henkg

Tot vanmiddag lagen de aardappelen en de uien in aparte schuurtjes. In die schuurtjes is het aan het einde van de nacht bijna net zo koud als buiten, het scheelt hoogstens 2 graden. Aardappelen mogen niet kouder worden dan 5 a 6 graden, uien niet kouder dan ca 2 graden. Binnen is het veel te warm. Overal. Geen koude zolder / bijkeuken / anders. Inkuilen was me teveel werk, en daar is het nu met al die nattigheid ook te laat voor. Dus maar ze tijdelijk in één schuurtje gezet, met bijverwarming, de thermostaat op minimum. Na een uurtje was het daarbinnen om 17:00u 7,5 graden, buiten was het 6,5 graden. Het lijkt er dus op dat de thermostaat zijn werk doet? Vanavond even controleren of de afstelling juist is. Want ik ga natuurlijk niet dagenlang 2000 Watt per uur verstoken, voor 20 kilo aardappels en 15 kilo uien.

Het zou helemaal mooi zijn om ook de temperatuur te meten in een vergelijkbare -onverwarmde- kas, dichtbij je jouwe. Dit i.p.v. (of naast) de buitentemperatuur.

Over gewone zaai-uien: Dit seizoen had ik maar één klein bedje met zaai-uien (Hyskin F1). Veel te weinig naar omgekeken, volledig overwoekerd door vogelmuur en deels opgevreten door slakken. Beetje vroeg geoogst, toch nog leuk, de foto is van 27 juli (uien waren binnen voorgezaaid op 15 februari, na opkomst buiten in een koude bak, pas later uitgeplant in de volle grond. Vergelijkbaar met de teelt van prei.): Of ze goed bewaren weet ik niet, ze waren vrij snel op. Komend seizoen komt er weer een enkel bedje, om de periode tot eind september te overbruggen, want dan pas kan ik weer rapen. Maar dan heb je ook wat. Wel de lusten maar niet de lasten: (Buiten was het te nat om na te drogen, dan maar eerst een paar dagen in huis) Mijn boodschap: probeer –naast natuurlijk de wedstrijdui- ook eens gewone zaai-uien. Plant-uien doe ik niet meer, om de een of andere reden doen zaai-uien het hier beter. Zeeklei, toch redelijk goed water doorlatend.

Hèhè, ze zijn geplant, eindelijk. 80 stuks volle grond 16 stuks (Edit: en nog eens 16) in bloembak (alleen voor vroegtijdig oogsten van stengels). Eén soort: gewone Spaanse, van AH. Die soort bevalt mij al jaren prima.

Ik ben nieuwsgierig hoe lang de mesthoop voldoende warmte blijft geven. Regelmatig omzetten lijkt me wel nodig.

Het niet geven van teelt-tips -in het wedstrijdtopic zelf- heeft/had een reden, in ieder geval voor mij persoon;lijk: Sommigen lezen ergens één teelt-tip (waar dan ook) en zoeken niet verder. Die volstrekt belachelijke nep-tips: daarvan moet het duidelijk geweest zijn dat het zeker niet zo moet. Het zet je wel aan het denken: zo niet, maar hoe dan wel. Er zijn meerdere wegen die naar Rome leiden. Zoeken dus, niet alleen op dit forum. Diverse bronnen raadplegen dus. Dan het kaf van het koren scheiden. Lastig, want op internet is veel zinnige info te vinden, maar ook veel volstrekte onzin. En daarna je eigen -bijgestelde- ding doen. Peter Glazebrook from Newark (de man met de ui van 8,1 kilo) heeft vast niet alleen de summiere info op het zaad-zakje geraadpleegd

"Minstens twee meter" "Ook langs openbare weg" ? Je eigen tuin, bij huis? Voor de maximale hoogte van een hagen (een houtwal wordt misschien gezien als een brede haag) gelden regels, als ze op minder dan 50 cm van de erfgrens staan. Voor bomen kunnen andere afstanden gelden. Alleen om een idee te krijgen, ik ben geen deskundige hierin. Nederland: Maximaal twee meter hoog als de erfgrens niet aan de openbare weg ligt. Eén meter hoog als de erfgrens wel aan de openbare weg ligt, waarbij niet de 50 cm als minimale afstand geldt, maar de afstand tot de gevelrooilijn.. Elke gemeente kan zijn eigen regels hebben. Het lijkt me goed om uit te zoeken wat bij jou wel en niet mag. Vooraf afstemmen met de buurman lijkt me ook aan te bevelen. Bomen en hagen schijnen vaak aanleiding te zijn voor enorme burenruzies. (Volkstuinen: de vereniging zal ongetwijfeld regels hebben opgesteld.) https://www.rijksoverheid.nl/binaries/rijksoverheid/documenten/brochures/2010/07/20/erf-en-perceelafscheidingen/infoblad-erf-en-perceelafscheidingen-26-7.pdf (Voor Nederland)

