Tanja65

Zo, heerlijk plekje heb je daar! En welkom hier. In antwoord oo je vraag; wij hebben vorig jaar drijvers met een dubbelzijdige koperspiraal in de tonnen gehad. Dat scheelde inderdaad een heleboel aanslag, al was ons systeem heel erg geimproviseerd. Maar vies wordt de ton evengoed, al is het maar omdat de gieter die jij er in doet om te vullen zand aan zijn bodem heeft zitten. Maar je hebt vies en vies. Veel minder groen en troep met de koperspiralen. Wat de rest betreft: ik zie ook mensen met een soort net/gaas er over, als een klamboe. Mij lijkt dat dat juist viezigheid veroorzaakt als je het lostrekt, bovendien moet je dan steeds dat net er op en af doen. Dat lijkt me vooral gedoe met weinig effect. Ik heb me er bij neergelegd: het water op de moestuin in de tonnen is vies. So be it. De plantjes doen het er prima op. Ik maak ze - de tonnen bedoel ik, niet de plantjes - wel elk jaar op een warme dag helemaal schoon. Daarna moeten ze het maar weer volhouden voor een jaartje.

Die arme kabouters die nu de hitte zonder hoed moeten trotseren. Of zouden ze de hoed juist hebben afgezet vanwege de warmte?

Wat een geweldige foto, @woldistel

Welkom hier! Wat een heerlijke bakken, zo lekker op werkhoogte. Daar ga je heel veel plezier van hebben. En ook fijn dat je nu meer tijd hebt voor dit soort dingen. Enjoy!

Het helpt echt. Nu zijn er eindelijk een aantal zonnebloemen wél groot genoeg gegroeid. Het is niet perfect. Maar slakken zijn lui. Ze gaan voor het makkelijke lekkers. Als je zorgt dat dat er is - een rijtje andere zonnebloemzaailingen bijvoorbeeld - dan nemen ze die. Tegen de tijd dat dat op is, vinden ze deze niet meer zó lekker, want al groter. Dan houdt de kopertape ze toch een stuk tegen. Overigens vond ik vandaag op de moestuin een baby-huisjesslak in de top van een zonnebloem die ik inschatte als ‘buiten gevaar’ (zeker 15-20 cm hoog al). Hoe kómt zo’n slakje daar in hemelsnaam. In slakkentermen zou dat een equivalent van de mount everest beklimmen moeten zijn…

Tnx!

Altijd interessant! Welke heb jij? Ben ook heel benieuwd naar je ervaringen met de Bokashi. Ook hier telkens twijfel 'zal ik' (ik ben voorlopig voor het wormenhotel gegaan). Keep us posted!

Als ik op buienradar kijk zie ik nog geen onweer. We gaan het zien. Die codes zijn in mijn beleving vaak ernstig overdreven. Al kan er uiteraard best hier en daar heftig onweer zijn.

