weknow

Ik ben normaal blij met paddenstoelen. Hoe meer en hoe meer soorten, hoe liever. Mijn tuinen beheer ik natuurlijk en het voorkomen, verschijnen en meer worden van paddenstoelen is een teken van een gezonde, natuurlijke tuin. Je lijkt er echter bang voor te zijn en het te zien als iets dat je moet voorkomen of kwijtraken..... Maar zet anders foto´s erbij, zou ik zeggen. Dan kunnen we misschien iets zeggen over welke soort het is en waar die misschien vandaan zou kunnen komen. Mijn `guess` is: uit de potgrond waarin tegenwoordig een deel van het veen, vaak en gelukkig, wordt vervangen door compost, waarin ook blad en hout is verwerkt...dat en een vochtige omgeving kan een prima voedingsbodem zijn voor paddenstoelen. Maar het kan ook wel een teken zijn dat het klimaat in je potten erg vochtig is, misschien zelfs te vakk of te veel water geven, want dat er bijvoorbeeld in najaar of winter bepaalde paddenstoelen verschijnen is normaal....dat ze er het hele jaar zijn vind ik wel opmerkelijk. Waar ze vandaan komen? Kan door sporen in de lucht (meest waarschijnlijke) of door sporen in potgrond of in de planten zelf bijvoorbeeld. En vergeet niet dat de vruchtlichamen die we paddenstoelen noemen, eigenlijk maar een heel klein deel zijn van schimmel die waarschijnlijk doorheen de grond groeit. Het is de bloei die bij een bepaalde vochtigheidsgraad en temperatuur ontstaat. Laat maar gaan, probeer dat niet weg te krijgen, ben er blij mee...je planten zullen het meestal ook goed ermee kunnen vinden en het mogelijk zelfs beter doen hierdoor.

Eigenlijk volgde ik dit onderwerp niet meer echt, Redzebra. Pas doordat je mijn naam noemde, zag ik je berict. Later teruggelezen en de oproep van Marcel nu ook meegekregen. Het is nu wat duidelijker. Maar aanvankelijk plofte ik er in en snapte er allemaal weinig van. Ik laat het nu even bij wat verduidelijkende opmerkingen. 1. Volgens mij is het lijstje van resistente tomaten bij Fruitlent niet of weinig veranderd sinds het eerste jaar. Toen heb ik een aantal zaden gekocht...ik schat een jaar of 4 geleden? 2. Met tomaten die erdoorheen groeien bedoel ik iets anders dan jij het opvat. Het gaat echt om rassen die ziek worden en zich zonder ingrijpen na wegvallen van de omstandigheden die ziek maken, weer met gezonde nieuwe groei en vruchten zelf verder groeien. Het normale patroon is dat in zeer korte tijd phyto de gehele plant aantast en meestal ook alle naburige planten. Op enkele dagen van mooie planten naar een hoopje ellende. Het duidelijkste voorbeeld van zo een tomaat is de tomaat waarover Appelvrouw schrijft op haar blog en die ik "tomaat Wil"noem en zij, in Frankrijk, "Quatre metres". Dit is de link naar de forumpost

