Vinky

Gisteren area aglio (knoflookbed) verschoond. Onkruid verwijderd, grond opengekrabd, koemest ingeharkt, en de hele area overdekt met bogen van schapengaas, om te voorkomen dat katten in de losse grond hun ding gaan doen. Maar de grond is nog steeds zo zeik & zeik nat. Dat is echt bijzonder voor de zandgrond hier, op 20 meter boven NAP. Normaliter wordt water in de bodem snel afgevoerd naar lagere delen die hier links en recht liggen. Vanmorgen in het bos, op de hei en bij de vennen: nog nooit zo nat gezien als nu. Omlopen, teruglopen, en weer omlopen om te komen op de plek waar je wilt zijn. Je denkt dat de bodem nog steeds gulzig is naar water na de droge zomers van 2018-2019-2020. Maar het trekt niet weg. Stomverbaasd dat Patrijs op zijn zandgrond kan schoffelen! Hier blijft het baggeren. Vanmiddag een composthoop overzetten. Zeef op de kruiwagen en de compost die er door valt is voor de piepers. De onverteerde rest gaat naar een compostvat. Op de plek waar ik sta ontstaat al snel een modderige kuil. Ik zak een decimeter weg, maar niet dieper. En op de aardappelakker liggen steeds meer omgekeerde emmers compost. En waarom geniet ik van deze ellende? Om het buiten-zijn. Lekker lichamelijk sterk blijven. Omdat de zon schijnt. Om niet afhankelijk te zijn van supermarkten. Altijd ook: om niet afhankelijk te zijn van groenten die in kassen worden gekweekt met energie van bronnen die je liever niet hebt. Heppy Heppy zie ik dat vandaag mijn eerste peper opkomt. Succes iedereen dit seizoen, Vanuit de bagger: uw nederig Vinky

Vorige week al begonnen met het spitten van perceel hutspot (aardappels, ui, wortel). Net als vorig jaar wil ik weer een fikse laag compost óp de grond voor de piepers, en niet, zoals eerder, compost ondergespit. De planten met veel compost bovenop de grond werden beduidend groter dan de planten zonder, en gaven ook minder kriel. Afgelopen zaterdag was de grond om. Een deel is voorzien van gedroogde koemest, aangeharkt en over dat deel is flink wat gezeefde compost gestort uit een vat dat hiervoor sinds november al klaar stond. Dat weer aangeharkt, en het lag er prachtig bij. Vervolgens is hier in Drenthe kolossaal veel neerslag gevallen. Vennen liepen over, stroomden leeg, over fietspaden heen naar lager gelegen delen van het bos. Het kolkte en het klotste. Imposant natuurgeweld, nooit eerder meegemaakt. In de tuin zag ik nauwelijks gevolgen van de regen, behalve dat de laatste spitgeul helemaal vol water stond. Vandaag verder. Compost zeven om het over de aardappelakker uit te rijden. Of nee, eerst maar even met de emmer storten, niet met de kruiwagen. Eén stap op de gespitte grond: zacht. Tweede stap: zak wel diep weg zeg. Stap drie: het zuigt. Stap vier: ik kom niet meer los. Binnen een seconde zonk ik in de waterverzadigde bodem weg tot de bovenkant van mijn laarzen. Meteen het besef: dit is drijfzand geworden. Ik kon geen voet meer optillen. Impulsieve reacties: uit de zinkende laarzen stappen en op sokken vallend naar het pad? Of een laatste krachtsinspanning? Ik heb nog aan de bovenrand van een laars staan trekken, om tenminste één voet uit de grond te krijgen – alsof dat helpt met de druk die je zet op de andere voet. Hoe het uiteindelijk ging weet ik niet, ja – rustig blijven – en het ging zo snel, maar ik heb beide laarzen en voeten uit de zuigende grond gekregen nadat ik echt doodsangst had. Niemand in de buurt. Daarna gewoon verder met het zeven met compost. Maar op de vraag: Wat heb je vandaag in de tuin gedaan? Doodsbang worden op je eigen grond, had ik nooit bedacht als antwoord.

