weknow

Dacht ik ook: geen aardappelziekte! (wel verwelking)

Paddenstoelen: Weknow

Wie zei dat je je moet opgeven...? Alle "regels" die er zijn, zijn hooguit praktisch...staan nergens neergeschreven....spreken vanzelf...of voel je vast aan met iemands gewone huis-tuin-en-keuken-fatsoen. Laat ik eens proberen er een paar te noemen. Opgeven moet niet. Maar vindt iedereen leuk, zodat we ons er op kunnen verheugen dat je ook komt, je alvast op onze lijstjes wat wensen kunt aangeven....wij kunnen kijken of je iets leuks voor ons meebrengt of iets lekkers bij de lunch...Jorieke en Joep voldoende stoelen klaar kunnen zetten. Hoe laat je mag komen en weer geacht wordt te vertrekken? Niet voor J & J wakker zijn (hoewel ze dat misschien niet eens erg vinden ) en als iedereen zo een beetje weggaat of de gastheer en gastvrouw wel heel hard beginnen te gapen. Mag je eten/drinken enz. nemen? Ja....! Als je maar zorgt dat je niet misselijk wordt van al dat lekkers. Traditie is dat er zo veel over is, dat Jorieke en Joep een week niet hoeven te koken en er ook nog genoeg is voor de kippen en varkentjes. Als je je verplicht of uitgenodigd voelt om ook iets lekkers of praktisch of voedzaams mee te nemen, dan hoor je niemand tegenstribbelen en zul je merken dat het met liefde wordt weggesnoept. Moet je meehelpen en zo? Moet niet, maar doet iedereen toch wel omdat we heel goed weten dat Jorieke en Joep zich vooraf uit de naad gewerkt hebben om alles voor te bereiden, klaar te zetten en het gezellig en heel gastvrij te maken. En nadien als we weg zijn, hebben ze nog dagen hun handen vol en denken ze stilletjes "waar ben ik aan begonnen?", om enkele weken later alweer plannen te maken voor een volgende MTFD. En voor de rest ben je verplicht (wordt niet gecontroleerd) om veel indrukken op te doen en naar de dieren en mooie tuinen te gaan kijken, af en toe gezellig mee te babbelen als je zin hebt en een aardig persoon treft, veel op te steken en is de kans groot dat je met allerlei nieuwe plantjes, zaadjes enzovoort naar huis gaat. Die moet je zelf zien thuis te krijgen, zo is de harde regel, maar als dat moeilijk lukt is er altijd wel iemand om bij te springen of je te helpen om er een mouw aan te passen. Oh...ja...het meebrengen van lekker weer wordt door iedereen heel erg gewaardeerd. Hoewel er zelfs bij heel slecht weer geen klacht of traan te bespeuren valt. Als anderen aanvullingen of correcties hebben op deze MTFD-regels...dat hij/zij nu spreekt!! Want ik ben weer een heel bazig in naam van iedereen aan het woord (en meestal wordt dat nog gepikt ook)

Voor pruimen algemeen: Ik denk dat je kunt voelen als ze rijp zijn. Dan voelen ze zacht als je er voorzichtig in knijpt. Ze smaken dan zoet en sappig (en niet meer hard en wat zuur). Tegen dat de vogels en wespen er aan gaan zitten, wordt het een wedren wie de oogst krijgt M.a.w. ook dat geeft aan dat er geplukt kan worden! Meestal zijn niet alle pruimen tegelijk rijp, maar rijpen alle pruimen wel binnen 1 a 2 weken af....dus vaak meerdere keren de rijpe wegplukken. Heb je hier wat aan?

Hier een foto van de onbekende soort bestomaatjes (links) en van de "millefleurs" (rechts) In het midden een 10 eurocent-muntje.

