Petrasmoestuin

Vandaag een champignonsoep met snijselderij gegeten. Alleen de snijselderij uet.

Eenvoudige traybake pompoen voor 3 personen Nodig: 🌱 2 el olijfolie 🌱 600 g (muskaat) pompoen in blokjes 🌱 500 g krieltjes gehalveerd of in vieren bij grote 🌱 1 rode paprika in stukken 🌱 1 rode ui in parten 🌱 3 tenen knoflook fijn gehakt 🌱 1 el honing 🌱 1 tl tijm gedroogd 🌱 100 g feta verkruimeld 🌱 Peper en zout Werkwijze: 🍜Verwarm de oven voor op 200 graden boven- en onder warmte en bekleed een bakplaat met bakpapier. 🍜Doe alle groente: pompoen, rode ui, paprika knoflook en de krieltjes in een grote schaal. Voeg de olijfolie, honing, tijm, peper en zout toe en meng alles bedekt door elkaar, zodat alles goed bedekt is. 🍜Verdeel de groenten over de bakplaat goed, zodat niet alle groente op elkaar ligt. Bak het ± 20 - 25 minuten in de oven. Controleer tussendoor of de krieltjes en de pompoen zacht is. 🍜Voeg de feta toe verdeeld over de traybake en bak de traybake nog ± 5 minuten in de oven. Let op: dat de aardappel en de pompoen niet al te zacht wordt, het moet een klein beetje stevig blijven. Wij vonden het lekker en hebben met ons tweetjes opgegeten. Maar je kunt het voor 3 personen maken en er wat salade bij geven. Vond je dit een lekker recept, dan zou ik het leuk vinden als je een reactie zou willen geven op de Facebook groep. Voor meer zelfverzonnen recepten ga dan naar deze groep (even lid worden). https://www.facebook.com/groups/lekkerengezondkokenmetpetra

Gisteren een eenvoudige maar lekkere traybake gemaakt met de muskaat pompoen uet. Nu nog pompoen over, die heb ik nu maar geblancheerd en in de vriezer gedaan om hem goed te houden. Dit was de laatste en grootste aangebroken pompoen.

Welkom!

Ja ze was gewaarschuwd en normaal doen ze er een korf om bij bepaalde onderzoeken. Tja........ Mijn eerste hond Diana was ook niet gemakkelijk, een Cane Corso, oh zo lief voor mij. Heeft mij wel uitgeprobeerd natuurlijk toen ze op een trapje stond en zij hoger stond. Gromde een keer en dan reageer ik gelijk van: nee! En dan loop ik weg. Kom ik later terug en is ze dan lief dan beloof ik haar. Ze heeft mij nooit gebeten, dat niet. Ze was altijd de grootste beschermhond voor mij. Op afstand wou iemand haar aaien en kwam op een afstandje op haar af en toen begon ze te grommen. Ik voelde mij altijd veilig bij haar. Maar sommige personen konden bij haar een potje breken hoor. Niets aan de hand. Mijn bonuszoon, een buurvrouwtje (pieste als zij haar zag, de hond natuurlijk, hahaha) en ook een makelaarster. Mensen met een hondenhart konden haar bereiken. Ik heb niet veel honden gehad, maar heel veel geleerd. Ook van honden van anderen die ik heb meegemaakt, ook op een vrijloopveld met honden. Romy is mijn 5e hond. Dit zijn Diana en Diamant op oudere leeftijd. Deze had ik van mijn man's ex die toentertijd deze honden fokten in de huiskamer. Ze hadden een HD resultaat, ongelooflijk, kon niet beter. Diana helaas moeten inslapen vanwege artrose. Zij kon niet zelfstandig meer plassen. Op de dag dat zij moest gaan, kon zij opeens met haar staart zwaaien wat zij dagen niet meer kon en keek de tuin in. Toen wist ik het. Zij zei gedag en wist dat ze dood ging. Dezelfde dag in laten slapen en in de tuin begraven. Diamant heeft alles gezien en zat vaak naast haar graf. Diana is 10 geworden en Diamant (al jaren met jeukklachten) is 12,5 jaar geworden en kreeg opeens last van haar nieren en dan is het met 2 dagen gebeurd. Wij hadden in Spanje een hele lieve dierenarts en die kwam zelfs in haar vrije tijd naar ons toe om haar in te laten slapen. Diana had ik als pup, wou er 2 tegelijk hebben, maar de ex van mijn man zei: neem er eerst 1, je hebt geen ervaring. Zo spijt van, had ik wel gekund. Later met 7 maanden haar zusje die nog over was en goed met Diana kon opschieten kwam naar ons en leerde onze gewoontes. Niet op banken zoals ze gewend was en ze was zo gehoorzaam. Alleen die jeuk die wij uiteindelijk met prikken konden oplossen via laboratorium.

