Bit

Hoe doe je dat ? : zo echt helemaal zonder onkruid ? Tsss. echt prachtig.

Winhams Industry. Daar had ik het 2 jaar geleden al eens over. Ziekte gevoelig dingetje ( meeldauw ) zeggen ze. Maar nog steeds geen meeldauw in gezien ( had hem ook in N-Fr ). Moet wel ruim van een ander afstaan en open gesnoeid en of geleid worden ( circulatie ) maar draagt rijk en met grote bessen die érg smakelijk zijn ( beroemde engelse toetjes-bes ) Kan best nog een stek maken. Er staan er al 3 voor eelzeltjuh, maar ze wortelen slecht, neemt wel even tijd. Kan het niet 100% beloven. Maak ik er een paar bij, moet er wel 1 extra lukken lijkt me he ?

oooooow jawel hoor. In de babbeltuin mag een heleboel he ? En sowieso leuk dat je weer wat van je laat horen ( geef toe : je verveelt je gewoon klem met deze hitte ? ) Maar helemaal top dat je nog aan het verbouwen bent. Ehmmmm. Jawel hoor. Ik speelde niet met aanstekers, maar met lucifers ja. Ik wachte in de hitte dat er een dikke bromvlieg tegen de ruit van de woonkamer aanvloog, op het terras viel, en was er dan als de kippen bij de stinkvlieg in de vlam te roosteren. Men. Dat stonk ! Ik gun echt iedereen z'n jeugdzondes hoor

@Elizabet : Er is denk ik wel een groot verschil tussen de pas 3 maanden staande Blauwe bes ( een struikje ) en de Pompoen of Courgette. De blauwe bes heeft een veel kleiner wortelstelsel nu nog, wat heus wel gegroeid is de afgelopen 3 maanden, maar wat lang niet zo snel gaat als bij de 1 jarige groente. Droogte en verbranding . Stress dus. Wat Frank ook al zegt. Niet zo zeer chlorose. Dat toont zich langzamer en geleidelijker en eerst in kleur. Niet in verdorring gelijk ( later wel eventueel ) Maar jouw bladeren zijn nog groen zeg maar.

Jorieke. Ben ik zeker een gegadigde voor ( 1 plantje ) Moet ik even gaan kijken wat ik voor jou zou kunnen hebben, of als jij wat weet ?

Ik wil éven klagen hoor. Na ruim een jaar, door omstandigheden, niet naar ons huisje te zijn geweest in N-Frankrijk was het afgelopen maandag dan eindelijk zo ver. In de auto naar N-Frankrijk. Alles prima, weer super ( té warm maar oké ) De 1e avond heerlijk voor mij gekookt, de volgende morgen krampen. Natuurlijk wel aan de zo verlangde wandeling begonnen zo vroeg mogelijk na een erg vroeg ontbijtje buiten voor het huis, wat me al niet smaakte. Een sigaretje wat me ook al niet smaakte. Dat was wel de waarschuwing numero uno. De wandeling begonnen in het dal in de schaduw. Bij het betreden van de toen al hete zon ging het mis. "sorry , ga maar lekker alleen verder, ik moet echt terug". Thuis een halve emmer volgekostst, ben ik onder de boom in de schaduw voor het huis gaan zitten/liggen om 3 uur later wakker te worden gemaakt door mijn wandelpartner. De hele dag in de stoel gebleven. De wandelpartner heeft me streng toegesproken en we hebben 1 rondje door de "tuin"gemaakt. Geworsteld door het hoge gras , de verwilderde fruitstruiken , de verwilderde lei-fruitbomen, de in het gras overlevende collectie pioenen, de munten ( geen stek genomen zelfs, helemaal vergeten ) en en en Gisteren weer terug ( niet nadat ik nog even bij een meest gewaardeerd mede-forum-lid langs ben gegaan en voor borlotto-commissie gespeeld hebbende ) Weer thuis. Naar de tuin geweest. Ben ik óók gelukkig mee. ( zeer ) Maar N-Frankrijk moet ik spoedig herhalen !

Alleen maar vanwege de administratie : ik heb alles al gehad van je. Je krijgt van mij nog meer munt-soortjes. Moet ik een stek maken van mijn lekkerste kruisbes ?

Sorry dat ik dat hier dan meld in het topic van Weknow. Maar ik heb die interesse ook absoluut : enten en of occuleren. Handvatten / zichtbare tips en tricks en mij over die drempel heen helpen !! Heb het in mijn lijstje toegevoegd in mijn topic. Super-idee Weknow !!

Is het zeker weten niet gewoon een emelt ?