Een aantal maanden terug, vroeg ik jullie hulp om een tomatensoort te identificeren https://www.moestuinforum.nl/topic/7972-herkennen-van-struiktomaat-of-stamtomaat/.) Nu denk ik dat het het minitomaatje is, dat Akita hierboven beschrijft en in foto's laat zien. (En dus niet het ras "Clementine" dat ik hoopte, op grond van wat Piroska schreef.) Nou ja, minitomaatje.... De vruchten wel, maar de struik helemaal niet. Achteraf heb ik wat spijt van dat ik zo veel (een stuk of 12) van deze planten heb uitgeplant in mijn kleine plastic kasje en buiten. Ik denk nu: daar hadden ook andere rassen met een betere opbrengst kunnen staan. De groei leek die van een struiktomaat, maar ze maakte heel veel "dieven", die enorm hard groeien en ook weer meters lang worden. Pas als de hoofdstam en de zijtakken behoorlijk lang zijn, komen er veel (dat wel) besformaat vruchtjes aan. Vraag me af of bij Akita de groei ook zo verloopt?? De kleine besjes smaken okee! Maar de struiken hebben enorm veel ruimte nodig, zowel in de hoogte als in de breedte. Je zou er het beste een aparte gaas-constructie van ca. 2m hoog en 1,5m breed per plant voor maken om toch een behoorlijke opbrengst te krijgen. Ik moest de planten enorm intomen, omdat ik ze als "gewone" tomaten had uitgeplant, terwijl ze juist heel veel ruimte nodig hebben (laat daarvoor gerust 10 zijtakken groeien, die ook weer zijtakken maken...en die pas als ze langer dan 1 meter pas volop vruchtjes gaan maken). Dus uiteindelijk heb ik van die 12 planten vrij weinig opbrengst aan tomaat... Ik ga er geen zaad van nemen. Wel van de ene "Millefleur"-plant die ik van (ik dacht) DennisLP kreeg op de MTFD in het voorjaar. Ook dat is een grote plant, waarvan je enkele dieven naast de hoofdstam kunt laten uitgroeien en die al snel hele grote trossen (veel groter dan bij de minitomaatjes) geel-oranje tomaatjes vormt. Ze zijn zo groot als een kleine pruim, smaken fruitiger en de opbrengst is vroeger en uiteindelijk veel groter. Maar vooral omdat de plant beter te leiden is en geen woekeren nodig heeft om veel vruchten te dragen, vind ik een enorm voordeel. "For what it is worth", deze praktijkervaring van mij

Op 25 augustus is mijn aanbod en zijn mijn wensen nog bijgewerkt. Ook de meeste al gemaakte afspraken staan in het lijstje. Met Appelvrouw moet ik diverse ruilafspraken nog even goed kortsluiten en als voorbereiding voor de workshop paddestoelen-kweken van Stan moet ik van mezelf eerst nog goed mijn huiswerk doen = alles op het forum hierover eens goed lezen. Dan heb ik vast nog wel wat wensjes Stan!

En dan hebben we het niet eens over plof-kippen! Hoorde gisteren (dus zelf niet gezien!) dat er bij een t.v.-programma over "bijzondere mensen" iemand was die vond dat een kind om gewapend te zijn voor het harde leven eerst zou moeten leren om een kip te slachten en een konijn te villen, alvorens lezen en schrijven en rekenen aan te pakken. Dat onder het motto: "Hecht nooit aan je eten". Dacht bij mezelf (als iemand die ooit vertwijfeld een half uur met een spa boven een doodzieke rat heeft staan zwaaien, totdat een oude buurvrouw hem de genadeklap gaf) dat we toch wel erg lief zijn en veel houden van onze kippetjes, die mogen leven totdat ze er spontaan bij neervallen, zelfs als het niet die lieve troeteldiertjes zijn die we er graag in zouden zien. Hebben we het al over die "lieve" duifjes gehad?

Inderdaad. Geen vlees, brood en gekookte etensresten. Sowieso niet doen!!!! Dan zijn vliegen en maden geen probleem. Wel fruitvliegjes op fruitresten komen nu voor, maar dat kun je wat tegengaan door af te dekken met groen bovenop. Is maar tijdelijk "probleem".