Gisteren gemaakt: pompoensoep, van butternut flespompoen. Gevolgd recept (deels): https://www.ah.nl/allerhande/recept/R-R584432/pompoensoep Geen tabasco en komijn gebruikt, wel kerriepoeder (Thai green curry, Euroma Jonnie Boer. Daarmee wordt het natuurlijk niet opeens een *** gerecht, was wel een prima toevoeging) Ik heb runderbouillontabletten gebruikt, twee stuks ipv één. Soepvolume wordt immers ruim anderhalve liter. Simpel, makkelijk en lekker. UET: pompoen + winterwortel + knoflook. UAT (Uit Andermans Tuin, want geraapt): ui. Luxe probleempje: ik heb nu nog zeker zes mooie flespompoenen liggen, die ga ik –sommigen moeten nog een beetje narijpen- maar invriezen, rauw, in blokjes. O ja, over mijn geraapte huil-uien: komend najaar zal ik nog een kwartiertje langer rapen …

Sloot schonen, 5 meter per uur? Mijn overbuurman doet het met ongeveer 5 kilometer per uur:

Laatste probeersel dit jaar: viskoekjes deel 2, bijgesteld recept. Op te lossen probleempjes: Door te fijn hakselen (keukenmachine) werd het resultaat een beetje soppig binnenin. Veel ei helpt tegen uiteenvallen, maar het resultaat werd te omelet-achtig. De eerste keer had ik te weinig kruiderij toegevoegd. (Grondsmaak: dat probleempje was al opgelost, door citroensap) Een portie karperfilet half ontdooid. Niet helemaal, want nog net iets bevroren snijdt lekker makkelijk. Met een vlijmscherp koksmes in plakjes -> reepjes -> stukjes gesneden, tot stukjes van een krappe halve centimeter. Zo zijn de eventuele graten in kleine stukjes gesneden, het citroenzuur, en later het vet / kookvocht kan dan in de holle graten lopen waardoor ze zacht / gaar worden (?). Daarna besprenkeld en vermengd met citroensap, 5 a 10 minuten laten staan. Daarna een beetje gedept, en een uurtje in de koelkast. Bereiding: Goed drooggedept. Kruiderij (zout, peper, ui, knoflook, dille), heel klein beetje ei, beetje paneermeel toegevoegd, alles goed vermengd. Platte koekjes gevormd, kort gebakken in ruim olijfolie, ongeveer 2 minuten per kant, niet langer. (Op een beetje paneermeel na, werkelijk alles eigen teelt / vangst / raap, zelfs het (zee)zout, en ook de boontjes die niet op de foto staan): De smaak: helemaal goed. Geen gronderige smaak, goed gekruid, niet melig of ei-ig, niet soppig. Nu had ik nooit eerder viskoekjes gemaakt van kabeljauw of zo, maar op het hier noodzakelijke citroensap na, waarschijnlijk net zo. Graten zaten er zeker in de filets, want een heleboel kraakgeluidjes tijdens het snijden. Toch kwam ik bij eten er maar eentje tegen, iets langer dan een centimeter, met nog een Y-vorm: dat ene stukje zal ik net niet fijn genoeg gesneden hebben. De rest va de graatjes was dus zachter geworden door de citroen, en -door snijden in kleine stukjes- gaar geworden. Deze bereidingswijze blijft, naast gewoon bakken (dan wel deels met de hand eten om eventuele graten er makkelijk uit te krijgen). En natuurlijk citroen om de gronderige smaak te neutraliseren. Dit is mijn laatste bericht over karperexperimenten.

Misschien heel normaal, zo'n tweede bloei en vruchten, toch maar even melden: Staan aan een slootkant, nog geen 100 meter van huis: Ik heb ze niet geproefd, want nog voldoende in de vriezer.

