fre3ke

Grond ontsmetten gebeurt in de zomer door een een doorzichtig zeil overheen te leggen en dat ongeveer 4 weken zo te laten. Soil solarization heet het, Google maar. Dat kun je waarschijnlijk ook toepassen door de aarde in een doorzichtige zak te stoppen, in de zomer nat te maken en en vlak op de grond te leggen. Hier wat meer info over het proces in de vollegrond. https://agrilifeextension.tamu.edu/library/gardening/soil-solarization-2/

Bij mijn nieuwe keukenmes staat om het aanzetstaal te gebruiken, verder niets. Het is een Lignum HRC 60 van Robert Herder. Het andere carbonmes dat ik nog nooit heb laten slijpen is ook van Herder, ik heb het van mijn oma geerfd en gebruik het nu al jaren zonder slijpen. Alleen aanzetstaal. Edit, het Lignum mes is blijkbaar goed geslepen aangeleverd, maar moet na intensief gebruik toch weer geslepen worden. Ik wil dat zo lang mogelijk vermijden. Ik heb zojuist dit filmpje van Wouter Klootwijk over messen en slijpen gekeken en ik weet nu wel dat ik het mes niet aan iedere slijpservice zal toevertrouwen.

Voor mijn keukenmessen gebruik ik alleen een aanzetstaal. Ik heb carbonmessen, en een paar héél goedkope dunne messen, daarvoor is aanzetstaal genoeg. Ik heb ook een dikkere rvs messenset, die gebruik ik echter weinig meer omdat ze nooit echt scherp zijn, ook niet nadat ik ze liet slijpen. In de keuken ligt ook een handslijpertje van plastic, met twee draaiende ronde vijltjes erin, maar ik heb niet de indruk dat het veel doet. In de tuin gebruik ik een platte ijzervijl, voor mes en snoeischaar en takkenschaar. Ik heb een klein bankschroefje waar ik de snoeischaar in kan vastzetten en dan haal ik de vijl erlangs onder een vaste hoek (hoop ik). Dan nog even vlak langs de andere kant om af te bramen. Het zakmes doe ik uit de losse pols. Slijpstenen gebruik ik nooit, het is te veel gedoe met het water. In de tuin hoeft het voor mij niet superscherp te zijn, ik snoei soms plantwortels met zand ertussen, dat zou me echt pijn doen bij superscherp gereedschap. Nu pak ik daarna gewoon even het vijltje, en klaar.

Hm, ik begin te denken dat er een verschil is tussen bedden en vakken ☺️. Was allemaal goed bedoeld van mijn kant, maar Patrijs is veel deskundiger dus luister vooral naar Patrijs. Maar die pompoen op de composthoop, dat was wel een goede tip.

Hoi. Welkom en veel plezier. Houd er bij de breedte van de bedden rekening mee dat je tot halverwege moet kunnen reiken met je armen. Bijvoorbeeld om onkruid te verwijderen. En op het pad met een kruiwagen kunnen lopen is wel zo fijn. Ook is het fijn als je ruimte hebt om even op je knieën te kunnen zitten op het pad. Het zijn maar suggesties. In de composthoop kan nog een pompoen. Heb ik vorig jaar ook gedaan, het ging heel goed.

Misschien in een goed gesloten zak stoppen een jaartje. In de zomer een paar dagen in de volle zon zetten. Zoiets. Ik vind aarde weggooien zo raar.

Leuke tuin. En je maakt een goede start met een schone tuin, dat wordt beslist goed oogsten van al dat 'zaaien'.

Ja, mooi he (door dit soort complimentjes doet de achterruit minder pijn 😁). Ik zie dat ik nog een foto van de witte moerbeihaag moet plaatsen, zal ik morgen even doen.