Als ik je opmerking of vraag zou begrijpen, redzebra, wil ik best proberen iets te doen wat me zou sieren. 😵 Maar ik heb geen flauw benul waar je het hier over hebt en wat je me lijkt te verwijten....??? Als het er om gaat welke rassen ik ooit bij Marcel kocht....ik schat een jaar of 4 a 5 geleden.....moet ik je het antwoord schuldig blijven! Intussen wel weer een 100-tal soorten gehad...zou het echt niet meer weten! Wat ik me wel herinner is dat precies een of 2 van die speciale tomaten duidelijk slechter waren w.b. phytophtera dan al de andere die ik dat jaar zette. Bovendien ook in andere kenmerken (smaak, productie) waren het geen hoogvliegers. Ik heb toen - voor mezelf - de conclusie getrokken dat zogenaamde resistente rassen importeren uit de USA niet de oplossing is. Anders gezegd: Tomaten, in principe alle "echte" tomaten (ik bedoel dus de Solanum lycopersicum) zijn in ons klimaat bevattelijk voor phytophtera ALS DE OMSTANDIGHEDEN (temperatuur + 22 graden en plant blijft gedurende een aantal uren nat of zeer vochtig) ER ZIJN. Te vaak en te veel claims gehoord en gezien doorheen de jaren, die steeds onjuist bleken....resistentie is, tenzij er een groot wetenschappelijk instituut heel veel geld en onderzoek in wil steken, geen weg die iets gaat opleveren denk ik. Daarmee geen slecht woord over de poging en hoop van Marcel om het probleem op te lossen....op zich prima initiatief en daarom deed ik ook mee. (Overigens betrok ik de laatste jaren ook diverse rassen via de zaden-werkgroep van Velt, waarbij ook weer enkele van die van Fruitlent zaten....en ook daar geen echte hoogvlieger bij aangetroffen...ook kijkend naar smaak en andere gebruikskenmerken voroal) Ik heb de laatste 3 jaar geen phyto gehad, uiteraard niet onder de overkapping en in de folietunnel, maar ook niet in de buitentomaten...hoewel de ca. 10 planten (alle struiktomaten) die dit jaar buiten stonden het op het randje was...lichte aantasting van plant die niet heeft doorgezet omdat het droog weer werd gedurende langere tijd. Licht sporen op de laatste vruchten. Omdat het allemaal gelijkdragende (determinate) soorten waren en de planten klaar waren heb ik ze een week of 3 geleden opgeruimd. Veel belangrijker en hoopvoller vind ik een andere ontwikkeling dan het zoeken naar - en vooral aanspraken op - zogenaamde resistente rassen, namelijk dat er een aantal rassen zijn die blijkbaar in staat zijn om over phyto heen te groeien en na aangetast te zijn bij betere omstandigheden weer gezonde groei en gezonde vruchten kunnen geven. Het zou m.i. vele malen interessanter zijn om dat kenmerk verder te onderzoeken en te gebruiken bij de ontwikkeling van betere rassen. Sinds een jaar of 3 a 4 teel ik wat overschot aan tomatenplanten buiten op, maar standaard zet ik ze vooral onder overkapping of in folietunnel waardoor phyto geen echt probleem meer is. Ik heb nog even naar het lijstje resistente van Fruitlent gekeken....heel zeker van slechte resultaten ben ik wat betreft de F-1 Juliet die in dat jaar zeer snel en sterk werd aangetast....de andere weet ik zo niet meer. Overigens heb ik in dat jaar aan Marcel ook verslag gedaan van mijn bevindingen met dat en enkele andere rassen! Ook met de bestomaat Jellapo (uit andere bron dan Lent) heb ik een aantal jaren ervaring...dit zou een wilde vorm zijn. Ze stond niet in mijn groententuin maar in het grote parkbos dat ik beheer en waar ze zich massaal heeft uitgezaaid vanuit een 10-tal planten en enkele jaren wild heeft gegroeid. Dit jaar was ze geheel verdwenen. Die werd inderdaad niet aangetast, maar was een onhandelbaar oerwoud met enorm veel kleine tomaten, geen speciale of echt goede smaak, die ook erg snel overrijp werden aan de struik. Leuk, maar mij te woest groeiend en arbeidsintensief om er maar een kleine oogst van te hebben. Ze mocht van mij gewoon zijn gang gaan in een gebied, maar zoals gezegd is ze nu niet meer teruggekomen.

