten en ik heb nog nooit suiker toegevoegd. Gewoon de vruchten met een bodempje water opzetten, verwarmen tot ze het sap gaan afgeven en dan de hele bende of door een theedoek (helder sap) of door een vergiet (troepel dikker sap). Bijna al het puur nature sap dat ik zo krijg vind ik goed te drinken, het smaakt extra fris als het een licht zurig is. Maar stel dat ik sap overhoud dat mijn bezoek te zuur zou vinden dan zou ik na het zeven (door theedoek of vergiet) het sap teruggieten in mijn pan, het verwarmen en er dan wat suiker (naar smaak) doorheen roeren. De sap vervolgens warm/heet in je flessen gieten en klaar is klara!

Hoi Jorieke, je weet dat het wordt afgeraden honden varkensvlees te voeren? http://www.voernatuurlijk.nl/Website/NL/NRV/basisgoedmenu.html (Voer je ze trouwens altijd rauw vlees?) Rauw varkenvlees is sterk af te raden voor je hond - ivm de ziekte van aujeszki - maar als je het zou koken dan kun je het ze best af en toe wat geven hoor. Volgens de leer van de link die harmony je heeft gestuurd - en die wij al jaren aanhangen - is koken van vlees voor je hond niet de bedoeling en dus staat varkenvlees bij de rauwvoerders op de zwarte lijst. Maar als jij restvlees van je varken hebt en dat kookt of bakt en het daarna invriest om later aan je honden te geven dan denk ik dat er weinig kan gebeuren. Botten moet je ze - van geen enkel dier - NOOIT gekookt of gebakken geven!

Voordat de aubergine - na de enigszins ontmoedigende berichten en foto's hier - de boeken ingaat als probleemplant die je vooral niet in je tuin moet zetten, hier even wat opbeurende en opfleurende foto's van mijn aubergine. Uit zaad gekweekt, niet gesteund, niet gemest, niet gediefd of bladgeplukt, eigenlijk geen enkel onderhoud maar wel een fijne warme en zonnige plek in de volle grond. De kiemplant, half mei En de weelde van vele vruchten rond half augustus. De volgende lichting dient zich onmiddellijk alweer aan, evenals nieuwe bloemen waaruit straks nog meer vruchten komen. Natuurlijk moet je niet te beroerd zijn om te delen want tenslotte 'in een boom zo volgeladen mist men een, twee pruimpjes (of in dit geval aubergines) niet'. De aubergine is lang niet zo vervelend als de boeken u willen doen geloven. Ik heb 'em voornamelijk voor zijn schoonheid (en voor de vegetarische noten-aubergine-lasagne en de baba ganoush) maar wie de vrucht graag eet moet het echt proberen. Warmte is eigenlijk z'n enige eis, maar dat is in bijna elke tuin te realiseren (oke, niet in siberie maar daar woont volgens mij niemand van dit forum). Ik zou daarom graag willen afsluiten met de volgende woorden: aubergine, de (weinige) moeite waard!

Tja, heeft deze prachtgroente een eigen topic zet ik mijn foto's er niet in. Hierbij dus de voortgang van de schorseneer: Kiemplantje, gefotografeerd op 24 mei Wassende schorseneer, gefotografeerd op 20 juni Op 8 juli stond het veldje er zo bij En eergisteren - 18 augustus - zag het er allemaal zo uit Het groen barst uit de aarde maar volgens de boeken is de schorseneer pas oogstbaar tegen november! En je kunt 'em laten staan tot volgend voorjaar. Ik weet niet of ik zo lang kan wachten, misschien straks eind september alvast een maaltje oogsten. Lekker!

Rommert al sla je me dood, ik heb het zaad gekregen en ik heb geen idee welk merk het is

Het is inderdaad sneu - zo niet ergerlijk - wanneer je je tomaten allemaal in de kliko kunt kieperen omdat ze ziek zijn. Maar persoonlijk denk ik niet dat het volgend jaar opnieuw proberen met een andere ras/soort helpt. Tomaten lijken zo'n eenvoudige plant om te kweken in de moestuin, maar ze vragen meer aandacht en verzorging dan laten we zeggen een aubergine! En daarbij zijn ze nog veeleisender wat weer en klimaat betreft ook. Dit jaar is een uitzonderlijk ongelukkig moestuinjaar, toen het spul moest groeien viel er geen regen en in de periode dat het spul moet rijpen is het veels te nat. Daar doe je niets aan, ook niet met andere rassen/soorten planten. Wie weinig ruimte heeft en de ziekte in zijn planten heeft gewoon pech. Wie meer ruimte heeft kan volgend jaar beter proberen om de tomaten op diverse plekken in de tuin te kweken: in de kas, onder een afdak, in de openlucht, in de volle zon, half in de schaduw, op vette klei, in potgrond etc. De mensen van het tomatenforum zullen er ongetwijfeld veel meer over kunnen vertellen hoe je voorkomt dat je oogst volledig vernietigd wordt door een schimmel. Ik heb uitsluitend mijn eigen tomaten als voorbeeld. Ze staan met veel te veel bij elkaar tegen een zonnige zuidmuur, onder een afdakje dat veel te klein is, wel met zijn allen in de volle grond en de hele dag in de warmte en als het waait krijgen ze ook een briesje. Ze hebben geen extra voeding of mest gekregen en ze zijn ook niet heel nauwkeurig gediefd dit jaar, het enige dat ik nog met een beetje regelmaat aan onderhoud heb uitgevoerd is toppen en blad knippen. Maar ik oogst meer dan ik kan verwerken, bij alle 15 planten en alle 6 verschillende soorten die ik heb staan. Wie ziekte wil weren moet sterke gezonde planten kweken, de rassen- of soortenkeuze maakt daarbij weinig uit. (Maar daar zijn ongetwijfeld een heleboel mensen het niet mee eens )

