Tanja65

Van goedkoper grond verwacht ik dat ie minder luchtig is, minder voedingsstoffen heeft, minder kwaliteit. Maar ik verwacht toch niet dat er glas en plastic in zit. Wat een b.s. reactie. Overigens haalde ik een compleet verroest afbreekmes uit de Fleurella. Tja.

Een heel kolenbed in de grond gezet (17 stuks). Daar was het eigenlijk veel te warm voor, ik was ondanks de parasol serieus oververhit. Schrik. Maar het gaat inmiddels na een lauwe douche, wat sole, een salade en rust wel beter. Morgen moet ee nog wel het eea gebeuren. Echt mega vroeg opstaan dus.

Begrijp ik uit de discussie over de sporenelementen dat het verschil tussen ‘gewone’ en ‘hydroponic’ voeding vooral daarin zit? Betekent dat ook dat ik overtollige vloeistof (als mijn setup vol is) gewoon aan mijn tuinplantjes kan geven?

Kan dat? Ik voel me erg blond nu. Ik dacht dat kapucijners in maart moeten?

Ajakkes @HuubvG, wat zonde. En wat jammer. We hebben wel uitdagingen dit jaar!

O dat is een spaarpot in het Frans. Tire-a-lire.. Wat grappig!!!

Ja, jij bent een van degenen voor wie ik speciaal deze post heb geschreven, en foto’s gemaakt, omdat je er om vroeg. Het was ook eigenlijk erg leuk om voor onszelf te documenteren. Maar we hebben inderdaad een geweldige plek. We komen er al vele jaren, en dan schuif je langzaam door van de kleinste, regenachtige plek naar steeds wat beter, tot deze plek die absoluut de beste van het veldje (en de camping) is. Te klein om twee plekken van te maken, maar eigenlijk door het stukje achter de caravan wel bijna anderhalve plek. Toen de kinderen nog meegingen stond daar hun tentje. Nu hebben we er onze picknicktafel staan, zo super luxe. Maar elk jaar komen er wel mensen vragen of we volgend jaar weer komen (lees: of de plek vrij komt). We zijn al vaker elders wezen kijken, maar het is of kleiner, of duurder, of duurder én kleiner. En dan blijven we toch maar liever weer zitten. Ja, wij hebben ons ook verbaasd daarover. We hadden wel geoefend thuis met een tuigje en een lijn, want dat was ze niet gewend, en op de camping moet ze verplicht aangelijnd (dus nee geen toeval die draad). Maar de autorit en daadwerkelijk elders zijn en blijven was een first. En het ging zo goed! Alleen op de terugweg was ze mauwerig en gestressed, waarschijnlijk dacht ze iets als ‘gaan we nu wéér ergens anders heen’. Hopenlijk is dat na een paar keer over, dat ze weet dat we heen én terug gaan. Maar ragdolls zijn erg gericht op (hun) mensen, en de onze vormt geen uitzondering. Zolang wij in de buurt zijn is het blijkbaar voldoende veilig. Ze lag zelfs languit op haar rug in de caravan te slapen, dat is wel echt een teken van veiligheid. Heerlijk! Geen oppassen meer regelen, geen kat die het te heet krijgt in huis. Lekker buiten in de schaduw voor de ventilator 🐱

Liefst alle! Maar we komen een heel eind. In één pot zit tijm, oregano, bieslook, en olijfkruid. En wat onkruid, zie ik nu op de foto. In de andere pot zit salie, basilicum, rozemarijn, en peterselie. En de citroenmelisse die je terecht denkt te zien, zit in een pot met nog drie soorten munt. Optimaal gebruik van alle drie-aan-elkaar-potten, want in het midden prop ik ook altijd nog iets. Dat de munt en citroenmelisse daarbij door elkaar groeit kan ik mee leven. De kruiden blijven meestal netjes op hun plek.

Misschien was dat dan niet om de reden van de slechte opkomst. Zoveel waardeloze en niet opkomende zaailingen.

