Charly

Oh ja. Ik ook weer!

Borg-gehakt aangebraden, sjalotjes fruiten met wat paprika uit de vriezer. Dan zak snijbonen erbij uit de vriezer. Beetje zout en nootmuskaat. En dan wat rijst erbij koken. Hartstikke simpel en lekker!

Heel gezellig! En super lief nog van die spontane zaadjes en voorgezaaide dingetjes. Ik hoop dat Coco een beetje stil is onderweg en dat ze het snel goed kan vinden met de andere beestjes. Haar nieuwe familie!

Memo to me: geen biggen wassen als je ze schoon wilt hebben. (Opwrijven met een droge doek beter?) Ze zijn namelijk heerlijk het zand in gedoken daarna. En bovendien werd door het water dat zand wat modderig. Resultaat: ik kan Nas straks eender welke kledder meegeven, ze zijn allemaal onherkenbaar goor. Wel heel tevreden overigens. Lekker peuren in de modder is altijd kleine knorretjes van tevredenheid. (Tijdens het wassen niet trouwens. Kunes motten geen water!)

Whoehahahaahaha! Die arme meneer. Die een zeug in zijn been had hangen, en al zijn romantische ideeën tot rook zag vervliegen. En die mevrouw over wantrouwige piggies, dat die beer zo knorrig was vanwege een onterechte reprimande en mevrouw varken die zes maanden wantrouwig bleef. En dan het uitbreken.... Jaja. Ze kunnen er wat van die stopcontactjes met 1000 volt erop. Maar ze zijn zeker wel de moeite waard. Al ben ik erg blij dat we begonnen zijn met zachtaardiger knorren. Het spelen met de biggetjes had ik niet willen missen hoor! Mijn lief is in de stal nu. Een poging om de stal kleiner te maken. We zijn het om de vier dagen uitmesten wel beu. De kledderige stinkerds! Ik ben een poging aan het doen om het hier binnen iets of wat opgeruimd te doen laten lijken, zodat Nas straks niet al te geshockeerd is

Ah. Hm. Da’s nou stomvervelend. Maar goed. Het zal idd niet veel uitmaken. En zo met die roze en blauwe nopjes ziet het er ook wel geestig uit.

Nou dat viel alleszins mee!

Met uiterlijk standvastige vastberadenheid en innerlijk beven, begeven we ons zo direct stalwaarts...

Welkom hoor. Je kunt hier je kruidige hartje vast ophalen!

Sumak! Ja lekker. Zoals Mellie em beschrijft wil ik em zeker ook gaan proberen. Ook aan te raden: heerlijk in salade. Ik liet een in ringetjes gesneden ui er altijd even in ‘weken’ met wat olie en citroen inderdaad. En dan een beetje de ringetjes losknijpen met je volle hand en een kwartiertje of zo laten staan. Je weet niet wat het met je ui - en je salade doet!

Welkom terug

Nee ze ging er (dit keer [emoji6] ) echt voor liggen en riep ze met van die korte knorretjes. Mja. Schrikdraad. We komen er toch steeds weer op terug he. Maar goed. Dit keer lag het ook aan mij. Ik had niet verwacht dat ze het zo erg zou proberen. Volgende keer zetten we het in ieder geval beter vast! Edit: ik zie net dat ze zelfs geprobeerd heeft om over het hek (gemaakt van pallets) te klimmen. Aan de binnenkant zitten tot en met de bovenste plank van die mooie dubbele modderpootjesveegjes. Wat een vastberaden varkentje he!