Jet, mooi fotoverslagje. En prima geregeld: personeel om te schillen, en om te persen. Ik ga volgend jaar ook maar eens zien of ik voor een paar omwonenden een bezigheidstherapie kan regelen.

Ten overvloede, foto's had ik al gemaakt. Links laurierkers, rechts echte laurier:

0,5 liter: Grolsch beugels van 0,45 liter? Bierflesjes zijn slechts matig bestand tegen overdruk. Ik zou niet meer dan 8 gram suiker per liter doen, dus iets minder dan 4 gram per fles. Dat geeft een petillant effect, niet echt mousseux. Gesteld dat er nu geen vergistbare suikers meer in zitten. Je hydrometer geeft een indicatie. Je smaak geeft ook een indicatie, echter bij gebruik van cidergist type "zoet" proef je ook zoet omdat daar -niet vergistbare- zoetstoffen aan toegevoegd zijn. Als je echt mousseux wilt, misschien voor lang niet alle flessen, dan kun je best echte champagneflessen (die heel zware, dus niet die van prosecco) nemen. Die kunnen een hoge druk weerstaan, Dan iets van 15 gram per liter. Voor afsluiten heb je dan wel een kurkapparaat of (veel makkelijker) een kroonkurkapparaat nodig. Na bottelen met suikertoevoeging voor hergisting op fles: een paar weken bij huiskamertemperatuur laten staan.Daarna eentje proberen: als er een goeie plop is kunnen ze koeler gezet. Een heel klein beetje gist toevoegen zou niet nodig hoeven zijn: als het nog niet te lang staat dan zit er nog wel wat gist in, die weer gaat groeien. Want er is weer wat suiker te eten. De winderigheid / broekhoest van de gist geeft CO2, de belletjes. Disclaimer: ervaringen o.b.v. appelwijn met wat prik, cider heb ik nog nooit gemaakt. Mijn jaarlijkse tip / alert aan alle wijn- en cidermakers: Binnenkort weer Nieuwjaar: hét moment om champagneflessen te vragen en op te sparen, vast voor later.

Nu nog bloemknoppen. Bijzonder. Door je bericht ben ik ook even gaan kijken: Knop heb ik weggeknipt, plant kan dan richting winterrust, gewoon buiten, wel heel beschut, op een meter hoogte. Pas bij meer dan -5 graden gaan ze tijdelijk in een schuurtje. We moeten maar even een reactie van Frans afwachten. Die zal wel weer een nog veel grotere bloemknop of zelfs bloem hebben

Ik wilde de schenkel bereiden, en bedacht nog net op tijd dat ik wat zou uitproberen: Bijltje (chinees hakmes) op de goede plek zetten, het heft losjes vasthouden met links (rechts als je linkshandig bent), en met de andere hand een tik erop geven (ik heb een kort hardhouten paaltje gebruikt). Heel vingerveilig zo, Straks wel donders uitkijken met afwassen, want dat bijltje is vervaarlijk scherp. Ging nog veel makkelijker dan ik dacht, een rustige tik was voldoende. Aan zowel het bijltje als het paaltje was geen beschadiging te zien. Was ook nuttig voor mezelf: de volgende grote karper gaat zo een kopje kleiner gemaakt worden, letterlijk.

Hoe ik het doe: Een jaarlijks lijstje met te zaaien / planten soorten, gesorteerd op geplande zaai- actiedatum. Dat lijstje probeer ik gaandeweg het jaar bij te werken. Het lijstje, steeds een kopie van het vorige jaar dient ook om plannen voor het komend jaar te maken. Dat groeit en krimpt tot het moment van bestellen ergens in januari. Eigenlijk zou ik ook moeten bijhouden wat ik –met wat, wanneer en hoe- bemest heb. Want daar ga ik weleens de mest mist in Lijstje 2018: 2018_teeltlijst Daarnaast, wat komt waar. Dat doe ik met een plattegrond. Ook steeds weer een kopie van het vorige jaar. Zo kan ik makkelijk rekening houden met wisselteelt en krijg ik ook een idee hoeveel ik moet zaaien. Het maken van die plattegrond was veel werk, wel leuk. Jaarlijks bijwerken (ook zo’n wintermaanden klusje) gaat vrij makkelijk. Plattegrond 2018: 2018_layout_tuin En verder ligt altijd een naslagwerk (de Groente en Fruit encyclopedie) voor het grijpen. Voor teeltschema, plantafstanden en zo. Bij een tuin op afstand kun je daar ook de info op Diana’s mooie moestuin voor gebruiken, dan hoef je dat grote zware boek niet mee te sjouwen.. Documenteren is noodzakelijk, maar alleen als je alles ook altijd bijwerkt. Onjuiste informatie is erger dan geen informatie. O ja: Mijn moestuin seizoen, mijn blog / dagboek op het forum (blog/henkg/). Voor mij perfect. Onmisbaar. Automatisch gesorteerd op datum. Ideaal als naslagwerk in je eigen situatie. “Waarom groeit dit nu voor geen meter? Of waarom zijn die krengen nog steeds niet rijp?”. Even kijken bij vorige jaren: dat was toen ook zo, komt wel goed. Dat vereist wel het regelmatig maken van foto-rondjes, En natuurlijk wat tekstjes, en plaatsen van de berichten. Voornamelijk voor mezelf dus. Dat anderen het lezen en daardoor ideeën opdoen (of mijn teeltwijze afschieten), dat is mooi meegenomen. Ik vind het ook leuk om ervaringen te delen. Links naar de Excel bestanden staan ook in mijn onderschrift. Actueel, als ik ze bijtijds in de vanaf het web toegankelijke map zet.