Ik heb ook een tijdje voor Linda met haar vele jeuk een Tierpraktiker gehad. Voor mensen heet het een Heilpraktiker, een alternatieve genezer. Nou, hij was bang voor Linda, want Linda gromde bij zijn 2e bezoek. Linda gromde NOOIT naar iemand, als er een een schat is, dan is zij het wel, voor mensen, dieren en kinderen. Die man deugde gewoon niet en zij gaf het aan. Ik weet het, omdat ik hiervoor 2 Cane Corso's heb gehad, en Diamant was echt een schat, noot gromde zij naar iemand. Ik knipte haren bij mensen en een klantje die zelf een grote hond had, volgens mij een Labrador, kwam binnen en Diamant, de Cane Corso gromde naar haar. Ik vond het toen zo vreemd? En een tweede keer dat ze kwam weer. Verder naar niemand. Gelukkig is zij nooit meer geweest, zij deugde gewoon niet. Ook met die geneesheer dus met Linda. Onderzoek heel uitgebreid, om te kijken waar ze gevoelig voor was. Medicijnen gekregen speciaal voor haar afgestemd. Maar het contact was verschrikkelijk. De antwoorden die ik kreeg na mijn vragen. Hij was totaal niet geïnteresseerd, kreeg laat antwoord of niet wat ik vroeg. Ik heb alles opgeslagen, ben het gelukkig vergeten, maar dat het een klootzak was, dat weet ik wel. Hij was bang voor haar en stond ook nog eens op haar staart, benaderde haar niet zoals het hoort. Rustig een hond naar hem laten lopen i.p.v. andersom en gelijk naam noemen en op haar afstormen en beet willen pakken. Maar goed, ik heb gezegd uiteindelijk dat ik mijn geld terug wou, anders ging ik de Duitse bond inschakelen. En de advocaten hier zijn niet misselijk hoor! Hij wilde eerst bellen en mij overhalen natuurlijk, want wij hadden contact via whatsapp, maar ik wou geen gesprek, had recht op mijn geld terug. Dat zei ik ook. Hij wist niet hoe gauw hij het geld moest overmaken, omdat hij duidelijk mis zat en niet zat te wachten op een rechtszaak. Ik heb hier in het forum niet het hele verhaal hier verteld, maar ik weet wel wat klopt en wat niet klopt en dat als ik gelijk heb, ook gelijk heb. Alleen de medicijnen heb ik zelf betaald, maar goed dat vond ik redelijk. @Bernaar Dus wat je hebt gedaan, is heel goed. Een hond gered, een vriend van je leven, maar niet voor iedereen. So what? Dat meisje heeft een slechte ervaring na de geboorte meegemaakt, wat niet eenvoudig is om goed te maken. En sommige rassen accepteren niet alles. Weet je? Mijn zelfde buuf had een bepaald ras en die accepteert bepaalde medicijnen niet die haar man gebruikte. De hond beet haar man, 4 maanden oud. Gaat eraan maar beginnen. Moest terug na 1 week. Pitbull overleden, dit hondje terug, toen de hond uit Spanje kon niet komen, echt veel ongeluk. Toen een pup genomen in het asiel in de buurt. En dat is er een! Ik heb het meegemaakt. Een kruising tussen Labrador en Schaeferhund (herder). Een beetje ADHD pup. Een pup leer je niet tegen je aan te klimmen (hebben wij dus ook in 1 week afgeleerd met onze 3 pups). Wij kwamen daar en ik draaide mij om, geen aandacht geven, anders vinden zij het leuk. Ook niet van je afhouden, want dan krijgen zij juist aandacht en dat moet dus niet. Hij pakte hij mij beet met beide poten aan de achterkant en ik kon niet meer verder lopen, hahaha. Zij heeft heel veel pups gehad, maar nooit zo'n eentje als deze. Ik had het gelijk door en maar bewegen de hele tijd in de kamer, geen moment rust.