Grappige discussie & aanvulling op elkaar over stikstof en bacteriën. Het is nog wat complexer (hoe het precies gaat, zeker te complex voor mij + van hoe het precies gaat en werkt is nog maar heel beperkte kennis). Bij al de biochemische processen waardoor planten groeien, bloeien en vrucht vormen spelen vele organismen (bacteriën, schimmels, enzymen enz. enz.) een rol. Of de plant dat "doet" of de bodem en de organismen die in die processen een plaats hebben is een leuke filosofische vraag. Kan een plant zelf iets "doen"? Is daarvoor niet een soort "wil" nodig? Een soort keuze die op grond van een of andere logica gemaakt wordt? Anders "doe" je het niet, maar gebeurt het met je. Hetzelfde geldt voor de organismen die er een rol bij spelen: "doen" die iets of gebeurt het proces door/met hen? @ Kruidje: Heb je een bron over hoe dat werkt met die stikstof-bacteriën in de tropen, die toegevoegd moeten worden? Vind het interessant en kan er dan wat meer over te weten komen. De vraag lijkt me hier of de stikstofbinding door bacteriën doorgaat of mogelijk is als een plant is afgesneden en alleen de wortels nog in de grond blijven. Of stoppen de groeiprocessen en de daarbij horende werking van bacteriën als de groeiende bovengrondse delen van de plant afgestorven zijn of verdwenen? Worden de gevormde stikstofverbindingen in de grond of bij de nog aanwezige wortels opgeslagen en komen ze later nog ter beschikking? Misschien is er ergens een microbioloog of een biochemicus (M/v) in ons midden die dit precies weet?

Dank voor de tip, Erny! Hier ligt het Actiondoek onder de paadjes met boomschors/houtsnippers in de gewone tuin sinds een jaar of 2. Tot zover geen probleem gehad.....maar nu vraag ik me af: als het er nog ligt...?

Hee...geweldig! "Love is in the air!" Proficiat, Danuta! Volgens mij is die tuinkabouter een bofkont als het om lekker eten gaat! Zal vanavond in gedachten een toast op jullie uitbrengen als ik nog een glaasje wijn drink!

Wie weet vind je een mooie/handige! Kan het niet ook met een zwarte emmer of hoge bloempot?? Voor als het niet zou lukken er een te kopen?

Het is maar wat ik gehoord/gelezen heb verleden jaar, toen ik ook aanschaf overwogen heb, onder andere op de Velt website waar ook gebruikerservaringen stonden. Er is/zijn een/enkele kleine werkplaatsen die ze nog maakt/maken. De originele fabrikant/bedenker is er mee gestopt. Kwaliteit kan nogal verschillen per exemplaar: m.n. verbuigen/afbreken van de "tanden" die gesmeed zijn. Op kleigrond is ze nauwelijks bruikbaar en geen echt lang leven beschoren. Op zandgrond werkt ze goed. Omdat ik hier in Zeeland op stevige klei tuinier, heb ik op grond hiervan besloten er geen te kopen. Bovendien vond ik een aankoopbedrag van 120 a 140 Euro ook wel ver boven wat ik me zo maar even kan permitteren. (Hoewel: als je iets echt goed kunt gebruiken en erg graag wilt en even spaart....)

Dat zeggen we dan toch niet hardop, Erny. Dan weet niemand ervan. Ook niet hardop zeggen dat je me dan een PB'tje stuurt met adres en zo.

Ja hoor Geedee. Binnen enkele dagen wordt alles bijgewerkt en beantwoord! Moet alle losse berichtjes her en der en mijn eigen voorraad eerst even goed op een rijtje zetten. Dan wordt ook alle ruil overzichtelijk geupdate! Ben blij dat die Johannesbroodboompitten een bestemming krijgen

Met de spitvork of een cultivator of een lange stok er eens lekker in roeren..... Zo een speciale stok lijkt me overbodig. Als je de mogelijkheid hebt (meerdere vaten) af en toe eens omscheppen naar andere vat en mengen. Met een bak kun je ook alles er uit scheppen in enkele metselkuipen en weer, gemengd, terugdoen als je maar 1 vat hebt. Het gaat er om dat in de bak de materialen (droog, nat, grof, fijn, bruin, groen, diverse resten) gemengd worden, voldoende vochtig zijn/blijven en niet van de zuurstof afgesloten. Daardoor gaat het composteren "vanzelf". Op de bovenbeschreven manieren bevorder je dat proces. Zo pak ik het aan.