De afgelopen weken was er een zaairol met stokbonen aan mijn aandacht ontsnapt. Met het warme weer waren ze geëxplodeerd, en in één grote klont in elkaar gegroeid. Een bonenklont. Ik dacht ze nog los te maken, maar dat bleek onmogelijk. Wat te doen… Opnieuw zaaien was een optie, maar het zijn bonen die ik graag wil proberen, en deze specifieke soort heb ik niet meer. Uiteindelijk heb ik ze voorzichtig uit de zaairol losgemaakt, en als één grote klont geplant. Ik heb er dunne stokken bij gezet om de groeipunten - die waarschijnlijk de komende dagen wel ergens zichtbaar zullen worden - alsnog naar het rek te leiden. Ik ben heel benieuwd of dit lukt - zestien plantjes op één klont. Gelukkig hebben de wortels van bonen weinig ruimte nodig. En anders helaas pindakaas. Dan maar andere bonen... Verder waren we vandaag voor de derde keer op rij een aantal uur in de moestuin, want er moest nog zo veel. Na de ervaring op dag 1 dat het echt té heet was om in de moestuin te werken (ik werd ziek van de hitte), hebben we het gisteren en vandaag slimmer aangepakt en zijn we beide dagen mega vroeg opgestaan. Vandaag hebben we van 6:30 tot 10:00 gewerkt, en hoewel het de warmste dag was van alledrie, was het met een gisteren haastig aangeschafte zonnehoed en een natte handdoek in mijn nek toch best goed te doen. En hoewel er altijd nog meer te doen valt, zijn de belangrijkste dingen gedaan. De foliekas is onkruidvrij, alle tomaten zijn gediefd, en de tomaten en mini-komkommers zijn allemaal keurig opgebonden aan touwen. Aangezien er diverse tomaten en ook de komkommers al op meerdere stammen groeiden, heb ik nog wat extra touwen gespannen. Maar even zien hoe dat uitpakt. Ze groeien nu heel hard, al zaten ze er (te?) laat in. Ik heb ook nog wat extra kouseband bij gezaaid, er was veel opgegeten en niet geschoten is altijd mis. Er staat gelukkig per touw (2x3 in de achterste hoeken van de kas) wel minimaal 1 plantje, dus opbrengst hebben we waarschijnlijk sowieso wel. Deze variant groeit beduidend beter dan de versie van vorig jaar die voortijdig gerooid moest. Ook de buitentomaten zijn (gisteren al) allemaal gediefd en opgebonden. Die top ik zodra ze het dakje bereiken, op een enkele na die langs het rek mag groeien. De schaduwdoeken doen hun werk met deze extreme hitte. Volgende week mogen ze weer zonder. Alle courgettes en pompoenen zijn nu geplant en alles wat er al groeide is nagekeken op oud of ziek blad en netjes opgebonden waar nodig. Ze beginnen allemaal vruchten te maken, binnenkort de eerste courgettes! Op de meeste buitenbedden ligt nu ook stro (mulch), behalve op de kolenbedden die gewoon kaal onder een net staan. Ik was vandaag bezig met het aanleggen van het laatste kolenbed (drie totaal!) en moest koolwitjes wegjagen die er geen been in zagen mijn plantjes zelfs nog in hun P9 potje al te belagen. De netten zijn duidelijk niet voor niets! We hebben eindelijk ook een aantal zonnebloemen weten over te houden en geplant, hopelijk vinden de slakken ze nu te groot en laten ze ze staan. We’ll see. De enige overlever van de reuzenzonnebloemen van @Mellie lijkt die spannende fase nu definitief voorbij! En de sperziebonen schieten nu ook de grond uit - helaas maar één wedstrijdboon. Maar die is ook de op-eet-fase gelukkig voorbij. Op de foto zie je de reuze zonnebloem al links in de achtergrond behoorlijk de lucht in schieten. Verder hebben we een aantal andijvies geplant, de zeebiet er -eindelijk - ingezet (die had al wel een grotere pot gekregen), en de yakon die spontaan weer opkwam hebben we gesplitst en beide delen herplant. En hier en daar nog wat bloemen en kleine spul uitgeplant. Op de rommel bij de bramen en het huisje na, is dit veldje nu helemaal schoon en in gebruik. Het andere veldje is nu grotendeels afgedekt, al staan daar wel wat kruiden, de pioenrozen, de chayote, en enkele pompoenen. In de bakken daar die we op dit moment wel gebruiken (enkele andere bakken zijn afgedekt) staan nog aardbeien, een rek met augurken en mini-pompoenen, een rek met bonen, de knoflook, en de smeerwortel. Geen foto's sorry. Dat wordt het project voor het najaar of volgend voorjaar. Het lijkt er op dat ik bij het etiketteren van de zelf gedroogde peulvruchten de doperwten en de kapucijners door elkaar heb gehaald. Onze ‘blauwschokkers’ bleven laag en bloeiden wit, en de peulen bleven groen. Ze smaakten wel doperwt- of kapucijner-achtig. Maar nu staan er dus elders peulvruchten/stokbonen waarvan ik dacht dat het doperwten of peulen waren, die onverwacht paars bloeien. Zouden dat dan alsnog de blauwschokkers zijn? Never a dull moment. De missers laten zien dat systematisch en gepland tuinieren nog steeds niet mijn beste kant is. Maar we gaan vooruit. Het opbinden van de tomaten is een onwijze stap vooruit, in plaats van dat gehannes met stokken. Dat ga ik nooit meer anders doen. En het mulchen met stro is eveneens een grote vooruitgang. We komen er wel.