Geen idee of @speets iets heeft aan onderstaande opstelling, want mijn bak is van glas en aluminium en vermoedelijk zwaarder. Maar in deze configuratie heeft de bak hier zowel storm Dudley, als Eunice en Franklin overleefd. Met aan de noordkant de muur van de schuur. Als de bak in de zomer niet bij de muur staat, gaat het op deze manier bij storm ook goed. Meestal liggen er alleen de twee balkjes op. De onhandige glazen kleppen die er bij horen (echte windvangers, en zo vaak gebroken) heb ik vervangen door een golfplaatje dat je in allerlei breedtes kunt laten kieren. Speets: misschien een paar proefopstellingen uitproberen bij rustiger weer, zien welk gewicht je kasje kan dragen, en nagaan of de wind nergens onderdoor kan komen? Als het gaat klepperen is het meestal niet goed.

Ik ga liever voor safe dan voor exclusief. In het verleden heb ik wel eens rasjes gepoot met Franse namen die extreem vatbaar bleken voor phytophtora. Die hebben toen ook de andere planten aangestoken en de oogst verminderd. Daarom blijf ik bij de vertrouwde vroege Frieslanders voor een vroege oogst en voor gebruik tot de jaarwisseling, en bij de late Texla’s voor een late oogst en voor gebruik tot in het voorjaar. Beide rassen zijn hier op de zandgrond redelijk tot goed bestand tegen phyto, al was het afgelopen jaar net als elders desastreus. De Frieslanders heb ik in 2021 vroeg kunnen oogsten zonder schade door phyto. De Texla’s werden in rap tempo aangetast in het blad – je zag het van de ene dag op de andere verergeren. Die heb ik daarom veel te vroeg geoogst. De aardappels vielen nog niet makkelijk van de stam en ze waren ook nog niet huidvast. Toch is het resultaat boven verwachting goed. Alle Texla’s die in de schuur waren opgeslagen zijn uiteindelijk wel huidvast geworden, en zitten vandaag nog steeds strak en gezond in hun vel. De oogst is zo groot dat ik er van kan eten tot september. Ondertussen heb ik op 15 januari weer twee Frieslandertjes in een grote pot gestoken en ze komen al boven. Vorig jaar heb ik dat ook gedaan. Toen kon ik al op 6 mei oogsten. Het zier er naar uit dat ik geen aardappels hoef bij te kopen, en dat is waar ik naar streef: geen commercieel geteelde aardappels kopen, hoe biologisch ze ook zijn bedoeld. Iedereen die hier gaat pieperen dit jaar: heel veel succes, en voor de experimentele tuinders onder ons: kies geen rassen die vatbaar voor phytophtora. 👍

Wat @loes zegt zou ik ook doen. Dan zou ik @Lia56 jonge takjes snoeien net boven de onderste groene blaadjes. Boven die blaadjes gaat de bestaande plant weer uitlopen en dan hoef je die niet weg te doen. Grote kale stukken in je plant kun je helemaal wegsnoeien.

Als er maar 3 pennen van 10m2 komen @Lievro dan zou ik vooral denken dat er vreterij in het zaaisel zat, of dat het zaad overjarig was. Het hoeft niet per sé aan het soort zaad te liggen. Als je denkt dat het toch aan het soort zaad ligt, welke soort had je dan? Op 3 januari had je hier een foto geplaatst van een kuip met minstens 12 mooie stronkjes lof. Dan is er toch iets goed gegaan? Kwam dat van een ander perceel, was het een ander soort witlof, van ander zaaimoment? Die kuip is om jaloers van te worden.