Ik heb ze allebei als boom staan, Robo. Van Santana wordt gezegd dat ze ideaal is voor mensen met appel allergie (dat is nog iets anders dan allergie voor bestrijdingsmiddelen, Rorror....ik krijg een soort aften in mijn mond - niet altijd, maar wel vaak - als ik gespoten appels eet). Ik hou het op dat op je foto een Topaz staat, maar ben niet 100% zeker.......ook al zullen mensen die appels echt kunnen determineren dat misschien tegenspreken, het uiterlijk van appels van hetzelfde ras kan best behoorlijk verschillen. Maar ik zal van beide wat foto's maken, zodat je zelf kunt vergelijken. Waarom ik denk Topaz op je foto is omdat ik bij bijna alle Santana steeds 2 kleuren zie....ongeveer de helft geel en de andere helft rood; Topaz is uniformer van kleur...er zijn overigens 2 versies van: Een Topaz en een Red Topaz. Je zult misschien zeggen dat het patroon op jouw foto ook bij sommige Santana's te zien is, lenticellen en van die gele vertikale streepjes tussen het rood, maar ook op Topaz is dat vaak volop aanwezig...daarom zou ik daar niet te zeer op af gaan. Het toeval wil dat ik van een grote fruitteler in Noord-Limburg een paar Santana's meenam verleden week. Die zien er toch weer anders uit dan die van mij. Dus 3 foto's hierna. Eerst de kwekers-Santana, dan de mijne en dan de Topaz. Daarnaast enkele duidelijke verschillen: Santana is vaak een vrij grote appel, het formaat wisselt wat maar er zijn flinke joekels tussen. Topaz is altijd wat kleiner...zeg ongeveer of ietsje meer dan een tennisbal.... Smaak is van allebei wat zoet-zuur, maar de structuur van Santana is knapperiger, maar ook luchtiger...net alsof het soortelijk gewicht van het vruchtvlees wat minder is. Topaz is ook zeer knapperig, maar ook wat massiever van structuur... Ik hoop dat je hiermee verder komt!!!! Mijn Topaz draagt dit jaar voor het eerst wat. De vruchten zijn (te) klein en niet mooi op kleur en vooral zowat allemaal voorzien van fruitmot. Op internet vind je betere foto's. Santana uit Baarlo Santana in mijn tuin Topaz, niet op kleur en wat ondermaats

Ik heb het onderzoekje intussen ook gelezen, Robo. Op een van mijn favoriete Amerikaanse sites werd ernaar verwezen en de conclusies ook overgenomen. Wat mij daarbij opviel was, dat tomaat daar toch vooral wordt gezien als een ingrediënt...soep, saus, pasta e.d. Als je er zo mee omgaat is wat minder smaak niet zo heel belangrijk en dan maakt het niet zo veel uit of bijvoorbeeld een tomaat optimaal smaakt. Het is tomaat en smaakt ook best naar tomaat. En dan klopt zo een bewering misschien wel, dat narijpen ook een rode tomaat oplevert die ook wel zo smaakt. "Een boon is een boon. En een aardbei zo een rood ding en een pompoen iets voor in de soep". Die gedachtegang. Het doet me denken aan hoe ik de meeste tuiniers hier met tomatenteelt zie omgaan in hun moestuin. Ik overdrijf het een beetje: Bijna iedereen hier zet maar 1 ras, namelijk Moneymaker. daar worden 20 a 40 planten van gezet in een vak en die worden in enkele keren geoogst.....roerzeef staat klaar en je hebt voor een heel jaar tomatensoep. Ik heb het geluk om intussen vele rassen, soorten en dus ook verschillen in smaken te hebben leren kennen en kies zeker ook mijn smaken uit. In de eerste plaats eet ik een tomaat uit de hand, bij een boterham of in een lekker speciaal gerecht. Om echt te genieten, zoals iemand anders misschien een speciaal ijsje koopt of zo. Het gaat me echt om de smaak dan, om variatie in smaken ook. Met de massa-tomaat zou dat ook allemaal kunnen, maar zo is het toch meer iets speciaals. Overigens met een 25 planten, toch altijd 10 a 15 verschillende rassen en dus veel variatie, heb ik toch veel meer dan we op kunnen, kunnen uitdelen of in de vriezer doen...dus op een gegeven moment wordt het ook verwerken. Maar zelfs dan geldt dat van lekkere rassen, afhankelijk van de toepassing, je lekkerder kunt koken...soep, saus, chutney, ketchup..... Dat is een van de enorme voordelen van zelf telen in je eigen tuin...betrokkenheid bij wat je eet en gebruikt en zo ook het naar waarde gaan schatten: veel smaken, verschillende smaken, kunnen variëren, ontdekken, proberen..een wereld die je in geen enkele groentewinkel kunt kopen. Voor mij maakt het dan wel veel uit of een tomaat goed rijp wordt geplukt van een struik.

