Claudia69

Ik heb vorig jaar een dagje werken met zuurdesem gevolgd en daar werd met desem eerst een voordeeg gemaakt (dat ongeveer 12 uur moest rusten), waarna de rest van bloem en vocht werden toegevoegd en het deeg werd afgekneed. Je kan dus ook met een voordeeg werken als je met zuurdesem werkt. Het werd ons zelfs aangeraden. Wat ook kan, is een vrij vloeibaar voordeeg maken met gist (niet met zuurdesem dus), een 'poolish', dat een 6-tal uur moet rijzen voor de rest van de ingrediënten worden toegevoegd, het deeg wordt afgekneed en (4 à 5 uur lang) te rijzen wordt gezet. Ook dit is een trage manier van brood maken die meer smaak en een beter verteerbaar resultaat geeft.

Ik heb nogal hittebestendige vingers en pak dat (als het niet in een metalen vorm zit) zo de oven uit...

Melde is inderdaad een lekkere vergeten groente (en je kan er makkelijk zaad van overhouden).

Ik verlaag de temperatuur gaandeweg. Een brood van een kilo bloem bak ik ongeveer 45 minuten (op het laagste niveau met boven- en onderwarmte), waarvan 10 minuten op 250 °C, 10 minuten op 230 °C en de resterende termijn op 210 °C. Inovenen met stoom geeft een krokantere korst.

Dessertje waarmee het jaar gluten- en lactosevrij werd afgerond: Een dikke toef slagroom, amarenakersen, chocoladekletskop, chocoladefinanciertje, vanille-ijs, chocoladecrumble en een bakje chocolademousse van zijden tofu. Gebakken en gemaakt met glutenvrije meelsoorten en lactosevrije (melk)producten - en dus geschikt voor iedereen

* snijbiet: ik vind de groene witgeribde het lekkerste, en ze mogen stevig uitgroeien voor ze de pot in gaan (de ribben stoof ik apart) * vroege spinazie: Winterreuzen als ik vroeg zaai, Turkse spinazie (maakt vrij stevige kroppen) als ik wat later ben * doordragende aardbeien: heb nog Ostara's gehad, en die waren lekker, maar nu enkel junidragers (Lambada en Elsanta). Blijven drie jaar staan en worden dan verzet. * bietjes: Egyptische platronde (om vroeg te zaaien) * andijvie: Breedblad andijvie (Vilmorin) vind ik de lekkerste kroppen geven, vorig jaar eens een oud Frans ras geprobeerd met puntig blad, Cornet d'Anjou, maar die vond ik gestoofd minder lekker. * radijsjes: een beetje van alles * pompoenen (ik wil lekkere, manlief heule grote): kleinere rassen: butternut (geeft hier wat later en daardoor soms ook minder vruchten) en uchiki kuri; grotere pompoenen (maar niet overdreven groot en lekker in de keuken): muscade de Provençe * courgettes: black beauty (grote exemplaren bewaren nl. vrij lang in de kelder) * bonen die kunnen klimmen: Helda snijbonen (heel erg lekker en moeilijk te vinden in de winkel).

Wordt blijkbaar ook verspreid via urine en ik weet niet of een vos sproeit zoals katten dat doen, want in dat geval moet je ook hogerop opletten voor besmetting.

Ik heb onder de kerstboom een biovork gezet om volgend jaar wat minder te moeten spitten. Omdat spitten op zich zwaar is voor mij. Ik krijg de kluiten niet eens echt gekeerd . Voor de rest houd ik mijn grond vooral los door te mulchen en laag onkruid te tolereren waar dat geen problemen geeft. Dat houdt de grond bedekt en vochtig.

Snijbiet overwintert redelijk goed als het niet te hard vriest, maar ik denk niet dat die kleine plantjes nog echt groot worden na de winter. Eerder dat ze in zaad zullen schieten zodra het warmer wordt.

Je kan thee maken van het blad. Zou het glucosegehalte in het bloed verlagen. Medicinaal gebruik kan dus ook.

