Tanja65

Het is een prima initiatief en ik hoop dat het wat oplevert in soepeler verloop van bestellingen. Tegelijkertijd hebben we daar voor bestellingen op dit moment nog niet zoveel aan, integendeel; als ze met zo’n grote klus bezig zijn is het niet onmogelijk dat op dit moment een bestelling eerder langer duurt in plaats van korter. Enfin. Op de toekomst dan maar.

Nou, dat gevoel heb ik niet alleen, dat weet ik wel meer dan zeker. Vroeger, nog maar een paar jaar geleden, gonsde onze tuin van de bijen. Bij een gelijk blijvende hoeveelheid groen, en zelfs meer bloemen, zie ik er nu amper nog. Ook in de moestuin is het mager, vooral hommels maar weinig bijen. Af en tie een vlinder. Er zijn sowieso heel veel minder insekten vergeleken met vroeger. Toen ik jong was, moest ik op de fiets een zonnebril opzetten en bovendien mijn mond stijd dicht houden, omdat ik anders vliegjes in mijn ogen of mond kreeg. Evengoed vloog er dan regelmatig eentje mijn neus in. Ik herinner me ook levendig de grille van onze auto, die we regelmatig moesten afbikken vanwege de onderweg geplette vliegjes en mugjes. Ook de autoruiten zaten na een ritje altijd onder. En nu - nauwelijks. Echt bij uitzondering. Dat is toch bizar.

Heb je enig idee van de planning daarvan?

Tnx!

Het schijnt dat de honing die je in de winkel koopt, zelfs de biologische, maar een slap aftreksel is van verse honing van de imker. Supermarkt honing is zelfs meestal gewoon suikerstroop met honing smaak. Wij kopen meestal Traay honing, peperduur maar naar ik hoop redelijk puur. We zoeken nog een imker in de buurt.

@Martijn als mega honing fan word ik heel nieuwsgierig van voorgaande post. Waar en hoe kan ik meer informatie vinden?

Wij komen om in de courgettes. Wat er groeit - if any - moet hier pompoen worden.

Jakkes @Petrasmoestuin . Hopenlijk ben jij nog een beetje heel.

@Rookie deze is ook interessant. Emelten lusten ze niet. https://www.vreeken.nl/087800-doperwten-rijs-alderman-telefono-roi-des-halles-floreta

Ik zag deze twee, die me allebei wel leuk leken. De eerste vanwege mini formaat. De tweede vanwege de vele mogelijkheden en blijkbaar erg lekker. Maar ja, Vreeken. https://www.vreeken.nl/091800-doperwten-stam-half-pint https://www.vreeken.nl/090000-doperwten-stam-eminent-maestro-petit-provencal

Wauw @redzebra . Prachtig!

Haha je hebt alvast ingeschreven voor de MTFD die nog gepland moet worden? @Goldfish ff aan zijn jasje trekken voor een datum dan. En ik denk dat als je je overschot gewoon meeneemt dat het geen probleem moet zijn om ze kwijt te raken. Ik trek alvast een nummertje voor een butternut of een Trompe d’albenga (ik neem aan dat je die bedoelde?). Hier zijn die twee gecrashed. Gelukkig nog wel enkele andere groeiend!

😂😂😂 bijna niks joh. Maar je gaat er weer vol tegenaan lees ik. En wat een opbrengst! Chapeau!

😜🫣 Ik ben blij dat ik ze toch heb laten staan. Toch nog vruchten, minimaal 1.

Ik begin te begrijpen waarom Rookie jou de Bean Queen noemt! Wauw. Ik ben al blij als ik het verschil tussen een doperwt en een kapucijner kan zien. Over de Goldmarie (die ik heb opgezocht): de verwarring is echt compleet. Sommige sites prijzen haar (ook) als snijboon aan. Maar wel een geinige boon! Leuk om een keer te proberen. Dat geldt overigens voor veel te veel. De Irish Preans lijken me ook erg leuk, vooral omdat ze winter-bewaarbaar zijn als droogerwtjes, net als bonen. Begrijp ik goed dat met bladerwt erwtenscheuten (ongeacht de soort) worden bedoeld? Ik doe dat ook met overgebleven of bijna over tijd erwten. Maar ik vind doperwten en kapucijners vele malen lekkerder en eigenlijk zonde om alleen de scheuten te eten.

Ja, leuk. En jaloers! Na jouw enthousiaste bericht zocht ik naar de erwtjes om aan te schaffen. Moeilijk te vinden! En lijkt overal uitverkocht. Ik vond wel leuke andere erwten die ook wintervast zijn, die in het voorjaar, de vroege zomer of de herfst (dan overwinterend) kunnen worden geteeld. Tijd tot rijping 60 dagen. Kan iemand mij uitleggen waarom ik ze dan niet gewoon nu nog kan zaaien en nog voor de winter oogsten?