Je maakt het wel érg ingewikkeld nu. Hoe kom je aan de laatste varianten die je noemt ? Want die ken ik echt niet ( zegt natuurlijk niks hoor ) Die link van www.abies.be geeft wel een juiste omschrijving van de plant die ik heb en nu ook echt wel goed ken ( gestekt op verschillende tijdstippen, gezaaid en gepoot op diverse grondjes en plekken ) Dit stukje van de beschrijving : Deze plant is uitsluitend geschikt voor liefhebbers van een 'echte rotstuin', omdat ze nogal kieskeurig is qua verzorging, standplaats en grondsoort. Verlangt een zonnige plek en een matig voedselrijke bodem. Daarnaast moet de bodem kalkhoudend zijn. Enige droogte wordt goed verdragen. Groeit bodembedekkend en laat zich goed combineren met andere planten. klopt dan ook helemaal niet naar mijn ervaring. De mijne is sterk kruipend, haalt de 10 cm misschien maar net. Breidt zich giga snel uit. Bloeit rijk en lang en vroeger dan genoemd. Middenroze tot lila. De 1e link van die engelse site vind ik sowieso niet kloppen met mijn satureja.

Op zich heeft Geedee ook wel gelijk hoor, maar ik doe het eigenlijk zelf niet. Met hielstekken vind ik het verlies in maat bij de moederplant te groot tov de hoeveelheid stekken die je maakt. Het kan zijn dat het slagingspercentage wel stijgt mét hielstekken. Maar zelf ervaar ik dat zorgvuldigheid en schoon werken en zorg daarna meer loont in het slagingspercentage. Lavendels en ook rozemarijn bv stekken helemaal niet zo makkelijk als je zou willen. Percentage 60% ongeveer ? Kan je verhogen door rot tegen te gaan ( = wél stekpoeder gebruiken ( heel dunnetjes )) maar ook later is het heel belangrijk dat je ze beschermd tegen uitdroging ( wind ) en tegen zon ( uitdroging ). Ze maken niet snel wortels. Dat duurt wel even. Maar ze tonen het ook heel laat dat je stek mislukt is. Dat is ook wel lastig, dat neemt namelijk allemaal tijd ( = seizoen ). Vroege voorjaar is stek bij zulke planten bij mij het succesvolst. Maar 2e periode is nu. Ik moet toch wel 80% halen vind ik zelf. Anders is de lol er wel vanaf. Ik doe zelf ( in tegenstelling wat wel aanbevolen wordt volgens "zoals het hoort" ) dus geen hielstekken, wel iets verhout hout, wél stekpoeder ( heel dun ) en ook steksubstraat, wat ik zelfs nog armer of luchtiger maak met grit of brekerszand. Potgrond en brekerszand ook wel. water van onderaf. Echt zeer beschermd wegzetten. 1 takje per potje of in tray.

Ik heb voor N-Frankrijk een Stihl. Middenmaat. Geen kleintje. Met draagharnas of hoe dat ook heet. Allemaal verstelbaar, helemaal op je lichaamslengte en gemak in te stellen. Dat vind ik zelf een echte voorwaarde, want zo'n ding wordt na een kwartier maaien zwaar. Terwijl als ie op goede hoogte hangt het gemak groot is. Ik heb én messen en 2 dubbel ( en dik ) draad. Messen zijn fijn bij ruigte en biezengras of riet. Messen lopen zelf niet vast, maar bij nat maaien loopt de boel wel es vast tussen messen en draaikop. Dat is wel lastig, maar kan ook aan mijn handigheid liggen. Ik gebruik ook graag de koorden, dat gaat super. Ik gebruik wel een veiligheidsbril, maar goed, ik zit daar op stenige grond. Maar ding is krachtig. Ik doe er met vrij groot gemak 2ha mee ( als droog ) Bramen neemt ie makkelijk met de messen , ook jong opschot, essen ed. en meidoorn. Bijtanken moet ik dan elke 25 min. Ding gaat nooit kapot. Ik breng hem elk jaar een dag weg voor onderhoud. Heb hem al 12 jaar. Neem zo'n ding alleen als het écht moet ( duur ) want er zijn tegenwoordig ook goeie en bijna professionele striemers op benzine of accu. Hebben jullie zo veel ruigte ? Is het de uitgave waard ? Want is die ruigte eenmaal weg, is het een kwestie van bijhouden en dat kan ook makkelijk met een striemer misschien ? O ja. Neem er stevige schoenen bij. Neem een benzinetankje met flexibele tuit en zelfs liever een onmogelijk te druppelen overgiet-opzetstuk. dat heb je tegenwoordig. Tank bijvullen op de tuin en je morst een scheut benzine, kan je wel stoppen met tuinen. Tweehandsgreep. Werkt op evenwicht eigenlijk via je schouder. Heerlijk.

hahaha Guus !! Wat ik vooral zie zijn een halve hand vol verbrande vingers. Die big smile snap ik dan weer niet De andere vingers was je al kwijt met het laatste vuurwerk ?