De plant staat in zandgrond waar het ene jaar koemest en het andere kalk aan toegevoegd wordt @KleineTuinen.nl en verder:

Bedankt voor het meedenken @Mellie en @Inloggevens kwijt 👍 De vlekken zijn niet weg te poetsen, en ze plakken ook niet. Honingdauw/roetdauw lijkt het niet te zijn – dat heb ik in de zomer vaak wel een beetje door dopluizen en dat ziet er echt anders uit. De kwaal lijkt echt in de nerven te zitten. Misschien heeft de plant toch een dreun gehad van de laatste stevige vorst op 26 december, -9 graden aan de grond. Het aangetaste blad ligt al een paar dagen te composteren, en in de plant zelf zie ik nog geen uitbreiding van het euvel. Misschien wordt het toch nog een echte boom zoals bij Mellie. Verder is dit geen ramp, want er staan nog een paar goed gegroeide stekken in de wacht.

Ja, vroege prei kun je nu nog steeds zaaien en voor de winterprei heb je nog zeeën van tijd. Succes!

Misschien hebben die paar oude mannen goede motieven om te ploegen of te frezen? De moestuin ligt hier achter het huis. Ik heb slechts één moestuinbuurman, die ook mijn gewone buurman is. Inderdaad een beetje oud. Hij heeft botkanker, aangepast schoeisel en kan niet meer zelf spitten. Voor hem is het een uitkomst dat hij in het voorjaar iemand laat komen die 2-3 uur herrie maakt en wat stankoverlast geeft. Daarna is hij minstens een half jaar intens gelukkig en apetrots met wat hij nog wel zelf kan doen in de tuin, en met wat hij er uit kan oogsten.

Wat een prachtige tuin heb je @Judi_BW en wat een mooie opbrengsten. Alsof je eigenlijk geen advies meer nodig hebt. Prei zaai ik altijd twee keer - op schrale zandgrond die wel bemest wordt. In de week tussen Kerst en Oud&Nieuw een snelgroeiende zomer- of herfstprei voor oogst in de zomer. Deze zaai ik voor in nat wit zand in huis, in het donker. Na kieming gaan ze naar potjes met potgrond. Het zaaisel van afgelopen kerst is nu bijna lucifer-groot. Begin maart gaan de kluitjes naar de volle grond. Begin mei haal ik de preitjes uit elkaar om ze in eigen gaten te zetten. Combineert goed met rijen knolselderij. Hiervan plant ik hooguit 20-25 stuks. Ze willen nog wel eens doorschieten aan het eind van de zomer. Tussen 1 en 15 april zaai ik de de grote meute van traag groeiende winterpreien, in de volle grond op een zaaibedje, en dek het zaaisel af met gaas of vlies. In de tweede helft van juli plant ik ze uit in een gat. Ongeveer 100. Ik zet er PVC-buizen in bogen overheen en dek die af met mineervliegengaas, tegen de preimineervlieg. Sinds ik dat gebruik zijn de preien echt vrij van vraat. Preiplantjes koop ik nooit. Maar misschien een idee: experimenteren met meerdere soorten? Zo ben ik ook uitgekomen op een plan dat me het meest bevalt 👍

Het blad van de laurier in de volle grond heeft ineens zwarte verkleuringen langs de bladnerven. Vier dagen geleden nog wat geplukt en toen is me dat niet opgevallen. De plant is ongeveer 50 cm hoog en vier-vijf jaar oud. Het verkleurende blad zit vooralsnog alleen boven in de plant. De bladeren onderaan zien er nog goed uit. Iemand enig idee wat dit kan zijn?