He Speets, nee Nas heeft uiteindelijk voor een rood-zwart gestippeld dotje gekozen. Ukkepuk (die met de hond) gaat met een ander zusje naar een kinderboerderij. Dat gaat haar goed passen. Ze is door het flesvoeren erg aanhankelijk geworden. Het spenen loopt trouwens nog niet erg best. En niet vanwege de biggen. Die vinden het niet erg als mams een middagje op een ander veld staat. Maar Dikkiedik zelf ziet het nog niet zitten. Ze heeft van de week al 2 middagen apart gestaan, dus ik wilde vandaag het spenen officieel maken en had haar al sinds vanochtend vroeg bij de geiten staan. Ze bleef echter maar onrustig. Ik dacht dat het te maken had met angst dat big&co meer eten zouden krijgen, en dat zij daar geen deel van uit zou maken. Maar ook lang na het voeren bleef ze wat onrustig. Tot ze tenslotte het hek heeft weten te mollen (of iig de ijzerdraad waarmee we eea hadden vastgezet). Ik vertrouwde het gelukkig al niet, dus had af en toe een blik naar buiten geworpen, en toen ik een geit voorbij zag hopsen in de moestuin ben ik op mijn sloffen naar buiten gestormd. En ja hoor. Madame stond zich naast de stal heerlijk te goed te doen aan twee bewaarde pompoenen (maar had mijn winterpenenveldje en boerenkool links laten liggen - opluchting!) Toen ik Dikkie bij haar biggen deed (na haar flink te hebben uitgefoeterd trouwens), liet ze zich binnen 5 minuten op haar zij vallen om de knorremansjes te laten drinken. Ik denk dat we het spenen toch nog maar fjes uitstellen. Ze is verder ook niet meer naar tegen ze ofzo - blijkbaar hebben de biggen haar eerdere boodschappen mbt voorzichtigheid aan de melktap ter harte genomen. Enige is dat Nas natuurlijk haar bigje graag wil komen halen zondag en Cocootje dan nog niet gespeend is. Hoop dat dat niet te stressvol is, anders ga ik Nas maar fjes heel voorzichtig vragen of het mss ook een weekje later kan, toch, nog, eventueel, misschien, als het niet erg is enzo...

Ik hoor je hoor Jorieke! Dat krijsen zou echt verboden moeten worden. Het maakt het voeren zo stressig. Want hoe je je ook voorneemt 'ik laat me toch zeker niet opjagen', betrap ik me er steeds weer op dat ik als een idioot brood aan stukjes scheur of met de steekspade in een trog sta te beuken om alles toch maar zo snel mogelijk bij de potstampertjes te hebben. Het gaat ze nooit snel genoeg, al hebben ze vlak tevoren nog heerlijk eten gekregen. En waar eerst een flinke trap tegen de staldeur nog wel voor enige seconden stilte zorgde, maakt dat al lang geen indruk meer. Mijn zennnnnn is na een voerbeurt vaak ff ver te zoeken....

Goed om een verwante ziel te treffen Appelvrouw! Dat stoofpotje klinkt trouwens als een erg lekker kadootje zeg, wauw. Zal met die kruidige wintergroenten-puree wel top gesmaakt hebben!

Macaroni-pijpjes met pompoensoep. (Labelen... ik blijf denken ‘dat verschil zie ik wel’ ) Morgen nieuwe kans in de diepvriesloterij!

Voor degenen die meedoen mss interessant: Diana schreef bij haar pokon-blog over alliums deze week. Oh en Spitskool: dank voor het delen van je held! Altijd leuk om te delen in kennis.

Een paar koudekiemers Paarse zonnehoed (geruild met Koolrabi) Akelei (van Wortel) Polygonum Oriëntale (van Diana, ze schrijft er trouwens deze week over in haar blog) Hoop dat er van allemaal in ieder geval een paar willen lukken!

Ook gedaan! Wmbt liefst zo laat mogelijk. Dan heb ik al meer plantjes kunnen opkweken en heb ik tenminste leuke dingetjes om te ruilen. @Jet, jij krijgt sowieso wat Solor zaadjes / zaailingen nog van me. Ruimte voor vrijhouden in je planning dus nog hoor!

Zeker voor veel meer dan de sier! Hoewel ze erg mooi kunnen bloeien inderdaad. Pronkers (of priestertenen dus - die benaming had ik nog nooit gehoord. Leuk!) zijn erg lekker en ik kan ze van ganser harte aanbevelen. ‘Aan de andere kant van het water’ zijn ze ook dol op hun runner beans. Mijn held Monty (BBC’s Garderner’s World) eet ze graag als soort van snijboon (ze hebben er daar een apparaatje voor waar je de volledige peul in de lengte doorheen jast waardoor hij automatisch evt draad verliest) maar meer nog dan dat, raadde hij aan ze te consumeren als die grote Italiaanse witte bonen. Kom. Hoe heten ze ook nog maar es... Kan even niet op de naam komen Borlotti? Afijn. Kom er later nog wel op. Ik gebruik ze dus met name als verse witte (of rode, of paarsgevlamde) dopboon of als droogboon. Zeker de moeite van het proberen waard!

Welkom hier. Leuk dat je je hebt aangemeld en actief (of in ieder geval actiever dan voor je registratie ) gaat deelnemen.