@ Winter. Ons mede-forum-lid Sugar gaf daar toch een heel duidelijk antwoord op ? Geeft overigens helemaal niet hoor, als je een antwoord van iemand niet begrijpt, helemaal niet. Sugar schreef dat jouw ananas aardbei dus zelf geen stuifmeel maakt. De bijen kunnen dus komen, maar ze bestuiven niks. Je hebt dus , zo mogelijk een beetje echt in de buurt ( ernaast ) andere aardbeiensoorten nodig om de ananas aardbei te laten bevruchten door die bij. Welk soort dat is , is niet zo van belang. Maar het moet wel een aardbei zijn die wel ook tegelijk bloeit of waarbij de kans in ieder geval groot is dat er bestoven wordt. Met maar 3 planten is die kans ook niet zo super groot, want elke bloem van de ananasaardbei moet maar net bloeien tegelijk met die andere aardbeibloem er naast , waar er óók al niet veel van staan dus. Snap je me nog ? Ostara is een goeie, omdat die over een langere periode bloeit, en dus de kans vergroot dat die de ananasaardbei bevrucht. Maar het mag ook gerust een andere aardbei-soort zijn. "Sweet Eve" is gewoon een aardbei die dus zelfstandig , zonder andere aardbei in de buurt , ook zelf aardbeien maakt. Vandaar. Jouw ananasaardbei is dat dus helaas niet.

Wat Jorieke zegt. Pot is wel erg klein hoor ( dus ook voedingsprobleem )

welkom !

Welkom ! Leuk. En je kan je eigen blog maken hier ( heet : moestuin - update's ; zie ieder lid die dat aanmaakt )

Welkom ! wat een heerlijke uitdaging !

Bij mij was van de week de commissie ook op bezoek. Ik heb 6 planten staan. Toen werd me gevraagd wat ik nou zou doen als 1 plant uit zou vallen de komende weken. Ik reageerde verbaasd. Natuurlijk deel ik dan de opbrengst door 6 toch ?? Niet dan ? Ja toch ? Dan is er 1 plant die uitvalt. Ja mijn schuld toch ? Valt er niks uit, doe je het beter he ? Mijn logica hoor.

Ben er zelf ook al een tijdje mee bezig. Wat ik tot nu denk te weten is : De gewone, witbloeiende Satureja montana, waar jij het over hebt is een najaarsbloeier. Echt bonenkruid. De roze voorjaarsbloeiende is beter winterhard, geurt ook sterk als tijm, zelfde toepassingen in het eten, helemaal wintergroen en winterhard en een érg makkelijk dingetje : de Satureja montana spicigera. ( tot nu toe nederlandse fantasienaam : kruipend bonenkruid ) De 1e, de witte heb ik niet staan , de 2e, de roze, heb ik wél staan.

@ Piroska. Die Spearmunt klopt dacht ik ook wel. anderen : wie corsikaanse munt heeft staan, (Mentha Requenii). Ik hou me ook aanbevolen. Ik wordt verder zo langzamerhand tureluurs van alle soortjes munt die ik mag ruiken her en der. Vandaag de heerlijke echte polei gekregen van een zeer gewaardeerd forumlid ( zéér gewaardeerd forumlid ) en een wollige munt ook nog. Maar ik krijg het niet voor mekaar uit te vinden wat die "wollige " munt nou echt is.

Ja. De angustifolia wordt toch best wel fors uiteindelijk. Maar 35 cm uit elkaar zal wel goed gaan en uiteindelijk een mooi haagje maken. Wel elk jaar goed fors ( in de zomer ) terugnemen. Vooral niet te laat in het seizoen. Veel mensen snoeien natuurlijk liever niet in de bloei, maar de 1e jaren is dat echt wel aan te bevelen. Worden ze het mooist compact. Als ze ouder zijn, kun je ze ook in vroege voorjaar snoeien en de zomersnoei laten. Heel oud wordt het haagje echter nooit hoor. Lavendel is niet echt langlevend ( op een mooie manier ) in ons klimaat.

Bij een grondje wat je geschikt maakt voor bv deze blauwe bes hoef je niet elk jaar iets te doen om de grond zuur te maken. Die blijft dan wel zuur. Tenzij je op sterk kalkrijke grond zit, maar dat zit je niet. Klapzand is toch zuur ( zover ik dacht hoor ) Bemeste tuinaarde die je gebruikte was kennelijk niet zuur genoeg, want er treedt duidelijk chlorose op. Kippenmest voor blauwe bes ? Zou ik niet doen.

NU snoeien ja. Nu stekken ook ( het snoeisel ) Je moet wel beseffen dat je niet veel overhoudt dan nu. Je zal als het ware de huidige planten in maat halveren. De planten zullen nu nieuwe zijtakjes maken ( nieuw schot ) en dat zal nog goed kunnen afrijpen voor de winter. Wel de 6 planjes nu uit elkaar zetten , niet zo als groepje van 6 laten. Uit elkaar en op een zeer lichte en zonnige plek, dan groeien ze het mooist uit. Het duurt een paar jaar voor je mooie volle wat forsere struiken hebt. Elk jaar , liefst nog IN de bloei terugknippen. Krijg je mooie compacte planten en vol en niet lelijk verhout.

De zeekool ( Crambe maritima ) is echt een familielid van de kolen. Niet alleen de stengels , maar ook de bladeren zijn eetbaar. Ook voor dieren ja.