Los gekomen. Het mag weer: niet langer op de handjes blijven zitten, want die kriebelden al akelig naar de lente, terwijl in de kop nog een berg familieleed moest worden verwerkt. Maar het was tevoren zo gepland: vanaf 15 januari doen we net alsof de lente er aan komt, en het risico dat het nog stevig gaat winteren calculeren we in. Dus: Compost omgezet – en tsjonge, wat bevalt dat goed: elke maand van het ene vat naar het andere, en de compost is zoveel mooier dan wanneer je het een half jaar in een vat laat indikken, waardoor een dichte, zuurstofloze stinkende massa ontstaat die onderin te nat is. Dat omzetten elke 15de van de maand doe ik nu ongeveer een jaar en het levert echt zo veel betere compost op, die ook nog eens makkelijk te zeven is. Dan: De afgedragen spuitkool opgeruimd. Magere oogst dit jaar. In het najaar zaten er maden in de wortelkluiten van veel koolplanten waardoor ze niet groeiden – het krioelde er van. De planten groeiden daardoor niet goed. Geen foto van gemaakt. Boerenkool opgekuist: slecht blad er af gehaald. Er blijft niet veel mooi blad over. Het gekke is dat er dit jaar maar één plant is met witte luis. Er zijn jaren dat alle planten er onder zitten. Er zijn jaren dat geen enkele plant luis heeft. Nu dus een enkele plant. En tada: gezaaid: rucola, radijs, pluksla en spitskool. In huis. Weggezet op een vensterbank noord. Als de mikmak gaat ontkiemen dan ga ik de plantjes lichter zetten, afhankelijk van de weersverwachting in de koude bak of een vensterbank zuid. Gaat al jaren goed. Bovendien: de eerste aardappels geplant in een pot. Frieslandertjes die ik over hield van de oogst van vorig jaar. Het merkwaardige hier is dat de Frieslandertjes allemaal slechts één spruit maken. Geen enkel knolletje dat twee spruiten wil maken. Beter heb ik nu niet en ik hoop dat ze toch een vroege oogst geven. Vorig jaar was dat op 6 mei. En hé, het is zo aanstekelijk als ik de mezen nu al hoor lonken naar elkaar en naar lente. Iedereen succes met de planning

Mooi uitgevogeld @geert h, om na exact een jaar een reactie te vragen 😁 Dat voorweken en voorzaaien doe ik binnen. Een kas heb ik niet, maar daar moet het ook lukken, al gaat het wat trager. Afgelopen kerst heb ik al vroege prei en lente-ui gezaaid in vochtig zand, weggezet in de donkere keukenkast. Die zijn inmiddels ontkiemd en overgezaaid naar potjes met potgrond. Koel vensterbankje op het zuiden. De preiplantjes begonnen al snel na opkomst te slierten. Die zijn twee dagen geleden verhuisd naar de platte bak buiten: koeler en meer licht.

Misschien @Arja heb je helemaal geen constructies nodig om de planten omhoog te leiden. Ik laat de planten van de buitenkomkommers Marketmore lekker over de grond slingeren en dat gaat al jaren goed. Als de Sonja lijkt op de Marketmore, zoals Huub zegt, dan zou ik me nu helemaal geen zorgen maken om een constructie. We moeten wachten tot maart, als Huub ons de zaden met instructie stuurt. Met instructie toch @HuubvG? Tot mijn verbazing zie ik in mijn tuinfotoalbums van de afgelopen jaren geen enkel voorbeeld van komkommers die overvloedig aan de plant groeiden. Wel een voorbeeld van een plant die enorm veel oogst gaf nadat de foto was genomen. 26 juli 2019

Niet alleen @mdubbelm zit op beroerd slechte grond voor de kweek van bijvoorbeeld buiten-komkommers. De zandhazen van Nederland zitten ook niet lekker. Geen organisch materiaal in de bodem. Stofdroog zand in de zomer, bijna woestijnzand, waaruit oppervlaktewater snel verdampt en dat hemelwater niet vast houdt omdat het meteen de diepte in zijgt - waarna dat water in lagere delen van het land maanden of jaren later weer opborrelt als kwel- of bronwater. Enfin Doe dat dan inderdaad met een "intensieve compostopbrengaanpak". Hier werkt het goed om een maand voor het uitplanten in het plantgat minstens anderhalve emmer compost te storten, goed diep, zodat de teruggelegde bovenlaag weer uit het uitdrogende zooitje bestaat. Heel lokaal intensief veel compost werkt hier goed om komkommers, courgetten en pompoenen te kweken. Water bijgeven is soms wel nodig, binnen walletjes rond de planten. De massa compost ondergronds kan veel water vasthouden.