Katten vangen nooit alles weg. Als muizen of ratten overlast geven, zet ik klapvallen, geen vergif. Dat kan ook andere dieren en zelfs kinderen schaden. Ratten slepen dat vergif namelijk mee naar hun nest en kunnen het onderweg laten liggen. Met wat pech recht op het pad van een hond of een peuter die na hen passeert. Een tante van me is zo haar hond verloren. Buur had zakjes vergif gelegd, ratten hadden die versleept en langs een tuinpad laten liggen, hond had zo'n half aangevreten zakje gevonden en opgegeten. Er lagen er nog in de buurt van dat pad. Verder kunnen katten of andere roofdieren die een vergiftigde rat of muis vangen, er ook aan zijn door dat vergif. Dat probeer ik liever te vermijden.

Wortelen doen het hier (zanderige grond) dan weer beter dan in de zwaardere grond die mijn ouders vroeger hadden. Knolselder en koolrabi zijn moeilijker omdat ze in droge periodes rap te droog staan om goed door te groeien. Die moeten dus goed in de gaten gehouden.

Rauw eiwit is niet gezond voor katten, gekookt lusten ze het hier niet. De dooiers mag je wel rauw geven.

Als mijn kat een muis half opeet op de composthoop, ligt daar ook dierlijk eiwit in. Zou het echt zoveel verschil uitmaken? Als je ze zou bewaren, kan je met eiwit wel een en ander bakken: merengue, kokosrotsjes, een pavlova met rood fruit, ....

Ik heb vorige week een bewortelde stek en wat stekmateriaal gekregen van deze plant. Benieuwd of ze goed wortelen en wat dat volgend jaar geeft...

Ik heb ze op de mesthoop gegooid. Mijn plant gaf vrij veel vruchten, die werden ook zacht en zoet, maar bleken een weeë nasmaak te hebben die me totaal niet beviel. Had er eerder al eentje geproefd en hoopte dat de volgende beter zouden zijn, maar niet dus. Misschien zijn er andere soorten die beter zijn. Er stond geen ras op het plantje dat ik kocht. Geen idee wat ik dan wel zou moeten kiezen.

Niet helemaal, ik had het net weer opgevist. Fijn om horen dat het wel goed kan gaan met zelf gewonnen zaden. Ik vind het wel fijn om ook op dat vlak een beetje zelfbedruipend te zijn. Van welke soort houd jij zaden bij?

Net de gedroogde Helda peulen gedopt. Een potje zaaigoed voor volgend jaar en de rest voor in de pot. Ik ga het eens proberen en vergelijken wat ze doen in vergelijking tot gekochte zaden - van elke soort een rijtje.

Lijkt me ook wel interessant. Ik heb een paar jaar geleden een lichte keukenmachine van Bosch gekocht (omdat die wel goed bleek op bakcursus en ik eerst wou zien of ik die wel zou gebruiken zonder er veel geld aan te spenderen). Die wordt effectief frequent gebruikt en mag misschien vervangen door een steviger ding dat ook met andere hulpstukken te combineren valt. Maalt zo'n Kenwood met stenen of met een ander maalsysteem?

Gluten- en lactosevrije appel-frangipanetaart met een krokant bovenlaagje gebakken voor het eetfestijn van de sportvereniging van onze jongste. Met appels van de buren. Eindelijk een glutenvrij zanddeeg samengesteld dat behoorlijk te verwerken is, niet te bros is na het bakken en niet glutenvrij smaakt. Een paar eetlepels kokosmeel geven het een volle smaak (zonder echt een kokossmaak aan het deeg te geven). Blij met het resultaat