Ik probeer me voor te stellen wat een ‘bladerwt’ is, maar ik kom niet verder dan een heel erg platte peul 🥴

Ik had na een stuk of -tig mannen en meerdere lange scheuten de hoop voor mijn Green Ayote al bijna opgegeven. Maar er komen nu toch nog twee vrouwtjes aam, waarvan er miniaal 1 bevrucht lijkt. Duim duim. De uchiku kuri geeft wel meerdere vruchten. En de Longue de Nice heeft twee vruchten en 1 mislukte, maar groeit zo slecht dat ik twijfel of ze het gaat halen. En ik heb nog een pompoen in de maak die laat is gezet dus geen idee (naam ff kwijt). Vorig jaar had ik aan alleen de vijgenbladpompoen meer dan nu aan 4 planten bij elkaar. Tja. Ook hier dus niet het beste pompoenjaar. Daarentegen bizar veel courgettes!

Gisteren samen met Cor de hele middag in de moestuin geweest, en vanochtend opnieuw. Beide dagen alles water gegeven, wat gezien de kurkdroge grond een uitdaging was. Steeds kleine beetjes. Van alles en nog wat geoogst. Heel erg veel gras en ander onkruid verwijderd en afgevoerd (meerdere kruiwagens vol). Courgettes en pompoenen bijgesnoeid, tomaten gediefd, gedund en opgebonden. Bonenrek afgebroken en op die plek nieuwe bedden gemaakt (eerst met de grelinette alles omgewoeld en toen compost en koemest er doorheen gewerkt). Diverse soorten bietjes gezaaid en op de valreep nog een bedje witlof (als dat t/m juli kan, dan kan die ene week later vast ook nog wel). Nu lekker weer op de camping. De tuin moet weer even zonder ons.

Ja, wij ook. Wij hebben onze vakantie er speciaal een extra dagje voor onderbroken. Alles kan er weer even tegen. Er viel zelfs nog een spatje regen, een unicum ondertussen.

Ik dacht dat ik een Longue de Nice had overgehouden maar als ik de foto’s hier zo zie is er iets misgegaan met de labels, en heb ik eigenlijk een Trompe d’Albenga staan. Hij doet het hier echter niet zo best, tot nu toe maar twee vruchten, een derde was niet bevrucht. Waarschijnlijk is de plek maar matig. Ik laat ze staan tot pompoen, courgettes genoeg want de Long Green Trailing produceert meer dan ik ooit een andere courgette heb zien doen. Bovendien is de groeikracht van de plant echt bizar groot. Ik had een van de vele uitlopers afgeknipt, en bij wijze van experiment twee stukken daarvan met elk drie wortelpunten un de grond gegraven. Het stuk zonder blad deed niets, maar het stuk waar ik bovenaan de groeipunt had laten uitsteken is aangeslagen en is nu hard bezig een nieuwe plant te vormen. Dat komt mooi uit, want als deze de geest geeft heb ik dan van de nieuwe wasrschijnlijk nog wat langer courgettes. Onze drie andere courgettes produceren trouwens gewoon zoals altijd. Ook niks mis mee. En de patissons zijn het beide toch nog gaan doen. Een van de planten is echter zo enorm, dat ze al meeldauw had nog voor er een vrucht aan was gevormd. Ik vind het lastig om bij de patissons de bladeren te verwijderen zonder dat ik een kelk overhoud waar water in kan blijven staan (en dan nog meer meeldauw veroorzaakt). Hoe doen jullie dat?

Ja, ik baalde ook. Maar wat doe je er aan. Diep ademhalen en dóór maar weer. Gelukkig heb ik nog andere pompoenen staan, waaronder een utchiki kuri, die prima produceert. Het is wat het is.

Je had helemaal gelijk: ze beginnen al oranje te kleuren. De plant heeft het uiteindelijk bij drie pompoentjes gelaten, waarvan er eentje per ongeluk het leven liet in een onoplettend moment tijdens een snoeibeurt van de plant door ondergetekende. Er zijn nu dus in totaal twee pompoentjes aan het rijpen, wat ik qua gehele opbrengst enigszins teleurstellend vind. En meer gaat het ook niet meer worden, want se plant kreeg al fors meeldauw en ik had geen keus dan heel veel blad af te knippen. Ik hoop dat deze twee pompoenen nog goed afrijpen. De schuld van dit alles is waarschijnlijk de klimcourgette Long Green Trailing, die redelijk dicht in de buurt staat, en die plant is echt insane aan het groeien en produceren. Waarschijnlijk trekt die alle voeding weg. Ook de LGT had een beetje meeldauw, maar dat was op die hele grote plant geen probleem om wat blad weg te snoeien. Bovendien hield aan de andere kant van de pompoen het kweekbed op, en rukte het onkruid sneller op dan ik het kon uittrekken. Kortom, de omstandigheden hadden beter gekund. Helaas pindakaas, achteraf zijn we allemaal wijs. .