In het voorjaar heb ik eeuwig moes gezaaid en in mei een stuk of 8 planten uitgeplant, her en der in mijn moestuin. Nu zijn het flinke struiken van een 8o cm groot met hele grote bladeren. Niet mooi, want aanvankelijk heel veel slakkenvraat, sommige waarschijnlijk aangevreten door de koolgalmug en intussen druk bevolkt door rupsen, die ik zo veel mogelijk wegpluk. Voor dit jaar, denk ik dan, geen oogst meer: maar ik heb wel een begin voor het volgende seizoen...toch? Als ik 2 of 3 planten overhoud, ze als ze weer gaan uitlopen in het voorjaar met gaas afdek....doe ik het dan goed? Kan ik dan volgend jaar van het verse blad geregeld gaan oogsten? Is 2 a 3 planten voldoende voor een 2 a 3 persoons gezinnetje? Wanneer gaan de planten bloeien en moet ik zorgen om voor die tijd nieuwe stekken te maken...of kan ik lekker blad blijven oogsten van een plant die ook bloeit? Hoe lang laten jullie een plant staan, voordat je ze gaat vervangen door een jongere plant? Een of enkel jaren of inderdaad "eeuwig"?

Paardemest wordt vrij snel een rulle substantie die op grond lijkt, zeker gemengd met ander materiaal. Ruikt in tegenstelling tot andere mest bijna niet en niet lang. Ik denk dat je het gerust kunt doen. Als je mest kunt krijgen die misschien al enkele maanden "ligt", heb je helemaal geen last van enige geur.

Omdat 21 september nog wel even duurt, had ik de lijst nog niet bijgewerkt. Ga ik spoedig doen! Er aan toevoegen ga ik nog een soort peulen, waar ik erg enthousiast over ben. Ik kreeg ze verleden jaar van een Vlaamse Velt-connectie. Hij wist de naam niet, noemde ze "gele peulen" maar intussen weet ik zeker dat het "Golden sweet" is. Ook op de website van Diana's mooie moestuin worden ze beschreven en staat een foto van de bloemen. http://www.mooiemoestuin.nl/groenteteelt/peulgewassen/peul-en-erwt/ Voor zover ik weet is dit ras in Nederland niet algemeen te koop. Ik zag ze wel op een Amerikaanse site, overigens met afwijkende bloemkleur (enkel roze, terwijl ze bij Diana en mij dieprood met roze hart bloeien). In de afgelopen jaren heb ik ca. 6 verschillende rassen peultjes geteeld en dit seizoen 3. Op grond van de teeltervaringen van dit jaar is "Golden sweet" mijn absolute favoriet en wil ik die vast gaan kweken. Ze worden vrij hoog (ca. 1,50...dus gaas of klimconstructie is absoluut nodig!), groeiden ziektevrij en de platte geelwitte peulen zijn vrij groot. Makkelijk te plukken omdat bijna alle peulen aan beide buitenkanten van de rij duidelijk uitsteken en vooral is de opbrengst enorm groot, in vergelijking met alle soorten die ik ken, gedurende een pluktijd van een week of 5 a 6. De smaak is prima, niet heel uitgesproken. Bij het wokken worden ze heel licht groen. Ik heb - eigenlijk te laat daarvoor speciale maatregelen genomen - wat zaad overgehouden. Peulen met dikke erwten halfdroog van de struiken geplukt toen ik ze een week of 2 geleden rooide en verder te drogen gelegd. (De betere methode zou zijn geweest om ze aan de struik geheel droog te laten worden en dan pas te doppen, zodat de zaden geheel afgerijpt zijn!) Mijn andere rassen peultjes en sugarsnaps stonden op enkele meters, dus ik kan geen 100% zaadechtheid garanderen. Vind het wel echt een soort die de moeite waard is om te telen en verder te verspreiden. Vandaar dat ik wat kleine porties van 25 a 35 zaadjes aanbied op de MTFD voor wie belangstelling heeft. Ik heb ook nog wat zaden van verleden jaar over en zal die volgend jaar zo telen dat er zeker raszuivere "Golden Sweet's" overblijven.