Aha? Wist niet dat paprikablaadjes gewaardeerd werden door groenvoer-etertjes? Toen de varkens naar de moestuin en ook kas ontsnapten eind vorig seizoen, hebben ze de paprikaplanten vooral vertrapt. Maar op een hap hier en daar van de vrucht, verder geen interesse. Ik zal komend jaar eens wat paprikadieven bij de geiten gooien. Lekker dat de caafs er in ieder geval met plezier hun tandjes in zetten! Hier hebben we hulp gekregen dit weekeinde. Met het omdoen van een prachtige oude zeeden. Had hem liever laten staan. Maar hij stond precies op de westenwind, en hier aan de kust is die niet mals. En schuin achter de boom ligt ons huisje... Na veel wikken en wegen toch maar besloten te doen. Met hulp dus. Van onze hovenier-buurman. We hebben het zo met hem getroffen!!!!

Aha. Dat wist ik niet. Overigens is de schrijfster van bovenstaand stukje een Vlaamse. Maar dat terzijde

Sjonge. Dat zelfreinigende vermogen is wel verdwenen hoor. De biggemansen zijn heerlijk kliederig. En na het soppen in de melkwei de laatste dagen, is het odeurtje er ook niet beter op geworden. Phoeheeee. Mams en de biggen krijgen voortaan hetzelfde voer. Ik pak een grote tobbe. Daarin gooi ik wat ik die dag heb weten te bemachtigen. Dat roer / hak ik met de steekschop aan stukjes en dat gaat dan eerst in Dikkie’s emmer. Die rustig laten zakken daarna. En dichtbij Dikkie. Als ze eenmaal haar bol erin heeft, kan geen big er meer bij. Maar als het andersom gebeurt, kiepert de emmer en gaat er een toom biggen aan de haal met het voer van mams. Ik gaf trouwens altijd al drie keer per dag eten. En de eerste weken na het werpen 4x of meer. Omdat ik had bedacht: Dikkie mag tijdens het zogen zoveel eten als ze wil. Had niet bedacht dat de beperkende kaders ‘2x per dag’ waren. Anyway. Ik ga maar wat afbouwen dan. Hm. Ik raak de draad van mijn stukje kwijt. Ja. Dus. De biggen krijgen daarna op stal eten uit de geitentrog. Daar gaan ze allemaal in staan. Wat best is bij droog brood met pompoen en een piepertje. Maar als je dus een flinke plens melkwei daarbij hebt, dan wordt het een smeerpeuken-boel. Dat kan ik je verzekeren. Na het voerfestijn komen ze graag een krabbeltje halen. Lekker zo’n natte, modderige big. Maar nee zeggen tegen die snoetjes zit er natuurlijk ook niet in. En dus Dikkie was bij wijze van test eergisteren een paar uur op het veld geweest. Ze is idd geen dolle zeug. Maar er erg om lachen, kon ze toch ook niet. Ze bleef veel bij het hek. De biggen hadden er veel minder moeite mee. Voor hen had ik wat pompoenprut op het veld / in modder geponeerd en daar hebben ze zich kostelijk mee vermaakt. Wat me wel opvalt is dat Dikkie ze nog echt wel zoogt. Ook voor het eerst gezien dat de biggen haar inderdaad ongeveer tegen de grond werkten: ze lag op haar melkmachine na eerder zogen. Maar big&co hadden nog dorst. Ze hebben eensgezind een aanval op haar linkerflank uitgevoerd tot ze het maar opgaf. Die Dikkie toch. Ik dacht dat ze strenger zou zijn eigenlijk. Nou denk ik wel: zolang de biggen nog echt drinken, is het dan wel handig om Dikkie al apart te zetten? Misschien ben ik een weekje te vroeg? (Biggen morgen 7 weken) Anyway. Komt vast goed. Hier nog even wat plaatjes enzo! Met mams ver weg op het grote veld, neemt onze blaffer haar rol als pleegmoeder zeer serieus En deze gewoon omdat het leuk is. Overigens ontwikkelen zowel Wortel als Coco een beetje slag in hun haar. Super grappig!

Smikkel, smikkel, smikkel. Mmmmm! Dat is spekkie voor het bekkie zie ik. En dan die guitige Nugget er tussendoor. Heerlijk kijkvoer weer. Die knorren boffen toch maar!