Aanstekelijk topic dit! Vooral in de donkere dagen voor Kerst als je al staat te springen om aan een nieuw seizoen te beginnen. Het gaat om het spel en niet om de knikkers, maar toch denk ik dat ik komend jaar twee komkommerplanten ga zetten in plaats van een enkele: eentje voor de lekkere oogst en een ander voor het formaat van de competitiekomkommers. De voorpret is erg goed voor het gemoed maar ik ga voorlopig niet verder dan met die voorpret. Maar er zijn fanaten ... Daaraan begin ik pas half april. Gat graven, vullen met anderhalve emmer compost, maand later uitplanten. Maar hoe Sonja zich daarbij gedraagt, kan ik niet voorspellen. En ja, lengte lijkt met het beste criterium. Mijn ervaring is, dat wanneer komkommers volgroeid zijn en hun grootste lengte hebben, dat ze in dikte gaan uitdijen. Andersom: als ze dan dikker worden, dan worden ze niet langer. Ooh dit wordt zo'n leuke wedstrijd!

Dank voor de info & voor het openen van dit topic @HuubvG. Super! Als de Sonja een soort Marketmore is, dan ben ik helemaal blij. Marketmore heb ik nu een jaar of vijf buiten gehad en één enkele plant bleek steeds ruim voldoende om wanhopig te worden van de overvloedige oogst. Mandjes vol met de tekst 'Gratis' langs het achterpad. Dat soort werk. Vooral tegen het einde van de oogsttijd, als het blad al wat minder mooi is, zijn er ineens heel veel kommers. Dit jaar was dat medio augustus. Oogst van 12 augustus: 12 stuks. Oogst van 17 augustus: 19 stuks. Moet een makkie worden Mellie. De Marketmore is goed te pruimen en als Sonja daar familie van is, komt ook dat goed.

Mijn punt is: Ga ik eind december komkommerzaden kopen als diezelfde zaden in maart de wedstrijdzaden blijken te zijn 😉

Gisteren nog laat gezaaide wedstrijdvenkels van handzaam formaat geoogst (geen winnaars) en in een pastasaus verwerkt - met chorizo en tomaat: erg lekker! En ik verkneukel me nu al om komkommercompetitie. Wel een vraagje aan de organisatie daarvan, voor degenen die tijdig hun zaaigoed bestellen Is het misschien mogelijk om voor maart 2022 te verklappen om welke soort het gaat? Zodat mensen niet ergens een soort bestellen terwijl ze die later ook via de wedstrijd ontvangen? In ieder geval hulde voor de organisatie van weer een wedstrijd

Handige tip Patrijs! Tijd om eens te gaan experimenteren met de plaats van opslag, ook vanwege ervaring van @acpronk. Ik kan een deel in de schuur laten waar het nu ijskoud is en in deze tijd van het jaar erg klam kan zijn (maar nu is dat nog niet zo) , een deel bewaren in een koel donker droog keldertje en een deel in een koel licht droog bovenkamertje. Thermometer er naast & nee, ik ga niet drie hygrometers aanschaffen. Als het experiment iets nuttigs oplevert, dan volgt hier een verslag.