Einde van het jaar betekent voor mij: met planten schuiven. Hopelijk houdt het een keer op, maar voorlopig ben ik al drie of vier jaar zo bezig. Vorig jaar was een ingewikkelde operatie omdat er soms gras moest omgespit worden, of muurtjes gemaakt, voordat het nieuwe plekje klaar was. Maar dat bijvoorbeeld de jasmijn na vier jaar op een plek staat waar hij niet kwijnt, geeft me hoop. Dit jaar is het verplanten anders ingewikkeld De plekjes zijn redelijk uitgekristalliseerd, het lijkt meer op een ingewikkelde stoelendans. Met uiteindelijk een plek te weinig, vrees ik. Startschot was achter de schutting. Het gestekte olifantsgras, dat door de buurvrouw was aangevallen omdat een blad een millimeter over de grens uitstak, heb ik daar uitgestoken en over de tuin verspreid. Daarvoor in de plaats kwam 3x grootbladige actinidia arguta die verkeerd geleverd was (had actinidia kolomikta moeten zijn). Ik kan hem, ondanks zijn lelijkheid niet weggooien, dus ik plak hem achter de schutting. Één van de vrijgekomen plekjes daarvan werd ingenomen door een actinidia kolomikta Adam. Het daardoor weer vrijgekomen plekje, hier op de foto, ging naar de Schisandra Chinensis die wat meer zon nodig heeft. Dit is al zijn vierde plekje. Het daarvan vrijgekomen plekje ging naar de hazelaar Cosford. Die is nu ook al drie of vier keer verplaatst. Hij is onhandig van formaat, maar ik wil hem niet kwijt want hij is zo mooi in de winter. En ik blijf hopen dat mijn tuin op een dag, op magische wijze, twee keer ze groot wordt. De volgende dag heb ik een sierkers uitgegraven, de hele tuin doorgedragen, maar uiteindelijk 1,5 meter van zijn oude plek in de grond gezet. Niet helemaal tevreden, maar het moet maar. Hij onttrekt in ieder geval de tuindecoratie van de buurvrouw deels aan het zicht. Nu moet nog de zwarte peterselievlier, drie druivelaars, een aantal zwarte bessen struiken en een persicaria. Eerder had ik al de rabarber verplaatst, die steekt zijn neus alweer boven op de nieuwe plek. En een witte moerbei uit mijn haag. Die haag gaat redelijk. De witte moerbei is perfect voor een haag want maakt veel lage takken. Zo wordt het betonmuurtje een beetje gemaskeerd. Maar de oudere struiken waren al vrij groot, en wat ik nieuw daartussen had gezet, kreeg te weinig licht. Ook was er een exemplaar dat krom groeide. En in de zomer had ik twee exemplaren verplaatst die steeds door slakken werden kaalgevreten. Die mogen in de volle zon nog een jaar aansterken. Hopelijk heb ik op termijn dan een gesloten haag in plaats van de huidige gatenkaas. De haag van kornoelje doet het ook goed, en was mooi in de herfst. Behalve een struik waar de rabarber overheen hing, die heeft zich minder ontwikkeld door gebrek aan zon. Als uitsmijter mijn nieuwe kastje. Een uitsmijter was het zeker. Toen ik de autodeur dichtSMEET, ging de achterruit er UIT. In duizend stukjes. Was tegen een hoek van het RVS blad aangekomen. Het was dubbel pech, want er was een inbraakpoging in mijn auto geweest twee weken eerder en sindsdien moest ik via de achterklep het zijslot openen enz. En daarvoor moest het kastje even opzij. En toen ik me ertussen had gewurmd, was ik zo blij dat dat gelukt was, dat ik vergat dat ik het kastje opzij had geschoven bij het dichtgooien van de achterdeur. Het was een dure en stressvolle 'grap' (ik kan er over een jaar waarschijnlijk wel om lachen). Maar het kastje staat nu. Het oude kastje kwam uit het huis, zo'n kreng van geperste houtvezel dat ik niet eens in stukken kon hakken. Na vijf jaar stond het op instorten, ik kon het zo dubbelvouwen. En het werd tijd de potjes eens op te ruimen. In het kader van ordentelijkheid ook nog de vier jaar oude kroosjesboom rechtgezet. Dat was niet eens zoveel werk, aan één kant de wortels doorsteken en een beetje duwen. De stenen liggen er om het oprukkende gras een beetje tegen te houden, maar het werkt niet echt. Erachter een hoop grasplaggen, die liggen inmiddels overal in de tuin. Komt allemaal goed, ooit 😬 Het is goed weer voor dit soort acties, de vorst laat zich voorlopig niet meer zien.