Als het zo heel warm is, staan wij liever niet te lang in de keuken, en willen we ook liever de oven niet aan. Maar warm eten is niettemin lekker. Vaak eten we op degelijke dagen ‘makkelijk’ - een eerdere maaltijd uit de diepvries, een taco/burito met een restje, of gewoon sla met vis of vlees. Gaat prima, we koken wel weer uitgebreider als het minder heet is.

Hier net zo. Voortuin (sier) helemaal niet gesproeid en alles is fris en fruitig. Moestuin doet het ook prima. Ik denk dat de eerdere regen in de weken voor de hitte de grond in de diepte goed nat heeft gemaakt. Alleen de potten hebben extra aandacht nodig hier.

Een beginnende schimmel? Ik zou zsm het aangetaste blad verwijderen.

Gisteren van 9 tot 12 in de moestuin gewerkt, heel kolenbed aangelegd, Cor ontdeed ondertussen de foliekas van alle aangegroeide onkruid. Vervolgens kreeg ik voor het eerst van mijn leven hittestress - dat is echt not fun zeg! Misselijk, slap, oververhit. Ik heb meer dan een half uur onder de lauwe douche in de badkuip gezeten (staan lukte niet meer) voordat ik een beetje bij trok. Maar het duurde zeker twee uur voor ik niet meer misselijk en slap was. Vandaag dus een beter plan. Om half zes opgestaan en om half zeven waren we in de moestuin. Dat was lekker! Cor heeft alles water en voeding gegeven. Ik heb eindelijk in het oerwoud dat de buitentomaten waren geworden een beetje orde geschapen. Daarna toch voor het eerst van mijn leven de buitentomaten schaduwdoek gegeven, gemaakt van oude lakens die ik tot stroken had gestikt (vannacht nog). We zijn vanaf morgen een paar dagen weg, en met deze bizarre hitte hebben echt bescherming nodig onder dat golfdakje. Maar tegen half tien was het al weer mega warm en hebben we het verder voor gezien gehouden. Straks maak ik nog wat extra olla’s van de potjes die we gisteren bij intratuin kochten, het gebruik ervan bevalt me echt uitstekend. Net nog even gauw kit gekocht ook. Ik hoop morgenochtend e.e.a. te kunnen ingraven en dan even een paar dagen andere prioroteiten.

Van goedkoper grond verwacht ik dat ie minder luchtig is, minder voedingsstoffen heeft, minder kwaliteit. Maar ik verwacht toch niet dat er glas en plastic in zit. Wat een b.s. reactie. Overigens haalde ik een compleet verroest afbreekmes uit de Fleurella. Tja.

Een heel kolenbed in de grond gezet (17 stuks). Daar was het eigenlijk veel te warm voor, ik was ondanks de parasol serieus oververhit. Schrik. Maar het gaat inmiddels na een lauwe douche, wat sole, een salade en rust wel beter. Morgen moet ee nog wel het eea gebeuren. Echt mega vroeg opstaan dus.

Begrijp ik uit de discussie over de sporenelementen dat het verschil tussen ‘gewone’ en ‘hydroponic’ voeding vooral daarin zit? Betekent dat ook dat ik overtollige vloeistof (als mijn setup vol is) gewoon aan mijn tuinplantjes kan geven?

Kan dat? Ik voel me erg blond nu. Ik dacht dat kapucijners in maart moeten?

Ajakkes @HuubvG, wat zonde. En wat jammer. We hebben wel uitdagingen dit jaar!

O dat is een spaarpot in het Frans. Tire-a-lire.. Wat grappig!!!