Het stelt me enorm gerust dat bij anderen de knoffen ook zo laat opkomen, of nog steeds niet. Ligt dat aan het zeer gemiddelde weer? Te koud om de neuzen boven de grond te steken? Of ligt het aan de temperatuur die er was toen we de tenen voor komend seizoen hebben opgeslagen? Die periode was ook vrij koel. Normaliter zie je na half november in de keuken en schuur al dat sommige knoffies van eigen oogst gaan uitlopen, dan krijgen ze groene kernen of zelfs groeipunten. Dit jaar gebeurt ook dat niet. Ik heb mijn knoffen - van eigen oogst - op 19 oktober in de grond gestoken: Germidour, Oosterdel, Valelado en Wonha. Uiteraard weer in blokken op alfabetische orde: GO VW. Makkie om te onthouden. In gaten van 6-7cm diep, zodat er 3-4cm grond boven de punt ligt. De knoffen staan vanwege wisselteelt dit jaar op een stuk grond waar in deze periode maar kort de zon schijnt – als die al schijnt. De grond is er vrijwel permanent koud en ook zeiknat. Omdat het zandgrond is zakt water gelukkig wel weg, het blijft niet staan, maar zeiknat is het toch. In eerdere jaren kwamen de eerste knoffen op na gemiddeld 11 dagen. Dit jaar maakte ik me zorgen na bijna een maand. Op 16 november heb ik een Oosterdel en een Valelado vrijgekrabbeld. Ze hadden allebei worteltjes en de Valelado had ook al een neus. Zucht: het leeft! Opluchting. Er wordt aan gewerkt. Nog even geduld aub. Pas op 19 november stak een Germidour de eerste neus uit het zand – een maand na het poten. Dat is inderdaad vaak de soort die het eerst verschijnt. Germidour is nu ook nog de enige soort die te zien is. De anderen blijven hardnekkig ondergronds. Sinds een paar jaar ben ik elke zondag serieus aan de BAK: Basis Administratie Knoflook. Rond Sinterklaas was dit de opkomst, bij poten 15-20 oktober van meerdere soorten tegelijk: 2021 10% opgekomen van alle tenen rond 5 december 2020 77% 2019 82% 2018 24% 2017 20% Het moment van ontluiken wisselt dus nogal van jaar tot jaar. Mijn eigen BAK stelt me gerust, maar evengoed de berichten van andere MTF’ers. Dank dank dank! Het gaat allemaal goed komen. Succes iedereen!

Dat zou ik ook hebben @Mellie. Tenen met zulke plekjes gaan bij mij de grond niet in. Die snijd ik er uit en dan gaan de goede stukken door het eten. Ik ben benieuwd wie de autoriteit is die zegt dat dit door late oogst normaal is, want je gaat toch niet te laat oogsten als je professioneel knoffen teelt om de tenen te verkopen? En dat de kieming wel gewoon goed moet gaan? Kiemen is iets dat zaden doen. Knoflooktenen lopen uit. Ook ik: keep my fingers crossed, eveneens voor @fre3ke Maar: toegegeven, ik heb nog nooit knoflooktenen in de grond gestoken met bruine en/of schimmelige plekjes. Dus wie weet lukt het toch Ben benieuwd of anderen ervaring hebben met het poten van minder perfecte knoflooktenen ????

De derde prijs lag hier zaterdag op de deurmat en die heb ik met gepaste bescheidenheid maar toch trots opgeborgen in de zadendoos. Leuk gebaar en dankjewel @HuubvG

Wat ik er niet op gooi zijn de koolstronken omdat ik elk jaar wel wat last heb van knolvoet. Dat schijnt jaren in de grond te overleven en vermoedelijk dus ook in compost. Hier op zandgrond scheelt het echt in de ernst van knolvoet als de stronken niet naar de compost gaan, of als je de stronken na de oogst niet op de grond laat slingeren. Hierboven spreekt @weknow van een broodje aap, en dat maakt me nieuwsgierig naar de grondsoort waarop de kolen van weknow staan. Blad van koolplanten gaat wel naar de compost. Wit geworden blad van courget en pompoen mik ik er ook bij. De schimmels slaan pas toe aan het einde van het seizoen. De planten zet ik in mei in de volle grond in een kuil vol compost - ook met vercomposteerde courget en pompoen - en de jonge planten groeien er goed op. Tot het einde van het seizoen.