Romy kwam hier, nadat ik voor Nina een maatje zocht. Wij hadden ervoor 2 Mastins. Mijn hond Linda moesten wij in laten slapen na een maagkanteling die te laat was opgemerkt. Na boodschappen doen kwamen wij thuis en Linda deed raar en ik haar troosten e.d. Toen ze achterin in een hoek van de tuin ging zitten waar ze nooit zat, toen begreep ik het! Het is ernstig. Als een hond dat doet, dan geeft ze wat aan. Maar stom! Het kwartje was bij mij nog niet genoeg gevallen. Ik wist dat ze aangaf dat ze dood ging, dus ik de dierenarts bellen. Een assistent meisje nam op en zei dat ze vol zaten. Oh stomme ik! Ik had er gewoon heen moeten rijden. Ik moest naar een andere dierenarts rijden, verder weg, wij konden het ook niet gelijk vinden en toen wij er kwamen was het al veel te laat. Er waren al veel cellen afgebroken begreep ik en ze was al stervende. Wij moesten haar daar in laten slapen en achterlaten. Wij hebben Nina gehaald om te laten zien dat haar maatje dood was en die was heel stoïcijns, maar dat was ze altijd. Het is alleen dat ze wist, dat ze haar niet moest zoeken. En dat deed ze voor ons gevoel de eerste dagen toch….. Dus wij wilden voor haar een vriendinnetje, het werd Romy, die zou komen, en al gereserveerd uit Spanje. Maar…….. Nina likte en likte aan haar pootje. Wij naar de dierenarts en die zei dat ze botkanker heeft en niet lang en alleen met stevige pijnstillers konden wij het nog even uitstellen. Maar intussen hadden wij een andere hond gereserveerd die wij gingen redden, ruim 7 jaar net als de andere als maatje voor Nina. Maar ik wou geen 2 honden 1 of 2 weken samen hebben voordat wij er een in laten slapen. Dus geregeld dat wij dat 2 dagen van tevoren Nina zouden laten inslapen voordat Romy kwam. Onze eigen dierenarts is nooit ziek geweest en op die dag was ze dus ziek. Kon de volgende dag gebeuren (was van korte duur ziek), maar dat wilden wij niet, als wij stikken van verdriet en de volgende dag vroeg moeten rijden (ruim 3 uur, hond in ontvangst nemen en 3,5 uur terug). Dus vervanger gehad in die kliniek. Maar die behandelde eigenlijk alleen vogels (is wel de eigenaresse van de kliniek volgens mij). En die kon de goede ader niet vinden, dus zat een paar keer verkeerd te prikken en normaal krijg je de hond op je schoot, dat gebeurde niet, de hond zakte uiteindelijk in elkaar en mijn man kon haar niet op een normale manier nog troosten. Mijn man is toen doodziek geworden na alle stress, hij kreeg rare vlekken op zijn lichaam. Hij zei: ze hebben mijn hond gewoon vermoord. Zo voelde dat. En ik ben toen met een buurvrouw Romy gaan ophalen 2 dagen later in Barneveld. Later is het nog slechter gegaan met mijn man, maar dat is een ander verhaal. Romy kwam van iemand die was overleden. Later heb ik begrepen van mensen die haar hebben opgevangen en verzorgd (even googelen en je weet vaak alles) dat hij een kraker was met de goede bedoelingen. Maar ze lag altijd buiten op en vies en soms nat matras als het had geregend en vieze etensbakken e.d. Hij gooide het brood uit het raam b.v. Kreeg kaakjes en rijst en goedkoop vlees. Ze moest het kleine stukje achtertuin bewaken, dus wespen, vliegen moest ze wegjagen. Nooit commando’s geleerd. Ook zou ze mannen niet accepteren. Pfff. Ze kwam bij ons en gelijk kop op tafel bij mijn man. Love on first site. Zo zoals ze nu is. Zo'n lieverd, alleen niet buiten als ze een hond ziet of een kat, dan kan mijn man ze bijna niet houden. En ik dus helemaal niet meer. Hier zie je wat foto's van mijn beide Mastins achter de werkplaats en onder de boom waar de vele vogels zitten. Achter bij de werkplaats zijn nu de vele speciebakken geplaatst, omdat mijn huidige Romy daar toch nooit lag. Wat doet dit pijn om weer te zien.

Natuurlijk heb je gelijk! Dat heeft te maken met het feit dat ik op Mastins verliefd ben geworden, nadat ik 2 Mastins heb genomen, wel gekocht, ik wist niet dat er zo veel Mastins waren om te redden, dat zag ik later. Wij hebben 2 Mastins genomen met diverse klachten moet ik zeggen, dus ook van een fokker ben je niet zeker. Maar het karakter van een Mastin is zo geweldig als je dat eenmaal hebt meegemaakt.