Hoeveel keer overhevelen? Bij bier: één keertje, en direct daarna -na toevoegen en doorroeren bottelsuiker- bottelen. Bij heel netjes aftappen (en de bottelsuiker apart aan elk flesje toevoegen) kan het ook zonder overhevelen. Bij wijn: In de praktijk gemiddeld twee keer. Bij mijn appelwijn doe ik dat nu nog een derde keer. Het ontzuren gaf weer wat sediment. Mijn gevoel zegt me dat het niet goed is om wijn te lang (3+ weken) op de prut te laten staan. Bewijzen/documentatie: heb ik niet. Bovenste stukje ziet er in ieder geval al mooi helder uit, alles daaronder kan ik niet zien op je foto.

Over zo'n chinees hakbijltje: Misschien werkt het als je eerst het bijltje op de goede plek zet, en er dan met een rubber/houten hamer een klap op geeft. Deegroller kan misschien ook, maar dan beschadigt ie? Dat lijkt me redelijk vingerveilig, misschien wel een bril op tegen rondvliegende botsplinters. Ik kan het morgen / overmorgen wel eens proberen, op een runderschenkel of kippenpoot. Helemaal off topic: ik wilde zo'n maliënkolder handschoen (uitbeenhandschoen), maar die vind ik -gezien het spaarzame gebruik- te prijzig. Vanaf 120,- !

Ik zou wel nog een keertje overhevelen. Voor de uiteindelijke smaak, en ook voor de helderheid. Helderheid bij vooral witte wijn en cider is wel prettig voor het oog, en daarmee voor de smaak. Want zo werkt onze grijze massa: troebel? is vast niet lekker. Een hevelpijpje met een droesemkop (lijkt een scheldwoord, maar zo heet dat) is handig. Pijpje kan dan helemaal tot de bodem, de vloeistof loopt er op ongeveer een centimeter hoogte in. Handige / creatieve mensen weten wel iets aan een kale hevelslang te bevestigen. Een passend kort klein kurkje / dopje of zo onderin, en vlak daarboven een paar gaten maken / snijden. Hans is creatief genoeg, en handig. Wel even uittesten met water in een fles. Een felle lamp erachter is inderdaad ook erg handig.