Omdat ik voor mijn oudste glutenvrij moet bakken en ik de bloem daarvoor vaak niet gewoon in de supermarkt vind maar online moet bestellen, overweeg ik de aanschaf van een graanmolentje om zelf meel te malen. Zaden zoals gierst, sorghum, boekweit, maïs, bonen en rijst vind ik makkelijker in de winkel dan meel daarvan. Van sommige meelsoorten voeg ik ook maar een klein beetje toe aan gebak, zodat een aangebroken pak soms lang blijft staan. En mixen vind ik vaak niet zo lekker of gezond (bevatten al zout, bevatten ook allerlei toevoegingen en bestaan vaak vooral uit zetmelen zonder eiwitten en vezels). Zelf malen wat nodig is, lijkt dan wel handig. Ik ben me dus een beetje aan het inlezen wat kleine molentjes voor familiaal gebruik betreft, maar daarmee weet ik nog niet helemaal hoe ze in de praktijk bevallen. Iemand ervaring met zelf meel malen? Zaken waarop ik zou moeten letten? Molens waarmee ik eventueel ook kastanjes, noten en oliehoudende zaden zoals lijnzaad kan verwerken? Het zou me al een stukje verder helpen

Ik ga ze zeker eens proberen. Mag het suikermengsel nog warm zijn als je de bloem toevoegt, zoals bij soezenbeslag, of moet dat eerst goed afkoelen?

Gisteren glutenvrije speculaasjes gebakken voor mijn oudste omdat die in de winkel te weinig het origineel benaderen. En ze zijn goed geslaagd. Dus even het receptje posten: - 100 g volkoren rijstmeel - 80 g boekweitmeel - 20 g pijlwortelmeel (arrowroot) - snuifje zout - 125 g bruine basterdsuiker (licht of donker - in dit geval gemengd) - 1 tl wijnsteenbakpoeder - 1/2 tl kaneel (naar smaak) - 1/2 tl speculaaskruiden (naar smaak) - 100 g koude roomboter (in dit geval ook lactosevrij) - 1,5 el sojamelk 1) meng het meel, het zout, de suiker, het bakpoeder en de kruiden in een kom 2) leg de boter erop en hak die met een deegschraper in steeds kleinere stukjes - tot je een fijne, kruimelige massa bekomt 3) druppel anderhalve eetlepel sojamelk over de kruimels en bewerk ze opnieuw met de deegschraper tot je weer een losse, kruimelige massa hebt 4) schep de kruimels in een plastic zak en druk ze daarin samen tot een stevige worst 5) laat minstens 1 uur en liefst 24 uur koelen in de koelkast 6) kneed het het deeg vlug met de hand tot een stevige, samenhangende massa - niet te lang, het mag niet echt warm worden 7) bestuif het werkblad licht met maïzena (theezeefje gebruiken) en rol het (onder plastic, of bestoven met maïzena) uit op 3 mm dik (deeg in het begin regelmatig keren en werkblad intussen opnieuw bestuiven met maïzena) 8) vormen uitsteken, op bakpapier leggen en met amandelschilfers versieren 9) 15 minuten bakken op 175 °C (boven- en onderwarmte) 10) even laten afkoelen op de plaat en dan op roosters leggen Je kan ook een speculaasplank gebruiken die voor eerste gebruik werd geolied en in de oven gedroogd. Plank licht bestuiven met maïzena, afkloppen, vullen met deeg, het deeg aanrollen (eerst afdekken met plastic om kleven te voorkomen) en afsnijden met een draadje (naaigaren in zagende beweging over de plank halen), plank omdraaien en op het aanrecht kloppen en de koekjes eruit pellen.

Zijn je ramen dan hoger dan 2 meter?

Het is misschien niet zo'n makkelijk plantje om mee te starten. Ze moeten vroeg gezaaid om tegen half mei stevig plantgoed te hebben en als dat op de vensterbank moet, in een verwarmde ruimte met weinig licht, is dat niet simpel. De zaailingen zelf zijn piepklein en teer, en ze moeten op tijd verpot om ze aan de groei te houden. Ik heb er vaak wat over die in een klein potje blijven staan. Die overleven maar groeien nog amper. Daar valt niets van te oogsten.