@ Wilmer. Toen ik afgelopen december bij het forum kwam, had ik dezelfde vraag als jij. Het leek alsof veel mensen elkaar goed kennen en van alles samen deden. Als nieuwe forumdeelnemer wilde ik me niet opdringen en dus heb ik hier maar eens voorzichtig gevraagd of ik als nieuweling ook daarheen mocht gaan. Dat bleek "vanzelfsprekend"! In maart ben ik geweest. Ik ben een beetje verlegen...moet dan even mijn plekje zoeken....allemaal nieuwe gezichten....je praat met wat mensen...een beetje afwachtend. Maar al met al was het erg leuk: heerlijk van alles gegeten, van alles opgestoken en wat leuke plantjes/zaadjes gekregen of geruild om te proberen. Nu ik geregeld lees en soms wat post op het forum, zijn diverse mensen die ik toen ontmoet heb geen vreemden meer voor me, ook al ken ik ze vaak alleen onder hun schuilnaam. Ik weet wat van waar ze mee bezig zijn, van hoe ze denken, van hun humor...en je reageert op elkaar met vragen of tips of een grap of een stevige discussie. We zijn allemaal heel gewone mensen, jong en oud, die veel plezier in tuinieren, koken, telen gemeen hebben en dat op een leuke manier met elkaar delen en van elkaar leren. Daar steek je veel van op en het is gezellig. Door de MTFD krijgen een aantal van die mensen een gezicht, een verhaal en wat meer diepte. Dus kom gewoon als je zin hebt.....! (Grappig om te vermelden hier vind ik toch, dat het precies Bit was, die me aansprak en iets aardigs over mijn eerste berichtjes zei, die er in maart voor zorgde dat ik me meer op mijn gemak voelde en zelf ook de stap om anderen aan te spreken durfde te zetten!)

Ja: als je een goed ras kiest krijg je goede/lekkere hazelnoten. Maar een tweede struik/boom erbij van een ander goed ras dat zorgt voor bestuiving zorgt voor een veel grotere opbrengst. Van beide bomen. Planten doe je best in het najaar, nadat het blad is gevallen. Ik denk toch wel dat in een ander tuincentrum of online of op de markt (rond die tijd) wel vrij makkelijk jonge struiken te krijgen zijn van diverse goede rassen. Op het internet of in een goed tuinboek vind je makkelijk meer info over goede rassen en welke elkaar goed bestuiven. Maar!! Hou er wel rekening mee dat een hazelaar uitgroeit tot een hele flinke struik van een meter of 5 a 6 hoog en behoorlijk breed, als je ze doelgericht blijft snoeien. En als je niet geregeld snoeit zelfs een serieus boompje wordt. In een moestuin van 200 m2 neemt het toch een groot deel van je beschikbare ruimte in, na een jaar of 4 a 5. Als je dat niet erg vindt, dan moet je ook goed opletten waar in de tuin je ze plant omdat zo een boom veel schaduw kan geven. Dan best meer aan de noordelijke zijde, waardoor je andere teelten voldoende licht en zon krijgen. Misschien kun je ze als een soort heg of afrastering verwerken als er voldoende ruimte is en dan door snoeien wat plat in de diepte, maar wel breeduit laten groeien....

Bij de Action is er een worteldoek te koop dat niet zo plastic aanvoelt, maar meer als stof. Dat heeft geen last van rafelige randen. Wel maar een maat (dacht 2x 5m), maar dat kun je laten overlappen. Een bed van ca. 1,20 breed is ideaal. Daar kun je van alle kanten bij. Maar ik deel mijn tuin, behalve een aantal hoofdpaden, jaarlijks opnieuw in. Leg trottoirtegels op ca. 40 a 50 cm van elkaar als een soort stepping stones aan het begin van het seizoen. Je moet wel rekening houden met hoe breed planten uitgroeien. Beloop alleen de tegels en zorg dat ik zo overal bij kan zonder de grond te betreden. Bevalt me erg goed, omdat ik flexibel kan werken en makkelijk combinatie-indelingen van verschillende gewassen kan maken en eigenlijk nooit de tuin zelf hoef te betreden. Dat kun je uiteraard ook op een groter oppervlakte worteldoek toepassen.....

Beter niet los van de grond op stenen. Tussen de tegels door is er ook beetje toegang voor wormen en afvoer van overtollig vocht evt. Je kunt ook een laagje zand of grond van enkele centimeters onder je bak leggen op de stenen. Tuurlijk kun je wormen uit andere hoop toevoegen, maar dan zou ik ook wat van de compost waar ze inzitten erbij doen. Want niet gedurende het hele verteringsproces zijn er wormen actief. Die komen als ze het naar hun zin hebben, maar gaan ook weg als ze niet echt materiaal naar hun gading vinden. Pas als de vertering al lekker op gang is, voldoende vocht, lucht en half-verteerd plantaardig materiaal, is het wormenfeest.

Uitplanten.....!