Het muizenverhaal krijgt een staartje. Ze hebben natuurlijk ook van de pompoenpitten gegeten. Dus toen ik de oliebollenschalen uit de kast pakte (gebruik ik zelden), kwamen in de hoek allemaal schillen te voorschijn. Maar in de andere hoek dit. Ook door de muizen verzameld. (Sukkels!) Een hele berg schroeven, kroonsteentjes en andere kleine frutsels die ik altijd in een bakje gooi. Ik zie nu dat daar een paar vakjes zijn leeggehaald. Ik had laatst de rvs schroeven met schoteltjes nodig in de tuin en kon ze al niet vinden terwijl ik dacht dat ik een heel vakje had. Geen kabouters, maar muizen dus De muizen denken blijkbaar dat alles op plastic borden eetbaar is. Ik zeg wel 'sukkels', maar eigenlijk passen ze zich slim aan mensen aan.

Smaken ze dan ook een beetje zuur?

Ja, het is alleen een verstopplekje geweest. Vorig jaren waren ze in de juten zakken met houtsnippers gaan zitten, die zitten nu vol gaten. Dus eigenlijk heb ik nog geluk, als je het zo bekijkt.

Er zijn vaak muizen hier in huis. Ik zit naast een bos en ben er ook niet altijd, dus het valt eigenlijk niet tegen te houden. Ik hou er rekening mee, alles zit in glas of blik. Maar soms vergeet ik iets. Dus had ik laatst een bord pompoenpitten te drogen staan, dat de volgende ochtend compleet leeggeroofd was. Geen schilletje te vinden. Ik vroeg me al af waar ik ze zou gaan tegenkomen. Nou, in mijn oude schoen dus, die ik vandaag wilde aantrekken 😂. Ze zaten bij de neus weggestopt.

Spannend. En ingewikkeld als ik het zo lees. Ik ben net als Mellie zeer benieuwd hoe dit gaat lopen. De luchtvochtigheid lijkt me het lastigste aspect hier in Nederland.

Dat, en of je eens wat anders probeert hè 😁. Verse gist vind ik veel lekkerder. Fijn te weten dat het in Nederland ook voor een drol te koop is. Maar als je het ingewikkeld vindt, dan is korrelgist natuurlijk de beste oplossing voor dat dure pak tarwebloem dat nu als oliebollenmix verkocht is. "Koopmans", een goede benaming voor deze verkoop 😂

Ik sluit me aan bij @Jane Doe, liefst verse gist. Het is echt een wereld van verschil met korrelgist/oliebollenmix. In Duitsland is verse gist in bijna iedere supermarkt te koop voor 7-9 cent per blokje, fantastisch. In Nederland moet je naar de bakker, en dan is het een euro. Dat is toch wel jammer. Bij mij leeft nog de volgende oliebollenvraag: moet het beslag kort of lang worden gemixt? Bij lang mixen activeer je het gluten en dan krijg je mooie elastische bollen. Maar misschien hoort dat niet, en moet je juist zo kort mogelijk mixen, net als bij pannenkoeken. Ik mix altijd lang, trouwens, dus ik heb altijd een soort broodbollen.

Het boek is uit de jaren '80. In de recepten die ik Mellie stuurde, staat dat er maximaal 2 gram salpeter per kilo gebruikt kan worden, in verband met gezondheidsrisico's. Dat zal overeenkomen met die theelepel. Dat is dan wel flink veranderd de afgelopen 40 jaar. Of is 0,3 gram/kilo de waarde in het eindproduct? Dan valt het met de overdaad waarschijnlijk wel mee. Veel van het salpeter blijft achter in het sap dat uit het vlees wordt getrokken, en niet alles wordt omgezet in nitriet, als ik het goed begrijp. Botulisme is niet zo'n risico, gezien de temperatuur die in het boek wordt aanbevolen. Op zoek naar een verkoper van salpeter, vond ik deze: https://www.braumarkt.com/salpeter-natriumnitraat-e251-om-te-pekelen-175-gr Ze gebruiken 100 gr. salpeter voor een pekel met 1500 gram zout. Dan is mijn boek nog behoudend: maximaal 10 gram salpeter per 500 gram zout/5 kilo vlees. Er staat ook bij Braumarkt dat het vlees een specifieke smaak krijgt. Is die anders met salpeter dan met nitriet? Ik ben zelf heel nieuwsgierig naar de smaak. Maar omdat mijn vlees uit de vriezer komt, zou het een beetje raar zijn omdat te ontdooien en vervolgens te conserveren op een andere manier. Daarom hoop ik dat Mellie het wel gaat maken, en dat er een Moestuinforumdag komt waar we het dan kunnen proeven 😉