Ik dacht ik heb een kleine tuin, dus ik heb ook wel genoeg aan een klein conservenkastje. Maar dat blijkt een grote misvatting. Hieronder mijn inmaakkastje: bovenin zoet, dan zuur dan hartig. Zuur en hartig zijn eigenlijk al vol, maar de oogst van courgettes en tomaten is nog maar net op gang en die van aubergines en pompoenen gaat nu pas beginnen! Dat zoet nog zoveel ruimte heeft komt omdat er voor de jam een apart kastje is, maar dat is eigenlijk ook al vol, terwijl de quetschen en de druiven nog moeten komen.... Misschien a.s. vrijdag even naar de veiling, kijken of ze nog een groter kastje hebben

Een ding weet ik zeker wat tomaten betreft: volgend jaar geen kerstomaatjes voor de 'gewone' tomaten. Die kerstomaatjes worden namelijk ook gewoon manshoog als je ze niet in het gareel houdt. En met twee rijen reuzen voor elkaar is er geen sprake van dat je zonder rugklachten of andere spierverrekkingen je tomaten kunt oogsten.... Een flinke twee kilo ging er in de saus en de andere kilo's liggen nu al een behoorlijke tijd in de droger. En ik denk dat we nog niet eens echt begonnen zijn met de oogst. Er hangt nog van alles aan en er komt zelfs dagelijks nieuw bij. Ik moet naarstig op zoek naar meer potten

De meeste kwalitatief goede restaurants (waar je meer betaalt voor een maaltijd dan menigeen per week uitgeeft aan eten maar waar je ook werkelijk hemels kunt eten) vind je voornamelijk buiten de randstad, in de niet dichtbevolkte gebieden. Mensen rijden graag een stukje om voor een goed hapje eten. De jufferen Lunsing ken ik niet van horen zeggen maar uit eigen eetervaring. Ik heb er zelfs gelogeerd en de kruiden- en moestuin bekeken. Ik heb de kok de kruiden zien plukken voor ze in mijn gerechtje op tafel belanden. Ook op hun site staat dat ze met producten uit eigen tuin werken, maar ik geloof best dat niet alles wat ze alles wat ze serveren uit eigen tuin komt. De Librije in Zwolle werkt ook met eigen tuin- en streekprodukten. En nog veel meer restaurants, maar dan wel in het 'hogere' segment. Biologisch koken en werken met lokale of regionale producten is in de culinaire wereld allang niet meer hip, hipper is moleculair koken: koken met stikstof enzo, een soort natuurkunde op je bord. Ivy in Rotterdam is er beroemd mee geworden. Maar zelfs dat is al 2 jaar oud. Ik geloof dat de nieuwste trend in het restaurantwezen koken met zeewier en dat soort zaken is, maar hou me ten goede ik ben er al een tijdje uit. Koken met gezonde groenten al dan niet zelfgekweekt is in de betere restaurants gemeengoed. Mocht je in zo'n restaurant willen werken dan raad ik je aan op de site van Lekker te kijken. In hun top 100 staan allerlei restaurants die ongetwijfeld met biologische groenten werken. Of deze restaurants ook vacatures hebben weet ik niet, maar het verloop in de horeca is groot dus wie weet.

post42544.html#p42544

En tot slot nog onze eigen woudreuzen, sommigen zijn zo belachelijk groot dat ze echt niet meer op de foto passen. Maar ze lijken eindelijk klaar met groeien en het is nu tijd om te bloeien! Mooi op tijd voor de visite die morgen komt

Ik had veel beter moeten weten, maar ja; nieuwe tuin, nieuwe grond, je durft niet te gokken dat het niks wordt dus voor de zekerheid doe je toch weer teveel. Zie hier mijn pompoenveldje: twee planten op nog geen 4 m2. Eerste foto is van begin juli, tweede foto van 14 dagen later en de derde is van gisteren. Het is een prachtig gezicht zo'n veld vol juichende bladeren, maar vanwege de kleine behuizing nemen ze ook bezit van andermans woonruimte. Het minivruchtje tussen de aardbeien is inmiddels al een behoorlijke tennisbal! Vooralsnog tel ik 5 vruchten die zijn gaan groeien, maar er zitten er nog tientallen aan.... Zo groot als die van Frans zullen ze wel niet worden maar een paar flinke pannen soep moeten we er wel van kunnen maken

Daar horen natuurlijk eigenlijk deze foto's bij

Ik word bijna moedeloos als ik eraan denk dat de quetschen binnenkort en de druiven niet lang daarna ook klaar zijn om 'iets mee te doen', ik moet verdorie ook nog een huis opknappen Wel fijn om te zien dat andere tuinbewoners ook druk in de weer zijn.