Herfst 2017 Druiven Blauwe bes, “oud” Blauwe bes, nieuwe plantjes van begin dit jaar. Van Lidl, ras onbekend. Gezien de sterke gelijkenis met de rechter op de vorige foto zou het weleens Bluecrop kunnen zijn. De rode bes (Jhr van Tets) is al helemaal kaal Aardbeien maken zich klaar voor de winter De snijselder gaat gelukkig nog goed. Die is ook nodig, voor de erwtensoep, net zoals de knolselder: Vandaag de laatste twee knolselders eruit gehaald. Het was een uitstekend knolselder jaar. 11 van de 13 waren prima. De kleinste was ongeveer een kilo, de allergrootste woog maar liefst 1539 gram Een paar late aardappelen gerooid, Sarpo mira. Ik had slechts drie planten staan, als test om te zien of heel erg laat rooien goed gaat. Test nu afgebroken, want ik vind Sarpo mira niet echt lekker. Goed eetbaar, maar vrij smakeloos, beetje korrelig. Bij de herfst hoort ook het oogsten van het boerenland (dit jaar voederbieten bij mij tegenover) en het schonen van de sloot. Het is nu een kale bedoening. Intermezzo: Windmolens. Bij mij in de buurt wordt gewerkt aan windmolenpark Krammer. 34 grote molens, de tiphoogte is 180 meter. De dichtstbijzijnde staat op ongeveer 2,5 km. Ik kan ze niet zien vanuit huis of tuin (bebouwing / begroeiing), wel vanaf het einde van de straat. Een beetje geluidshinder zal ik waarschijnlijk alleen hebben bij een stevige NO wind. Als ik ze in de winter hoor, wordt het tijd om de schaatsen uit het vet te halen, een soort fenologische waarneming, dan wel een skate-alert. Dit windmolenpark heeft ook mijn interesse omdat er –als eenmalige compensatie voor de hinder bij omwonenden- een zonnepaneelregeling is. Ik krijg binnenkort 13 panelen, incl. omvormer en installatie. Gisteren ben ik even gaan kijken: De fundering van een enkele mast is groter dan ik dacht. De gondel met dynamo is ook vrij fors. Net zoals het “knopje” waar de wieken aan bevestigd worden. De wieken zijn elk 56 meter lang. Ze hebben karteltjes, niet om vogels en vleermuizen aan te prikken, maar om de geluidshinder te beperken. Vogel-organisaties zijn akkoord met te nemen maatregelen (signalering / evt. even stopzetten molen(s). Eind intermezzo, terug naar de tuin ... De knoflook moet nog steeds de grond in. Komende week. Dan zet ik ook weer een mesthoop op, met paardenmest en gemeentecompost. Compost en paardenmest genoeg: buur M. heeft nu maar liefst vier paardjes staan. En dan wordt het rondom Kerst tijd om te bepalen wat ik in 2018 ga telen. Misschien al eerder, want ik wil wat meer meerjarig fruit (boompjes/struiken).

Als het naar laurier ruikt, en vooral smaakt, en als de blaadjes niet glimmen, dan is het Laurus nobilus. Als het blad aan de bovenzijde een beetje glimt, de hoofdnerf aan de onderkant een beetje dikkig is, en als het helemaal niet naar laurier smaakt (alleen een heel klein stukje proberen: het blad van laurierkers is matig giftig), dan is het waarschijnlijk laurierkers. Maar die wordt meestal veel groter, groeit veel harder, een meter of meer per jaar. Zonet even uitgetest. Maar ik heb makkelijk praten, want ik heb ze allebei, en ik weet wat wát is. Verder weet ik niet of er andere soorten zijn die op echte laurier lijken, maar het niet zijn.

Snelcursus rozen snoeien:

Interessant. Wat ik zou doen, op gevoel, niet obv kennis/ervaring: De hoofdtak wegsnoeien (linker gele streepje), en de zijtak als rechter gesteltak gebruiken. De ogen bij de blauwe en rode streep zullen ook uitlopen, dat worden in 2018 de linker gesteltak(ken). Zo belast je de stok niet al te zwaar (want nog maar één kleine gesteltak), en kun je toch al in 2018 kennismaken met scheuten op die gesteltak (die eind 2018 tot stiften gesnoeid kunnen worden, voor cordon snoei). Zo kun je al in 2018 oefenen met het opbinden van de verticale scheuten, en misschien al 1 a 2 sterk gedunde trosjes laten staan. Nog niet voor echte opbrengst, maar een heel klein beetje, om te proeven. Verzinsels van mij, een leek. Wacht even de reactie van iemand als Bit af. Daar ben ik ook heel benieuwd naar. Wintersnoei heeft volgens mij echt nog geen haast, wel denk ik dat de takken nu nog iets makkelijker in de goede richting te buigen zijn dan in februari / begin maart (?).