Wat interessant om te lezen. Ook fijn dat je niet alles hoeft achter te laten van de oude tuin uit ruimtegebruik. Het ontdekken van nieuwe smaken is ook erg leuk. Dat wordt dus pawpaw aanplanten en met een borsteltje bestuiven 😉 Veel plezier bij dit nieuwe avontuur, ik ben benieuwd naar de updates.

Regent is meer een wijndruif. Dus vrij dikke schil. En pitten. Ik eet hem wel graag, want het stoort mij niet, maar hij is hier vooral aangeplant als wijndruif. Om zo te eten is het goed hoor, maar niet de beste. En de bladeren zijn gewoon ingesneden. Wel groot. Voor mooie ronde bladeren plant je een vitis coignetiae. Dat zal zijn wat je buuf heeft staan. Mijn advies, kies voor een lekkere handdruif. En duim voor een goede vorm van de bladeren. De Muskat Bleu is lekker, vind ik.

O ja, ik heb inmiddels mijn boek over conserveren bij de hand dus ik ben even gaan zoeken. Voor rundvlees is het een proces van pekelen en het gebruik van salpeterzuur. Anders werkt het niet. Als je interesse hebt kan ik wat recepten delen. Er is ook een recept voor tong: langue à l'écarlate. Maar bij een ander recept staat dit. Het maakt me wel nieuwsgierig naar de smaak. Edit, dat tweede recept staat op meerdere sites gekopieerd. Bijvoorbeeld deze https://www.nigella.com/recipes/members/winegoddesss-spiced-beef-to-keep-in-the-bottom-of-the-fridge-for-unexpected-guests

Tuinkeuken=keukentuin? Fijne kerst!

Niet in de tuin, maar in de kelder. Zwarte alpensalamander. Het is nu al de derde keer dat ik daar zo'n beestje aantref. Ik weet niet hoe ze binnen komen. Of waar ze vandaan komen. Twee huizen verderop heeft iemand een vijver bij de tuin, waarschijnlijk daar vandaan. Wat moet ik nou met dit beestje? Vorige twee keer heb ik ze afgegeven bij iemand met een vijver maar die zijn nu dichtgevroren. Edit: ik heb het antwoord. http://www.natuurpunt.be/nieuws/kelderbeesten-gesignaleerd-20150127 Laten overwinteren in de kelder, en in het voorjaar eruit gooien. Ik denk niet dat ik hem in een box met bladeren stop, zoals ze adviseren, hij vindt zijn plekje wel tussen het houtafval.

Mag ik vragen waar je die mooie platen karton vandaan hebt gehaald? Ik zit altijd te vogelen met dozen waar nog tape aan zit en zo. Dit zit er een stuk eenvoudiger uit.

Ik zat er ook aan te denken dat het misschien beter is voor de schuurwand, om het niet helemaal af te dichten. Maar het zijn ook precies de vragen waar je altijd mee zit bij dit soort knutselprojecten. Slimme keuze van dat plexiglas. Ik hoop dat je er veel en langdurig plezier van gaat beleven.

Echt heel mooi. En wat bevredigend dat je het helemaal zelf gemaakt hebt. Is het onbehandeld hout? Gaat dat niet kromtrekken? Het is wel heel mooi zo een houten kas, ik ben er helemaal verliefd op. Ik vroeg me ook af of je de ruimtes bij de schutting en de schuurwand hebt afgedicht, of als beluchting hebt opengelaten.