Intussen ben ik er ook achter dat je sommige honden gewoon niet kunt veranderen. Mijn buurvrouwtje heeft vroeger zeker meer dan 50 honden gered, ze had een soort opvang van honden die de meeste mensen niet wilden nemen: pitbulls, steffords, herders, rottweilers, etc. Ik dacht eerst ook: in aparte kamers? Totdat ik haar beter leerde kennen en ze is gewoon een dierenfluiseraar. Ze is er op een moment mee gestopt, omdat ze op een gegeven moment vol kwam te zitten, velen kwamen met dieren naar haar toe, ook paarden en katten. Zo erg, dat ze zelfs haar naam op FB veranderd heeft. Ze kon het niet meer langer aan om te zien hoe gehavend de dieren binnen kwamen na ik denk wel 15 jaar de ellende meegemaakt te hebben. Ze hield op een gegeven moment 3 honden over die elkaar niet verdroegen en die hield ze apart in 3 verschillende kamers. Eentje is intussen overleden toen ik haar leren kennen. De pitbull blafte altijd als wij binnen kwamen vanuit de kamer, de Stefford niet. De Stefford hebben wij beiden een keer gezien, omdat ik ernaar vroeg en ik niet bang ben of zo en een dierenliefhebber ben, ook mijn man. Een vrolijk en lief beest, was niet van ons weg te slaan. Maar het verhaal is dat de Stefford vrat alles wat hij maar zag, dus je kunt niets laten liggen en je kunt dan geen gasten ontvangen die alles laten liggen, zoals de telefoon, e.d. maar ook schoenen, jas, echt alles. Maar die pitbull, nee geen mogelijkheden iemand erbij te hebben, die valt iedereen aan. Zelfs haar dochter. Waarom was de pitbull zo? Dat dier is zo beschadigd, zo vaak geslagen met iets hards, veel trauma’s. Mijn buurvrouw en buurman accepteerde de hond wel, omdat ze met heel veel geduld maar ook door veel ervaring het dier het vertrouwen konden geven. Maar dat geldt dus niet voor anderen. Maar het bleef zo, dat het altijd buiten mensen gehouden werd. Even een verhaal waar ik nog steeds moeite mee heb, omdat een hond hier kon zitten i.p.v. achter een hek. Ik zou hem ophalen met mijn auto, 3,5 uur rijden heen en 3,5 uur terug. Een paar weken geleden is de pitbull overleden, alleen de Stefford nog. Ze wou een andere hond. Ik heb haar geholpen erbij via een goed en bekend asiel in Spanje waar onze hond ook vandaan komt. Vorig jaar onze hond geregeld via een dame waar ik contact mee had en die stuurde dan iemand die huisbezoeken doet. Met beide dames had ik een goed contact. Dus ik stuurde beide dames het bericht dat mijn buurvrouw een bepaalde hond wou. Info gestuurd, ik had er best werk aan met alles te vertalen en schrijven. Lang verhaal kort: werd afgewezen, omdat ze nog een Stefford reu heeft lopen en de hond kan geen reu hebben. Het was een standaard formulier, dus ik heb achteraf uitgelegd aan degene die de huisbezoeken moet doen, wat mijn buurvrouw allemaal had gedaan en dat de honden apart gehouden kunnen worden, totdat de Stefford overlijdt, want die is intussen ook al aardig oud. En eventueel passen ze wel samen. Ze heeft een heel groot terrein. Ik hoorde niets meer van degene die de huisbezoeken moest doen, want die deed de communicatie verder met mij. Ik heb de persoon die uiteindelijk de beslissing moest maken over de hond wel of niet sturen zelf opgezocht in Spanje en die zei uiteindelijk dat de hond wel kon komen, want mevrouw de buurvrouw heeft veel ervaring en als ze eventueel gescheiden kunnen leven en misschien samen als het lukt, dan is het prima. Intussen had de buurvrouw een pup genomen van een asiel hier in de buurt, toevallig was er een nestje, dus toen kon het niet meer. Want de hond die ze wou kon ook niet met pups overweg. De organisatie zelf is fantastisch, alleen sommige medewerkers maken een inschattingsfout. Dat kan, maar geen excuses of niets. Nee de vrouw van de huisbezoeken zei: ik had er geen goed gevoel bij. Dus de extra info ging niet naar Spanje. Maar ik kan Spanje nu direct benaderen, mocht iemand een hond nodig hebben. Dus de vrouw in Spanje zag wel dat er een misser gemaakt is. Beter een hond die heel de dag aandacht en liefde krijgt, dan in een asiel waar de hond eenmaal uitgelaten wordt en eenmaal per dag eten krijgt achter tralies.

