Tanja65

Hier ook

Als de bloem opent is hij nog mooier, maar idd niet best voor de oogst.

Gewoon aan een van de chayote kwekers vragen of ze er eentje voor je bewaren voor volgend jaar voorjaar, of, als ze vroeg zijn, de najaars MTFD. Ze gaan pas in het voorjaar uitlopen.

Prachtig, @Gitta !

Zoals ik elders al meldde (waar ruikt je huis nu naar) heb ik vanmorgen gummies gemaakt van rabarbersap. Alle begin is moeilijk, zullen we maar zeggen. Wat niet is gelukt: ik kreeg de groene laag niet groen. Ze komen niet helemaal heel uit de vorm. Ze zijn te kledderig. Ze smaken veel te zuur. Maar wat wél is gelukt: de laagjes zitten perfect aan elkaar. Als je niet verwacht een zoete gummie te eten, dan zijn het heerlijke frisse hapjes. Met poedersuiker (gemaakt van berkensuiker) er over zijn ze bijzonder smakelijk, en nog steeds redelijk verantwoord met yakonstroop en berkensuiker. En ze zijn ook gewoon te schattig. Ik laat de tweede serie nog een uurtje extra in de koelkast staan. Wellicht zijn ze dan nog steviger. Ik ga beslist nog een batch proberen. En dan veel meer gelatine er in, meer zoet, en de vorm misschien heel licht invetten met MCT olie want daar zit nauwelijks smaak aan. Maar niet vandaag. Wordt vervolgd.

Welkom @Matthijs34 ! Super leuk dat je zo enthousiast bent, en je weet al veel, blijkt. Maar we kunnen altijd blijven leren van elkaar, veel plezier hier!

Hier ruikt het naar rabarber en yakonstroop. Vanmorgen het rabarbersap gekookt, en grotendeels in ijsblokjesvormpjes ingevroren. Een deel gebruikt om gummy’s van te maken (met yakonstroop), dat was wel even een werkje met laagjes, gelatine, kleurtjes, en temperatuur en alles op elkaar aansluitend. Doe je te kort, of te heet, dan gaan de kleurtjes door elkaar. Wacht je te lang, dan plakken de lagen weer niet aan elkaar. Vitamine C erdoor voor de houdbaarheid, maar dat moet onder 50C, anders breekt het af, maar ook weer niet te koud want dan lost de gelatine niet meer op. En de natuurkleuren lukten ook niet helemaal. Maar we gaan het zien, eea staat in de koelkast om op te stijven nu. Nu de bende opruimen en fingers crossed.

@Dahli ja, de piteba pers, die staat hier ook nog op de wishlist. Maar je kunt niet alles hebben, en voor alleen de pompoenpitten vind ik het een prijzig speeltje. Een notenboom o.i.d. hebben wij niet. Het zal hier bij dromen blijven denk ik.

Voor zover ik weet heeft een gemiddelde pompoen een vierkante meter grond voor zichzelf nodig. In volle grond. Dus in jouw bakken passen er 1, hooguit 2. Dat is waarschijnlijk dan de reden geweest voor de bescheiden opbrengst. Nieuwe ronde, nieuwe kansen!

Wij gebruiken al een aantal jaar de gele. Plus nog oude die hier nog lagen van de vorige gebruiker van dit landje. Ze doen het allemaal nog. En ze zijn niet duur.

@Gitta zoek je nou nog steeds?

Ik had er vier, waarvan er eentje maar één gaf. Dan een babyversie met ik schat een stuk of 10 tot kleintjes. Een butternut met 8 of zo. En een vijgenbladpompoen met 16 loeizware lobbessen. Ik denk dat 5 gemiddeld per plant eigenlijk een voorzichtige schatting is. En nee wij hebben geen geweldige grond, integendeel. Maar stonden de jouwe niet in een bak, @Petrasmoestuin ? Misschien dat dat uitmaakt?

Gewoon te hebberig 😝

Haha, wij hebben ook nog vijgenbladpompoenen liggen. Te veel te doen in te weinig tijd. Maar ze zien er nog prima uit. Dank voor het delen van de foto. Ik zag bij Vreeken ook een leuke andere uit Guatemala, vandaar de verwarring. Twijfel twijfel, ik heb gewoon nog meer dan voldoende.