Ja, jij bent een van degenen voor wie ik speciaal deze post heb geschreven, en foto’s gemaakt, omdat je er om vroeg. Het was ook eigenlijk erg leuk om voor onszelf te documenteren. Maar we hebben inderdaad een geweldige plek. We komen er al vele jaren, en dan schuif je langzaam door van de kleinste, regenachtige plek naar steeds wat beter, tot deze plek die absoluut de beste van het veldje (en de camping) is. Te klein om twee plekken van te maken, maar eigenlijk door het stukje achter de caravan wel bijna anderhalve plek. Toen de kinderen nog meegingen stond daar hun tentje. Nu hebben we er onze picknicktafel staan, zo super luxe. Maar elk jaar komen er wel mensen vragen of we volgend jaar weer komen (lees: of de plek vrij komt). We zijn al vaker elders wezen kijken, maar het is of kleiner, of duurder, of duurder én kleiner. En dan blijven we toch maar liever weer zitten. Ja, wij hebben ons ook verbaasd daarover. We hadden wel geoefend thuis met een tuigje en een lijn, want dat was ze niet gewend, en op de camping moet ze verplicht aangelijnd (dus nee geen toeval die draad). Maar de autorit en daadwerkelijk elders zijn en blijven was een first. En het ging zo goed! Alleen op de terugweg was ze mauwerig en gestressed, waarschijnlijk dacht ze iets als ‘gaan we nu wéér ergens anders heen’. Hopenlijk is dat na een paar keer over, dat ze weet dat we heen én terug gaan. Maar ragdolls zijn erg gericht op (hun) mensen, en de onze vormt geen uitzondering. Zolang wij in de buurt zijn is het blijkbaar voldoende veilig. Ze lag zelfs languit op haar rug in de caravan te slapen, dat is wel echt een teken van veiligheid. Heerlijk! Geen oppassen meer regelen, geen kat die het te heet krijgt in huis. Lekker buiten in de schaduw voor de ventilator 🐱

Liefst alle! Maar we komen een heel eind. In één pot zit tijm, oregano, bieslook, en olijfkruid. En wat onkruid, zie ik nu op de foto. In de andere pot zit salie, basilicum, rozemarijn, en peterselie. En de citroenmelisse die je terecht denkt te zien, zit in een pot met nog drie soorten munt. Optimaal gebruik van alle drie-aan-elkaar-potten, want in het midden prop ik ook altijd nog iets. Dat de munt en citroenmelisse daarbij door elkaar groeit kan ik mee leven. De kruiden blijven meestal netjes op hun plek.

Misschien was dat dan niet om de reden van de slechte opkomst. Zoveel waardeloze en niet opkomende zaailingen.

Ik bedenk eigenlijk nooit dat mijn planten schaduw nodig zouden kunnen hebben. Alleen in de foliekas hang ik standaard schaduwdoeken op. Het schaduwdoek dat we hebben, hebben we vooral om het leefbaar in huis te houden...

Nee, de groentes zijn ook eigenlijk bijzaak. Ik wil wel altijd wat tomaatjes en paprika's beschikbaar hebben. En kruiden! Dit jaar voor het eerst de peulen en zoete aardappel, maar vooral vanwege het tegenhouden van de kinderen op fietsjes. Het zijn eigenlijk vooral de praktische 'bij de hand' dingen die we daar willen hebben. Wat plukspul (peultjes, mini-tomaatjes) is ook handig. Nee, over water wordt niet moeilijk gedaan. De kinderen hebben ook overal badjes, waterglijbanen etc. En ik gebruik ook niet idioot veel water. Meestal is de regen voldoende, alleen met droogte vul ik de olla's of giet ik de potten (vooral de bloemen) wat extra bij. Ik heb ook overal hydrokorrels in, of speciale potten die wat extra water vasthouden. Gaat goed. Als het heel heet is en we zijn er lang niet zorgen buren voor wat water. Aan het einde van het seizoen neem ik de aarde en de potten mee terug naar huis en ja dat is gesleep. Maar we mogen er van 1 april t/m 31 oktober zitten, dus over zo'n periode vind ik het gesleep wel de moeite waard. Altijd kruiden en muntthee bij de hand is veel waard. De tomaatjes en paprika's zijn extra. Het is dus eigenlijk meer een kruidentuin dan moestuin. Maar dit jaar dus meer 'moes' dan voorheen.

Ik vind het wel super akelig voor je @jootje. Maar helaas horen de mislukkingen er ook bij. Extra frustrerend als je dan niet precies weet waar het aan lag...