Ruim een week geleden mijn tweede karpertje voor de pan gevangen, panklaar gemaakt, en ingevroren. De laatste voor de pan dit jaar: twee per jaar vind ik wel genoeg. Voor het sportvissen én terugzetten ga ik misschien wel voor de 70+ centimeter, dan eerst een groter schepnet kopen. Deze heb ik niet eerst drie dagen in mijn bad laten rondzwemmen. Ik vond dat toch een beetje beestje pesten, en het is misschien helemaal niet nodig. Dit karpertje was fors, en “volslank”: 60 cm / ruim 4 kilo.: Lange messen heb ik (het zijn niet allen koks die ...), de snijplank van 35 cm lang is duidelijk te klein. Schoonmaken doe je liefst buiten, want de schubben vliegen je om de oren. Vlijmscherpe messen zijn aan te bevelen. Na fileren (nog met dik vel en schubben daaraan, dat is bij elkaar vrij zwaar): Het slachten, fileren en de huid verwijderen, dat is behoorlijk wat werk, voor een amateur. Zeker als je het netjes wilt doen zodat je mooie filets overhoudt, en zo min mogelijk hoeft weg te gooien. Een wijting of een platvis fileren is heel veel makkelijker. Wel ben ik heel tevreden over het fileer-resultaat. Youtube filmpjes bleken onmisbaar, een karper heeft een gebochelde rug en heeft een bolle buik. Zeker geen twee snelle halen per kant. Proefnotitie1. Gepocheerd in visbouillon (van blokjes), bij 90 graden, niet warmer, verder niks: Goed te eten, maar niet echt lekker. Gronderige smaak. Proefnotitie2. Viskoekjes: Eerst de filet een paar minuten in de verdunde azijn gezet. Zuur zou de grondsmaak doen verdwijnen. Daarna gehakseld in de keukenmachine, met een ei, gekookte aardappel, ui, knoflook, beetje bloem. Gekruid met alleen vissaus. Prima, geen bijsmaak. Wel een beetje te ei-ig (een half ei op 200 gram vis zou beter zijn, of misschien zelfs zonder ei), en te weinig gekruid. Ook vond ik het wat te gepureerd. Een volgende keer (als die er komt) met de hand fijnhakken ipv. hakselen in de keukenmachine. Proefnotitie3. Gebakken. Maar nu eerst in citroensap gelegd, een minuut of vijf. Daarna, zonder sap maar nog niet drooggedept, een uurtje terug in de koelkast, tot bereiden.. Het zuur van de citroen deed het hem! (net zoals de azijn bij de viskoekjes) Geen enkele bijsmaak, laat staan gronderigheid. De smaak vergelijken met andere vissen vind ik moeilijk, elke vis smaakt weer anders. Dit was de meest smakelijke bereiding, de viskoekjes –maar dan fijngehakt en meer gekruid- komen ook in aanmerking. "Wat een flauwekul allemaal": voor mij is product- ingrediëntenkennis onmisbaar. Als je dat hebt, dan kun je daarna -met die kennis- gewoon op gevoel het een en ander bij elkaar flikkeren / variëren. Ga ik nu –als ik vis eet- alleen maar karper eten? Nee. Wel heel af en toe, en dan alleen als ik weet dat ik de populatie geen schade toebreng. Over de voortplanting in NL van karpers. Huiswerk had ik al gedaan, nu hier samengevat: Van medio juni tot begin september was de watertemperatuur hier niet onder de 18 graden. Maximum was 23 graden, in juli. De watertemperatuur aan de ondiepe oevers zal steeds nog wat hoger zijn. Water is tot 2 meter diep, zacht glooiende oevers, veel riet. Behoorlijk brak water: snoek (de belangrijkste predator) kan daarin niet leven. Ideale omstandigheden voor karper om zich voort te planten. Grootte populatie: daar kan ik weinig zinnigs over zeggen. Wel zie ik op een zonnige zomerse dag (dan “flaneren” de karpers, ze zwemmen dan traag aan de oppervlakte) meerdere schooltjes van 4-6 exemplaren van 40+ cm voorbij trekken, in een paar minuten. Ook het kleinere spul is goed vertegenwoordigd: dagelijks zie ik een aalscholver en twee blauwe reigers. Voor de waterkwaliteit zitten er misschien eerder te veel dan te weinig. Het zijn boerenkarpers en/of verwilderde karpers. Het visvlees is vrij egaal rozerood, geen witte gedeelten. Zeker geen giebels of graskarpers. En er wordt hier verder niet gevist, door niemand. Bij jou in de buurt is het wellicht heel anders, minder optimaal. Vang ze dan niet voor de pan. Meer over zoetwatervis bereiden: http://www.combinatievanberoepsvissers.nl/visrecepten/lekker-maar-onbekend.html https://fd.nl/fd-persoonlijk/1198455/uit-de-vergetelheid-zoetwatervis