Ik bedenk eigenlijk nooit dat mijn planten schaduw nodig zouden kunnen hebben. Alleen in de foliekas hang ik standaard schaduwdoeken op. Het schaduwdoek dat we hebben, hebben we vooral om het leefbaar in huis te houden...

Nee, de groentes zijn ook eigenlijk bijzaak. Ik wil wel altijd wat tomaatjes en paprika's beschikbaar hebben. En kruiden! Dit jaar voor het eerst de peulen en zoete aardappel, maar vooral vanwege het tegenhouden van de kinderen op fietsjes. Het zijn eigenlijk vooral de praktische 'bij de hand' dingen die we daar willen hebben. Wat plukspul (peultjes, mini-tomaatjes) is ook handig. Nee, over water wordt niet moeilijk gedaan. De kinderen hebben ook overal badjes, waterglijbanen etc. En ik gebruik ook niet idioot veel water. Meestal is de regen voldoende, alleen met droogte vul ik de olla's of giet ik de potten (vooral de bloemen) wat extra bij. Ik heb ook overal hydrokorrels in, of speciale potten die wat extra water vasthouden. Gaat goed. Als het heel heet is en we zijn er lang niet zorgen buren voor wat water. Aan het einde van het seizoen neem ik de aarde en de potten mee terug naar huis en ja dat is gesleep. Maar we mogen er van 1 april t/m 31 oktober zitten, dus over zo'n periode vind ik het gesleep wel de moeite waard. Altijd kruiden en muntthee bij de hand is veel waard. De tomaatjes en paprika's zijn extra. Het is dus eigenlijk meer een kruidentuin dan moestuin. Maar dit jaar dus meer 'moes' dan voorheen.

Ik vind het wel super akelig voor je @jootje. Maar helaas horen de mislukkingen er ook bij. Extra frustrerend als je dan niet precies weet waar het aan lag...

De eerste knoflook. Niet helemaal gepland, want nog klein en een sommige bolletjes echt te klein. Maar de storm had hier zo huisgehouden dat ik geen keus had dan een deel van de planten te rooien. Het zal evengoed wel lekker zijn.

Wij hadden vorig jaar Yakon, en zo uit mijn hoofd was dit inderdaad hoe het blad er uit ziet, een beetje pluizig.

Wat leuk dat je er zo van geniet! En wat fijn dat hij het bij jou meteen doet. Wij hadden drie pogingen nodig voor er eindelijk eentje aansloeg. Maar toen deed ie het ook fantastisch. We gaan zien of er dit jaar nog schot in komt.