Ik denk toch echt een sierpeer en geen appel!! Geen appelblad! Google eventueel ook maar eens op afbeeldingen van een sierpeer, daar ga je ook veel gelijkenis zien!

Denk je eraan dat je dan een mannetje bij het vrouwtje nodig hebt? Behalve als je het kleinere en wat gevoeligere ras Issai zet. (Kukowa is ook deels zelfsbestuivend, maar smaak is in mijn beleving iets minder).

Jammer, want ik ben er best wel tevreden over. Mooie en gezonde trossen die over een weekje echt rijp zullen zijn. Maar nog tevredener ben ik over een andere witte: Muscat van Odessa. Geen bekende soort hier, maar ik kocht ze een jaar of 3 geleden in Polen en ben echt verrast. Wel zeer harde groeier. Maar zeer zoet en aromatisch en in de volle wind, zonder beschutting, al een week of 3 zeer lekker. Wat kleine pitjes moet je erbij nemen. De laatste trossen zijn nu bijna opgepeuzeld. Als je me de verzendkosten vergoedt (pakje) wil ik je wel 2 gewortelde stekken van vorige winter toesturen. Dan best even regelen via PB.

Ik denk een wilde peer, gezien het blad. Hoe groot zijn de vruchten? Welke precies weet ik niet zeker, maar ik denk zelfs de Pyrus communis.

Es. Die rode kleur in jonge scheuten is typisch. Groeit hard en afknippen zorgt voor hardere groei. Als je ze niet wilt, zo jong mogelijk met wortel en al uittrekken.

Is niet abnormaal. Bloesem verwijderen, wordt zeker niks meer. Kan tot gevolg hebben dat sommige ziektes een kans krijgen als je ze laat zitten en vruchtzetting voor 2021 verminderen.

Nu wil ik even passen. Deze Prunus glandulosa, is dat een kersachtige of een pruim-achtige?? Als ik ervan uitga dat de app het goede aangeeft, wordt inderdaad verkocht onder de naam "witte amandel. Maar het is een sierboompje en zeker geen vruchtboom. Ik zal eens wat speurwerk doen, maar in dit soort sierstruiken ben ik minder thuis dan fruitbomen. Een fruitamandel voor de noten is een Prunus dulcis ën die wordt geënt op een perzik of pruimen-onderstam en zal het zo goed als zeker op een kersenonderstam niet doen...... Wat boomkwekers gebruiken als onderstam voor diverse sierkersen zal ik eens proberen uit te zoeken...vind ik zelf ook wel interessant om te weten 🤩.....kom er misschien dus nog even op terug dus. Ik heb dit al gevonden in mijn archief...daar wordt St-Julian-zaailing of St-Julian-A stek als onderstam gebruikt. Dat zijn dus pruim-achtige, de meest gangbare in West-Europa voor pruim, perzik, abrikoos en amandel en met een gemiddelde groeikracht (een pruim wordt ermee zo een 4 a 5 meter). De P. glandulosa zou een erg zwakgroeiende soort zijn en deze wat sterkere onderstam zal ie waarschijnlijk nodig hebben om toch een heg-formaat te halen...daarvoor wordt ze veel gebruikt. Dit is mijn bron nu: https://edepot.wur.nl/257802