@Petrasmoestuin de enige tuin waar ik echt naar toe rijd is de moestuin, nu dan, tijdens de vakantie. Omdat drie weken aaneengesloten niets doen het werk van alle voorgaande maanden zou verpesten, en daar hebben we het natuurlijk niet voor gedaan. Bovendien wil ik de oogst graag ook oogsten en gebruiken. Normaliter is de moestuin met foliekas de hoofdmoot van onze aandacht en activiteiten op nauwelijks enkele straten van ons huis. De oude foliekas in onze achtertuin is vooral voor de pepers (in pot/kweekzak) en verder voor voorzaai en verpotten, en voor hydroponics of andere experimenten. Voor de rest is onze achtertuin toegift, waarin ik vooral zoveel mogelijk kruiden en klein spul als sla, peultjes, sugarsnaps en kleine tomaatjes zaai, eigenlijk alles wat makkelijk is om zo ff je tuin in te lopen en voor de maaltijd te plukken wat je nodig hebt. En in de kas, achtertuin en voortuin staan de trays met voorgezaaide plantjes. En wat de camping betreft: daar geldt hetzelfde als in onze achtertuin: kruiden en klein spul. Wat bloemen om de zaak op te leuken. Maar daar ga ik zeker niet speciaal voor rijden en als het niet overleeft, omdat we er te lang niet zijn of het te heet wordt, pech dan. De enige reden dat er dit jaar vier kweekzakken met bamboestokken in tipi-vorm staan, met dus zoete aardappels en eerder peultjes daarin, is omdat de kinderen dat stuk naast onze caravan als doorgang gebruikten, en we stapelgek werden van langs crossende fietsjes vlak langs waar wij lekker zaten te relaxen. En ik moet zeggen: het werkt fantastisch. Je kunt er technisch gezien nog steeds wel door fietsen, maar door de ‘muur’ van bladeren is er een barriere die niet alleen fysiek maar vooral psychologisch is. Geen kind dat er meer langs fietst. Hoera. Maar veel werk is de camping’moestuin’’ al helemaal niet. Hij redt zichzelf, of hij redt het niet. Beide kan ik mee leven. De peulen en zoete aardappels waren primair gekozen op kweekbaar aan stokken en onderhoudsarm. Eventuele opbrengst was en is bonus. Volgend jaar weer! Wat ik echter dit jaar heb gedaan in de moestuin, met zo veel olla’s en mulchen, heeft echter mijn kijk op wat er ‘kan’ zonder dagelijks onderhoud en water geven, belangrijk gewijzigd. Ik had nooit gedacht dat bij temperaturen als deze zomer mijn tomaten zo goed zouden groeien met zo weinig water. Hoera voor de olla’s. Hetzelfde geldt voor het mulchen, dat ik vooral bij alle vruchtgroentes heb gedaan (m.u.v. de tomaten). Dat scheelt echt ook heel veel, zowel in onkruid als in water geven. Ik weet wie deze winter nog een lading olla’s gaat maken! Ik vermoed dat als de buiten komkommer ook een (grote) olla had gehad, dat ze dan ook een stuk betere komkommers had geproduceerd en de hitte beter had overleefd. Volgend jaar. En tot slot, ja, er komt nu bizar veel oogst tegelijk van de tuin. Dat moet verwerkt en ja dat geeft werk. Maar dat wist ik van tevoren met een moestuin. Hoezo heb ik dan ‘teveel’? In de winter moeten we ook eten, en dan komt er niks uit de tuin. Dat betekent werken in de zomer. En de lawine sperziebonen van vanmiddag ligt al weer schoongemaakt en geblancheerd in de vriezer. De rest is ook schoongemaakt en gaat morgen gedeeltelijk mee naar de camping (en gaat daar gedeeltelijk naar buren, gedeeltelijk op de droger, een deel in het vriezertje, en de rest in onze buiken). De grote courgettes maak ik morgen nog hier thuis nog even blokjes van en die gaan nog hier in de vriezer, voor soep of lasagna later. Ik zie het probleem van ‘teveel oogst’ echt niet. Ik eet op, geef weg, maak in, droog, en vries in. Zo maak ik onszelf blij, anderen blij, en hebben we van de winter ook nog wat. Ps stiekem heb ik nog een vierde plekje waar ik me mee bemoei: de achtertuin van onze zoon. Daar staat een bak die ik min of meer onderhoud/vul/zaai. Er staan nu sperziebonen in, lekker onderhoudsarm want zoonlief is chronisch vermoeid, en hij is er gek op. Eerder stond er spinazie in. Ik hoop nog steeds dat hij ooit weer zoveel energie krijgt dat hij het helemaal zelf kan. Maar tot die tijd doe ik het. In ruil mag ik daarvoor van zijn ‘grasveld’ met paardenbloemen nemen wat ik wil en nodig heb. Schoner dan die plek vind ik ze nergens. Afgelopen voorjaar heb ik de bloemen op olie gezet, om deze winter zeep van te maken. En dit najaar ga ik de wortels opgraven voor tinctuur. Heerlijk.

@Petrasmoestuin je zou ze ook in P9 potjes kunnen voorzaaien als je voldoende ruimte hebt.