Op onze seizoensplek van de camping waar we al heel wat jaartjes komen, creëren wij ook altijd wat groen om ons heen. Ik schreef ergens al eerder, we staan er inmiddels bekend om bij de medewerkers. Zo ook dit jaar. Maar dit jaar is het wel heel erg, bijna een echte moestuin. De aanleiding was dat achter de caravan van de buren het sluippaadje naar de vuilnisbakken door de medewerkers onder handen was genomen, waardoor we er weer doorheen kunnen lopen. Wel fijn, maar al snel hadden de kinderen met fietsjes dat ook ontdekt, en die scheurden dus aan het begin van het seizoen de hele dag rakelings langs waar wij zaten. Niet echt prettig. En dus besloten we van de nood een deugd te maken. We plaatsten meerdere grote tuinvuilzakken op een kleine afstand van elkaar als scheiding tussen onze caravan en die van de buren, en vulden die met aarde. Aangezien het idee was om een soort visuele barriere te maken, plaatste ik er hoge stokken met klimmers in, maar dan weer niet klimmers waar kinderen van zouden willen plukken, en die ook niet teveel zorg zouden vragen. Het werden peulen (wat doorschiet mag blijven hangen) en zoete aardappelen (die duren sowieso tot einde seizoen). In elke zak plaatste ik bovendien een olla, omdat we vaak erg onregelmatig water kunnen geven want we zijn er niet altijd, om indien nodig de ergste droogte op te vangen. Het werkt fantastisch. Sinds de zakken met stokken er staan heeft er geen kind meer gefietst, ook niet aan de kant van de buren. En de plantjes groeien als een tierelier (wat is dat eigenlijk? 😁). Verder hebben we gebruikelijke mini-moestuin aan de voorkant van de tent. Aan de ene kant, in de schaduw, staat een bak met diverse kruiden. In het midden staat een bak met eetbare bloemen, een pot-aubergine, en een grote zonnebloem. Op de andere hoek staat een grote zak met twee tomaten en twee potpaprika’s (die niet willen groeien), daarvoor een bak met diverse soorten munt (voor lekker verse muntthee), ernaast een bak met kruiden, daarachter op hoogte een bak met aardbeien, en daarachter een Action bak met pluksla. Die laatste staat nu nog op het warmere deel, omdat het nog kleine plantjes waren die niet ontkiemden in de schaduw, maar die verplaatsen we deze week alsnog naar een plekje in de schaduw. De tomaten en peulen hebben wel geweldig te lijden gehad van de storm! Helaas was ik er nog niet aan toe gekomen ze vast te zetten en op te binden. Beide tomatenplanten waren na de storm volledig geknakt, en heb ik moeten halveren, gelukkig hadden ze stevige dieven gemaakt in de twee weken die we er niet waren - daar laat ik dan maar een nieuwe plant van uitgroeien. We hebben nog tijd. De peulen (geen foto, sorry) had ik overvloedig gezaaid, dus daarvan kijk ik even aan wat het redt. Er blijft allicht iets over. En anders hebben ze in elk geval het gewenste effect van niet-hier-doorheen-fietsen gehad. Daar heb ik wel een zakje erwtjes voor over. Ook de eetbare bloemen hadden het moeilijk na de storm, maar die veren wel weer terug. En ja die prachtige poes die als verstekeling op de overzichtsfoto is terecht gekomen hoort ook bij ons. Dit was de eerste keer dat ze mee was en het ging geweldig. Voor herhaling vatbaar.

Dat zou helemaal bijzonder zijn!

Ik ben echt mega benieuwd hoe het mijn bonen na de storm is vergaan. Hier op de camping is er flink wat schade her en der. Ik kan morgen pas kijken, heel misschien vanavond nog…

Jammer joh. Maar volgend jaar ga jij winnen toch?

De pepers stonden bij mij in een bak met gemixte aarde, deels oude grond, deels nieuw uit de zak, wat koemest erbij. Aangezien ik alles met mijn handen mix, weet ik zeker dat er geen engerlingen in zaten, die had ik moeten zien. De paprika’s in de kweekzak op de camping stonden in helemaal nieuwe aarde. Ik denk niet dat dit bij mij de oorzaak kan zijn geweest. Ik houd het op de omstandigheden. Maar wie weet gaan ze nu heel hard groeien, met wat voeding, vocht, en warme temperaturen. Ik geef de hoop nog niet op.

What’s ina name. Een jonge, minder volwaardige bloem van een jonge plant noem ik oefenbloem. Ik vind dat een non-discussie. Hoe je ze ook noemt, deze bloemen vervullen niet de functie van de latere mannen. In de natuur is dat een universeel proces.

Vooralsnog is de Nederlandse code oranje beperkt tot Limburg.

Oh my, ik zend je mijn koelste gedachtes toe. Misschien een ventilator in de buurt zetten die de warme lucht richting keukendeur of open raam blaast.

Ik denk dat de natuur het prima zelf weet. De bloemen die wij ‘overbodig’ vinden, zijn wellicht oefen-bloemen, of bloemen die eerst moeten voor de betere/volwassen versie van mannen tevoorschijn komt. Ik haal zeker in het begin zo min mogelijk weg. Alleen wat blad, om slakkenvraat en meeldauw te voorkomen. Wel gedoseerd, er is een minimum nodig voor de fotosynthese. Later als de plant sterker is, kan hij meer hebben.

Waarom zou je er iets mee moeten?