Dwarf Almond Tree is geen ras, maar een merknaam. Welk ras??? (In Nederland/Vlaanderen wordt nagenoeg alleen het ras Robijn verkocht) De onderstam kan zeker geen Prunus avium zijn, dat is namelijk (de wilde vorm van) de zoete kers en daar kun je geen amandel/perzik/pruim e.d. op enten. Wat wel??? Kan van alles zijn...maar als het om een echte dwergvorm zou gaan ...ziet er eerlijk gezegd op de foto niet echt zo uit - zou het een sterk groeiremmende onderstam moeten zijn. Of je die twee soorten kers hier op zou kunnen enten??? Kort antwoord: Zeer onwaarschijnlijk!!! Kers kan dus niet op een amandelonderstam. P. cerasus is gewoon een zure kers....vroeger in NL morel genoemd en in Vlaanderen kriek...maar er zijn intussen vele rassen en ook veel betere dan die morel, zelfs kruisingen tussen zure kers en zoete kers.... P. serrulata is een Japanse sierkers-soort (er zijn er vele). Zou moeten nakijken hoe deze wordt gekweekt voor tuinen en dus welke onderstam.... Ik ben wel benieuwd waar je deze zogenaamde dwergvorm kocht? Wat ie kostte (dat zegt me ook iets over de gebruikte onderstam, want de speciale soorten onderstam zijn behoorlijk aan de prijs). Ik kocht voor een prikkie in de opruiming een abrikoos (heb er meerdere staan, deze was zo goedkoop dat ik de gok waagde) bij de Gamma die ook zoiets heette en zogenaamd een dwergvorm zou zijn....hij groeit vele malen sneller dan al mijn andere abrikozenbomen.

Nu snoeien en in late najaar verplanten. Snoei terug tot het gewenste basisgestel. Dwz 4 a 5 sterke takken vanuit de basis, redelijk verdeeld. De rest rigoureus weg. Evt in de winter alle scheuten die hergroeien terugsnoeien op 2 a 3 knoppen. (Eigenlijk is dit geen totaal andere snoei dan gebruikelijk voor rode/rose of witte aalbessen) Volgend jaar zal je oogst aanzienlijk minder zijn, de plant moet zich opnieuw settlen en dat duurt minstens een jaar, maar binnen enkele jaren zal ze rijkelijk worden. Nu best al je waar de struiken gaat zetten bodem voorbereiden met een deklaag van enkele centimeters compost. Overweeg ook om de struiken ietsje ruimer te zetten dan ze nu staan en pas op dat je de haagwinde die er nu tussen groeit niet meeneemt. Aalbessen wortelen vooral oppervlakkig en je mag rekenen op een 1,5 meter doorsnede per struik.

Hier de Vima Zanta ook voor de 2e keer gebloeid en de afgelopen dagen nog een paar vruchten. Zien er mooi uit, maar smaak van tweede bloei is niks....terwijl het een heerlijke aardbei is eind mei en begin juni. Mijn verklaring is dat door droogte de planten in de war zijn.

Om lang te bewaren pluk je ze een tot twee weken voordat ze volledig rijp zijn. De aangetaste verwerk of gebruik je eerst. Koele ruimte, donker, ventilatie zijn manieren om bewaarbaarheid te vergroten. Voor zo lekker mogelijk uit de hand pluk je ze best precies rijp. Bruine pitten is een goede aanwizjing, makkelijk van de boom loslaten als je ze vastneemt ook. Beide zijn niet precies,maar wel voldoende in de praktijk. Voor dit overbekende ras zijn er gegarandeerd plukperiode vastgesteld en op internet te vinden. In de loop van september. Dat is een algemene datum, die per jaar in de praktijk wat kan verschillen. Dit jaar zal het enkele weken vroeger zijn. Teler-organisaties, eventueel per regio, geven aan wanneer telers het beste beginnen met plukken. Maar dat zijn altijd bewaarappels, die onder ideale omstandigheden (rond 1 graad voor appels, verhoogd CO2 gehalte in koelcellen) bewaard worden en tot juni het jaar na de oogst of zelfs nog later verkocht worden. Zelf kun je die omstandigheden niet echt maken, maar tot januari bewaren moet met een beetje creativiteit wel lukken. Wekelijks controleren op aangestoken vruchten en die verwijderen. Voor taart e.d. zijn bewaarde appels, zelfs als ze wat zachter worden, nog prima. (Hoewel Elstar zeker niet de beste bak-appel is!). Andere opties als je ermee wilt bakken en ze daarvoor wenst te bewaren is er compote of moes mee maken (met of zonder suiker e.d. zeker een half jaar te bewaren in de vriezer) of ze in stukjes of dunnen plakjes drogen. Daarvoor kun je alle appels met plekjes, blutsen of waar wat fruitmot inzit gebruiken. Ze al of niet met ander fruit tot een (halfzoet kan ook) jam maken en zo op een taart doen kan ook nog. Ik heb dit advies zo proberen schrijven om je vooral allerlei mogelijkheden aan de hand te doen waaraan je op het moment dat er veel appels en ook aangetaste zijn misschien niet zo zou denken.