Oh jij hebt ook al een hond geadopteerd. Wij ook, vorig jaar en zo te zien houd je ook van grote honden, net als wij hier. Prachtig om te zien. Ik zal morgen ook wat schrijven over onze honden. Maar nu gaat het om jouw prachtige Emma.

Tosti's met taugé Nodig: 🌱Cheddar kaas of andere pittige kaas of combinatie ervan. 🌱Wat peper uit de molen 🌱Tauge 🌱Pindakaas 🌱Sambal 🌱Roomboter Werkwijze: 🍜Smeer de buitenkanten van de sandwiches in met roomboter 🍜Smeer de sandwiches aan de binnenkant in met wat pindakaas en een beetje sambal. 🍜Leg er kaas tussen, met beetje peper en een handje taugé. 🍜Verwarm het ijzer voor. 🍜Bak de tosti's 4 - 5 minuten. Eet smakelijk!

Ik had vandaag ook mijn tauge, eigenlijk gisteren al, maar vergeten bij het eten te doen. Slechts 2 eetlepels, gelijk geblancheerd, en in de vriezer gedaan, maar een gedeelte achtergehouden voor mijn tosti. Dat was een goed idee. Gelijk weer een nieuwe partij in het water gezet.

Oh ja jij schreef dat. Ik heb geen goede composthoop, naar ik zou met kefir kunnen proberen op het blad.

Ja daarom was ik zo blij dat ik de zonnewortel net kon poten eergisteren, want daarna ging het vriezen. En ze kregen van mij ook een jasje van bladeren. @EdelSpint

Wat werkt bij jou het beste tegen meeldauw? Ik heb melk geprobeerd en ook baking soda. Maar het werkte niet. Misschien was ik ook wel te laat begonnen.

Iemand had gezegd dat ik met wecken moest uitkijken met Kuhne potten. Wecken heb ik nog nooit gedaan, ik was al blij dat het inmaken dit jaar lukte van mijn komkommer en pompoen chutney. Je gaf een like toen jootje zei dat het niet gaat lukken, dus ik ging ervan uit dat je dat ook dacht?

Top idee! Alleen even bedenken hoe ik ze dan ga merken, met een etiketje erom en dan maar de meest buitenste bloem nemen. Ik ga dit zeker proberen. Nogmaals mijn dank!

Ik heb van anderen elders gehoord dat het wel kan. Ja de deksel sluit luchtdicht, kregen hem ook met moeite open toen er nog rode kool in zat. Alleen met inmaken, met wecken beter niet. Maar dat doe ik dan ook niet. Maar ik neem eerst alle ronde potjes volgend jaar, ik heb er een aantal gekocht. Want ik zocht kleinere potjes die ik in 1 of paar keer kan opmaken.

Dat gaat best lukken hoor. Ik had al wat gerechten gepland voor de komende dagen. En ik wou deze knollen niet laten liggen. Ik heb best geduld voor dit soort dingen hoor. Als het een blijvend iets is, vind ik veel belangrijker, daar ben ik momenteel ook mee bezig. Vandaar ook mijn spinazie Hendik en klimspinazie. Mijn 5 soorten aardappelen waren mislukt, doe ik niet meer komend jaar en de zoete aardappelen waren ook mislukt, ik ga met 1 soort proberen, de Covington. En als dat ook niet lukt, jammer, dan koop ik ze gewoon. Ik had alleen gemist dat ik de grote misschien in 2 stukken kon snijden. Maar joh! Ik ben hartstikke tevreden met die knollen en de bakken staan vol. En wat ik nog meer op de planning heb staan en waarvoor ik geen bakken meer heb, jammer dan! first come first served. En er komt wel weer een ander jaar aan. 😘

@EdelSpint Even later dacht ik: ik hoef de vrucht niet het gehele proces af te dekken natuurlijk, als de bloem eraf is en de pompoen gaat groeien, dan kan b.v. het fruitzakje eraf gehaald worden. Ik heb dan vrouwtjes bloem van pompoen C b.v. zelf bevrucht door mannetjesbloem van pompoen C. Maakt het dan niet uit dat de bijen/wespen ook al bij pompoen A en B zijn geweest, bij de mannetjes en vrouwtjes bloemen? Of moet ik dan ook alle mannelijke bloemen van pompoen C afschermen van die ene plant waar ik de zaden van wil oogsten? Anders toch nog kruisbestuiving?