Er zijn er meer uit Guatemala. Ik wacht even af.

Dat dunne spul, inderdaad. Maar dat dikkere, zware spul, dat leeft echt heel lang en verbrokkelt ook niet. Wel ff oppassen met de randen. Ik trek ze vaak een stukje uit, als een kleedje met rafels. Dan heb je niet zo’n last van rafelende randen.

Voor dit soort zaken gebruik ik gewoon chatgpt. Je moet hem niet blindelings op alles geloven. Maar dit soort feitelijkheidjes opzoeken doet ie heel goed. @Petrasmoestuin

Ik hoop dat jij succesvoller bent dan ik! Ik had het ook zo gedaan. Ze gingen alsnog dood.

Dan lijkt het haast iets in het zaad te zijn? Of de combi zaad met grond.

Rabarbermoes was wat enthousiast. Alleen al het schoonmaken, 2 hele gootstenen vol stelen, kostte me uren. Gelukkig sprong Cor even bij, die heeft alles meteen door de sapcentrifuge gehaald. Ruim 2 liter rabarbersap! En een grote bak vol pulp. We skippen de moes dus deze keer. Van het sap ga ik siroop maken, gezoet met de yakonstroop die ik nog heb. En dan in ijsblokjes invriezen, mmmm, lekker deze zomer voor water met een smaakje, of thee. Weer eens wat anders dan de obligate citroen of munt (hoewel die ook lekker zijn!). De pulp gaat morgen op de voedseldroger - die nu bezet is met kleefkruid - , en dan malen en het poeder door de yoghurt. Goed voor de vezeltjes. Misschien kook ik het eerst nog om allergie te voorkomen, wat bij mij vaak wel een dingetje is met rauwe groentes. Of toch maar moes? Ik ben bang dat dat niet zo lekker is van alleen de pulp. Enfin. Morgen maar beslissen. Nu nog even genieten van welverdiend niksen.

@Nasuada en @Wortel helaas moet ik de kerrieplantjes schuldig blijven, de stekken hebben het uiteindelijk toch niet gered. Ik hou gewoon vol, misschien een volgende MTFD, maar daar hebben jullie nu niets aan. Sorry.

Ik weet niet wanneer jullie plantjesmarkt is, @Oudholland , maar ik heb hier een heleboel oud tomatenzaad gezaaid in de deno, en de meeste zaadjes ontkiemden. Ik heb ze net in kweekbakjes (van karton) gezet, ik ga er van uit dat een groot deel wel zal opkomen. Die zijn straks nog ieniemienie natuurlijk, maar misschien tegen de tijd dat jullie die markt hebben niet meer? Ik voel wel wat voor een emmertje hout-as, voor in de moestuin. Tenminste, ik neem aan dat het daarvoor geschikt is. Misschien zie je op mijn aanbod lijst nog iets leuks?

Wij hadden dit jaar een grote, onbedoelde verrassing: geforceerde rabarber! We hebben op de moestuin flink wat rabarber staan. Er stonden ook nog her en der wat oude rabarbers, waarvan het merendeel sowieso weg moest. Dus hadden we gewoon alles afgedekt, omdat we ook nog steeds het kweekgras aan het bestrijden zijn, denkend dat de rabarber dan vanzelf wel zou overlijden. Dat gebeurde inderdaad bij de zieke planten. Maar een paar volhouders groeiden gewoon onder het zeil omhoog, en toen we het zeil weg trokken bleken we tot onze verrassing een hele grote oogst geforceerde rabarber te hebben! Wat is dat prachtig om te zien zeg, het lijkt bijna een sprookje, zo neon. Enfin, change of plans, vanavond sta ik rabarbermoes te maken in plaats van plantjes te verpotten of te zaaien. Elders las ik dat rabarber forceren slecht voor de planten is. Dat is jammer, we hadden net bedacht volgend jaar gewoon eengroot zeil over alle rabarber (zichtbaar in de achergrond) te gooien. Maar ik zie eerlijk gezegd onze buurman op de moestuin jaar na jaar dezelfde rabarber forceren. Kan het echt zoveel kwaad?

Ik had precies hetzelfde, @woldistel!

Ik heb hier nog steeds twee ‘weigeraars’ liggen. Maar het kan nog….