Ja. Dat is fruitmot. Daarnaast blutsen van het vallen waarschijnlijk. Je ziet trouwens goed dat grote delen van die appels nog bruikbaar zijn. Dat bruine op de onderste foto bij het mesje zijn de keuteltjes waardoor het zo slecht smaakt als je daar bijt. De rest van de appels zijn wel eetbaar...noodrijp, zoals hier, zelfs aanzienlijk vroeger dan de gave appels die langer blijven hangen. Hoezo zouden Elstars niet gelust worden door fruitmot? Ik denk in principe alle appels, maar inderdaad kan het per soort wat schelen. Dat Elstar daar beter uitkomt is mij nooit opgevallen....integendeel zelfs.

Zeer waarschijnlijk fruitmot, En/of wintervlinder aangezien die een gelijkend schadebeeld hebben. Foto´s van een paar doorgesneden vruchten die aangetast zijn geeft zekerheid. Dat deze fruitmot er is is heel normaal. Is een klein grijs motje dat een of enkele eitjes legt in een appeltje lang voor het rijp is. Het mini-rupsje kruipt richting de pitten/het klokhuis (daar zit meeste eiwit) en de uitwerpseltjes maken de smaak vies. In warmere zomers van laatste jaren is aantasting sowieso groter, omdat er intussen 3 a 5 generaties per seizoen zijn: rupsje verpopt (op de grond) en wordt weer motje en zal opnieuw wat appeltjes of peertjes zoeken om eitjes te leggen. Dat er wat vruchten aangetast worden door dit motje is ook normaal en ik accepteer dat. Alleen in een steriele omgeving, waar alle insecten worden doodgespoten met gif, zul je er helemaal geen hebben. De aangetaste vruchten lijken sneller te rijpen dan de gave vruchten en vallen meestal voortijdig af. (`Noodrijp`heet dat). Dat aangetaste fruit is niet helemaal verloren...meestal kun je het grootste deel van zo een appel gewoon eten zonder de vieze smaak van de bruine uitwerpselen door het vieze weg te snijden. (Het wormpje, de made van dit motje, is al lang weg!) Ik maak er appel compote mee. Te veel aangetaste appels gaan in het (gesloten) compostvat. Dit jaar zie je sterk nog iets anders: Fruitmot is op vele plaatsen zeer actief en meer generaties dan we gewend waren, door weer veel vruchten die schimmelen (zachte bruine plekken: monilia) al aan de boom en laatste weken ook veel bruin geblakerd fruit door zonnebrand aan de boom. Al die effecten versterken elkaar. Braeburn is een appel die eigenlijk veel beter gaat in een meer Middellands Zeeklimaat....wat extra gevoelig voor vocht en schimmel e.d. en maar de vraag of ze, in ieder geval zeer laat, uberhaupt rijp worden. De kunst is om het in de hand te houden. Helemaal zonder fruitmotjes zal niet lukken vaak, maar je moet het steeds wel proberen te beperken. (Om het actueel te zeggen: reproductiegetal liefst flink lager dan 1). Dit zijn gangbare methodes om fruitmot in de hand te houden. - Geen fruit onder de boom laten liggen dat valt, maar opruimen. (de laatste generatie motjes overwintert in vruchten die blijven liggen en in de grond, zijn de eerste generatie volgend jaar...kun je die erg beperken, dan beperk je aantasting al zeer sterk). Kippen een paar dagen in winter onder een boom laten scharrelen ruimt ook lekker op. - Fruit met rotte plekken en vruchten die beschimmeld blijven hangen in de winter (dat heet mummies) opruimen. - Zorgen voor een open en luchtig gestel in je boom. Ventilatie, uv van licht en goed opdrogen na regen helpen om boom gezonder te houden. - Hoewel kostbaar voor een particulier met een paar bomen kun je overwegen om ecologische hulp in te roepen als het echt uit de hand loopt om de populatiegroei ter plekke terug te dringen. Je kunt denken aan feromoon-vallen die specifiek de mannetjes van alleen dit motje wegvangen. Er bestaat ook een nematode die alle overwinterende wormpjes van alleen deze soort opruimt en een enzym dat je in de boom spuit en alleen dit motje doodt. Ik heb zelf een 70 appelbomen en wil in het najaar die nematode proberen. - Er bestaan ook niet-ecologische insecticiden die alle insecten, ook de broodnodige, opruimen...maar daar zal ik zeker geen reclame voor maken....vind ik persoonlijk voor een liefhebber uit den boze.