@EdelSpint Dank je voor je uitleg. Dan moet je die ene pompoen die je zelf gaat bestuiven wel afdekken, zodat bijen en wespen er niet bijkomen. Doe jij er dan vlies over? Ik heb vele pompoenzaden zakjes gekocht, omdat ik een aantal gewoon wil proberen. Als ik besluit om maar 1 pompoen te houden, dan kan ik inderdaad de zaden gaan bewaren. Het was mijn tweede jaar dat ik een aantal pompoen heb geoogst. Het eerste jaar had ik niet veel pompoenplanten en maar 2 soorten en het is toen ook nog mislukt. Ik hield er een kleintje aan over. 2 Waren dood gegaan en een had ik voortijd p.o. afgesneden. Pompoenzaden uit de biozadendoos nemen heeft voor mij dan geen zin, ik vind het riskant, omdat ik niet weet of die zaden met kruisbestuivingen te maken hebben gehad. Ook al wordt er gezegd dat ze ver uit elkaar stonden als er meerdere soorten pompoen waren (en dat hebben de meeste dames, toch zeker wel 2 soorten). Bijen en wespen kunnen zo'n 125 meter (de vrouwtjes bijen) vliegen. Ik vind het niet zo erg om er nu geld aan uit te geven, het is zonde dat als ik een aantal pompoenen van een plant oogst niet goed zijn en ze weg moet gooien, omdat ik zaden van een ander heb gebruikt. Zo heb ik het in ieder geval begrepen.

Wat handig dat je elektra en water hebt en heerlijk zo'n groot tuinhuis.

Oke, begrepen nu. Dank je @Bernaar .

Zover ik begrepen heb, houdt @Bernaar bijen en geen wespen. Maar de Aziatische Hoornaar (wespen) zijn een plaag voor zijn bijen.

Heel interessant die bijen. Ik had een leuk stukje gelezen, zal het hier plaatsen. Bericht van Positieve gedachte Positieve gedachteooteSsdrpne91lcbtm7cme0 3mru612t4ga0069:0tm3c30d a9cac79to e · Mijn vader heeft bijen. Vandaag ging ik naar zijn huis en hij liet me alle honing zien die hij uit de bijenkorven had gehaald. Hij haalde het deksel van een emmer van 5 gallon vol met honing en bovenop de honing waren er 3 kleine bijen die aan het worstelen waren. Ze waren bedekt met kleverige honing en aan het verdrinken. Ik vroeg hem of we ze konden helpen en hij zei dat hij er zeker van was dat ze het niet zouden overleven. Slachtoffers van de honingverzameling, veronderstel ik. Ik vroeg hem opnieuw of we ze er in ieder geval uit konden halen en snel konden doden, tenslotte was hij degene die me leerde om een lijdend dier (of insect) uit zijn lijden te verlossen. Hij gaf uiteindelijk toe en schepte de bijen uit de emmer. Hij deed ze in een lege Chobani-yoghurtcontainer en zette de plastic container buiten. Omdat hij de korf had verstoord met de eerdere honingverzameling, vlogen er overal bijen buiten. We zetten de 3 kleine bijen in de container op een bankje en lieten ze aan hun lot over. Mijn vader riep me even later om te laten zien wat er gebeurde. Deze drie kleine bijen waren omringd door al hun zusters (alle bijen zijn vrouwtjes) en ze waren de kleverige, bijna dode bijen aan het schoonmaken, hen helpend om alle honing van hun lichamen te krijgen. We kwamen kort daarna terug en er was nog maar één kleine bij over in de container. Ze werd nog steeds verzorgd door haar zusters. Toen het tijd was voor mij om te vertrekken, controleerden we nog een laatste keer en alle drie de bijen waren genoeg schoongemaakt om weg te vliegen en de container was leeg. Die drie kleine bijen leefden omdat ze omringd waren door familie en vrienden die niet op hen wilden opgeven, familie en vrienden die weigerden hen in hun eigen kleverigheid te laten verdrinken en vastbesloten waren te helpen totdat de laatste kleine bij vrij kon worden gelaten. Bijenzusters. Bijenpeers. Bijenteamgenoten. We kunnen allemaal wel iets leren van deze bijen.