Absoluut niet waar, Robo. Maar de test zal het vast uitwijzen. Een groen of halfrijp geplukte tomaat (als het al een rode is) zal nooit meer de volledige smaak krijgen. Suikers kan ze niet meer maken. Zuren en kleur zullen nog wel ontwikkelen...misschien dus ergens een ras dat voor iemands smaak nog meevalt op deze manier. Maar algemeen: "neen". Eigenlijk zou je meerdere soorten moeten testen. Bovendien groot risico van onrijp > rot. Narijpen is een noodoplossing....als ik voldoende tomaten heb, gaan alle halfrijpe en groene zo in de compost. 😝 Juist omdat ik ze volledig rijp kan plukken is voor mij een reden om heel veel eigen tomaten te willen telen....in de winkel koop je bijna alleen onrijp geplukte...bijna altijd weinig smaak....vulling...zelden echt genieten. Eigen kweek is zo veel lekkerder....zelfs in soep of pasta of als puree....zoveel meer smaak (en verschillende smaken).

Yep.... Hoe dichterbij, hoe sterker het effect natuurlijk. Maar deze boom heeft dus geen perenroest!!!! En als het niet te erg is, is de schade aan fruit van perenroest nog wel te overzien. De schimmel ontwikkelt zich dus in de conifeer Jeneverbes (er is wat twijfel of er ook nog verwante coniferen het schimmel kunnen hebben) en infecteert van daaruit perenbomen. Dat moet ieder jaar opnieuw gebeuren...dus is de bron er niet, geen perenroest meer. Wat je op de perenbladeren ziet is heel typisch...bruin-rode spikkels.....bij hele erge aantasting bijna geen groen meer op alle bladeren...zo lang er nog redelijk bladgroen is, kunnen levensprocessen van de peer nog verdergaan. Deze foto van internet laat duidelijk zien wat perenroest is. 😉

Ja, klopt natuurlijk. Dank voor correctie! Wat Bit aangeeft zou best kunnen, als dat inderdaad zo gebeurde. Wortels hebben geen geschikte omgeving en lucht meer dan, zeker als de grond te vast en van slechte kwaliteit is.

Niet zo. Als je geen te-veel-mester bent is er niks aan de hand.E en ietsje minder optimale mestverhouding misschien...groeit ie ook van. Vergelijk het met dat wij - die hooguit 75 gram vlees of vis per dag nodig hebben volgens het voedingscentrum (of vegetarisch met wat vervangends) en eten bij de barbeque 250 gram vlees. Niet de best mogelijke voeding voor die dag ....maar ook geen ramp. Probleem wordt het snel als je dagelijks een massa vlees en eenzijdig eet. (Cholesterol, hart- en vaatziekten enzovoort).

Sorry, Samantha. Nu moet ik je toch echt corrigeren. Van je verhaal klopt heel weinig! 1. Wat je op het blad ziet is zeker geen perenroest!! Bovendien zou perenroest maar 1 oorzaak hebben, namelijk dat er ergens in de ruime buurt van de perenboom een laurierstruik staat waarop het schimmel zich ontwikkelt voordat het op de perenboom kan komen. 2. Natuurlijk ziet het blad er niet mooi uit. Maar dit verwijst niet naar een bepaalde ziekte of gebrek. Ik kan zo een 10/tal mogelijke oorzaken bedenken die zo een blad geven, maar zoals ik al zei is niet te bepalen wat dit dan is. Bijna alle oorzaken kunnen bovendien het gevolg zijn van een boom die zgn. waterziek is (d.w.z. in een bodem staat waar soms, meestal in de winter, tot een hoogte van minder dan 60 a 70 cm. water blijft staan, bijvoorbeeld grondwater). Als dat niet in orde is, krijg je nooit een gezond blijvende fruitboom! Ook de structuur en gezondheid van de bodem moeten in orde zijn, anders dezelfde gevolgen. 3. Wat compost in het gebied van jonge wortels van een boom is altijd zinvol...helpt om elke grond geleidelijk beter en gezonder te maken. Turf dus niet! Los van dat wel een extreem dure vorm van organisch materiaal is en misschien in heel sommige gevallen ook iets in de bodem wel kan verbeteren (maar veel minder dan goede compost!!) zal het de bodem sterk zuur maken. Peren houden zeker niet van zure grond. In feite kan het zelfs dat als de rest in orde is het beeld dat de foto laat zien het gevolg is van ook een te zure grond, waardoor de stofwisseling van deze boom niet meer goed werkt....

Moeilijk iets van te zeggen zo. Foto´s zijn te vaag. Eigenlijk geef je heel weinig informatie. Elke uitspraak van `dat is het`zou een complete slag in de lucht zijn. Mijn aandacht zou met deze informatie nu vooral uitgaan naar de groeiomstandigheden en verzorging van de boom. Als zeker 1 niet in orde is, wordt het nooit wat op den duur. Vervolgens verdient 2. de aandacht. Bijna altijd voorkom je veel andere mogelijke problemen als dat in orde is. 1. Allereerst en bovenal de bodem (structuur, waterdoorlatendheid = luchtigheid en bodemgezondheid) Zo te zien een vrij grootgroeiende boom (zaailing onderstam?) en dus moet tot ca, 75 cm diep de bodem doorlatend en luchtig zijn.Als daar niet aan is voldaan zal de boom alleen maar gaan kwijnen en ziekerig worden en blijven. Op wat voor opgehoogde grond staat ie? Wat compost in een ruime ring rond de boom en dat om het jaar of 2 jaar herhalen (afhankelijk van de begin situatie) is altijd goed, is meteen voldoende voeding. Daarnaast misschien de bodem mulchen met bijvoorbeeld bladeren in de herfst of gehakseld hout cq. boomschors. 2. Vervolgens denk ik aan gerichte vormsnoei (zo te zien niet of nooit gebeurd) die een midden houdt tussen opbouw van een stevige en gezonde basis vormen en in de loop van de jaren voldoende goed ontwikkeld vruchthout ontwikkelen. Di tis een proces van jaren. Op het forum vind je veel info over hoe je in verschillende leeftijdsfasen van een boom het beste het snoeien aanpakt. Peer en appel is ongeveer hetzelfde. Is het te moeilijk (pak s.v.p. niet de eerste de beste website op internet voor een goed advies of handleiding!!!) of veel werk om je er in te verdiepen, laat het dan door een echte fruitboomdeskundige doen.

Kan haast niet, tenzij de bladeren nat zouden worden als je water geeft. Je weet: vanaf 6 uur natblijvende plant en temperatuur blijft boven ca. 22 dan krijg je phyto. Anders eigenlijk niet! Vruchten zijn zo te zien ook gaaf. Planten staan niet zo mooi. Minder mooi worden is normaal in augustus. Dit vind ik meer dan normaal in achteruitgang. Teel je elk jaar in de kas tomaten misschien? Bodemmoeheid? Kijk eens naar de wortels van de planten als je ze uit de grond haalt? Altijd voeding geven is misschien wel te veel van het goede, tenzij je de dosis veel lager maakt. Normaal zou zijn eens per 6 weken of zo.